Pierwsza wizyta u psychologa po hejcie - czego się spodziewać i jak się przygotować

Po fali obraźliwych wpisów wiele osób słyszy od bliskich: „idź z tym do psychologa”. Łatwo to powiedzieć. Trudniej zapisać się na wizytę, gdy nie wiecie, jak takie spotkanie wygląda, o co ktoś zapyta i czy trzeba będzie pokazywać wszystko, co o Was napisano.

Pierwsza wizyta u psychologa to przede wszystkim rozmowa. Nikt Was na niej nie ocenia i do niczego nie zobowiązuje. Poniżej opisujemy jej przebieg krok po kroku: od zapisu, przez pytania, które mogą paść, po to, o co warto zapytać samemu.

W skrócie

• Pierwsza wizyta to rozmowa zapoznawcza. Psycholog pyta, co się stało i jak sobie radzicie, a na końcu proponuje, co dalej. Decyzja o kolejnym spotkaniu należy do Was.
• Korzystanie z takiej pomocy jest częste. W badaniu CBOS z jesieni 2024 roku 27% dorosłych w wieku 18-44 lata zadeklarowało, że korzysta lub korzystało z pomocy psychologa, psychoterapeuty albo psychiatry.
• W centrum zdrowia psychicznego dorosły dostaje pomoc bez skierowania i bez zapisów, a w sprawach pilnych termin ma być wyznaczony najpóźniej w 72 godziny od zgłoszenia. Tak podaje serwis pacjent.gov.pl (stan na 2025 rok).
• Warto zabrać krótkie notatki: co się wydarzyło, od kiedy, jak śpicie i pracujecie, jakie leki przyjmujecie. Zrzutów ekranu z hejtem nie trzeba pokazywać, jeśli nie chcecie.
• Psychologa obowiązuje tajemnica. O jej granice, o notatki z wizyt i o zaświadczenie można zapytać już na pierwszym spotkaniu.

Czy z hejtem „wypada” iść do psychologa?

Tak. Do psychologa nie trzeba mieć diagnozy ani „wystarczająco poważnego” powodu. Serwis pacjent.gov.pl opisuje to prosto: do psychologa zgłaszamy się z bieżącymi problemami, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, także wtedy, gdy nie wiemy, do jakiego specjalisty się udać.

Hejt jest takim problemem. Jeśli po obraźliwych wpisach gorzej śpicie, boicie się zajrzeć do telefonu, unikacie ludzi albo wciąż wracacie myślami do komentarzy, to wystarczający powód. O tych reakcjach piszemy osobno w tekstach o lęku przed otwarciem telefonu i o samotności po hejcie.

Ile osób korzysta z takiej pomocy?

Więcej, niż się zwykle wydaje. W badaniu „Orientacje życiowe”, które CBOS przeprowadził od 11 października do 11 listopada 2024 roku na próbie 1573 osób w wieku 18-44 lata, 27% badanych odpowiedziało, że korzysta lub korzystało z pomocy psychologa, psychoterapeuty bądź psychiatry. Wśród kobiet było to 31%, wśród mężczyzn 23%. Wyniki opisuje komunikat CBOS „Kondycja psychiczna młodych Polaków”.

Same trudności psychiczne też nie są rzadkie. Według badania EZOP II, przywołanego w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2023-2030, zaburzenia psychiczne w perspektywie całego życia ujawniło 26,5% dorosłych uczestników. Badanie objęło ponad 15 tys. wywiadów i zostało wykonane przed pandemią, w ramach Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020.

Co z tego wynika dla Was.
W poczekalni nie będziecie wyjątkiem. Psycholog rozmawia z osobami w podobnym położeniu na co dzień i nie potraktuje Waszej sprawy jako błahej.

Do kogo się zapisać: psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra?

Te trzy zawody często się myli. Na pierwszą rozmowę po hejcie najczęściej wystarczy psycholog. To on pomoże ustalić, czy potrzebne jest coś więcej.

Specjalista	Czym się zajmuje	Skierowanie w ramach NFZ (dorośli)
Psycholog	Rozmowa, diagnoza psychologiczna, pomoc psychologiczna i wsparcie. Nie przepisuje leków.	W poradni co do zasady potrzebne. W centrum zdrowia psychicznego niepotrzebne.
Psychoterapeuta	Prowadzi psychoterapię według ustalonego planu, zwykle po wcześniejszej wizycie u lekarza lub psychologa.	Potrzebne.
Psychiatra	Lekarz. Stawia diagnozę lekarską, może przepisać leki i wystawić skierowanie.	Niepotrzebne.

