Pozasądowe rozstrzyganie sporów z platformami w liczbach: ile spraw i z jakim wynikiem

Platforma usunęła Wasz wpis, zawiesiła konto albo zostawiła w sieci treść, którą zgłosiliście. Odwołanie w samym serwisie nic nie dało. Od 2024 r. w Unii Europejskiej jest jeszcze jedna droga, która nie wymaga pójścia do sądu: pozasądowe rozstrzyganie sporów przewidziane w akcie o usługach cyfrowych, w skrócie DSA (z angielskiego Digital Services Act).

Zebraliśmy liczby z raportów certyfikowanych organów i z raportów samych platform. Pokazują one, ile spraw trafia do takich organów, jak często przyznają one rację użytkownikowi, ile to trwa i czy platformy stosują się do wyniku. Tam, gdzie danych brakuje, piszemy o tym wprost.

W skrócie

• W Unii działa 11 certyfikowanych organów pozasądowego rozstrzygania sporów. Tyle pozycji liczył wykaz Komisji Europejskiej w październiku 2026 r. Żadnego z nich nie certyfikowała dotąd Polska, ale część przyjmuje sprawy po polsku.
• Największy zbiór danych pochodzi z raportu Appeals Centre Europe za okres od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r.: ponad 24 tys. zgłoszonych sporów, 12,4 tys. w zakresie działania organu i ponad 10,2 tys. decyzji.
• Gdy organ mógł obejrzeć sporną treść, nie zgadzał się z platformą w 59% spraw. Przy treściach usuniętych było to 52%, a przy treściach zgłoszonych i pozostawionych w sieci 63%.
• Aż 72% decyzji z tego okresu to tak zwane decyzje domyślne: platforma nie przekazała materiału, więc spór rozstrzygnięto formalnie na korzyść użytkownika, bez oceny treści.
• Średni czas do decyzji wyniósł 65 dni. Przepis pozwala na 90 dni, a w bardzo złożonych sprawach na 180 dni.
• Decyzja nie wiąże platformy. Dane o jej wykonaniu są szczątkowe: LinkedIn podał, że w pierwszej połowie 2025 r. nie wdrożył żadnej z 12 niekorzystnych dla siebie decyzji.

Czym jest pozasądowe rozstrzyganie sporów z platformą?

To procedura, w której niezależny organ ocenia, czy decyzja platformy była zgodna z jej własnym regulaminem albo z prawem. Podstawą jest art. 21 rozporządzenia (UE) 2022/2065, czyli aktu o usługach cyfrowych.

Kto może z niej skorzystać.
Każdy odbiorca usługi: osoba, której treść usunięto albo której konto zawieszono, a także osoba lub organizacja, która zgłosiła cudzą treść i dostała odmowę. Dotyczy to więc również osób dotkniętych hejtem, gdy serwis uznał, że obraźliwy wpis nie narusza zasad.

Jakich decyzji dotyczy.
Tych samych, od których można odwołać się wewnątrz serwisu na podstawie art. 20 rozporządzenia: usunięcia treści lub ograniczenia jej widoczności, zawieszenia albo zamknięcia konta, ograniczenia zarabiania na treściach oraz odmowy działania po zgłoszeniu. Samo zgłoszenie opisujemy w tekście o tym, co wpisać w zgłoszeniu nielegalnej treści zgodnym z art. 16 DSA.

Kto rozstrzyga.
Organ, który uzyskał certyfikat koordynatora do spraw usług cyfrowych w swoim kraju. Certyfikat wydaje się najwyżej na pięć lat i można go przedłużyć. Organ musi być bezstronny i niezależny finansowo od platform, a jego członkowie nie mogą być wynagradzani zależnie od wyniku sprawy.

