Wniosek o ściganie: jak go złożyć, czego dotyczy i czy można go cofnąć?

Groźba w wiadomości prywatnej, wielomiesięczne nękanie albo intymne zdjęcie wrzucone do sieci to przestępstwa. Policja i prokurator zajmą się nimi jednak dopiero wtedy, gdy powiecie wyraźnie, że tego chcecie. To oświadczenie nazywa się wnioskiem o ściganie.

Sam wniosek jest prosty i mieści się w jednym zdaniu. Trudniejsze są jego skutki: obejmuje także osoby, których nie wskazaliście, a po cofnięciu nie da się go złożyć drugi raz. Poniżej znajdziecie zasady, wzór i odpowiedzi na pytania, które pojawiają się najczęściej.

W skrócie

• Wniosek o ściganie to oświadczenie pokrzywdzonego, że chce ścigania sprawcy. Wymagają go między innymi groźba karalna, uporczywe nękanie, podszywanie się i rozpowszechnianie nagiego wizerunku.
• Można go złożyć na piśmie albo ustnie do protokołu. Po złożeniu sprawa toczy się z urzędu, czyli prowadzą ją policja i prokurator, a nie Wy.
• Wniosek przeciwko jednej osobie obejmuje też inne osoby, których czyny są z nią ściśle związane. Wyjątkiem są Wasi najbliżsi.
• Cofnięcie wymaga zgody prokuratora, a przed sądem zgody sądu. Wycofanego wniosku nie można złożyć ponownie.
• Według statystyk Policji w 2023 roku wszczęto 18 481 postępowań o groźbę karalną, a według danych o art. 190a 7 107 postępowań o nękanie i podszywanie się.

Czym jest wniosek o ściganie i po co się go składa?

Większość przestępstw organy ścigają z urzędu. Wystarczy, że się o nich dowiedzą. Przy części czynów ustawa zostawia decyzję pokrzywdzonemu, bo sprawa dotyka jego życia prywatnego. Wtedy bez Waszej zgody postępowanie nie ruszy.

Zasady opisuje art. 12 Kodeksu postępowania karnego. Z chwilą złożenia wniosku postępowanie toczy się z urzędu. Organ ścigania ma też obowiązek pouczyć Was, że takie uprawnienie Wam przysługuje.

Co to znaczy w praktyce.
Nie musicie sami szukać sprawcy, pisać aktu oskarżenia ani występować w sądzie jako oskarżyciel. Robi to policja i prokurator. Wy macie prawa pokrzywdzonego: możecie składać wnioski dowodowe, przeglądać akta za zgodą prowadzącego i zaskarżać decyzje.

Co się dzieje, gdy wniosku nie ma.
Brak wniosku pochodzącego od osoby uprawnionej jest przeszkodą wymienioną w art. 17 Kodeksu postępowania karnego. Postępowania się nie wszczyna, a wszczęte umarza. Do czasu otrzymania wniosku organy mogą jedynie zabezpieczyć ślady i dowody oraz ustalić, czy wniosek zostanie złożony.

Wniosek o ściganie a zawiadomienie o przestępstwie

To dwie różne rzeczy, choć zwykle składa się je razem. Zawiadomienie jest informacją: opisujecie, co się stało. Wniosek jest decyzją: oświadczacie, że chcecie ścigania. Zawiadomienie może złożyć każdy, także świadek. Wniosek może złożyć tylko pokrzywdzony albo osoba, która działa w jego imieniu.

Sam opis zdarzenia nie zawsze wystarczy. Jeżeli w protokole albo w piśmie nie ma zdania o żądaniu ścigania, policja powinna o nie zapytać. Warto dopilnować tego samodzielnie i przeczytać protokół przed podpisaniem.

Wniosek o ściganie a oskarżenie prywatne

Zniesławienie i zniewaga są ścigane z oskarżenia prywatnego. Tam nie składa się wniosku, tylko własny akt oskarżenia do sądu. Różnice opisujemy w tekście o zniesławieniu i zniewadze w internecie. Jeśli więc ktoś Was obraża, ale nie grozi i nie nęka, wniosek o ściganie zwykle nie będzie właściwą drogą.

