Rodzice · Szkolenia i ochrona
Wsparcie psychologiczne dziecka
Usunięcie treści zamyka sprawę w internecie, ale nie zamyka jej w głowie dziecka. Pracujemy z nastolatkami po hejcie, wykluczeniu i ataku w sieci - ze specjalistami, którzy znają ten konkretny rodzaj krzywdy, a nie tylko psychologię rozwojową. Infolinia: 222 900 142.
Zaczynamy od rozmowy z Państwem, nie z dzieckiem. Nastolatek wchodzi w proces wtedy, gdy sam tego chce.
Zanim Państwo umówią termin
Jeśli sytuacja jest nagła
Wsparcie psychologiczne to praca rozłożona w czasie. Nie zastępuje reakcji w sytuacji, w której dziecku grozi coś teraz.
Jeśli dziecko mówi, że lepiej byłoby zniknąć albo że wszystko jedno, co się z nim stanie - prosimy nie umawiać terminu na przyszły tydzień. Należy zadzwonić pod 112 albo pojechać na najbliższy oddział psychiatryczny dla dzieci i młodzieży. Izba przyjęć działa całą dobę i skierowanie nie jest potrzebne.
Rozpoznanie
Sygnały, że dziecko potrzebuje wsparcia
Dwanaście rzeczy, na które warto zwrócić uwagę. Pojedyncza z nich nic nie znaczy, kilka naraz przez dłuższy czas - już tak.
Nagłe wycofanie
Przestaje rozmawiać o szkole, o znajomych, o rzeczach, którymi wcześniej żyło.
Unikanie szkoły
Bóle brzucha i głowy w poranki, prośby o zostanie w domu, spóźnienia bez powodu.
Zmiana relacji z telefonem
Albo nie odkłada go w ogóle, albo przestał go używać całkowicie. Oba warianty coś znaczą.
Reakcja na powiadomienie
Widoczne napięcie za każdym razem, gdy telefon zawibruje.
Sen i apetyt
Trwała zmiana rytmu albo ilości jedzenia, utrzymująca się tygodniami.
Rozdrażnienie
Wybuchy nieproporcjonalne do sytuacji, zwłaszcza wobec domowników.
Spadek wyników
Nagły, bez zmiany nakładu pracy. Często pierwszy sygnał zauważany przez dorosłych.
Zerwanie kontaktów
Zniknięcie z grupy znajomych, z którą wcześniej spędzało czas.
Mówienie o sobie źle
Zdania o byciu gorszym, dziwnym, nie do polubienia. Powtarzane, nie rzucone raz.
Skrywanie ciała
Ubranie nieadekwatne do pogody, unikanie przebierania się przy innych.
Powrót zachowań z dzieciństwa
Lęk przed spaniem samemu, przywieranie do rodzica, moczenie się.
Zdania o znikaniu
Każde takie zdanie trzeba traktować poważnie. To nie jest szukanie uwagi.
Dlaczego szukamy specjalistów od tego
Krzywda po hejcie działa inaczej
Nie chodzi o to, że jest cięższa niż inne. Chodzi o to, że ma cechy, których nie ma przemoc rówieśnicza sprzed epoki telefonów - i które zmieniają sposób pracy.
Nie ma końca dnia. Kiedyś powrót do domu oznaczał przerwę. Dziś atak trwa również wieczorem, w nocy i w niedzielę, a dziecko nosi go przy sobie.
Ma publiczność. Upokorzenie widziały dziesiątki osób, w tym takie, których dziecko nie zna. To zmienia skalę wstydu w sposób, którego dorosły często nie docenia.
Zostaje ślad. Nastolatek wie, że materiał może wrócić. Nawet po usunięciu żyje z myślą, że ktoś ma kopię - i ta myśl bywa dotkliwsza niż sam atak.
Wstyd przewyższa strach. Dlatego dzieci mówią o tym późno albo wcale. A milczenie jest dokładnie tym, na czym opiera się cały mechanizm.
- Atak nie kończy się wraz z wyjściem ze szkoły.
Może trwać także wieczorem, w domu i podczas nocy. - Publiczne upokorzenie dociera do wielu innych osób.
Dziecko wie, że materiał mogły zobaczyć dziesiątki osób. - Opublikowany materiał może pozostawić trwały ślad.
Pojawia się obawa, że treść wróci nawet po usunięciu. - Wstyd często okazuje się silniejszy od samego strachu.
