Rodzice · Szkolenia i ochrona
Wsparcie psychologiczne dziecka
Usunięcie treści zamyka sprawę w internecie, ale nie zamyka jej w głowie dziecka. Pracujemy z nastolatkami po hejcie, wykluczeniu i ataku w sieci - ze specjalistami, którzy znają ten konkretny rodzaj krzywdy, a nie tylko psychologię rozwojową. Infolinia: 222 900 142.
Zaczynamy od rozmowy z Wami, nie z dzieckiem. Nastolatek wchodzi w proces wtedy, gdy sam tego chce.
Zanim umówicie termin
Jeśli sytuacja jest nagła
Wsparcie psychologiczne to praca rozłożona w czasie. Nie zastępuje reakcji w sytuacji, w której dziecku grozi coś teraz.
Jeśli dziecko mówi, że lepiej byłoby zniknąć albo że wszystko jedno, co się z nim stanie - nie umawiajcie terminu na przyszły tydzień. Zadzwońcie pod 112 albo jedźcie na najbliższy oddział psychiatryczny dla dzieci i młodzieży. Izba przyjęć działa całą dobę i nie potrzebujecie skierowania.
Rozpoznanie
Sygnały, że dziecko potrzebuje wsparcia
Dwanaście rzeczy, na które warto zwrócić uwagę. Pojedyncza z nich nic nie znaczy, kilka naraz przez dłuższy czas - już tak.
Nagłe wycofanie
Przestaje rozmawiać o szkole, o znajomych, o rzeczach, którymi wcześniej żyło.
Unikanie szkoły
Bóle brzucha i głowy w poranki, prośby o zostanie w domu, spóźnienia bez powodu.
Zmiana relacji z telefonem
Albo nie odkłada go w ogóle, albo przestał go używać całkowicie. Oba warianty coś znaczą.
Reakcja na powiadomienie
Widoczne napięcie za każdym razem, gdy telefon zawibruje.
Sen i apetyt
Trwała zmiana rytmu albo ilości jedzenia, utrzymująca się tygodniami.
Rozdrażnienie
Wybuchy nieproporcjonalne do sytuacji, zwłaszcza wobec domowników.
Spadek wyników
Nagły, bez zmiany nakładu pracy. Często pierwszy sygnał zauważany przez dorosłych.
Zerwanie kontaktów
Zniknięcie z grupy znajomych, z którą wcześniej spędzało czas.
Mówienie o sobie źle
Zdania o byciu gorszym, dziwnym, nie do polubienia. Powtarzane, nie rzucone raz.
Skrywanie ciała
Ubranie nieadekwatne do pogody, unikanie przebierania się przy innych.
Powrót zachowań z dzieciństwa
Lęk przed spaniem samemu, przywieranie do rodzica, moczenie się.
Zdania o znikaniu
Każde takie zdanie traktujcie poważnie. To nie jest szukanie uwagi.
Dlaczego szukamy specjalistów od tego
Krzywda po hejcie działa inaczej
Nie chodzi o to, że jest cięższa niż inne. Chodzi o to, że ma cechy, których nie ma przemoc rówieśnicza sprzed epoki telefonów - i które zmieniają sposób pracy.
Nie ma końca dnia. Kiedyś powrót do domu oznaczał przerwę. Dziś atak trwa również wieczorem, w nocy i w niedzielę, a dziecko nosi go przy sobie.
Ma publiczność. Upokorzenie widziały dziesiątki osób, w tym takie, których dziecko nie zna. To zmienia skalę wstydu w sposób, którego dorosły często nie docenia.
Zostaje ślad. Nastolatek wie, że materiał może wrócić. Nawet po usunięciu żyje z myślą, że ktoś ma kopię - i ta myśl bywa dotkliwsza niż sam atak.
Wstyd przewyższa strach. Dlatego dzieci mówią o tym późno albo wcale. A milczenie jest dokładnie tym, na czym opiera się cały mechanizm.
- Brak przerwy - atak trwa też w domu i w nocy.
- Publiczność - upokorzenie widziały dziesiątki osób.
- Trwały ślad - lęk, że materiał wróci.
- Wstyd silniejszy niż strach - stąd późne ujawnienie.
- Poczucie winy - dziecko obwinia siebie, nie sprawcę.
- Utrata zaufania do grupy - często najtrwalszy skutek.
- Lęk przed powrotem do szkoły - realny, nie wymyślony.
- Praca równolegle ze sprawą - gdy usuwanie treści jeszcze trwa.