Jakich przestępstw w internecie dotyczy wniosek o ściganie?

O tym, czy wniosek jest potrzebny, decyduje przepis opisujący dane przestępstwo. W Kodeksie karnym jest wtedy zdanie: ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. W sprawach związanych z hejtem najczęściej chodzi o pięć przepisów.

Przepis	Czego dotyczy	Zagrożenie karą	Wniosek
art. 190 § 1	groźba popełnienia przestępstwa, która budzi uzasadnioną obawę	do 3 lat pozbawienia wolności	tak
art. 190a § 1	uporczywe nękanie	od 6 miesięcy do 8 lat	tak
art. 190a § 2	podszywanie się z użyciem wizerunku lub danych	od 6 miesięcy do 8 lat	tak
art. 191 § 1	zmuszanie przemocą lub groźbą do określonego zachowania	do 3 lat	tak
art. 191a § 1	utrwalanie lub rozpowszechnianie nagiego wizerunku bez zgody	od 3 miesięcy do 5 lat	tak
art. 267 § 1-4	włamanie na konto, do poczty lub systemu, podsłuch	grzywna, ograniczenie wolności albo do 2 lat	tak

Źródło: Kodeks karny, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu, stan na sierpień 2026 roku.

Publikacja zwykłego zdjęcia.
Samo wrzucenie czyjegoś zdjęcia bez zgody najczęściej nie jest przestępstwem, tylko naruszeniem prawa do wizerunku. Tę sprawę prowadzi się przed sądem cywilnym. Wniosek o ściganie wchodzi w grę, gdy zdjęcie jest intymne, gdy ktoś podszywa się pod Was albo gdy publikacja jest częścią nękania.

Czyny ścigane bez wniosku.
Jeżeli nękanie doprowadziło pokrzywdzonego do targnięcia się na własne życie, sprawa toczy się z urzędu. Bez wniosku ścigane są też groźby i zniewagi z powodu narodowości, pochodzenia etnicznego, rasy lub wyznania.

Więcej o samych przestępstwach piszemy w tekstach o uporczywym nękaniu w internecie oraz o zmuszaniu do określonego zachowania.

Wyjątek przy groźbie karalnej

Aktualne brzmienie art. 12 § 4 Kodeksu postępowania karnego przewiduje szczególną zasadę dla groźby karalnej. Postępowanie można wszcząć i prowadzić mimo braku wniosku, jeżeli jest duże prawdopodobieństwo, że pokrzywdzony nie składa go z obawy przed odwetem, albo gdy przemawia za tym interes społeczny. Taka sprawa do prawomocnego zakończenia toczy się z urzędu.

To ważne dla osób, które boją się sprawcy. Jeżeli tak jest u Was, powiedzcie o tym wprost policjantowi lub prokuratorowi. Decyzja należy wtedy do organu, a nie do Was.

Ile takich spraw trafia do policji i sądów?

Dane urzędowe pokazują, że nie są to sprawy rzadkie. Poniżej liczby dla dwóch najczęstszych przestępstw wnioskowych.

Przestępstwo	Postępowania wszczęte w 2023 r.	Przestępstwa stwierdzone w 2023 r.	Prawomocne skazania w 2020 r.
Groźba karalna (art. 190)	18 481	15 565	5 082
Nękanie i podszywanie się (art. 190a)	7 107	4 491	1 392 (sam § 1)

Źródło: Policja, art. 190 i Policja, art. 190a (dane za 2023 rok) oraz Ministerstwo Sprawiedliwości, prawomocne skazania osób dorosłych (dane za 2020 rok).

To samo zestawienie Ministerstwa Sprawiedliwości podaje 99 prawomocnych skazań w 2020 roku za utrwalanie lub rozpowszechnianie nagiego wizerunku. Liczb policyjnych i sądowych nie można dzielić przez siebie, bo pochodzą z różnych lat i liczą co innego: policja postępowania i czyny, a sądy osoby.