Ile to kosztuje.
Rozporządzenie wymaga, by dla użytkownika procedura była dostępna bez opłat albo za nieznaczną opłatą. Jeśli organ rozstrzygnie spór na korzyść użytkownika, wszystkie opłaty organu ponosi platforma. Jeśli wygra platforma, użytkownik nie zwraca jej kosztów, chyba że działał w oczywiście złej wierze.

Jaką moc ma decyzja.
Art. 21 ust. 2 mówi wprost, że certyfikowany organ nie może narzucić stronom wiążącego rozstrzygnięcia. Obie strony mają natomiast obowiązek współpracować z organem w dobrej wierze. To zdanie jest kluczem do odczytania wszystkich liczb w dalszej części tekstu.

Droga pozasądowa nie zamyka żadnej innej. Na każdym etapie możecie wystąpić do sądu, a na sposób działania platformy złożyć skargę do organu nadzoru. Tę drugą możliwość opisujemy w tekście o skardze do koordynatora do spraw usług cyfrowych. Ten wpis nie zastępuje porady prawnika.

Ile organów działa w Unii i które przyjmują sprawy po polsku?

Wykaz prowadzi Komisja Europejska. W październiku 2026 r. było w nim 11 organów certyfikowanych przez koordynatorów z ośmiu państw: Malty, Niemiec, Węgier, Irlandii, Austrii, Włoch, Grecji i Słowacji. Pierwszy certyfikat wydano w lipcu 2024 r., ostatni w maju 2026 r.

Możecie wybrać dowolny organ z wykazu, o ile zajmuje się danym rodzajem sporu, daną platformą i przyjmuje sprawy w Waszym języku. Miejsce zamieszkania w Polsce nie jest przeszkodą.

Organ	Kraj certyfikacji	Język polski	Zakres według wykazu
Appeals Centre Europe	Irlandia	Tak, także decyzje	Stosowanie regulaminów na Facebooku, Instagramie, TikToku, YouTubie, Mapach Google, Pintereście i Threads
ADR Center	Włochy	Tak	Szeroki: między innymi mowa nienawiści, nękanie, prywatność, ochrona małoletnich, oszustwa
ADR Point	Grecja	Tak	Między innymi prywatność, nielegalne wypowiedzi, oszustwa, ograniczenia dostępu
User Rights	Niemcy	Nie	Regulaminy i treści nielegalne według prawa niemieckiego, włoskiego lub unijnego na ośmiu dużych platformach
ADROIT	Malta	Nie	Platformy handlowe, rezerwacyjne, serwisy z treściami, gry i inne

Źródło: wykaz certyfikowanych organów na stronie Komisji Europejskiej, stan na październik 2026 r. Tabela pokazuje pięć z jedenastu organów. Pozostałe pracują głównie po węgiersku, niemiecku, słowacku, czesku lub angielsku.

Przed złożeniem sprawy sprawdźcie na stronie wybranego organu aktualny zakres, języki i zasady opłat. Wykaz się zmienia, a organy stopniowo dodają kolejne platformy i rodzaje spraw.

Ile spraw trafia do organów pozasądowych?

Nie istnieje jedna unijna statystyka wszystkich organów. Najpełniejsze publiczne dane ogłasza Appeals Centre Europe, organ z siedzibą w Irlandii, który jako jeden z nielicznych przyjmuje formularze po polsku. Dlatego to jego raporty są podstawą tej części.

Dwa raporty, dwa okresy

Pierwszy raport objął czas od listopada 2024 r. do sierpnia 2025 r. Według komunikatu Appeals Centre Europe organ otrzymał wtedy prawie 10 tys. sporów, z czego ponad 3,3 tys. mieściło się w jego zakresie. Do końca sierpnia 2025 r. wydał ponad 1,5 tys. decyzji i w ponad trzech czwartych z nich nie przyznał racji platformie.

Drugi raport dotyczy okresu od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r. Oba okresy częściowo się pokrywają, więc liczb nie wolno sumować. W raporcie z maja 2026 r. organ podał ponad 24 tys. zgłoszonych sporów, czyli według jego wyliczenia średnio jeden co 22 minuty. W zakresie działania organu mieściło się 12,4 tys. z nich.

