O szkoleniu
Po co jest to szkolenie
Gdy odtwarzamy przebieg spraw prowadzonych przez Fundację, często okazuje się, że pierwszą dorosłą osobą, która coś zauważyła, nie był nauczyciel. Była to pani z szatni, która widziała, że jedna dziewczynka od tygodnia czeka z ubraniem, aż wszyscy wyjdą. Był to woźny, który na schodach usłyszał nazwę konta powtarzaną ze śmiechem. Była to sekretarka, do której ten sam chłopiec trzeci raz w tygodniu przychodził z prośbą o telefon do mamy, bo boli go brzuch. Każda z tych osób coś widziała i żadna nie wiedziała, czy to w ogóle jej sprawa.
Kadra niepedagogiczna widzi szkołę z innej strony niż rada pedagogiczna. Lekcja ma swój porządek, a przerwa, szatnia, kolejka na stołówce, świetlica po południu i przystanek szkolnego autobusu już nie. To tam uczniowie pokazują sobie wpisy z wieczornej grupy, nagrywają się nawzajem i wyśmiewają kogoś, kto akurat przechodzi. W szkołach podstawowych obowiązuje obecnie ustawowy zakaz korzystania przez uczniów z telefonów na terenie szkoły, ale telefony nie zniknęły: wyjmowane są ukradkiem, w toalecie, przy szafkach i za budynkiem, czyli tam, gdzie bywa obsługa, a rzadko nauczyciel.
Nie dokładamy obsłudze obowiązków wychowawczych. Uczymy trzech czynności: zauważyć, krótko i spokojnie zareagować, przekazać dalej właściwej osobie. Pokazujemy, co powiedzieć dziecku, które płacze w łazience i mówi, że nic się nie stało, czego nie robić z telefonem, który uczeń podsuwa pod oczy, i jak zapisać w pięciu linijkach to, co się widziało. Zapis „był niegrzeczny” nikomu nie pomoże, a zapis „powiedział do niej przy wszystkich: zaraz to wrzucę na grupę” pomaga bardzo. Materiał pochodzi z prowadzonych spraw: z zanonimizowanych zrzutów i notatek, które w różnych szkołach albo zatrzymały sprawę na wczesnym etapie, albo przeleżały w szufladzie.
Osobną część poświęcamy sekretariatowi i portierni, bo tam trafiają telefony i osoby z zewnątrz: rodzic, który żąda danych innego dziecka, ktoś nieznany, kto dopytuje, o której kończy lekcje konkretna uczennica, dziennikarz dzwoniący dzień po incydencie. Standardy ochrony małoletnich dotyczą całego personelu placówki, a nie tylko nauczycieli, i przepisy wymagają przygotowania personelu do ich stosowania. W wielu szkołach właśnie ta część zespołu nigdy nie dostała ich w przystępnej formie. Kończymy na jednej kartce z imionami i numerami osób, którym w Państwa szkole przekazuje się sygnały.
Dla kogo
Szkolenie jest przeznaczone dla pracowników szkoły, którzy nie prowadzą lekcji, a codziennie spotykają uczniów: sekretariatu, portierni, szatni, stołówki i kuchni, obsługi sprzątającej, konserwatorów, informatyków, pomocy nauczyciela i opiekunów dowozu. Zapraszamy też wychowawców świetlicy i bibliotekarzy, którzy formalnie należą do kadry pedagogicznej, ale widzą dzieci w podobnych warunkach: w czasie wolnym i bez planu zajęć. Największy sens ma wtedy, gdy szkoła ma już procedurę reagowania i standardy ochrony małoletnich, ale nie wie, czy znają je osoby spoza rady pedagogicznej, albo gdy po jakimś zdarzeniu okazało się, że ktoś z obsługi wiedział wcześniej i nie miał komu powiedzieć.
Plan szkolenia
Plan dnia w szkole: dwa warsztaty równoległe i spotkanie rady pedagogicznej
- 8:00-8:1515 min
Start, numery i zasady (grupa 1 / grupa 2)
Obie grupy zaczynają osobno, każda z własnym prowadzącym. Grupa 1 to świetlica, biblioteka, pomoc nauczyciela i opiekunowie dowozu, grupa 2 to sekretariat, portiernia, szatnia, stołówka i obsługa. Na start pokazujemy numery 112, 116 111 i 800 100 100 oraz zasadę zajęć: rozmawiamy o sytuacjach, a nie o konkretnych uczniach tej szkoły.