Nie znaleźliśmy urzędowych danych o tym, ile wniosków o ściganie zostaje cofniętych. Policja i Ministerstwo Sprawiedliwości nie publikują takiej statystyki. O tym, jak często sprawy kończą się bez aktu oskarżenia, piszemy osobno w tekście o odmowach i umorzeniach w sprawach o hejt.

Jak złożyć wniosek o ściganie krok po kroku?

Ustawa nie narzuca formularza. Liczy się treść: z oświadczenia ma wynikać, że chcecie ścigania. Kodeks postępowania karnego wymaga spisania protokołu z przyjęcia ustnego wniosku, więc macie dwie równorzędne drogi.

1. Zabezpieczcie materiał. Zrzuty ekranu z datą, adresy wpisów, nazwy kont, kopie wiadomości. Pomoże w tym tekst o zabezpieczaniu dowodów hejtu.
2. Wybierzcie formę. Ustnie: idziecie na komisariat lub do prokuratury, a funkcjonariusz spisuje protokół. Pisemnie: składacie podpisane pismo osobiście albo wysyłacie je listem poleconym.
3. Powiedzcie lub napiszcie wprost, że żądacie ścigania. Wystarczy jedno zdanie. Przy składaniu ustnym sprawdźcie, czy znalazło się w protokole.
4. Wskażcie sprawcę albo napiszcie, że jest nieznany. Wniosek można złożyć także wtedy, gdy nie wiecie, kto stoi za kontem. Ustalenie tej osoby jest zadaniem organów.
5. Zachowajcie potwierdzenie. Poproście o potwierdzenie złożenia zawiadomienia albo zachowajcie dowód nadania pisma.
6. Czekajcie na decyzję. Organ ma obowiązek zawiadomić pokrzywdzonego o wszczęciu albo o odmowie wszczęcia postępowania. Na odmowę i na umorzenie przysługuje zażalenie.

Kto może złożyć wniosek?

Pokrzywdzony.
Czyli osoba, do której skierowano groźbę, którą nękano albo której wizerunek rozpowszechniono. Znajomy, pracodawca lub świadek może złożyć zawiadomienie, ale nie wniosek.

Rodzic albo opiekun.
Jeżeli pokrzywdzonym jest małoletni, jego prawa wykonuje przedstawiciel ustawowy albo osoba, pod której stałą pieczą dziecko pozostaje. Nastolatek nie załatwia tej sprawy sam, zawsze towarzyszy mu dorosły. Szczegóły są w tekście o dziecku pokrzywdzonym hejtem.

Osoby najbliższe po śmierci pokrzywdzonego.
W razie śmierci pokrzywdzonego jego prawa mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby, które pozostawały na jego utrzymaniu.

Czy jest termin na złożenie wniosku?

Kodeks nie wyznacza osobnego terminu na wniosek. Granicą jest przedawnienie karalności liczone od popełnienia czynu. Według art. 101 Kodeksu karnego wynosi ono 5 lat przy groźbie karalnej, 10 lat przy rozpowszechnianiu nagiego wizerunku i 15 lat przy uporczywym nękaniu.

Długi termin nie oznacza, że warto zwlekać. Wpisy znikają, konta są usuwane, a serwisy przechowują dane techniczne przez ograniczony czas. Im wcześniej złożycie wniosek, tym więcej da się ustalić.

Krótki wzór wniosku o ściganie

Poniższy wzór łączy zawiadomienie z wnioskiem. Dane w nawiasach kwadratowych uzupełnijcie własnymi.

[Miejscowość, data]

[Imię i nazwisko, adres do doręczeń, telefon, adres poczty elektronicznej]

Do: [Komisariat Policji lub Prokuratura Rejonowa w …]

Zawiadomienie o przestępstwie i wniosek o ściganie

Zawiadamiam o popełnieniu na moją szkodę przestępstwa polegającego na [krótki opis, na przykład: kierowaniu do mnie gróźb pozbawienia życia w wiadomościach prywatnych] w okresie [daty].

Na podstawie art. 12 § 1 Kodeksu postępowania karnego składam wniosek o ściganie [imię i nazwisko, jeśli je znacie, albo: nieznanego mi sprawcy posługującego się kontem o nazwie …] oraz wszystkich innych osób, które brały udział w tym czynie.