Dlatego dziecko może długo nie mówić o tym, co się dzieje. - Dziecko może przypisywać sobie winę za całą sytuację.
Zamiast sprawcy zaczyna obwiniać siebie i swoje zachowanie. - Utrata zaufania do grupy może pozostać na długo.
Często jest jednym z najbardziej trwałych skutków zdarzenia. - Lęk przed powrotem do szkoły jest rzeczywistą reakcją.
Nie należy traktować go jako przesady ani wymyślonego problemu. - Wsparcie może trwać równolegle z działaniami w sprawie.
Nie trzeba czekać, aż szkodliwe treści zostaną usunięte.
Zakres
Cztery formy wsparcia
Dobieramy je po pierwszej rozmowie z Państwem. Bardzo często wystarcza pierwsza z nich.
Konsultacja dla rodzica
Spotkanie bez dziecka. Ocena sytuacji, wskazówki do rozmowy i odpowiedź na pytanie, czy potrzebna jest dalsza pomoc, a jeśli tak, to jaka.
Sesje z nastolatkiem
Praca indywidualna, w tempie dziecka. Zaczynamy dopiero wtedy, gdy samo wyrazi na to zgodę.
Spotkania rodzinne
Gdy problem dotyczy relacji w domu albo gdy rodzice reagują na sytuację w sposób, który ją pogłębia.
Wsparcie kryzysowe
Szybka ścieżka po nagłym zdarzeniu: rozesłaniu materiałów, szantażu, zmasowanym ataku. W trybie pilnym.
Metoda
Jak pracujemy
Zaczynamy od Państwa, nie od dziecka. To celowe i bywa jedyną potrzebną częścią całego procesu.
Na pierwszym spotkaniu specjalista rozmawia wyłącznie z rodzicem. Ustala, co się wydarzyło, od kiedy, co Państwo obserwują i co już próbowali zrobić. Ocenia też, czy to reakcja na konkretną sytuację, czy sygnał czegoś, co wymaga innej pomocy.
Bardzo często kończy się na tym spotkaniu. Rodzic dostaje konkretne wskazówki, zmienia sposób rozmowy w domu i sytuacja się porządkuje bez angażowania dziecka w proces, którego ono nie chciało.
Gdy potrzebne są sesje z nastolatkiem, pytamy go o zgodę - i przyjmujemy odmowę. Wtedy pracujemy dalej z Państwem, bo zmiana zachowania rodzica potrafi zdziałać więcej niż sesje, na które dziecko przychodzi wbrew sobie.
Zadzwoń: 222 900 142- Pierwsze spotkanie odbywa się wyłącznie z rodzicem.
Dziecko nie musi uczestniczyć w początkowym omówieniu sytuacji. - Na początku oceniamy rzeczywistą skalę całej sytuacji.
Oddzielamy sygnały wymagające reakcji od zachowań typowych dla wieku. - Czasem wystarczające okazuje się już jedno spotkanie.
Mówimy o tym wprost, jeśli dalsze konsultacje nie są potrzebne. - Rozpoczęcie sesji wymaga zgody samego nastolatka.
Nie prowadzimy spotkań wbrew jego wyraźnej decyzji. - Tempo rozmów dostosowujemy do gotowości dziecka.
Nie zmuszamy go do ciągłego wracania do trudnego zdarzenia. - Równolegle możemy pracować także z samym rodzicem.
Jest to możliwe również wtedy, gdy dziecko odmawia udziału. - Po konsultacji rodzic otrzymuje pisemne podsumowanie.
Zawiera ono najważniejsze wnioski i dalsze wskazówki. - Po pewnym czasie wracamy do sytuacji krótkim kontaktem.
Sprawdzamy, czy ustalone działania przyniosły poprawę.
Dlaczego pytamy nastolatka o zgodę
To pytanie wraca w prawie każdej rozmowie: „a jeśli nie będzie chciało pójść". Odpowiadamy zawsze tak samo - wtedy nie idzie.
Nie z powodu zasad, tylko dlatego, że praca psychologiczna z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działa. Dziecko odsiedzi godzinę, powie tyle, ile musi, i wyjdzie z przekonaniem, że dorośli znów zrobili coś ponad jego głową. A to jest dokładnie to samo poczucie, które zostawił po sobie atak.