Wzrost był szybki. W marcu 2026 r. organ dostał ponad 3 tys. zgłoszeń, a spraw mieszczących się w zakresie było w tym miesiącu dziewięć razy więcej niż w kwietniu 2025 r.

Czego dotyczyły spory

Z 12,4 tys. spraw w zakresie najwięcej dotyczyło Facebooka (prawie 5,2 tys.) i Instagrama (prawie 5 tys.). TikToka dotyczyło ponad 1,7 tys. spraw, a YouTube’a prawie 500.

W 44% spraw użytkownik chciał odzyskać konto. W 16% chodziło o przywrócenie własnej treści, a w 39% o usunięcie cudzej treści, którą platforma zostawiła mimo zgłoszenia. Ta ostatnia grupa obejmuje sprawy osób i organizacji zgłaszających mowę nienawiści i nękanie.

Polska w danych

Pierwszy raport zawierał zestawienia krajowe. Według raportu za okres od listopada 2024 r. do sierpnia 2025 r. z Polski pochodziło 637 sporów mieszczących się w zakresie, a organ wydał w nich 132 decyzje. Najwięcej polskich spraw dotyczyło Facebooka.

W drugim raporcie opisano współpracę z polskim Stowarzyszeniem „Nigdy Więcej”, które zgłaszało treści pozostawione przez platformy, w większości po polsku. W sprawach tej organizacji, w których organ obejrzał treść, nie zgodził się z platformą w 64% przypadków.

Jak często organ przyznaje rację użytkownikowi?

Tu trzeba rozdzielić dwie rzeczy, które w nagłówkach prasowych często zlewają się w jedną liczbę: decyzje po obejrzeniu treści i decyzje domyślne.

Decyzje po ocenie treści

Od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r. Appeals Centre Europe wydało ponad 10,2 tys. decyzji. Tylko w niespełna 3 tys. z nich organ dostał sporną treść i mógł ją ocenić. W tej grupie 1714 decyzji było niezgodnych ze stanowiskiem platformy, a 1193 je podtrzymało. Daje to 59% rozstrzygnięć po myśli użytkownika.

Treść usunięta przez platformę.
Organ uznał usunięcie za błędne w 52% ocenionych spraw. Najczęściej dotyczyło to zasad o towarach i usługach objętych ograniczeniami (65%). Przy usunięciach za nękanie i zastraszanie było to 43%, czyli 17 z 40 spraw.

Treść zgłoszona i pozostawiona.
Tu organ nie zgodził się z platformą w 63% z ponad 2,1 tys. ocenionych spraw. To najwyższy wynik spośród wszystkich rodzajów sporów. Przy treściach zgłoszonych jako mowa nienawiści odsetek wyniósł 70% (1006 z 1433 spraw), przy przemocy i przestępstwach 75%.

Nękanie i zastraszanie.
W tej kategorii wynik jest niższy. Organ uznał, że platforma błędnie zostawiła treść, w 29 z 79 spraw, czyli w 37%. Próba jest mała, więc nie należy z niej wyciągać daleko idących wniosków. Pokazuje jednak, że przy nękaniu warto dokładnie opisać kontekst: kto jest atakowany, od kiedy i w jaki sposób.

Zawieszone konta.
Organ ocenił merytorycznie mniej niż 150 takich spraw i nie zgodził się z platformą w około jednej trzeciej (35%).

Różnice między platformami

Przy treściach zgłoszonych i pozostawionych organ najczęściej nie zgadzał się z Instagramem (71% ocenionych spraw), następnie z TikTokiem (63%), Facebookiem (55%) i YouTube’em (53%). Przy treściach usuniętych różnice były mniejsze: Facebook 55%, TikTok 49%, Instagram 47%.