Zakres
Cztery formy wsparcia
Dobieramy je po pierwszej rozmowie z Wami. Bardzo często wystarcza pierwsza z nich.
Konsultacja dla rodzica
Spotkanie bez dziecka. Ocena sytuacji, wskazówki do rozmowy i odpowiedź na pytanie, czy potrzebna jest dalsza pomoc, a jeśli tak, to jaka.
Sesje z nastolatkiem
Praca indywidualna, w tempie dziecka. Zaczynamy dopiero wtedy, gdy samo wyrazi na to zgodę.
Spotkania rodzinne
Gdy problem dotyczy relacji w domu albo gdy rodzice reagują na sytuację w sposób, który ją pogłębia.
Wsparcie kryzysowe
Szybka ścieżka po nagłym zdarzeniu: rozesłaniu materiałów, szantażu, zmasowanym ataku. W trybie pilnym.
Metoda
Jak pracujemy
Zaczynamy od Was, nie od dziecka. To celowe i bywa jedyną potrzebną częścią całego procesu.
Na pierwszym spotkaniu specjalista rozmawia wyłącznie z rodzicem. Ustala, co się wydarzyło, od kiedy, co obserwujecie i co już próbowaliście zrobić. Ocenia też, czy to reakcja na konkretną sytuację, czy sygnał czegoś, co wymaga innej pomocy.
Bardzo często kończy się na tym spotkaniu. Rodzic dostaje konkretne wskazówki, zmienia sposób rozmowy w domu i sytuacja się porządkuje bez angażowania dziecka w proces, którego ono nie chciało.
Gdy potrzebne są sesje z nastolatkiem, pytamy go o zgodę - i przyjmujemy odmowę. Wtedy pracujemy dalej z Wami, bo zmiana zachowania rodzica potrafi zdziałać więcej niż sesje, na które dziecko przychodzi wbrew sobie.
Zadzwoń: 222 900 142- Pierwsze spotkanie z rodzicem - bez udziału dziecka.
- Ocena sytuacji - co wymaga reakcji, a co jest typowe dla wieku.
- Często jedno spotkanie wystarcza - mówimy to, gdy tak jest.
- Zgoda nastolatka - warunek rozpoczęcia sesji.
- Tempo dziecka - bez wracania do zdarzenia na siłę.
- Praca z rodzicem równolegle - także gdy dziecko odmawia.
- Podsumowanie na piśmie - po konsultacji dla rodzica.
- Kontakt kontrolny - żeby sprawdzić, czy to zadziałało.
Dlaczego pytamy nastolatka o zgodę
To pytanie wraca w prawie każdej rozmowie: „a jeśli nie będzie chciało pójść". Odpowiadamy zawsze tak samo - wtedy nie idzie.
Nie z powodu zasad, tylko dlatego, że praca psychologiczna z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działa. Dziecko odsiedzi godzinę, powie tyle, ile musi, i wyjdzie z przekonaniem, że dorośli znów zrobili coś ponad jego głową. A to jest dokładnie to samo poczucie, które zostawił po sobie atak.
Bywa jednak, że odmowa nie oznacza „nie chcę pomocy", tylko „nie chcę być pacjentem". Wtedy da się to obejść: spotkanie bez etykiety terapii, rozmowa online zamiast w gabinecie, kontakt z kimś spoza rodziny w formie, którą nastolatek sam wybierze.
A jeśli i to nie przejdzie, pracujemy z Wami. Zmiana tego, jak reaguje dom, potrafi zdziałać więcej niż sesje, na które dziecko przychodzi wbrew sobie. To nie jest pocieszenie - to jest realna kolejność skuteczności.
Wasza część
Rola rodzica
Rodzice zwykle pytają, co mają robić, żeby pomóc. Odpowiedź jest mniej efektowna, niż się spodziewają: najwięcej daje kilka rzeczy, których należy nie robić.
Nie zabierajcie telefonu. To najczęstsza reakcja i najbardziej niszcząca. Dziecko odczytuje ją jako karę za powiedzenie prawdy i następnym razem nie powie.
Nie dopytujcie o szczegóły w kółko. Powrót do zdarzenia kilka razy dziennie utrwala je zamiast rozładowywać. Raz, spokojnie, a potem czekanie.
Nie obiecujcie, że to się już nie powtórzy. Nie możecie tego zagwarantować, a złamana obietnica kosztuje więcej niż jej brak.
Zamiast tego działa coś prostszego: zwykła obecność, utrzymanie rytmu dnia i jedno powtarzane zdanie - że to nie była wina dziecka i że nie musi już samo tego pilnować.
- Nie zabierajcie telefonu - to kara za szczerość.