Bywa jednak, że odmowa nie oznacza „nie chcę pomocy", tylko „nie chcę być pacjentem". Wtedy da się to obejść: spotkanie bez etykiety terapii, rozmowa online zamiast w gabinecie, kontakt z kimś spoza rodziny w formie, którą nastolatek sam wybierze.
A jeśli i to nie przejdzie, pracujemy z Państwem. Zmiana tego, jak reaguje dom, potrafi zdziałać więcej niż sesje, na które dziecko przychodzi wbrew sobie. To nie jest pocieszenie - to jest realna kolejność skuteczności.
Państwa część
Rola rodzica
Rodzice zwykle pytają, co mają robić, żeby pomóc. Odpowiedź jest mniej efektowna, niż się spodziewają: najwięcej daje kilka rzeczy, których należy nie robić.
Nie należy zabierać telefonu. To najczęstsza reakcja i najbardziej niszcząca. Dziecko odczytuje ją jako karę za powiedzenie prawdy i następnym razem nie powie.
Nie warto dopytywać o szczegóły w kółko. Powrót do zdarzenia kilka razy dziennie utrwala je zamiast rozładowywać. Raz, spokojnie, a potem czekanie.
Nie warto obiecywać, że to się już nie powtórzy. Nie da się tego zagwarantować, a złamana obietnica kosztuje więcej niż jej brak.
Zamiast tego działa coś prostszego: zwykła obecność, utrzymanie rytmu dnia i jedno powtarzane zdanie - że to nie była wina dziecka i że nie musi już samo tego pilnować.
- Nie należy odbierać telefonu po szczerym wyznaniu dziecka.
Może odebrać to jako karę za powiedzenie o swoim problemie. - Nie warto wracać bez końca do tych samych szczegółów.
Ciągłe dopytywanie może utrwalać napięcie zamiast je zmniejszać. - Nie warto obiecywać, że taka sytuacja już się nie powtórzy.
Lepiej mówić o tym, na co rzeczywiście można mieć wpływ. - Nie warto mówić dziecku, żeby po prostu się nie przejmowało.
Takie słowa mogą sprawić, że poczuje się niezrozumiane. - Warto zachować możliwie normalny rytm każdego dnia.
Regularny sen, posiłki i obowiązki dają przewidywalność. - Warto pozostać dostępnym bez wymuszania ciągłych rozmów.
Dziecko powinno wiedzieć, że może przyjść, kiedy będzie gotowe. - Warto mówić dziecku wprost, że nie ponosi za to winy.
Takie zapewnienie często trzeba spokojnie powtarzać. - Warto zadbać również o własne siły i odpoczynek.
Wyczerpanemu rodzicowi trudniej być stabilnym oparciem.
Otoczenie
Współpraca ze szkołą
Największym pojedynczym czynnikiem, który decyduje o tempie dochodzenia do siebie, jest to, co dzieje się w klasie. Dziecko wracające codziennie do środowiska, w którym trwa atak, nie odzyska równowagi mimo najlepszych sesji.
Dlatego przy sprawach uczniowskich wsparcie psychologiczne ma sens tylko równolegle do uporządkowania sytuacji w szkole - i mówimy to od razu, zamiast prowadzić sesje w oderwaniu od przyczyny.
Na Państwa prośbę przygotowujemy materiał dla pedagoga albo wychowawcy: opis potrzeb dziecka, wskazówki na najbliższe tygodnie i to, czego warto unikać. Bez ujawniania treści rozmów, bo ich poufność jest warunkiem tej pracy.
Nie kontaktujemy się ze szkołą bez Państwa zgody i bez wiedzy dziecka. Dla nastolatka informacja, że psycholog rozmawiał z wychowawcą za jego plecami, kończy współpracę natychmiast.
Zobacz pomoc przy interwencji- Sesje mogą odbywać się równolegle z prowadzeniem sprawy.
Wsparcie dziecka nie zastępuje działań dotyczących zdarzenia. - Dla pedagoga możemy przygotować opis aktualnych potrzeb.
Nie przekazujemy przy tym treści poufnych rozmów z dzieckiem. - Wychowawca może otrzymać konkretne wskazówki do działania.
Dotyczą one przede wszystkim najbliższych dni i tygodni. - Poufność rozmów pozostaje podstawowym warunkiem pracy.
Dziecko musi wiedzieć, że treść sesji nie jest dalej przekazywana. - Nie kontaktujemy się z innymi osobami bez uzgodnienia.