Jak te wyniki mają się do liczb, które podają same platformy, można sprawdzić w tekście o tym, ile zgłoszeń nękania Facebook naprawdę usuwa.

Decyzje domyślne, czyli wygrana bez oceny

Organ prosi platformę o sporną treść. Jeśli nie dostanie jej w ciągu 30 dni, może wydać decyzję domyślną na korzyść użytkownika. Taka decyzja nie mówi, czy wpis naruszał zasady. Mówi tylko, że platforma nie umożliwiła sprawdzenia.

W okresie od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r. decyzji domyślnych było 7378, czyli 72% wszystkich. Decyzje niezgodne z platformą po ocenie treści stanowiły 17%, a podtrzymujące jej stanowisko 12%.

Najmocniej widać to przy kontach. Użytkownicy przysłali ponad 14 tys. próśb o ocenę zawieszenia konta, z czego ponad 5 tys. mieściło się w zakresie. Przy ponad 4,6 tys. takich spraw dotyczących Facebooka i Instagrama organ dostał od Meta materiał w mniej niż 100 przypadkach. Sam organ pisze, że budzi to zrozumiałe rozczarowanie użytkowników.

Dla osoby z zablokowanym kontem oznacza to, że formalna wygrana może nie zmienić niczego. Dlatego równolegle warto prowadzić odwołanie w serwisie. Przykład takiej procedury opisujemy w tekście o odwołaniu od zawieszenia konta na X.

Ile trwa pozasądowe rozstrzyganie sporu?

Art. 21 ust. 4 rozporządzenia wyznacza termin: organ udostępnia decyzję nie później niż 90 dni kalendarzowych od otrzymania skargi. W bardzo złożonych sprawach może przedłużyć ten czas o kolejne 90 dni, czyli łącznie do 180 dni.

Appeals Centre Europe.
Według raportu z maja 2026 r. rozstrzygnięcie zajmuje od dwóch tygodni do trzech miesięcy, a średnia z okresu od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r. wyniosła 65 dni. W pierwszym raporcie średnia była niemal taka sama: 64 dni.

LinkedIn.
W swoim raporcie przejrzystości za pierwszą połowę 2025 r. serwis podał medianę 38 dni od wniesienia sporu do decyzji organu.

Na czas wpływają trzy rzeczy: kompletność Waszego zgłoszenia, to, czy platforma przekaże materiał, oraz 30 dni, które organ na ten materiał czeka. Im pełniejszy opis i dowody na początku, tym mniej pytań uzupełniających.

Czy platformy wykonują decyzje organów?

To najsłabiej udokumentowana część całego systemu. Decyzja nie jest wiążąca, a platformy rzadko informują, co z nią zrobiły.

Co mówią organy

Appeals Centre Europe w raporcie z maja 2026 r. przyznaje, że nadal nie otrzymuje spójnych danych o tym, czy platformy wdrożyły jego decyzje. Podaje jeden twardy przykład: w sprawach zgłoszonych przez organizacje społeczne przekazał Facebookowi, Instagramowi, TikTokowi i YouTube’owi ponad 1 tys. decyzji, a wie tylko o garstce przypadków, w których platforma decyzję wykonała. W pozostałych platformy decyzję odrzuciły albo nie odpowiedziały.

W pierwszym raporcie, za okres do sierpnia 2025 r., organ podał, że tam, gdzie Meta udzieliła odpowiedzi, wdrożyła około połowy niekorzystnych dla siebie decyzji. Dotyczyło to około 100 spraw.

Co mówią platformy

Art. 24 ust. 1 lit. a rozporządzenia nakazuje platformom podawać w raportach przejrzystości cztery informacje: liczbę sporów skierowanych do organów pozasądowych, ich wyniki, medianę czasu oraz udział sporów, w których platforma wdrożyła decyzję organu. To jedyne miejsce, w którym wykonanie decyzji musi być policzone.