Źródło: serwis Ministerstwa Zdrowia i NFZ pacjent.gov.pl, strony „Psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra?” (aktualizacja 2024) oraz „Skierowanie na leczenie”.

Zasady dotyczące skierowań zmieniały się w ostatnich latach, dlatego przy zapisie do poradni zapytajcie w rejestracji, czy jest ono wymagane. Skierowanie do psychologa może wystawić dowolny lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, także lekarz rodzinny. W gabinecie prywatnym skierowanie nie jest potrzebne.

Centrum zdrowia psychicznego, czyli droga bez skierowania

Dorośli mogą zgłosić się do centrum zdrowia psychicznego, jeśli takie działa w miejscu ich zamieszkania. Idzie się do punktu zgłoszeniowo-koordynacyjnego. Według pacjent.gov.pl nie trzeba mieć skierowania, zapisywać się ani zapowiadać przyjścia. Na miejscu jest pielęgniarka psychiatryczna, psycholog, psychoterapeuta lub psychiatra.

W punkcie odbywa się wstępna rozmowa o potrzebach i ustala się termin dalszej pomocy. W przypadkach pilnych ma to nastąpić nie później niż 72 godziny od zgłoszenia. Pomoc jest finansowana przez NFZ.

Centra działały dotąd jako program pilotażowy. Jak informuje pacjent.gov.pl w komunikacie z lipca 2026 roku, od stycznia 2027 roku mają stać się stałym świadczeniem gwarantowanym, a pełny dostęp w całym kraju planowany jest do 2029 roku. Do tego czasu nie każda miejscowość ma swoje centrum. Adresy znajdziecie w wyszukiwarce na tej samej stronie.

NFZ czy gabinet prywatny?

Obie drogi są dobre. Różnią się głównie czasem oczekiwania i kosztem. W badaniu CBOS z listopada 2021 roku (1100 dorosłych) 31% badanych oceniło, że w ich okolicy trudno dostać się do psychologa lub psychoterapeuty w ramach NFZ, a 12% uznało dostęp za dobry. Dostęp do wizyt odpłatnych dobrze oceniło 29%, źle 14%.

Najciekawsza liczba z tego badania jest inna: 56% pytanych nie umiało ocenić dostępności psychologa w ramach NFZ. Większość z nas po prostu nigdy tego nie sprawdzała. Jeden telefon do najbliższej poradni albo centrum powie Wam więcej niż opinie znajomych.

Przy zapisie zapytajcie o trzy rzeczy.
Jaki jest najbliższy termin, ile trwa spotkanie i ile kosztuje, jeśli to gabinet prywatny. Zapytajcie też, czy możliwa jest wizyta przez internet, gdyby dojazd był dla Was trudny.

Jak sprawdzić, czy to naprawdę psycholog?

Psycholog to osoba z dyplomem magistra psychologii. Jak wyjaśnia Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, obecnie warunkiem wykonywania zawodu jest właśnie ten dyplom, ponieważ samorząd zawodowy psychologów dotąd nie powstał. Możecie więc zwyczajnie zapytać o wykształcenie. Rzetelny specjalista odpowie bez urazy.

To się zmieni. 12 lutego 2026 roku podpisana została nowa ustawa o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów. Co do zasady wejdzie w życie 19 maja 2028 roku i wprowadzi Rejestr Psychologów, w którym będzie można sprawdzić prawo wykonywania zawodu. Do tego czasu rejestru nie ma.

Słowa takie jak „coach”, „doradca” czy „terapeuta” bez dalszych wyjaśnień nie oznaczają psychologa. Coach to trener rozwoju osobistego, a nie zawód związany z ochroną zdrowia.

Jak przygotować się do pierwszej wizyty?

Nie trzeba przygotowywać przemówienia. Wystarczy kilka notatek, żeby w stresie niczego ważnego nie pominąć. Możecie je po prostu przeczytać z kartki albo z telefonu.

Co zabrać ze sobą

• Dokument tożsamości, a przy wizycie w ramach NFZ także skierowanie, jeśli placówka go wymaga.
• Kartkę z najważniejszymi faktami: co się wydarzyło, kiedy się zaczęło, czy nadal trwa.
• Listę tego, co się u Was zmieniło: sen, apetyt, praca, kontakty z ludźmi, korzystanie z telefonu.
• Nazwy przyjmowanych leków i informacje o chorobach przewlekłych.
• Wypisy lub zaświadczenia z wcześniejszego leczenia, jeśli takie macie.
• Listę pytań do psychologa. Przykłady znajdziecie niżej.