- Nie dopytujcie w kółko - utrwala zamiast rozładowywać.
- Nie obiecujcie niemożliwego - że to się nie powtórzy.
- Nie mówcie „nie przejmuj się" - to unieważnia to, co czuje.
- Utrzymajcie rytm dnia - posiłki, sen, zwykłe obowiązki.
- Bądźcie dostępni - bez wymuszania rozmowy.
- Powtarzajcie, że to nie jego wina - wprost, tymi słowami.
- Zadbajcie o siebie - wyczerpany rodzic nie jest oparciem.
Otoczenie
Współpraca ze szkołą
Największym pojedynczym czynnikiem, który decyduje o tempie dochodzenia do siebie, jest to, co dzieje się w klasie. Dziecko wracające codziennie do środowiska, w którym trwa atak, nie odzyska równowagi mimo najlepszych sesji.
Dlatego przy sprawach uczniowskich wsparcie psychologiczne ma sens tylko równolegle do uporządkowania sytuacji w szkole - i mówimy to od razu, zamiast prowadzić sesje w oderwaniu od przyczyny.
Na Waszą prośbę przygotowujemy materiał dla pedagoga albo wychowawcy: opis potrzeb dziecka, wskazówki na najbliższe tygodnie i to, czego warto unikać. Bez ujawniania treści rozmów, bo ich poufność jest warunkiem tej pracy.
Nie kontaktujemy się ze szkołą bez Waszej zgody i bez wiedzy dziecka. Dla nastolatka informacja, że psycholog rozmawiał z wychowawcą za jego plecami, kończy współpracę natychmiast.
Zobacz pomoc przy interwencji- Sesje równolegle do sprawy - nie zamiast niej.
- Materiał dla pedagoga - opis potrzeb, nie treść rozmów.
- Wskazówki dla wychowawcy - na najbliższe tygodnie.
- Poufność sesji - warunek całej pracy.
- Bez kontaktu bez zgody - Waszej i dziecka.
- Powrót do klasy - zaplanowany, nie z dnia na dzień.
- Zmiana szkoły - omawiamy uczciwie, także wady.
- Wsparcie przy rozmowie z placówką - gdy tego chcecie.
Uczciwie
Kiedy potrzeba czegoś więcej niż wsparcia
Część sytuacji wykracza poza to, co daje praca psychologiczna, i wymaga opieki lekarskiej. Mówimy to wprost na pierwszym spotkaniu, jeśli tak jest - zamiast prowadzić sesje, które nie odpowiadają na problem.
Dotyczy to stanów, w których pojawia się myślenie o odebraniu sobie życia, głębokie wycofanie utrzymujące się tygodniami, objawy, które mogą wymagać oceny psychiatrycznej, albo sytuacji, gdy dziecko krzywdzi siebie.
W takich przypadkach właściwa jest konsultacja psychiatryczna. Nie potrzebujecie skierowania, a przy zagrożeniu życia izba przyjęć oddziału psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży działa całą dobę.
Istnieje też ścieżka publiczna, z której warto korzystać niezależnie od nas: ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży przyjmują w ramach ubezpieczenia, bez skierowania. Kolejki bywają różne, ale w części miejsc są krótsze, niż się przypuszcza.
Konsultacja psychologiczna nie jest diagnozą ani leczeniem. Nie prowadzimy farmakoterapii i nie wystawiamy zaświadczeń medycznych.
- Myśli o odebraniu sobie życia - 112 albo izba przyjęć, natychmiast.
- Krzywdzenie siebie - wymaga oceny lekarskiej.
- Głębokie wycofanie - utrzymujące się tygodniami.
- Konsultacja psychiatryczna - bez skierowania.
- Izba przyjęć - działa całą dobę, także w weekend.
- Ośrodki w ramach ubezpieczenia - bez skierowania.
- Mówimy, gdy to nie nasza sprawa - zamiast prowadzić sesje.
- Bez diagnozy i leków - to nie jest zakres tej usługi.
Cennik
Ile to kosztuje
Ceny stałe, podane z podatkiem, bez opłat dodatkowych i bez rozliczania nadgodzin.
Konsultacja dla rodzica - 750 zł brutto. Do 90 minut, z pisemnym podsumowaniem i kontaktem kontrolnym po dwóch tygodniach. Bardzo często jest to jedyne potrzebne spotkanie i mówimy to wprost, zamiast proponować pakiet.
Sesja z nastolatkiem - 600 zł brutto. Pięćdziesiąt minut pracy indywidualnej. Częstotliwość ustala specjalista razem z dzieckiem, zwykle raz na tydzień lub dwa.