LinkedIn, pierwsza połowa 2025 r.
Serwis wykazał 36 sporów. Organy wydały 13 decyzji: jedną podtrzymującą stanowisko serwisu, trzy częściowo je zmieniające i dziewięć zmieniających w całości. W rubryce o wdrożeniu LinkedIn wpisał: 0 z 12.

X, od kwietnia do września 2024 r.
W raporcie przejrzystości X za ten okres serwis podał, że do organów pozasądowych nie skierowano żadnego sporu. Większość organów dopiero wtedy uzyskiwała certyfikaty.

Te liczby są małe, ale pokazują kierunek: wynik korzystny dla użytkownika nie oznacza jeszcze przywrócenia wpisu ani usunięcia hejtu. Organ zwraca przy tym uwagę, że art. 35 rozporządzenia wymienia wykonywanie takich decyzji wśród sposobów ograniczania ryzyka systemowego przez największe platformy.

Wskaźnik	Wartość	Kto podał i za jaki okres
Spory zgłoszone	ponad 24 tys.	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Spory w zakresie działania organu	12,4 tys.	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Decyzje ogółem	ponad 10,2 tys.	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Decyzje domyślne	7378 (72%)	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Niezgoda z platformą po ocenie treści	59%	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Średni czas do decyzji	65 dni	Appeals Centre Europe, IV 2025 - III 2026
Mediana czasu do decyzji	38 dni	LinkedIn, I - VI 2025
Decyzje wdrożone przez platformę	0 z 12	LinkedIn, I - VI 2025

Źródło: raport Appeals Centre Europe z maja 2026 r. oraz raport przejrzystości LinkedIn za pierwszą połowę 2025 r.

Ograniczenia danych: czego te liczby nie mówią

Większość liczb w tym tekście pochodzi od jednego organu. Appeals Centre Europe zajmuje się wyłącznie zgodnością decyzji z regulaminem platformy, a nie z prawem. Nie przyjmuje spraw o podszywanie się, przejęte konta i prawa autorskie. Jego wyniki nie opisują więc całego systemu.

Odsetek 59% dotyczy tylko spraw, w których organ dostał treść. To mniej niż jedna trzecia wszystkich decyzji. Nie wiadomo, jak wypadłyby sprawy zakończone decyzją domyślną, gdyby je oceniono.

Do organu trafiają sprawy osób, które uważają decyzję platformy za błędną i mają siłę, by się odwołać. To nie jest losowa próba wszystkich decyzji moderacyjnych, więc wysokiego odsetka niezgody nie można przenosić na całą moderację.

Brakuje danych zbiorczych. Organy składają coroczne sprawozdania koordynatorom, a koordynatorzy co dwa lata sporządzają sprawozdanie o organach, które certyfikowali. Nie znaleźliśmy jednego zestawienia dla całej Unii. Do raportu niemieckiego organu User Rights nie udało nam się dotrzeć w sposób pozwalający sprawdzić liczby, dlatego ich nie podajemy.

Dane platform są wyrywkowe. Przytaczamy dwa raporty, z różnych okresów, a liczby LinkedIn są bardzo małe. O wykonaniu decyzji przez największe serwisy wiadomo głównie tyle, ile zauważyły same organy.

Kto chce samodzielnie sprawdzić, jakie decyzje moderacyjne platformy zgłaszają do unijnego rejestru, znajdzie instrukcję w tekście o unijnej bazie decyzji moderacyjnych.

Jak złożyć sprawę do organu pozasądowego?

Zasady różnią się między organami, ale kolejność działań jest podobna. Poniżej wzór oparty na opisie procedury z raportu Appeals Centre Europe i na art. 20 i 21 rozporządzenia.