Czy trzeba pokazywać wpisy i komentarze?

Nie trzeba. Psycholog nie ocenia, czy hejt był „wystarczająco ostry”. Interesuje go, jak ta sytuacja wpływa na Was. Możecie opowiedzieć o wpisach własnymi słowami.

Część osób woli pokazać jeden lub dwa przykłady, bo trudno im powtarzać obraźliwe słowa na głos. To też jest w porządku. Nie przeglądajcie jednak przed wizytą całego materiału od nowa. Jeśli treści są już zapisane, zostawcie je w spokoju. Jak je uporządkować raz, a dobrze, opisujemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu.

Trzy zdania, od których można zacząć

Najtrudniejsza bywa pierwsza minuta. Pomaga gotowy początek, na przykład taki:

Wzór.
„Od kilku tygodni jestem obrażany w internecie. Od tego czasu źle śpię i trudno mi się skupić w pracy. Nigdy nie byłem u psychologa i nie wiem, od czego zacząć”.

Po takim wstępie psycholog przejmie prowadzenie rozmowy. Nie musicie pilnować kolejności ani dat.

Wzór wiadomości z prośbą o termin

Jeśli rozmowa telefoniczna z rejestracją jest dla Was trudna, wiele gabinetów przyjmuje zapisy mailem lub przez formularz. Wystarczy krótka wiadomość:

„Dzień dobry, chciałabym umówić pierwszą wizytę u psychologa dla osoby dorosłej. Powodem jest długotrwały stres związany z nękaniem w internecie. Proszę o informację o najbliższym terminie, czasie trwania spotkania i jego koszcie. Czy potrzebne jest skierowanie? Z poważaniem, [imię i nazwisko, telefon]”.

W wiadomości nie opisujcie szczegółów sprawy. Na to przyjdzie czas w gabinecie.

Jak wygląda pierwsza wizyta u psychologa krok po kroku?

Gabinety różnią się wystrojem i zwyczajami, ale pierwsze spotkanie ma zwykle podobny układ.

1. Rejestracja i formalności. Podajecie dane, czasem wypełniacie krótką ankietę i podpisujecie zgodę na przetwarzanie danych. W gabinecie prywatnym możecie dostać do przeczytania zasady współpracy, na przykład sposób odwoływania wizyt.
2. Powitanie i wyjaśnienie zasad. Psycholog mówi, ile potrwa spotkanie, czemu służy i że obowiązuje go tajemnica. To dobry moment na pytanie, czy robi notatki.
3. Wasza opowieść. Zwykle pada otwarte pytanie: „co Państwa sprowadza?”. Mówicie tyle, ile chcecie. Można zacząć od końca, można się pogubić, można zamilknąć.
4. Pytania psychologa. Dotyczą samej sytuacji, Waszego samopoczucia, zdrowia i codziennego życia. Ich listę znajdziecie niżej.
5. Podsumowanie. Psycholog mówi, jak rozumie Waszą sytuację, i proponuje dalsze kroki: kolejne spotkania, konsultację u innego specjalisty albo po prostu kilka wskazówek na najbliższe dni.
6. Ustalenia. Umawiacie następny termin albo prosicie o czas do namysłu. Obie odpowiedzi są w porządku.

Na pierwszej wizycie zwykle nie zapada żadna „diagnoza na całe życie”. Czasem psycholog potrzebuje dwóch lub trzech spotkań, żeby dobrze poznać sytuację. Może też zaproponować wypełnienie kwestionariusza. To zwykłe narzędzie pracy, a nie egzamin.

Pytania, które mogą paść

Żadne z nich nie jest podchwytliwe. Psycholog zbiera informacje, żeby dobrać pomoc do Waszej sytuacji.

• Co się wydarzyło i kiedy się zaczęło? Czy to nadal trwa?
• Czy wiecie, kto jest autorem wpisów? Czy to ktoś z Waszego otoczenia?
• Jak śpicie, jak jecie, czy macie siłę na codzienne obowiązki?
• Jak wygląda teraz Wasza praca lub nauka? Czy sprawa dotarła do pracodawcy lub rodziny?
• Kto o tym wie i na kogo możecie liczyć?
• Czy wcześniej korzystaliście z pomocy psychologa lub psychiatry? Czy przyjmujecie leki?
• Co robiliście do tej pory, żeby sobie poradzić, i co choć trochę pomagało?
• Czy sięgacie po alkohol lub inne środki, żeby się uspokoić albo zasnąć?
• Czego oczekujecie po tym spotkaniu?