- 8:15-9:0045 min
Mapa miejsc bez nauczyciela (grupa 1 / grupa 2)
Na planie budynku uczestnicy zaznaczają miejsca i pory, w których widzą uczniów bez opieki nauczyciela. Grupa 1 skupia się na świetlicy po lekcjach, bibliotece i autobusie, grupa 2 na szatni, toaletach, kolejce na stołówce i wejściu do szkoły. Przy każdym punkcie zapisujemy, co tam zwykle widać i słychać.
- 9:00-9:4545 min
Sygnały podobne do zwykłego zachowania (grupa 1 / grupa 2)
Na zanonimizowanych przykładach z prowadzonych spraw pokazujemy sygnały, które łatwo przeoczyć: uczeń, który zawsze czeka, aż szatnia opustoszeje, częste prośby o telefon do domu, zbiorowy śmiech, gdy ktoś wchodzi do świetlicy, nagrywanie kogoś w kolejce. Uczestnicy uczą się odróżniać pojedyncze zdarzenie od powtarzającego się układu.
- 9:45-10:0015 min
Przerwa
Krótka przerwa w obu grupach. Prowadzący zbierają pytania zapisane anonimowo na kartkach.
- 10:00-10:4545 min
Pierwsze dwie minuty z dzieckiem (grupa 1 / grupa 2)
Ćwiczymy w parach krótką reakcję: zauważyć, nie wypytywać, powiedzieć dziecku, co stanie się dalej. Omawiamy, dlaczego nie obiecuje się dochowania tajemnicy i jak to powiedzieć, żeby uczeń nie wycofał się z rozmowy. Grupa 1 ćwiczy rozmowę przy dłuższym kontakcie, grupa 2 rozmowę w przelocie, na korytarzu albo przy okienku.
- 10:45-11:2035 min
Ekran ucznia i telefon w sekretariacie (grupa 1 / grupa 2)
Grupa 1 przechodzi przez sytuację, w której dziecko podsuwa ekran z obraźliwymi wpisami: co zapamiętać, czego nie fotografować własnym telefonem i czego nigdy nie przesyłać dalej. Grupa 2 ćwiczy trzy trudne rozmowy: rodzic żądający danych innego ucznia, nieznana osoba pytająca o godziny lekcji konkretnego dziecka i dziennikarz po incydencie.
- 11:20-11:3010 min
Przerwa
Druga krótka przerwa, po której obie grupy pracują już wyłącznie na rozwiązaniach przyjętych w tej szkole.
- 11:30-12:0030 min
Karta przekazania, numery i pytania (grupa 1 / grupa 2)
Każdy uczestnik wpisuje na kartę imiona osób, którym w tej szkole przekazuje się sygnały, i pisze krótką notatkę z jednej porannej sytuacji. Wracamy do numerów pomocowych z początku zajęć. Ostatnie minuty to pytania, także te, których ktoś nie chciał zadać przy wszystkich.
- 12:00-15:00180 min
Przerwa i przygotowanie sali
Uczestnicy wracają do swoich obowiązków. Prowadzący łączą mapy miejsc i anonimowe pytania z obu grup w jedno zestawienie, które po południu pokazujemy radzie pedagogicznej.
- 15:00-15:3535 min
Szkoła widziana z szatni (rada pedagogiczna)
Pokazujemy radzie zestawienie z rana: w których miejscach obsługa widzi uczniów bez nauczyciela, jakie sygnały opisała i o co pytała. Nie podajemy, kto co powiedział. Dla wielu nauczycieli to pierwszy obraz szkoły oglądanej z korytarza i z okienka sekretariatu.
- 15:35-16:3055 min
Jak przyjmować sygnały od obsługi (rada pedagogiczna)
Omawiamy, dlaczego pracownicy obsługi przestają zgłaszać: bo usłyszeli, że to nie ich sprawa, bo nikt nie wrócił z odpowiedzią albo bo zgłoszenie rozeszło się po pokoju nauczycielskim. Ustalamy z radą, kto przyjmuje sygnał, w jakiej formie i jak krótko potwierdza zgłaszającemu, że sprawa została podjęta, bez ujawniania szczegółów.
- 16:30-17:0030 min
Uzgodnienie karty i pytania (rada pedagogiczna)
Rada zatwierdza imiona i numery na karcie dla obsługi oraz sposób, w jaki karta trafi do wszystkich pracowników, także tych z popołudniowej zmiany. Pozostały czas przeznaczamy na pytania nauczycieli i dyrekcji.