Pakiet ośmiu sesji - 4 400 zł brutto. Dla spraw wymagających dłuższej pracy. Niewykorzystane spotkania zwracamy, jeśli proces zakończy się wcześniej.
Wsparcie kryzysowe - wycena indywidualna. Szybka ścieżka po nagłym zdarzeniu, uruchamiana w ciągu doby.
Zadzwoń: 222 900 142- Online w tej samej cenie - bez różnicy wobec spotkania na miejscu.
- Bez sprzedaży pakietu na start - proponujemy go dopiero, gdy ma sens.
- Koniec, gdy praca się kończy - nie przedłużamy procesu.
- Kwota końcowa z podatkiem - podana przed pierwszym spotkaniem.
Sprawy prowadzone bez opłaty
Część wsparcia prowadzimy nieodpłatnie, zależnie od środków, jakimi dysponujemy w danym momencie. Pierwszeństwo mają dzieci po szantażu, po rozesłaniu materiałów intymnych oraz w sytuacjach, w których stan nastolatka wymaga szybkiej reakcji, a rodziny nie stać na opłacenie sesji.
Pieniądze na te sprawy pochodzą z działalności komercyjnej fundacji, w tym z sesji płatnych. Nie jest to reguła, tylko możliwość - w jednym kwartale możemy przyjąć kilka spraw, w innym żadnej.
Powiedzcie o tym przy pierwszym kontakcie. Odpowiemy w kilka dni i wprost: albo przyjmujemy, albo przedstawiamy cennik i wskazujemy ścieżkę publiczną, z której warto skorzystać niezależnie od nas. Zadzwońcie na 222 900 142.
Granice
Czego nie robimy
Mówimy to na pierwszym spotkaniu, a nie po wykupieniu pakietu.
Nie pracujemy z dzieckiem bez jego zgody
Sesje z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działają. Wtedy pracujemy z rodzicem, co bywa skuteczniejsze.
Nie stawiamy diagnoz
Diagnoza to osobny tryb i osobne uprawnienia. Wskazujemy, gdy jest potrzebna, i mówimy, gdzie ją uzyskać.
Nie prowadzimy leczenia
Nie wystawiamy recept ani zaświadczeń medycznych. Przy potrzebie oceny psychiatrycznej kierujemy do lekarza.
Nie relacjonujemy sesji rodzicom
Treść rozmów z nastolatkiem jest poufna. Przekazujemy kierunek pracy i wskazówki, nie zapis tego, co powiedziało.
Nie przedłużamy procesu
Gdy praca się kończy, mówimy o tym. Pakiet proponujemy dopiero wtedy, gdy sprawa go wymaga.
Nie prowadzimy sesji w oderwaniu od sprawy
Gdy atak w szkole trwa, najpierw trzeba go zatrzymać. Inaczej sesje nie nadążą za rzeczywistością.
Kontakt
Zadzwońcie na 222 900 142
Powiedzcie, co obserwujecie i od kiedy. Zaproponujemy formę wsparcia i termin, a jeśli sprawa wymaga innej pomocy, powiemy to od razu.
Jeśli chcecie, żebyśmy rozpatrzyli sprawę pro bono, napiszcie o tym w pierwszej wiadomości. Przy zagrożeniu zdrowia lub życia dzwońcie pod 112 - dziecko może też zadzwonić pod 116 111, całą dobę i anonimowo.
FAQ
Najczęstsze pytania
To, o co pytają rodzice na infolinii.
Dziecko nie chce iść do psychologa.
Wtedy nie idzie i nie jest to przeszkoda w rozpoczęciu pracy. Sesje z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działają – odsiedzi godzinę i wyjdzie z przekonaniem, że dorośli znów zrobili coś ponad jego głową. Zaczynamy od spotkania z Wami, bo zmiana tego, jak reaguje dom, potrafi zdziałać więcej.
Ile to kosztuje?
Konsultacja dla rodzica to 750 zł brutto, sesja z nastolatkiem 600 zł brutto, pakiet ośmiu sesji 4 400 zł brutto. Wsparcie kryzysowe wyceniamy indywidualnie. Ceny są stałe, bez dopłat i bez rozliczania nadgodzin, a niewykorzystane sesje z pakietu zwracamy.
Czy pierwsze spotkanie jest z dzieckiem?
Nie, z Wami. Specjalista ustala, co się wydarzyło, co obserwujecie i czy to reakcja na konkretną sytuację, czy sygnał czegoś poważniejszego. Bardzo często kończy się na tym jednym spotkaniu i mówimy to wprost, zamiast proponować pakiet.
