Po rozstaniu znajomi zaczynają odpisywać coraz krócej. Ktoś usuwa Was z grupy, ktoś nie zaprasza na urodziny, ktoś mówi półsłówkiem, że „słyszał różne rzeczy”. Dopiero po czasie okazuje się, że były partner albo była partnerka od tygodni pisze o Was do wspólnych znajomych.
Najtrudniejsze jest to, że tych treści nie widzicie. Są w wiadomościach prywatnych i we wpisach widocznych tylko dla wybranych osób. Mimo to da się ustalić, co jest zwykłym żalem po rozstaniu, a co pomówieniem, da się spokojnie porozmawiać z otoczeniem i da się ocenić, czy sprawa nadaje się do sądu.
W skrócie
- Pomówienie nie musi być publiczne. Nieprawdziwy zarzut wysłany jednej osobie w wiadomości prywatnej też może być przestępstwem z art. 212 Kodeksu karnego.
- Prawo chroni przed nieprawdziwymi zarzutami co do faktów, a nie przed tym, że ktoś Was nie lubi i mówi o tym znajomym. Ocena typu „źle mnie traktował” to co innego niż zarzut „ukradła mi pieniądze”.
- Dowodem jest wiadomość przekazana przez znajomego, który ją dostał, oraz jego zeznanie. Nie zdobywajcie treści przez cudze konto ani hasło.
- Na prywatny akt oskarżenia jest rok od dnia, w którym dowiedzieliście się, kto Was pomówił, i nie więcej niż 3 lata od czynu. Od 1 lipca 2025 r. opłata przy takim akcie wynosi 1000 zł (rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 10 czerwca 2025 r.).
- W 2023 r. policja wszczęła 983 postępowania o zniesławienie i stwierdziła 738 takich przestępstw (statystyka Komendy Głównej Policji). To tylko część spraw, bo większość trafia od razu do sądu.
- Z otoczeniem rozmawiajcie krótko, pojedynczo i bez kontrataku. Nie musicie odzyskać wszystkich. Wystarczy kilka osób, które znają Waszą wersję.
Dlaczego po rozstaniu znajomi nagle się odsuwają?
Wspólni znajomi po rozstaniu zwykle słyszą najpierw jedną wersję. Wygrywa ta osoba, która opowie ją szybciej i częściej. Jeśli były partner pisze do kolejnych osób, a Wy milczycie, otoczenie bierze ciszę za potwierdzenie.
To nie znaczy, że zrobiliście coś złego. Milczenie po rozstaniu jest zwykłą, zdrową reakcją. Większość ludzi nie chce wciągać znajomych w swoje prywatne sprawy.
Nie jesteście w tym sami.
W badaniu Pew Research Center ze stycznia 2017 r., przeprowadzonym wśród 4248 dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych, 26% osób nękanych w sieci wskazało, że za ostatnim takim zdarzeniem stał ktoś znajomy. Byłego partnera lub byłą partnerkę wskazało 7% z nich. Sprawcą często jest więc ktoś z bliskiego kręgu, a nie obca osoba.
Czego w danych brakuje.
Nie znaleźliśmy polskiego badania, które mierzyłoby, jak często byli partnerzy nastawiają wspólnych znajomych w wiadomościach prywatnych. Dane Pew dotyczą Stanów Zjednoczonych i roku 2017, więc pokazują skalę zjawiska tylko w przybliżeniu.
Trzy odmiany tej samej sytuacji
Wiadomości do pojedynczych osób.
Były partner pisze do Waszej przyjaciółki, kolegi z pracy albo siostry. Każda z tych osób myśli, że tylko ona zna „prawdę”.
Rozmowa grupowa bez Was.
Powstaje nowa grupa w komunikatorze, w której są wszyscy oprócz Was. Tam krążą opowieści i zrzuty ekranu starych rozmów, czasem wyrwane z kontekstu.
Wpis widoczny tylko dla znajomych.