1. Zabezpieczcie materiał. Zrzuty ekranu z nazwą konta, datą i adresem wpisu, numer zgłoszenia oraz wiadomość, w której platforma poinformowała o decyzji.
2. Odwołajcie się w serwisie, jeśli to możliwe. Wewnętrzny system skarg musi być dostępny przez co najmniej sześć miesięcy od decyzji. Rozporządzenie nie uzależnia drogi pozasądowej od wyczerpania tej ścieżki, ale poszczególne organy mogą mieć własne wymogi.
3. Wybierzcie organ z wykazu Komisji Europejskiej. Sprawdźcie trzy rzeczy: czy obejmuje daną platformę, dany rodzaj sprawy i język polski.
4. Sprawdźcie termin. Appeals Centre Europe przyjmuje spory o treści usunięte w ciągu ostatnich sześciu miesięcy.
5. Wypełnijcie formularz na stronie organu. Podajcie adres treści, datę i treść decyzji platformy oraz to, czego oczekujecie: przywrócenia wpisu, odblokowania konta albo usunięcia cudzej treści.
6. Opiszcie kontekst. Przy nękaniu napiszcie, kogo dotyczy wpis, jak długo trwa sytuacja i którego punktu zasad serwisu dotyczy naruszenie.
7. Zachowajcie decyzję. Jeśli jest dla Was korzystna, prześlijcie ją platformie z prośbą o wykonanie i zapiszcie odpowiedź. Przyda się także w skardze do koordynatora lub w sądzie.

Przykładowy opis sprawy w formularzu.
„Dnia [data] zgłosiłam komentarz pod adresem [adres] jako nękanie. Komentarz wymienia mnie z imienia i nazwiska i zawiera wyzwiska. Dnia [data] platforma odpowiedziała, że treść nie narusza zasad. Wnoszę o ocenę tej decyzji i o zalecenie usunięcia komentarza. Załączam zrzuty ekranu i odpowiedź platformy.”

W sprawach dzieci i nastolatków zgłoszenie zawsze przygotowuje dorosły: rodzic albo opiekun. Jeśli treść zawiera groźby, nie czekajcie na wynik procedury, tylko zawiadomcie policję.

Co zrobić, gdy platforma nie wykona decyzji?

Korzystna decyzja, której platforma nie wdrożyła, nadal ma wartość. Jest pisemną oceną niezależnego organu, że serwis zastosował własne zasady błędnie.

Skarga do koordynatora do spraw usług cyfrowych.
Koordynator nie rozstrzyga pojedynczego sporu o wpis, ale bada, czy platforma wykonuje obowiązki z rozporządzenia, w tym obowiązek współpracy z organami w dobrej wierze. Powtarzające się przypadki braku współpracy to dla niego istotna informacja.

Droga sądowa.
Jeśli treść narusza Wasze dobra osobiste albo jest przestępstwem, sąd może wydać orzeczenie, które platformę wiąże. Decyzja organu pozasądowego może być jednym z dowodów. O tym, czy i jak iść do sądu, powinien zdecydować z Wami prawnik.

Ponowne zgłoszenie.
Przy treściach nielegalnych można złożyć nowe, pełniejsze zgłoszenie i powołać się w nim na decyzję organu. Dla porównania warto zobaczyć, ile zgłoszeń mowy nienawiści platformy rozpatrują w 24 godziny według unijnego monitoringu.

Jeżeli sprawa dotyczy Facebooka lub Messengera, przydatny będzie też opis ścieżek zgłoszeń w tekście o tym, jak zgłosić hejt na Facebooku i Messengerze.

Czy w Polsce powstanie certyfikowany organ?

Do tej pory nie było krajowej procedury certyfikacji. Wprowadza ją ustawa z 4 września 2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. 1296), ogłoszona 6 października 2026 r. Wchodzi ona w życie po upływie 30 dni od ogłoszenia.

Kto certyfikuje.
Koordynator do spraw usług cyfrowych, którym jest Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Certyfikat wydaje na pięć lat i może go przedłużyć na kolejne pięć (art. 22a i 22g).