Potrzebna jest zgoda rodzica oraz samego dziecka. - Powrót dziecka do klasy warto wcześniej zaplanować.
Nie zawsze najlepszym rozwiązaniem jest powrót z dnia na dzień. - Możliwość zmiany szkoły omawiamy bez upraszczania sytuacji.
Rozmawiamy zarówno o korzyściach, jak i trudnościach. - Możemy wesprzeć rodziców podczas rozmowy ze szkołą.
Takie wsparcie zapewniamy wtedy, gdy rodzina go potrzebuje.
Uczciwie
Kiedy potrzeba czegoś więcej niż wsparcia
Część sytuacji wykracza poza to, co daje praca psychologiczna, i wymaga opieki lekarskiej. Mówimy to wprost na pierwszym spotkaniu, jeśli tak jest - zamiast prowadzić sesje, które nie odpowiadają na problem.
Dotyczy to stanów, w których pojawia się myślenie o odebraniu sobie życia, głębokie wycofanie utrzymujące się tygodniami, objawy, które mogą wymagać oceny psychiatrycznej, albo sytuacji, gdy dziecko krzywdzi siebie.
W takich przypadkach właściwa jest konsultacja psychiatryczna. Skierowanie nie jest potrzebne, a przy zagrożeniu życia izba przyjęć oddziału psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży działa całą dobę.
Istnieje też ścieżka publiczna, z której warto korzystać niezależnie od nas: ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży przyjmują w ramach ubezpieczenia, bez skierowania. Kolejki bywają różne, ale w części miejsc są krótsze, niż się przypuszcza.
Konsultacja psychologiczna nie jest diagnozą ani leczeniem. Nie prowadzimy farmakoterapii i nie wystawiamy zaświadczeń medycznych.
- Myśli samobójcze wymagają natychmiastowej reakcji.
W takiej sytuacji należy dzwonić pod 112 lub jechać na izbę przyjęć. - Samouszkodzenia wymagają odpowiedniej oceny medycznej.
Nie powinny być traktowane wyłącznie jako problem wychowawczy. - Długotrwałe wycofanie również wymaga szczególnej uwagi.
Zwłaszcza gdy utrzymuje się przez kolejne tygodnie i narasta. - Do psychiatry można zgłosić się również bez skierowania.
Pozwala to szybciej uzyskać właściwą ocenę stanu dziecka. - Izby przyjęć są dostępne również poza zwykłymi godzinami.
Pomoc można uzyskać przez całą dobę, także w weekend. - Dostępne są też placówki działające w ramach ubezpieczenia.
W określonych miejscach pomoc można uzyskać bez skierowania. - Mówimy wprost, gdy potrzebna jest pomoc innego specjalisty.
Nie prowadzimy sesji, jeśli sytuacja wykracza poza zakres usługi. - Nie stawiamy diagnoz ani nie zajmujemy się leczeniem lekami.
Takie działania należą do lekarza i nie są częścią tej usługi.
Cennik
Ile to kosztuje
Ceny stałe, podane z podatkiem, bez opłat dodatkowych i bez rozliczania nadgodzin.
Konsultacja dla rodzica - 250 zł brutto. 50 minut, z pisemnym podsumowaniem i kontaktem kontrolnym po dwóch tygodniach. Bardzo często jest to jedyne potrzebne spotkanie i mówimy to wprost, zamiast proponować pakiet.
Sesja z nastolatkiem - 250 zł brutto. Pięćdziesiąt minut pracy indywidualnej. Pierwsza rozmowa dziecka ze specjalistą jest bez opłat. Częstotliwość ustala specjalista razem z dzieckiem, zwykle raz na tydzień lub dwa.
Pakiet ośmiu sesji - wycena indywidualna. Dla spraw wymagających dłuższej pracy. Niewykorzystane spotkania zwracamy, jeśli proces zakończy się wcześniej.
Wsparcie kryzysowe - wycena indywidualna. Szybka ścieżka po nagłym zdarzeniu, uruchamiana w ciągu doby.
Zadzwoń: 222 900 142- Spotkania online kosztują tyle samo co wizyty na miejscu.
Forma konsultacji nie zmienia ustalonej wcześniej ceny. - Nie proponujemy pakietu od razu przy pierwszym spotkaniu.
Pojawia się dopiero wtedy, gdy dalsza praca ma sens. - Kończymy spotkania, gdy dalsza praca nie jest potrzebna.