Plan szkolenia 6 h
- 9:00-9:2020 min
Start i numery pomocowe
Przedstawiamy cel dnia i zasadę rozmowy: mówimy o sytuacjach, nie o uczniach z imienia. Pokazujemy numery, które warto znać na pamięć: 112, 116 111, 800 12 12 12 i 800 100 100, oraz infolinię Fundacji 222 900 142. Uczestnicy zapisują je na karcie, którą zabiorą ze sobą.
- 9:20-10:0545 min
Szkoła bez dzwonka: kto widzi uczniów i kiedy
Cała grupa układa na osi dnia, kto z obsługi spotyka uczniów i o której godzinie: od wejścia przez portiernię, przez przerwy i obiad, po świetlicę i ostatni autobus. Z tej osi widać, że między ósmą a szesnastą prawie każdy uczeń kilka razy mija kogoś z obsługi. Wybieramy momenty najważniejsze dla wczesnego zauważenia.
- 10:05-11:0055 min
Sygnały w zachowaniu, w grupie i przy telefonie
Pracujemy na zanonimizowanych opisach z prowadzonych spraw. Uczestnicy w małych grupach dzielą opisy na trzy stosy: zwykły zły dzień, coś do obserwowania i coś do natychmiastowego przekazania. Rozmawiamy o tym, dlaczego jeden sygnał to zwykle za mało, a powtarzający się układ jest już powodem, żeby powiedzieć dalej.
- 11:00-12:0060 min
Rozmowa w przelocie: ćwiczenie w trójkach
Jedna osoba gra ucznia, druga pracownika, trzecia obserwuje i zapisuje, co pomogło, a co zamknęło rozmowę. Sytuacje to płacz w toalecie, uczeń proszący, żeby nikomu nie mówić, i grupka nagrywająca kolegę przy szafkach. Każdy kończy z trzema zdaniami, których naprawdę użyje w pracy.
- 12:00-12:3030 min
Przerwa
Przerwa na posiłek i rozmowy przy kawie.
- 12:30-13:2050 min
Co widać na ekranie ucznia i czego nie robić
Pokazujemy, jak na TikToku, Instagramie, Snapchacie i w Messengerze wyglądają obraźliwa grupa, fałszywe konto i film z korytarza, żeby uczestnicy wiedzieli, na co patrzą. Uczymy zapamiętać serwis, nazwę konta i godzinę, bez fotografowania cudzego ekranu własnym telefonem i bez przesyłania czegokolwiek do siebie. Osobno omawiamy zdjęcia intymne: nie kopiujemy ich, nie pokazujemy nikomu, mówimy dziecku, że to nie jego wina, i natychmiast przekazujemy sprawę osobie wyznaczonej.
- 13:20-14:0545 min
Sekretariat, portiernia i ludzie z zewnątrz
Ćwiczymy krótkie odpowiedzi na telefony i wizyty, przy których najłatwiej o błąd: rodzic żądający adresu innego ucznia, obca osoba dopytująca o plan lekcji konkretnego dziecka, dziennikarz po incydencie. Wyjaśniamy, dlaczego danych uczniów nie podaje się przez telefon osobom, których nie da się sprawdzić, i ustalamy, kto w szkole rozmawia z mediami.
- 14:05-14:4035 min
Notatka i ścieżka przekazania w tej szkole
Uczestnicy opisują jedną z porannych sytuacji na karcie pięciu pytań: kiedy, gdzie, kto był, co dokładnie widziałem lub słyszałem, komu i o której przekazałem. Potem wpisujemy imiona i numery osób, które w Państwa szkole przyjmują zgłoszenia zgodnie z procedurą i standardami ochrony małoletnich, oraz zastępstwo na wypadek ich nieobecności.
- 14:40-15:0020 min
Podsumowanie, numery i pytania
Wracamy do numerów z początku dnia i do karty, która zostaje w kieszeni każdego uczestnika. Ostatnie minuty to odpowiedzi na pytania, także te zapisane anonimowo w ciągu dnia.
Godziny są przykładowe. Kolejność bloków i proporcje dopasowujemy do wieku uczestników, planu lekcji i sytuacji w placówce, zachowując pełny czas szkolenia.