Ile trwa rozpatrzenie wniosku.
Nie dłużej niż dwa miesiące od złożenia (art. 22d). Wcześniej koordynator zasięga opinii organów administracji, które mają na nią 30 dni.

Gdzie będzie wykaz.
W Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego Prezesa UKE (art. 22h).

Skąd będą dane.
Certyfikowane organy mają przekazywać koordynatorowi roczne sprawozdanie do 31 marca następnego roku (art. 22m). To z tych sprawozdań w przyszłości będzie można odczytać polskie liczby.

Zanim powstanie polski organ, mieszkańcy Polski mogą korzystać z organów certyfikowanych w innych państwach Unii, także tych, które pracują po polsku.

Podsumowanie: co wynika z liczb

Pozasądowe rozstrzyganie sporów działa i jest coraz częściej używane: jeden organ w ciągu roku dostał ponad 24 tys. spraw. Gdy organ może ocenić treść, przyznaje rację użytkownikowi częściej niż platformie, a przy zgłoszonej mowie nienawiści w siedmiu sprawach na dziesięć.

Słabe punkty są dwa. Platformy często nie przekazują materiału, przez co większość decyzji ma charakter formalny. Nie ma też wiarygodnych, pełnych danych o tym, ile decyzji platformy rzeczywiście wykonują, a te, które są, wypadają słabo.

Mimo to warto z tej drogi korzystać. Nie wiąże się z ryzykiem kosztów jak proces, trwa średnio około dwóch miesięcy i kończy się dokumentem, który można wykorzystać dalej. Najlepiej traktować ją jako jeden z kilku równoległych kroków, a nie jedyny.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenie do platformy lub organu pozasądowego i prowadzi je do końca. W razie potrzeby kieruje do prawnika lub psychologa. Fundacja nie zastępuje prawnika i nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną. Kontakt: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl.

Wykaz certyfikowanych organów znajdziecie na stronie Komisji Europejskiej. Skargi na sposób działania platform przyjmuje koordynator do spraw usług cyfrowych, w Polsce Prezes UKE. Groźby i inne przestępstwa zgłaszajcie policji lub prokuraturze.

Jeśli sytuacja Was przytłacza, zadzwońcie: 116 111 (dzieci i młodzież), 116 123 (dorośli w kryzysie emocjonalnym), 800 100 100 (rodzice i nauczyciele). Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwońcie pod 112.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy pozasądowe rozstrzyganie sporów z platformą jest płatne?
Rozporządzenie wymaga, by użytkownik miał dostęp do procedury bez opłat albo za nieznaczną opłatą. Jeśli organ przyzna Wam rację, jego opłaty pokrywa platforma. Zasady konkretnego organu sprawdźcie na jego stronie przed wysłaniem formularza.

2. Czy decyzja organu pozasądowego jest wiążąca dla platformy?
Nie. Art. 21 ust. 2 aktu o usługach cyfrowych stanowi, że organ nie może narzucić stronom wiążącego rozstrzygnięcia. Platforma ma jednak obowiązek współpracować z organem w dobrej wierze.

3. Ile trwa rozstrzygnięcie sporu?
Przepis daje organowi 90 dni kalendarzowych, a w bardzo złożonych sprawach do 180 dni. Appeals Centre Europe podało średnią 65 dni za okres od kwietnia 2025 r. do marca 2026 r.

4. Czy mogę złożyć sprawę po polsku?
Tak, ale nie w każdym organie. Według wykazu Komisji Europejskiej z października 2026 r. język polski obsługują między innymi Appeals Centre Europe, ADR Center i ADR Point. Zakres spraw każdego z nich jest inny.

5. Czy muszę najpierw odwołać się w samym serwisie?
Rozporządzenie nie stawia takiego warunku, ale poszczególne organy mogą go wymagać w swoich regulaminach. Odwołanie w serwisie i tak warto złożyć, bo bywa najszybsze, a jego wynik przyda się w dalszych krokach.