Czy prowadzicie wsparcie bez opłaty?
Część tak, zależnie od środków w danym momencie. Pierwszeństwo mają dzieci po szantażu, po rozesłaniu materiałów intymnych oraz sytuacje wymagające szybkiej reakcji, gdy rodziny nie stać na sesje. Napiszcie o tym przy pierwszym kontakcie – odpowiemy w kilka dni i wprost.
Czy dowiem się, co dziecko mówiło na sesji?
Nie w formie zapisu rozmowy. Poufność jest warunkiem tej pracy i bez niej nastolatek nie powie nic wartościowego. Dostajecie natomiast kierunek pracy, wskazówki dla domu i informację o postępach. Wyjątkiem są sytuacje, w których dziecku grozi niebezpieczeństwo.
Czy to jest terapia?
To wsparcie psychologiczne, czyli praca nad konkretną sytuacją i jej skutkami. Nie stawiamy diagnoz i nie prowadzimy leczenia. Gdy potrzebna jest terapia w innym trybie albo ocena psychiatryczna, mówimy to wprost i wskazujemy, gdzie jej szukać.
Jak długo to trwa?
Bardzo różnie. Przy pojedynczym zdarzeniu bywa, że wystarcza konsultacja dla rodzica i kilka tygodni uważności w domu. Przy dłuższym nękaniu praca liczona jest w miesiącach. Nie przedłużamy procesu – gdy się kończy, mówimy o tym.
Czy sesje online są tak samo skuteczne?
Przy nastolatkach zaskakująco często skuteczniejsze, bo rozmowa przez ekran jest dla nich naturalna, a gabinet bywa barierą. Cena jest taka sama. Przy młodszych dzieciach i przy sytuacjach kryzysowych zwykle proponujemy spotkanie na miejscu.
Dziecko boi się wrócić do szkoły.
To realny lęk, nie wymówka, i wymaga zaplanowanego powrotu zamiast rzucenia na głęboką wodę. Jednocześnie mówimy uczciwie: dopóki atak w klasie trwa, sesje nie nadążą za rzeczywistością. Wsparcie psychologiczne ma sens równolegle do uporządkowania sytuacji w szkole.
Czy kontaktujecie się ze szkołą?
Tylko na Waszą prośbę i za wiedzą dziecka. Możemy przygotować materiał dla pedagoga albo wychowawcy: opis potrzeb i wskazówki na najbliższe tygodnie, bez ujawniania treści rozmów. Dla nastolatka informacja, że psycholog rozmawiał z wychowawcą za jego plecami, kończy współpracę natychmiast.
Martwię się, że dziecko może zrobić sobie krzywdę.
Traktujcie to poważnie i nie czekajcie na termin. Zadzwońcie pod 112 albo jedźcie na izbę przyjęć oddziału psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży – działa całą dobę i nie potrzebujecie skierowania. Dziecko może też zadzwonić pod 116 111, anonimowo i bez żadnych warunków.
Czy jest jakaś pomoc w ramach ubezpieczenia?
Tak i warto z niej korzystać niezależnie od nas. Ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży przyjmują bez skierowania. Kolejki bywają różne, w części miejsc krótsze, niż się przypuszcza. Mówimy o tym każdemu, kto pyta – także wtedy, gdy oznacza to, że nie zostanie naszym klientem.
Zobacz też
Powiązane usługi
Wsparcie psychologiczne działa najlepiej razem z uporządkowaniem sprawy.
Czas działać
Zacznijcie od rozmowy o tym, co widzicie
Pierwsze spotkanie jest z Wami, nie z dzieckiem. Bardzo często jest też jedynym potrzebnym.
Zostań stałym wsparciem
Wybierz swój poziom w walce z hejtem.
Comiesięczne wsparcie daje nam to, czego hejt nie ma - stabilność. Dzięki stałym darczyńcom działamy bez przerwy. Wybierz poziom i dołącz.
Wolisz własną kwotę?
Wpisz dowolną sumę — każda złotówka to realne działania. Jednorazowo, co miesiąc albo co rok, jak Ci wygodnie.
Jednorazowa zrzutka
Nie chcesz subskrypcji? Wpłać jednorazowo na publiczną zbiórkę - też trafia na Ścianę Chwały.
Wpłać na zrzutkęPrzelew na konto
Dla większych darowizn i wsparcia firmowego. Wystaw przelew bezpośrednio na konto fundacji.
nr konta: 42 1600 1462 1783 5776 0000 0002