Na każde pytanie wolno odpowiedzieć: „nie wiem” albo „nie chcę dziś o tym mówić”. Psycholog to uszanuje.

Pytanie o myśli samobójcze

Psycholog może zapytać wprost, czy pojawiają się u Was myśli o odebraniu sobie życia. To standardowe pytanie, zadawane wielu osobom, a nie znak, że „źle wyglądacie”. Odpowiedzcie szczerze. Od tej odpowiedzi zależy, jak szybko i w jakiej formie dostaniecie pomoc.

Jeśli takie myśli macie już teraz, nie czekajcie na termin wizyty. Całą dobę działa telefon 116 123 oraz Centrum Wsparcia pod numerem 800 70 2222. W zagrożeniu życia dzwońcie pod 112. O tym, jak wygląda rozmowa na linii wsparcia, piszemy w tekście o telefonie 116 123.

Czego psycholog nie robi

Nie ocenia i nie szuka winy.
Nie usłyszycie, że „trzeba było nie publikować”. Jeśli usłyszycie, macie prawo poszukać innego specjalisty.

Nie przepisuje leków.
Leki i zwolnienie lekarskie to sprawy lekarza, na przykład psychiatry lub lekarza rodzinnego. Psycholog może zasugerować taką konsultację. Sugestia nie jest wyrokiem, tylko propozycją.

Nie usuwa wpisów i nie prowadzi sprawy prawnej.
Tym zajmują się inne osoby i instytucje. Jedno można robić równolegle z drugim.

Nie zmusza do kolejnych wizyt.
Pierwsze spotkanie niczego nie przesądza. To Wy decydujecie, czy i kiedy przyjdziecie znowu.

O co warto zapytać psychologa na pierwszej wizycie?

Pierwsze spotkanie działa w obie strony. Wy też sprawdzacie, czy z tą osobą dobrze się Wam rozmawia. Te pytania możecie zadać bez skrępowania:

• Jakie ma Pani lub Pan wykształcenie i doświadczenie w pracy z osobami po nękaniu lub przemocy w sieci?
• Jak rozumie Pani lub Pan moją sytuację po dzisiejszej rozmowie?
• Co Pani lub Pan proponuje dalej i dlaczego?
• Jak często miałyby odbywać się spotkania i jak długo mogą potrwać?
• Ile kosztuje wizyta i na jakich zasadach można ją odwołać?
• Czy możliwe są spotkania przez internet?
• Co mogę zrobić w najbliższym tygodniu, żeby było mi choć trochę lżej?
• Co robić, jeśli między wizytami poczuję się dużo gorzej?
• Czy prowadzi Pani lub Pan notatki i kto ma do nich dostęp?
• Czy w razie potrzeby mogę otrzymać zaświadczenie, że korzystam z pomocy?

Nie musicie zadawać wszystkich. Wybierzcie trzy lub cztery, które są dla Was najważniejsze, i zapiszcie je na kartce.

Czy to, co powiecie psychologowi, zostaje w gabinecie?

Tak, to zasada. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa. W placówkach ochrony zdrowia psychicznego mówi o tym wprost art. 50 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego: osoby wykonujące czynności wynikające z ustawy mają zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedzą się w związku z ich wykonywaniem.

Przepisy przewidują nieliczne wyjątki, między innymi wobec lekarza, który się Wami opiekuje. Dokładne granice tajemnicy zależą od miejsca, w którym pracuje psycholog, dlatego najlepiej zapytać o nie na początku spotkania. To pytanie zadaje wiele osób.

Pracodawca i rodzina.
Psycholog nie informuje pracodawcy ani bliskich, że byliście na wizycie. Jeśli hejter kontaktuje się z Waszym szefem lub rodziną, to osobny problem, który opisujemy w tekście o wiadomościach wysyłanych do pracodawcy i bliskich.

Zaświadczenie do sprawy prawnej.
Jeśli rozważacie zawiadomienie lub pozew, zapytajcie psychologa, czy może wystawić zaświadczenie o korzystaniu z pomocy. O tym, czy i jak użyć takiego dokumentu, powinien zdecydować prawnik. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika.