6. Czy mogę zgłosić spór, gdy platforma nie usunęła hejtu, który zgłosiłem?
Tak. Prawo do tej procedury mają także osoby i organizacje, których zgłoszenie platforma odrzuciła. W danych Appeals Centre Europe takie sprawy stanowiły 39% sporów mieszczących się w zakresie organu.

7. Co to jest decyzja domyślna?
To rozstrzygnięcie na korzyść użytkownika wydane dlatego, że platforma nie przekazała organowi spornej treści w wyznaczonym czasie. Nie zawiera oceny, czy treść naruszała zasady. W raporcie Appeals Centre Europe z maja 2026 r. takich decyzji było 72%.

8. Czy organ pozasądowy pomoże odzyskać zawieszone konto?
Może ocenić taką sprawę, ale skuteczność jest na razie ograniczona. Appeals Centre Europe ocenił merytorycznie mniej niż 150 sporów o konta, bo w pozostałych nie dostał materiału od platform. Odwołanie w serwisie prowadźcie równolegle.

9. Czy organ ustali, kto jest autorem hejtu?
Nie. Organ ocenia wyłącznie decyzję platformy dotyczącą treści lub konta. Ustalenie tożsamości autora jest możliwe tylko drogą prawną, przez policję, prokuraturę lub sąd.

10. Czy złożenie sporu zamyka drogę do sądu?
Nie. Art. 21 ust. 1 wprost zastrzega, że na każdym etapie można zaskarżyć decyzję platformy przed sądem. Decyzję organu można przedstawić w sądzie jako jeden z dowodów.

11. Co zrobić, gdy platforma nie wykona korzystnej dla mnie decyzji?
Prześlijcie decyzję platformie z prośbą o wykonanie i zachowajcie odpowiedź. Następnie można złożyć skargę do koordynatora do spraw usług cyfrowych albo rozważyć z prawnikiem drogę sądową.

12. Czy w Polsce działa certyfikowany organ pozasądowy?
W wykazie Komisji Europejskiej z października 2026 r. nie było organu certyfikowanego przez Polskę. Tryb certyfikacji przez Prezesa UKE wprowadza ustawa z 4 września 2026 r., więc taki organ może powstać w kolejnych miesiącach.

13. Skąd wiadomo, ile decyzji platformy wykonują?
Platformy mają obowiązek podawać to w raportach przejrzystości na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a rozporządzenia. Dane są jednak rozproszone i niepełne, a organy same przyznają, że nie dostają od platform spójnych informacji zwrotnych.

14. Czy rodzic może złożyć spór w sprawie treści dotyczącej dziecka?
Sprawy dzieci i nastolatków zawsze prowadzi dorosły. Zanim wyślecie formularz, sprawdźcie w regulaminie wybranego organu, jak wykazać, że działacie w imieniu dziecka. Przy groźbach lub treściach intymnych od razu zawiadomcie policję.

Źródła

• Appeals Centre Europe, 2026: Transparency Report, May 2026 (April 2025 - March 2026)
• Appeals Centre Europe, 2025: Appeals Centre Europe Transparency Report (November 2024 - August 2025)
• Appeals Centre Europe, 2025: Appeals Centre Publishes First Transparency Report
• Komisja Europejska, 2026: Out-of-court dispute settlement bodies under the Digital Services Act (DSA)
• Parlament Europejski i Rada UE, 2022: Rozporządzenie (UE) 2022/2065 w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych (akt o usługach cyfrowych)
• LinkedIn, 2025: Digital Services Act Transparency Report, August 2025 (1 January - 30 June 2025)
• X, 2024: DSA Transparency Report (1 April - 30 September 2024)
• Sejm RP, 2026: Ustawa z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2026 r. poz. 1296)

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy składaliście sprawę do organu pozasądowego i czy platforma zastosowała się do decyzji? Ile czasu minęło od wysłania formularza do odpowiedzi i w jakim języku ją dostaliście? Prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób.