Szkolenia i warsztaty

Zależy od tego, czy mamy w danym momencie środki. Część warsztatów prowadzimy bez opłat, z pieniędzy od firm i darczyńców, i staramy się, żeby było ich jak najwięcej. Gdy budżet na dany okres się wyczerpie, warsztat jest normalnie płatny i finansuje go szkoła, organ prowadzący albo rada rodziców. Mówimy o tym od razu przy zgłoszeniu.

Nie, nigdy. Jeśli warsztat jest płatny, koszt pokrywa szkoła, gmina, rada rodziców albo sponsor. Nie zbieramy pieniędzy od uczniów ani nie prosimy rodziców o dopłaty do zajęć.

Tak i robi tak sporo osób. Wystarczy nazwa szkoły i miasto, a resztą zajmiemy się my – to my kontaktujemy się z placówką i tłumaczymy, o co chodzi. Nie musisz nikogo przekonywać ani chodzić do sekretariatu.

Tylko jeśli tego chcesz. Napisz nam, że wolisz zostać anonimowy, a skontaktujemy się z placówką tak, jak z każdą inną, bez wskazywania, skąd wziął się pomysł.

Nie. To rada, której nikt nigdy nie posłuchał, a przy okazji zamyka rozmowę, zanim się zacznie. Nie straszymy, nie moralizujemy i nie robimy z internetu potwora. Mówimy o tym, co realnie zrobić, gdy coś już się dzieje.

Jedna klasa, maksymalnie trzydzieści osób. Przy większych grupach robi się prelekcja, a prelekcje nie działają – nikt nie zadaje pytań przy dwustu osobach na sali gimnastycznej. Jeśli szkoła chce objąć cały rocznik, robimy kilka spotkań.

Dziewięćdziesiąt minut, czyli dwie lekcje pod rząd, z kwadransem na pytania na koniec. Najciekawsze pytania pojawiają się zwykle dopiero wtedy, gdy nauczyciel wyjdzie z sali, więc zwykle tak to organizujemy.

Nie i nie wskazujemy nikogo. Powiedzcie nam o niej przy zgłoszeniu, a ułożymy warsztat tak, żeby dotyczył tego, co realnie się dzieje – bez wracania do zdarzenia i bez wymieniania kogokolwiek. Jeśli sprawa nadal trwa, to osobny tryb i osobna rozmowa.

Nie czekaj. Zadzwoń pod 222 900 142 albo skorzystaj z bezpłatnej konsultacji – to zupełnie osobna ścieżka i nie ma nic wspólnego z tym, czy Twoja szkoła zamówiła warsztat.

Nie i to jest ważne, bo trzynastolatek i maturzysta mają zupełnie inne problemy. Mamy trzy programy: dla klas 4-6 o pierwszym telefonie i grupach klasowych, dla klas 7-8 o szantażu i zdjęciach, oraz dla szkół średnich o śladzie w wyszukiwarce i odpowiedzialności. Zakres składamy z katalogu dwudziestu czterech bloków, dobierając pięć albo sześć na jedno spotkanie.

Tak i jest to najczęściej wybierany wariant. Dzień antyhejtowy to cztery warsztaty pod rząd dla czterech klas plus spotkanie z kadrą po lekcjach. W przeliczeniu na jedną klasę wychodzi najtaniej, a szkoła załatwia temat za jednym razem.

Nie, bo decyduje redakcja. Gwarantujemy znalezienie kąta, dobór właściwych adresatów i przygotowanie wiadomości, która ma realną szansę zostać przeczytana. Reszta zależy od planów redakcyjnych, na które nikt nie ma wpływu.

Numer, pod który każdy uczestnik może zadzwonić bez limitu czasu, krótka karta z tym, co robić w pierwszej godzinie, i komplet numerów zaufania z opisem. Jeśli szkoła zamówi, zostajemy godzinę na rozmowy pojedyncze – wtedy wychodzi najwięcej realnych spraw. Dyrekcja dostaje podsumowanie bez nazwisk i bez treści rozmów.

Tak, to osobne spotkania i można je połączyć z warsztatami dla klas w tym samym dniu. Kadra i rodzice mają zupełnie inne pytania niż uczniowie, więc nie mieszamy tych grup.