Nie przedłużamy procesu tylko po to, by zwiększać liczbę sesji. - Pełną kwotę z podatkiem podajemy przed rozpoczęciem.
Rodzic zna końcowy koszt jeszcze przed pierwszym spotkaniem.
Sprawy prowadzone bez opłaty
Część wsparcia prowadzimy nieodpłatnie, zależnie od środków, jakimi dysponujemy w danym momencie. Pierwszeństwo mają dzieci po szantażu, po rozesłaniu materiałów intymnych oraz w sytuacjach, w których stan nastolatka wymaga szybkiej reakcji, a rodziny nie stać na opłacenie sesji.
Pieniądze na te sprawy pochodzą z działalności komercyjnej fundacji, w tym z sesji płatnych. Nie jest to reguła, tylko możliwość - w jednym kwartale możemy przyjąć kilka spraw, w innym żadnej.
Prosimy powiedzieć o tym przy pierwszym kontakcie. Odpowiemy w kilka dni i wprost: albo przyjmujemy, albo przedstawiamy cennik i wskazujemy ścieżkę publiczną, z której warto skorzystać niezależnie od nas. Prosimy dzwonić na 222 900 142.
Granice
Czego nie robimy
Mówimy to na pierwszym spotkaniu, a nie po wykupieniu pakietu.
Nie pracujemy z dzieckiem bez jego zgody
Sesje z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działają. Wtedy pracujemy z rodzicem, co bywa skuteczniejsze.
Nie stawiamy diagnoz
Diagnoza to osobny tryb i osobne uprawnienia. Wskazujemy, gdy jest potrzebna, i mówimy, gdzie ją uzyskać.
Nie prowadzimy leczenia
Nie wystawiamy recept ani zaświadczeń medycznych. Przy potrzebie oceny psychiatrycznej kierujemy do lekarza.
Nie relacjonujemy sesji rodzicom
Treść rozmów z nastolatkiem jest poufna. Przekazujemy kierunek pracy i wskazówki, nie zapis tego, co powiedziało.
Nie przedłużamy procesu
Gdy praca się kończy, mówimy o tym. Pakiet proponujemy dopiero wtedy, gdy sprawa go wymaga.
Nie prowadzimy sesji w oderwaniu od sprawy
Gdy atak w szkole trwa, najpierw trzeba go zatrzymać. Inaczej sesje nie nadążą za rzeczywistością.
FAQ
Najczęstsze pytania
To, o co pytają rodzice na infolinii.
Dziecko nie chce iść do psychologa.
Wtedy nie idzie i nie jest to przeszkoda w rozpoczęciu pracy. Sesje z nastolatkiem przyprowadzonym pod przymusem nie działają - odsiedzi godzinę i wyjdzie z przekonaniem, że dorośli znów zrobili coś ponad jego głową. Zaczynamy od spotkania z Państwem, bo zmiana tego, jak reaguje dom, potrafi zdziałać więcej.
Ile to kosztuje?
Konsultacja dla rodzica to 250 zł brutto, sesja z nastolatkiem 250 zł brutto (pierwsza rozmowa dziecka ze specjalistą jest bez opłat), a pakiet ośmiu sesji i wsparcie kryzysowe wyceniamy indywidualnie. Ceny są stałe, bez dopłat i bez rozliczania nadgodzin, a niewykorzystane sesje z pakietu zwracamy.
Czy pierwsze spotkanie jest z dzieckiem?
Nie, z Państwem. Specjalista ustala, co się wydarzyło, co Państwo obserwują i czy to reakcja na konkretną sytuację, czy sygnał czegoś poważniejszego. Bardzo często kończy się na tym jednym spotkaniu i mówimy to wprost, zamiast proponować pakiet.
Czy Fundacja prowadzi wsparcie bez opłaty?
Część tak, zależnie od środków w danym momencie. Pierwszeństwo mają dzieci po szantażu, po rozesłaniu materiałów intymnych oraz sytuacje wymagające szybkiej reakcji, gdy rodziny nie stać na sesje. Prosimy napisać o tym przy pierwszym kontakcie - odpowiemy w kilka dni i wprost.
Czy dowiem się, co dziecko mówiło na sesji?