Uzasadnienie: [co się wydarzyło, kiedy, w jakim serwisie, jak często, jaki miało to na Was wpływ].

Dowody: [lista zrzutów ekranu, adresy wpisów, dane świadków].

Wnoszę o zabezpieczenie danych u administratora serwisu [nazwa] oraz o informowanie mnie o przebiegu sprawy.

[Własnoręczny podpis]

Nie musicie podawać numeru przepisu, który naruszył sprawca. Kwalifikację prawną ustala organ. Wystarczy rzetelny opis zdarzeń i wyraźne żądanie ścigania.

Kogo obejmuje wniosek? Skutek wobec współsprawców

Wniosku nie da się skierować tylko przeciwko wybranej osobie i oszczędzić pozostałych. Zgodnie z art. 12 § 2 Kodeksu postępowania karnego wniosek o ściganie niektórych sprawców rozciąga obowiązek ścigania na inne osoby, których czyny pozostają w ścisłym związku z czynem osoby wskazanej. Organ ma obowiązek Was o tym uprzedzić.

Przykład.
Wskazujecie byłego partnera, który pisze do Was z kilku kont. W toku sprawy okazuje się, że część wiadomości wysyłał jego kolega. Wniosek obejmie także kolegę, bez dodatkowego oświadczenia.

Wyjątek dla najbliższych.
Ta zasada nie działa wobec osób najbliższych składającego wniosek, czyli między innymi małżonka, rodziców, dzieci i rodzeństwa. Jeżeli wśród sprawców jest ktoś z Waszej rodziny, jego ściganie wymaga osobnego wniosku wskazującego tę osobę.

Co z tego wynika.
Przed złożeniem wniosku warto zastanowić się, kto mógł brać udział w sprawie. W grupowym nękaniu może się okazać, że jednym z autorów jest ktoś z Waszego otoczenia. Wniosek obejmie go tak samo jak głównego sprawcę, chyba że to osoba najbliższa.

Czy wniosek o ściganie można cofnąć?

Tak, ale nie samodzielnie i nie na każdym etapie. Zasady wynikają z art. 12 § 3 Kodeksu postępowania karnego.

Etap sprawy	Czy można cofnąć	Czyja zgoda
Postępowanie przygotowawcze (policja, prokuratura)	tak	prokuratora
Sąd, do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej	tak	sądu
Po rozpoczęciu przewodu, gdy akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny	tak, jeśli obecny oskarżyciel się nie sprzeciwi	sądu, przy braku sprzeciwu oskarżyciela
Po zamknięciu przewodu na pierwszej rozprawie głównej	nie	nie dotyczy

Źródło: Kodeks postępowania karnego, art. 12 § 3, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu, stan na lipiec 2026 roku.

Przewód sądowy to część rozprawy, w której sąd przeprowadza dowody. Zaczyna się od przedstawienia zarzutów oskarżenia, a kończy przed głosami stron.

Po co zgoda prokuratora lub sądu?

Zgoda ma chronić pokrzywdzonego. Prokurator i sąd mogą jej odmówić, na przykład gdy z okoliczności wynika, że cofacie wniosek pod naciskiem sprawcy albo ze strachu. Wtedy sprawa toczy się dalej mimo Waszego oświadczenia.

Cofnięcie składa się tak samo jak wniosek: pismem albo ustnie do protokołu. Wystarczy zdanie: cofam wniosek o ściganie złożony w dniu [data] w sprawie o sygnaturze [numer] i wnoszę o wyrażenie zgody na cofnięcie. Możecie krótko podać powód, na przykład pojednanie i naprawienie szkody.

Co się dzieje po cofnięciu?

Jeżeli prokurator lub sąd wyrazi zgodę, postępowanie zostaje umorzone, bo brakuje wymaganego wniosku. Sprawca nie zostaje skazany i nie ma wpisu w rejestrze karnym z tej sprawy.

Cofnięcie nie zamyka drogi cywilnej. Nadal możecie żądać usunięcia treści, przeprosin lub zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

Zakaz ponownego złożenia wniosku

Przepis mówi wprost: ponowne złożenie wniosku jest niedopuszczalne. Jeśli cofniecie wniosek, a sprawca po miesiącu wróci do pisania o tym samym zdarzeniu z przeszłości, tamtego czynu nie da się już ścigać w tym trybie.

Zakaz dotyczy czynu objętego cofniętym wnioskiem. Nowe groźby albo nowy okres nękania to nowe zdarzenia, przy których można złożyć nowy wniosek. Granica bywa sporna, dlatego przed cofnięciem warto porozmawiać z prawnikiem.

Zanim cofniecie wniosek, sprawdźcie trzy rzeczy.
Czy treści zostały usunięte. Czy macie ustalenia na piśmie, na przykład ugodę z przeprosinami i zobowiązaniem do zaprzestania kontaktu. Czy decyzja jest Wasza, a nie wymuszona.

Najczęstsze błędy przy wniosku o ściganie

Brak wyraźnego żądania.
Opis zdarzeń bez zdania o ściganiu może skończyć się odmową wszczęcia z powodu braku wniosku. Wtedy trzeba je uzupełnić albo złożyć zażalenie.

Wniosek składa niewłaściwa osoba.
Pracodawca, przyjaciel lub dorosłe dziecko nie mogą złożyć wniosku za pełnoletniego pokrzywdzonego, który sam jest w stanie to zrobić. Mogą mu towarzyszyć i pomóc przygotować materiał.

Pochopne cofnięcie.
Sprawca obiecuje, że przestanie, jeśli wycofacie sprawę. Bez pisemnych ustaleń i usunięcia treści to ryzykowne, bo drugiego wniosku w tej samej sprawie nie będzie.

Zbyt mało dowodów na start.
Wniosek jest ważny także bez załączników, ale sprawa bez zabezpieczonych treści częściej kończy się umorzeniem. Jeżeli do tego doszło, zajrzyjcie do tekstu o umorzeniu z powodu niewykrycia sprawcy.

Podsumowanie: jedno zdanie, które uruchamia sprawę, i jedna decyzja, której nie cofniecie

Wniosek o ściganie to oświadczenie, że chcecie ścigania sprawcy groźby, nękania, podszywania się lub rozpowszechniania nagiego wizerunku. Można je złożyć pisemnie albo do protokołu, razem z zawiadomieniem. Od tej chwili sprawę prowadzą organy z urzędu.

Wniosek obejmuje także współdziałających, z wyjątkiem Waszych najbliższych. Cofnąć go można tylko za zgodą prokuratora lub sądu i tylko do określonego momentu, a ponowne złożenie jest wykluczone. Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnika, który oceni konkretną sprawę.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca. W razie potrzeby kierujemy do prawnika lub psychologa. Fundacja nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Policja i prokuratura.
Wniosek przyjmie każda jednostka policji i każda prokuratura rejonowa. Gdy grozi Wam bezpośrednie niebezpieczeństwo, dzwońcie pod 112.

Telefony pomocowe.
116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, 116 111 dla dzieci i młodzieży, 800 100 100 dla rodziców i nauczycieli.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy wniosek o ściganie trzeba złożyć na piśmie?
Nie. Wniosek można złożyć ustnie na policji lub w prokuraturze, a funkcjonariusz ma obowiązek spisać z tego protokół. Forma pisemna jest równie ważna i daje Wam kopię tego, co dokładnie zgłosiliście.

2. Czy wniosek o ściganie można wysłać mailem?
Kodeks postępowania karnego wymaga pisma z podpisem albo oświadczenia do protokołu. Zwykła wiadomość e-mail może zostać potraktowana jako informacja o zdarzeniu, ale organ najpewniej wezwie Was do osobistego potwierdzenia. Bezpieczniej złożyć podpisane pismo lub przyjść osobiście.

3. Czy muszę znać nazwisko sprawcy, żeby złożyć wniosek?
Nie. Wniosek może dotyczyć nieznanego sprawcy, na przykład osoby posługującej się określonym kontem. Ustalenie, kto za nim stoi, należy do policji i prokuratora.