Ćwiczenia
Co uczestnicy robią na zajęciach
Mapa szkoły bez dzwonka
Uczestnicy dostają plan budynku i boiska i nanoszą na niego miejsca, w których widzą uczniów bez nauczyciela, razem z porą dnia i tym, co zwykle się tam dzieje. Pracujemy na prawdziwym planie Państwa szkoły, a nie na przykładowym rysunku. Przy każdym punkcie wpisujemy, kto z obsługi tam bywa i komu przekazuje sygnał. Mapa zostaje w szkole i dyrekcja może na jej podstawie zmienić na przykład rozkład dyżurów na przerwach.
Trzy zdania na pierwsze dwie minuty
W parach ćwiczymy reakcję na ucznia, który płacze przy szafce, ale mówi, że wszystko jest w porządku. Najpierw każdy reaguje tak, jak zrobiłby to odruchowo, potem porównujemy to z trzema zdaniami: co zauważyłem, że jestem obok i że powiem o tym osobie, która umie pomóc. Osobno ćwiczymy odpowiedź na prośbę „tylko nikomu nie mów”, bez obietnicy tajemnicy, ale tak, żeby dziecko nie poczuło się zdradzone. Zdania zapisujemy na karcie kieszonkowej.
Notatka w pięciu linijkach
Uczestnicy słuchają krótkiego opisu sytuacji ze stołówki i zapisują ją na karcie: kiedy, gdzie, kto był, co dokładnie widzieli lub słyszeli, komu przekazali. Pierwsze wersje zwykle zawierają oceny w rodzaju „dokuczali jej jak zawsze”, więc wspólnie zamieniamy je na opis słów i zachowań. Na końcu zestawiamy notatkę, z którą pedagog może coś zrobić, z taką, z którą nie zrobi nic. Wzór karty zostaje w szkole do powielania.
Trzy telefony do sekretariatu
Prowadzący dzwoni do uczestnika, grając kolejno rodzica żądającego danych innego dziecka, nieznaną osobę dopytującą o godziny lekcji konkretnej uczennicy i dziennikarza, który chce potwierdzenia plotki o incydencie. Uczestnik odpowiada tak, jak odpowiedziałby w pracy, a grupa notuje, w którym momencie padła informacja, która nie powinna paść. Potem ćwiczymy krótkie, uprzejme odpowiedzi, które niczego nie ujawniają i kierują rozmówcę do właściwej osoby. Gotowe sformułowania trafiają na kartę przy telefonie w sekretariacie.
Efekty
Co uczestnicy potrafią po szkoleniu
Zauważa sygnały poza lekcją
Rozpoznaje zachowania uczniów w szatni, na stołówce, w świetlicy i przy wejściu, które mogą świadczyć o hejcie lub wykluczeniu, i odróżnia je od zwykłego złego dnia.
Reaguje spokojnie w pierwszych minutach
Wie, co powiedzieć dziecku w trudnej chwili, nie wypytuje o szczegóły i nie obiecuje tajemnicy, której nie będzie mógł dochować.
Wie, czego nie robić z telefonem ucznia
Nie fotografuje cudzego ekranu, nie przesyła treści do siebie i wie, że zdjęć intymnych z udziałem dziecka nie wolno kopiować ani nikomu pokazywać.
Pisze notatkę z faktów, nie z ocen
Zapisuje w kilku linijkach, kiedy, gdzie i co dokładnie widział lub słyszał, tak żeby pedagog albo dyrekcja mogli na tej podstawie działać.
Zna ścieżkę przekazania w swojej szkole
Wie z imienia, komu przekazuje sygnał, jak szybko i co zrobić, gdy tej osoby akurat nie ma w budynku.
Chroni dane uczniów w kontaktach z zewnątrz
Nie podaje informacji o uczniach przez telefon ani przy okienku i wie, do kogo skierować dziennikarza albo zdenerwowanego rodzica.
Wie, kiedy od razu dzwonić pod 112
Rozpoznaje sytuacje bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia, w których nie czeka się na pedagoga, tylko natychmiast wzywa pomoc.
Co zostaje po szkoleniu
Po szkoleniu w szkole zostaje karta kieszonkowa dla każdego pracownika z imionami i numerami osób przyjmujących zgłoszenia oraz z numerami 112, 116 111 i 800 100 100, wzór pięciolinijkowej notatki do powielania, mapa miejsc i pór, w których obsługa widzi uczniów bez nauczyciela, przygotowana na planie Państwa budynku, oraz karta odpowiedzi do telefonu w sekretariacie i portierni. Dyrekcja otrzymuje też zestawienie anonimowych pytań z obu grup, które pokazuje, czego pracownicy nadal nie wiedzą. Materiały można powielać i przekazywać nowym pracownikom bez pytania nas o zgodę.