Nie w formie zapisu rozmowy. Poufność jest warunkiem tej pracy i bez niej nastolatek nie powie nic wartościowego. Otrzymują Państwo natomiast kierunek pracy, wskazówki dla domu i informację o postępach. Wyjątkiem są sytuacje, w których dziecku grozi niebezpieczeństwo.
Czy to jest terapia?
To wsparcie psychologiczne, czyli praca nad konkretną sytuacją i jej skutkami. Nie stawiamy diagnoz i nie prowadzimy leczenia. Gdy potrzebna jest terapia w innym trybie albo ocena psychiatryczna, mówimy to wprost i wskazujemy, gdzie jej szukać.
Jak długo to trwa?
Bardzo różnie. Przy pojedynczym zdarzeniu bywa, że wystarcza konsultacja dla rodzica i kilka tygodni uważności w domu. Przy dłuższym nękaniu praca liczona jest w miesiącach. Nie przedłużamy procesu - gdy się kończy, mówimy o tym.
Czy sesje online są tak samo skuteczne?
Przy nastolatkach zaskakująco często skuteczniejsze, bo rozmowa przez ekran jest dla nich naturalna, a gabinet bywa barierą. Cena jest taka sama. Przy młodszych dzieciach i przy sytuacjach kryzysowych zwykle proponujemy spotkanie na miejscu.
Dziecko boi się wrócić do szkoły.
To realny lęk, nie wymówka, i wymaga zaplanowanego powrotu zamiast rzucenia na głęboką wodę. Jednocześnie mówimy uczciwie: dopóki atak w klasie trwa, sesje nie nadążą za rzeczywistością. Wsparcie psychologiczne ma sens równolegle do uporządkowania sytuacji w szkole.
Czy Fundacja kontaktuje się ze szkołą?
Tylko na Państwa prośbę i za wiedzą dziecka. Możemy przygotować materiał dla pedagoga albo wychowawcy: opis potrzeb i wskazówki na najbliższe tygodnie, bez ujawniania treści rozmów. Dla nastolatka informacja, że psycholog rozmawiał z wychowawcą za jego plecami, kończy współpracę natychmiast.
Martwię się, że dziecko może zrobić sobie krzywdę.
Trzeba to traktować poważnie i nie czekać na termin. Należy zadzwonić pod 112 albo pojechać na izbę przyjęć oddziału psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży - działa całą dobę i skierowanie nie jest potrzebne. Dziecko może też zadzwonić pod 116 111, anonimowo i bez żadnych warunków.
Czy jest jakaś pomoc w ramach ubezpieczenia?
Tak i warto z niej korzystać niezależnie od nas. Ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży przyjmują bez skierowania. Kolejki bywają różne, w części miejsc krótsze, niż się przypuszcza. Mówimy o tym każdemu, kto pyta - także wtedy, gdy oznacza to, że nie zostanie naszym klientem.
Zobacz też
Powiązane usługi
Wsparcie psychologiczne działa najlepiej razem z uporządkowaniem sprawy.
Czas działać
Warto zacząć od rozmowy o tym, co Państwo widzą
Pierwsze spotkanie jest z Państwem, nie z dzieckiem. Bardzo często jest też jedynym potrzebnym.
Stałe wsparcie
Mogą Państwo wybrać swój poziom w walce z hejtem.
Comiesięczne wsparcie daje nam to, czego hejt nie ma - stabilność. Dzięki stałym darczyńcom działamy bez przerwy. Zapraszamy do wyboru poziomu.
Wolą Państwo własną kwotę?
Hejt potrafi w kilka dni odebrać dziecku poczucie bezpieczeństwa, dorosłemu spokój, a firmie klientów i dobre imię. Darowizny pozwalają nam reagować od razu: zabezpieczać dowody, zgłaszać treści do platform i prowadzić sprawy, zanim szkoda zdąży urosnąć.
Mogą Państwo wpisać dowolną sumę - każda złotówka to realne działania. Jednorazowo, co miesiąc albo co rok, jak wygodniej.
Płatność obsługuje Stripe. Subskrypcję można anulować w każdej chwili.
Jednorazowa zrzutka
Bez subskrypcji? Można wpłacić jednorazowo na publiczną zbiórkę - taka wpłata też trafia na Ścianę Chwały.
Wpłać na zrzutkęPrzelew na konto
Dla większych darowizn i wsparcia firmowego. Przelew można wystawić bezpośrednio na konto fundacji.
nr konta: 42 1600 1462 1783 5776 0000 0002