4. Czy wniosek o ściganie coś kosztuje?
Złożenie zawiadomienia i wniosku o ściganie nie wiąże się z opłatą. Inaczej jest przy oskarżeniu prywatnym, na przykład o zniesławienie, gdzie wnosi się opłatę od prywatnego aktu oskarżenia.

5. Co zrobić, jeśli policja nie zapytała o wniosek o ściganie?
Złóżcie krótkie pismo uzupełniające z sygnaturą sprawy i zdaniem, że składacie wniosek o ściganie. Organ ma obowiązek pouczyć pokrzywdzonego o tym uprawnieniu, ale warto dopilnować tego samodzielnie.

6. Czy rodzic może złożyć wniosek za dziecko?
Tak. Prawa małoletniego pokrzywdzonego wykonuje przedstawiciel ustawowy albo osoba sprawująca nad nim stałą pieczę. Dziecko nie powinno załatwiać takiej sprawy bez dorosłego.

7. Czy mogę cofnąć wniosek, bo pogodziłem się ze sprawcą?
Możecie złożyć oświadczenie o cofnięciu, ale skuteczne będzie dopiero po zgodzie prokuratora, a przed sądem po zgodzie sądu. Pojednanie i naprawienie szkody to powody, które zwykle są brane pod uwagę.

8. Do kiedy najpóźniej można cofnąć wniosek o ściganie?
Do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, cofnięcie po rozpoczęciu przewodu jest skuteczne tylko wtedy, gdy obecny oskarżyciel się nie sprzeciwi.

9. Czy po cofnięciu wniosku mogę złożyć go jeszcze raz?
Nie, przepis wprost zakazuje ponownego złożenia wniosku w sprawie tego samego czynu. Nowe zdarzenia, na przykład kolejne groźby po cofnięciu, można zgłosić osobno.

10. Czy prokurator może prowadzić sprawę o groźbę bez mojego wniosku?
Tak, w szczególnych sytuacjach. Dotyczy to groźby karalnej, gdy jest duże prawdopodobieństwo, że nie składacie wniosku z obawy przed odwetem, albo gdy przemawia za tym interes społeczny.

11. Czy wniosek przeciwko jednej osobie obejmie też jej znajomych, którzy pomagali?
Tak, jeżeli ich czyny są ściśle związane z czynem osoby wskazanej. Wyjątkiem są osoby najbliższe składającego wniosek, wobec których potrzebny jest osobny wniosek.

12. Czy publikacja mojego zdjęcia bez zgody wymaga wniosku o ściganie?
Zwykłe zdjęcie opublikowane bez zgody to najczęściej sprawa cywilna o naruszenie prawa do wizerunku. Wniosek o ściganie składa się wtedy, gdy zdjęcie jest intymne, gdy ktoś się pod Was podszywa albo gdy publikacja jest elementem nękania.

13. Czy cofnięcie wniosku oznacza, że nie dostanę zadośćuczynienia?
Cofnięcie kończy sprawę karną, ale nie odbiera roszczeń cywilnych. Nadal można żądać usunięcia treści, przeprosin i zadośćuczynienia przed sądem cywilnym albo ustalić je w ugodzie.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2026: Kodeks postępowania karnego, tekst ujednolicony (art. 12, 17, 51, 52, 143, 305, 306)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Kodeks karny, tekst ujednolicony (art. 101, 190, 190a, 191, 191a, 267)
• Komenda Główna Policji, 2023: Groźba karalna (art. 190): postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone 1999-2023
• Komenda Główna Policji, 2023: Uporczywe nękanie. Kradzież tożsamości (art. 190a): postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone 2012-2023
• Ministerstwo Sprawiedliwości, 2022: Prawomocne skazania osób dorosłych z oskarżenia publicznego, czyn główny, lata 2002-2020

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy policjant sam zapytał Was o wniosek o ściganie, czy trzeba było się o niego upomnieć? A jeśli rozważaliście cofnięcie wniosku, co przesądziło o Waszej decyzji? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.