Co, jeśli po pierwszej wizycie nie czujecie ulgi?

To częste i nie oznacza, że wizyta się nie udała. Opowiedzenie o trudnych sprawach męczy. Zaplanujcie po spotkaniu spokojne popołudnie: spacer, posiłek, rozmowę z kimś bliskim. Nie wracajcie tego dnia do czytania komentarzy.

Macie prawo zmienić specjalistę.
Jeśli czuliście się oceniani albo po prostu nie udało się złapać kontaktu, poszukajcie innej osoby. To nie jest niewdzięczność. Dobre porozumienie z psychologiem jest warunkiem dalszej pracy.

Nie rezygnujcie po jednej próbie.
Jedno nieudane spotkanie mówi coś o dopasowaniu do konkretnej osoby, a nie o tym, czy pomoc psychologiczna jest dla Was.

Pomoc specjalisty nie zastępuje ludzi wokół Was i odwrotnie. O tym, ile daje obecność bliskich, piszemy w tekście o wsparciu bliskich jako ochronie przed skutkami hejtu.

Czego dane nie mówią?

Przytoczone liczby mają ograniczenia. Badanie CBOS z 2024 roku objęło tylko osoby w wieku 18-44 lata i pytało łącznie o psychologa, psychoterapeutę i psychiatrę, więc nie wiadomo, ile osób było u samego psychologa. Badanie CBOS z 2021 roku mierzy opinie o dostępności, a nie rzeczywisty czas oczekiwania, i pochodzi z okresu pandemii. Dane EZOP II zebrano przed pandemią, a sam rządowy program zaznacza, że dziś wskaźniki mogą być inne.

Nie znaleźliśmy wiarygodnych polskich danych o tym, ilu dorosłych po hejcie zgłasza się do psychologa ani jak długo czeka na pierwszą wizytę w poszczególnych regionach. Takich liczb nie podajemy.

Podsumowanie: pierwsza wizyta to rozmowa, nie egzamin

Pierwsza wizyta u psychologa po hejcie składa się z kilku prostych części: formalności, Waszej opowieści, pytań psychologa i ustalenia, co dalej. Nie musicie niczego udowadniać ani pokazywać wpisów. Wystarczy kartka z faktami, lista zmian w codziennym życiu i kilka własnych pytań.

Zapis na wizytę nie jest przyznaniem się do słabości. To zwykły krok, który robi wiele osób, a jego celem jest odzyskanie snu, spokoju i sił do dalszego działania. Usuwanie treści i sprawy prawne mogą toczyć się w tym samym czasie.

Gdzie szukać pomocy?

Pomoc psychologiczna w ramach NFZ.
Centrum zdrowia psychicznego w miejscu zamieszkania (bez skierowania) albo poradnia zdrowia psychicznego. Adresy i zasady znajdziecie na pacjent.gov.pl.

Wsparcie od ręki dla dorosłych.
Telefon 116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym oraz Centrum Wsparcia pod numerem 800 70 2222. W zagrożeniu życia: 112.

Dzieci, młodzież i ich opiekunowie.
116 111 dla dzieci i młodzieży, 800 100 100 dla rodziców i nauczycieli. Sprawy dzieci zawsze prowadzi się z udziałem dorosłego.

Usuwanie treści i zabezpieczenie materiału.
Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Fundacja nie zastępuje prawnika i nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną. Kontakt: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Ile trwa pierwsza wizyta u psychologa?
Długość spotkania ustala placówka lub gabinet, dlatego najlepiej zapytać o nią przy zapisie. Pierwsza wizyta bywa nieco dłuższa niż kolejne, bo obejmuje formalności i rozmowę zapoznawczą.

2. Czy do psychologa potrzebne jest skierowanie?
W gabinecie prywatnym nie. W poradni działającej w ramach NFZ co do zasady tak, a wystawi je dowolny lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. W centrum zdrowia psychicznego skierowanie nie jest wymagane.

3. Czy muszę pokazać psychologowi wpisy i komentarze?
Nie. Wystarczy opowiedzieć o sytuacji własnymi słowami. Jeśli łatwiej Wam pokazać jeden przykład niż powtarzać obraźliwe słowa, również możecie to zrobić.