Ceny
Ile kosztuje i kto może zamówić
Szkolenie mogą zamówić szkoły i przedszkola, instytucje, rodzice oraz firmy. Każdy zamawiający ma swój cennik, dlatego ceny pokazujemy osobno.
Szkoła lub przedszkole
Szkoły, zespoły szkół, organy prowadzące, rady rodziców.
| Jeden dzień w szkole: dwa warsztaty 4 h dla dwóch grup i spotkanie dla rady pedagogicznej albo rodziców | 9 500 zł |
| Szkolenie 6 h z 30-minutową przerwą, do 30 osób | 8 000 zł |
| Tydzień bez hejtu: 5 dni w szkole, do 10 warsztatów 4 h, szkolenie rady, spotkanie dla rodziców, podsumowanie dla dyrekcji | 38 000 zł |
Ceny netto, do każdej dolicza się podatek VAT. Pełny cennik: Cennik dla szkół i organizacji.
Instytucja
Biblioteki, domy kultury, kluby sportowe, świetlice.
| Dzień bez hejtu w instytucji: dwa warsztaty dla młodzieży i spotkanie dla dorosłych | 9 500 zł |
| Szkolenie całodniowe 6 h, do 25 osób | 9 000 zł |
Ceny netto z rozdziału o instytucjach w cenniku dla szkół i organizacji.
Firma
Firmy, które fundują dzień szkole lub instytucji w swojej okolicy.
| Dzień ufundowany szkole lub instytucji | jak dla placówki |
Ceny netto, do każdej dolicza się podatek VAT. Pełny cennik: Cennik dla firm.
Organizacja
Przygotowanie i warunki
Prosimy o termin, w którym sekretariat, portiernię i świetlicę można zastąpić albo zamknąć, najlepiej w dniu wolnym od zajęć dydaktycznych. Część obsługi pracuje na zmianie popołudniowej, więc warto z góry ustalić, kto weźmie udział w której części. Potrzebujemy planu budynku i terenu szkoły, aktualnej procedury reagowania i standardów ochrony małoletnich, imion osób przyjmujących zgłoszenia oraz krótkiej, anonimowej informacji, czy niedawno zdarzyła się sprawa, o której ktoś z obsługi wiedział wcześniej niż nauczyciele.
Dopłaty i koszty dodatkowe
Grupa 31-60 osób: dopłata 2 500 zł netto do szkolenia stacjonarnego. Termin w sobotę, niedzielę lub święto: dopłata 25%. Dojazd od Krakowa: 2,50 zł za kilometr w obie strony i 150 zł za godzinę czasu dojazdu, nocleg według kosztów oraz dieta 150 zł za dobę. Na życzenie: zeszyt ćwiczeń 35 zł za osobę, imienne zaświadczenia 15 zł za osobę, nagranie szkolenia dla kadry na 12 miesięcy 1 500 zł, spotkanie kontrolne online po 3 miesiącach 900 zł.
Płatność
Szkoły i instytucje: przelew 14 dni po fakturze, przy pierwszym zamówieniu zaliczka 50%. Rodzice: płatność z góry przy zapisie, przelewem lub kartą. Firmy: zaliczka 50% przy zleceniu, reszta po szkoleniu. Kwotę końcową podajemy na piśmie w ofercie.
Odwołanie i zmiana terminu
Odwołanie do 7 dni przed terminem jest bez kosztów, od 7 do 3 dni przed terminem kosztuje 50% ceny, później 100% ceny. Jedną zmianę terminu robimy bez kosztów.
Zniżki
Szkoły z sieci szkół partnerskich: 10% na szkolenia i warsztaty. Organizacje pozarządowe: 20%. Zniżki nie łączą się, stosujemy najkorzystniejszą dla zamawiającego. Umowy roczne i cykle szkoleń mają własne ceny w cenniku.
Uczciwie
Czego to szkolenie nie daje
Szkolenie nie robi z pracowników obsługi pedagogów i nie przenosi na nich wyjaśniania spraw, rozmów z rodzicami ani zabezpieczania dowodów. Ich rola kończy się na zauważeniu, krótkiej reakcji i przekazaniu dalej, a resztą zajmują się osoby wskazane w procedurze szkoły. Nie daje też pewności, że każdy sygnał zostanie dostrzeżony: część uczniów doświadczających hejtu niczego po sobie nie pokazuje, a część zachowań, które wyglądają niepokojąco, ma zwykłe przyczyny. Szkolenie podnosi kwalifikacje i ułatwia rozpoznanie, ale każda sytuacja na korytarzu jest inna i żadna lista sygnałów jej nie zastąpi. Skład obsługi się zmienia, serwisy zmieniają wygląd, a procedury są poprawiane, dlatego do tematu trzeba wracać, najlepiej przy każdym przyjęciu nowej osoby do pracy.
Pytania
Pytania przed zamówieniem
Czy to szkolenie jest potrzebne, skoro obsługa nie zajmuje się wychowaniem?
Właśnie dlatego. Pracownicy obsługi nie prowadzą lekcji, ale widzą uczniów w miejscach i porach, w których nie ma nauczyciela, i w wielu sprawach są pierwszymi dorosłymi, którzy coś zauważyli. Nie uczymy ich wychowywać, tylko zauważać i przekazywać. Bez tego sygnał, który mógł zatrzymać sprawę na wczesnym etapie, zostaje w szatni.
Czy wychowawcy świetlicy powinni wziąć udział w tym szkoleniu, czy w szkoleniu dla nauczycieli?
Wychowawcy świetlicy należą do rady pedagogicznej i mogą uczestniczyć w obu. To szkolenie ma dla nich szczególny sens, bo pracują z dziećmi w czasie wolnym, w grupach mieszanych wiekowo i często jako jedyni dorośli w sali przez kilka godzin. W planie dnia trafiają do grupy razem z biblioteką i pomocą nauczyciela, gdzie ćwiczymy dłuższy kontakt z dzieckiem.
Co pracownik powinien zrobić, gdy uczeń pokazuje mu telefon z obraźliwymi wpisami?
Spokojnie obejrzeć, zapamiętać albo zapisać serwis, nazwę konta i godzinę, nie fotografować ekranu własnym telefonem i niczego nie przesyłać do siebie. Powiedzieć uczniowi, że dobrze zrobił, pokazując to dorosłemu, i od razu przekazać sprawę osobie wyznaczonej w procedurze, która zabezpieczy materiał poprawnie. Jeśli na ekranie jest zdjęcie intymne dziecka, nie kopiuje się go i nie pokazuje nikomu, a dziecku mówi się wprost, że to nie jest jego wina.
Czy pracownik obsługi może zabrać uczniowi telefon albo przejrzeć jego zawartość?
Zasady postępowania z telefonem ucznia określają statut i procedury szkoły, a nie pojedynczy pracownik. Na szkoleniu ustalamy, co ma zrobić osoba z obsługi, gdy widzi, że uczeń nagrywa innego ucznia: przerwać sytuację słowem, zapamiętać, kto nagrywał i kogo, i natychmiast przekazać to wyznaczonej osobie. Przeglądanie zawartości cudzego telefonu, nawet w dobrej wierze, nie należy do zadań obsługi i może utrudnić dalsze wyjaśnianie sprawy.
Jak zachęcić obsługę do zgłaszania, skoro część osób obawia się, że wyjdzie na donosicieli?
Najczęstszym powodem milczenia nie jest strach, tylko doświadczenie, że zgłoszenie niczego nie zmieniło albo rozeszło się po szkole. Dlatego w planie dnia pracujemy też z radą pedagogiczną nad tym, jak przyjmować sygnały: dyskretnie, bez oceniania i z krótką informacją zwrotną, że sprawa została podjęta. Z pracownikami obsługi rozmawiamy o tym, że przekazanie obserwacji nie jest oskarżeniem, tylko informacją dla osoby, która ma ją sprawdzić.
Czy można przeszkolić obsługę kilku szkół jednocześnie?
Tak, przy zamówieniu przez organ prowadzący łączymy pracowników kilku placówek w jednej grupie. Każdy uczestnik wychodzi jednak z kartą dla własnej szkoły, dlatego prosimy o procedury i imiona osób przyjmujących zgłoszenia z każdej placówki osobno. Mapę miejsc i ćwiczenie z notatką prowadzimy wtedy w zespołach ułożonych według szkół.
Zobacz też