4. Co powiedzieć na początku, jeśli nie wiem, od czego zacząć?
Wystarczy jedno zdanie o tym, co się dzieje, i jedno o tym, jak się czujecie. Możecie też powiedzieć wprost, że to Wasza pierwsza wizyta i nie wiecie, jak zacząć. Psycholog poprowadzi rozmowę dalej.

5. Czy psycholog może przepisać leki albo wystawić zwolnienie?
Nie. Leki i zwolnienie lekarskie to kompetencje lekarza, na przykład psychiatry lub lekarza rodzinnego. Psycholog może zasugerować taką konsultację, jeśli uzna ją za potrzebną.

6. Czy pracodawca dowie się, że byłem u psychologa?
Nie. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa i nie przekazuje on informacji pracodawcy ani rodzinie. O szczegółowe granice tajemnicy można zapytać na początku spotkania.

7. Czy mogę przyjść na pierwszą wizytę z bliską osobą?
Bliska osoba może Wam towarzyszyć w drodze i w poczekalni. O jej obecność w gabinecie zapytajcie przy zapisie, bo zasady bywają różne. Zwykle rozmowa odbywa się w cztery oczy.

8. Co zrobić, jeśli rozpłaczę się w gabinecie?
Nic. Płacz podczas takiej rozmowy jest czymś zwyczajnym i psycholog jest na niego przygotowany. Możecie poprosić o chwilę przerwy i wrócić do rozmowy, gdy będziecie gotowi.

9. Czy po pierwszej wizycie muszę zapisać się na kolejne?
Nie. Pierwsze spotkanie do niczego nie zobowiązuje. Możecie poprosić o czas do namysłu albo poszukać innego specjalisty.

10. Czy pierwsza wizyta może odbyć się przez internet?
Wiele gabinetów prowadzi spotkania przez internet, ale nie wszystkie. Zapytajcie o to przy zapisie i zadbajcie o miejsce, w którym nikt nie będzie słyszał rozmowy.

11. Jak sprawdzić, czy dana osoba jest psychologiem?
Zapytajcie o dyplom magistra psychologii. Rejestr Psychologów ma powstać na podstawie nowej ustawy, która co do zasady wejdzie w życie 19 maja 2028 roku, więc obecnie takiej publicznej listy nie ma.

12. Kiedy zamiast do psychologa lepiej zgłosić się do psychiatry?
Według serwisu pacjent.gov.pl do psychiatry zgłaszamy się przy dużym nasileniu objawów i znacznym zaburzeniu codziennego funkcjonowania, między innymi przy myślach samobójczych. W ramach NFZ skierowanie do psychiatry nie jest potrzebne.

13. Czy psycholog pomoże usunąć hejt z internetu?
Nie, to nie jego rola. Psycholog pomaga Wam poradzić sobie ze skutkami sytuacji, a zgłoszeniami treści i sprawami prawnymi zajmują się inne osoby i instytucje. Oba działania można prowadzić równolegle.

14. Co, jeśli psycholog mi nie odpowiada?
Macie prawo zmienić specjalistę bez tłumaczenia się. Brak porozumienia z jedną osobą nie oznacza, że pomoc psychologiczna nie jest dla Was.

Źródła

• CBOS, 2025: Kondycja psychiczna młodych Polaków. Komunikat z badań nr 58/2025
• CBOS, 2021: Zdrowie psychiczne Polaków. Komunikat z badań nr 154/2021
• Rada Ministrów, 2023: Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2023-2030 (Dz.U. 2023 poz. 2480), dane z badania EZOP II
• pacjent.gov.pl (Ministerstwo Zdrowia, NFZ), 2024: Psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra?
• pacjent.gov.pl (Ministerstwo Zdrowia, NFZ), 2021: Skierowanie na leczenie
• pacjent.gov.pl (Ministerstwo Zdrowia, NFZ), 2025: Leczenie ambulatoryjne dorosłych
• pacjent.gov.pl (Ministerstwo Zdrowia, NFZ), 2026: Centra Zdrowia Psychicznego - zmiany
• Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, 2026: Zawód psycholog
• Sejm RP, 2024: Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, tekst jednolity (Dz.U. 2024 poz. 917)

A jak było u Was? Napiszcie w komentarzu

Czego najbardziej obawialiście się przed pierwszą wizytą u psychologa i czy te obawy się potwierdziły? Jakie pytanie zadane w gabinecie zaskoczyło Was najbardziej albo o co sami żałujecie, że nie zapytaliście? Prosimy, aby w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób, także specjalistów.