Długi wpis o „toksycznym związku”, bez nazwiska, ale z takimi szczegółami, że wszyscy wiedzą, o kogo chodzi. Wy go nie widzicie, bo zostaliście wyłączeni z grona odbiorców albo zablokowani.
Czy wiadomość prywatna do znajomego może być pomówieniem?
Tak. Wiele osób sądzi, że zniesławienie musi być publiczne. Przepis mówi co innego.
Co dokładnie mówi przepis?
Zgodnie z art. 212 § 1 Kodeksu karnego przestępstwo popełnia ten, kto pomawia inną osobę o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego w zawodzie lub działalności. Grozi za to grzywna albo kara ograniczenia wolności.
W przepisie nie ma słowa „publicznie”. Wystarczy, że zarzut dotarł do innej osoby niż Wy. Potwierdza to art. 213 § 1 tego samego kodeksu: przestępstwa nie ma, gdy zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. Skoro ustawa osobno wyłącza prawdziwe zarzuty niepubliczne, to nieprawdziwe zarzuty niepubliczne pod przepis podpadają.
Surowsza kara dotyczy pomówienia za pomocą środków masowego komunikowania. Wtedy oprócz grzywny i ograniczenia wolności wchodzi w grę pozbawienie wolności do roku (art. 212 § 2). O różnicach między tymi czynami piszemy szerzej w tekście zniesławienie a zniewaga w internecie.
Ocena czy zarzut? Tu przebiega granica
Po rozstaniu ludzie opowiadają znajomym o swoich uczuciach. Mają do tego prawo, nawet jeśli Was to boli. Przepis o pomówieniu nie obejmuje samych ocen i emocji. Obejmuje zarzuty, czyli twierdzenia o faktach, które da się sprawdzić.
Ocena.
„Czułam się przy nim nieważna”. „Była wobec mnie chłodna”. „To był zły związek”. Takie zdania opisują przeżycia mówiącego. Możecie się z nimi nie zgadzać, ale sąd nie ustali, czy są prawdziwe.
Zarzut.
„Zdradzał mnie z koleżanką z pracy”. „Wyniosła z mieszkania moje pieniądze”. „Bił mnie”. „Bierze narkotyki”. To są twierdzenia o konkretnych zachowaniach. Jeśli są nieprawdziwe i mogą Was poniżyć w oczach innych, mamy do czynienia z pomówieniem.
Wyzwisko.
Obraźliwe określenie bez żadnej treści o faktach to z kolei zniewaga, a nie pomówienie. Zniewaga jest karalna, gdy pada w Waszej obecności, publicznie albo z zamiarem, żeby do Was dotarła (art. 216 § 1). Wyzwisko napisane wyłącznie do znajomego, bez zamiaru przekazania go Wam, zwykle tego warunku nie spełnia. Więcej o tym w tekście zniewaga w prywatnej wiadomości a zniewaga publiczna.

A jeśli to, co pisze, jest prawdą?
Prawdziwy zarzut przekazany niepublicznie nie jest pomówieniem. Tak stanowi art. 213 § 1 Kodeksu karnego. Jeśli więc były partner pisze znajomemu o czymś, co rzeczywiście się wydarzyło, droga karna z art. 212 będzie zamknięta.
To ważne także z drugiej strony. Osoba, która po rozstaniu opowiada bliskim o doznanej krzywdzie, na przykład o przemocy, nie popełnia przestępstwa, jeśli mówi prawdę. Zanim zaczniecie działać, odpowiedzcie sobie uczciwie, które z krążących twierdzeń są fałszywe.
Prawda nie daje jednak pełnej swobody. Rozsyłanie szczegółów Waszego zdrowia, życia intymnego czy spraw rodzinnych może naruszać dobra osobiste, nawet gdy informacje są prawdziwe. Art. 23 Kodeksu cywilnego wymienia je tylko przykładowo, między innymi cześć, wizerunek i tajemnicę korespondencji. Jeśli w grę wchodzi rozsyłanie Waszych dawnych rozmów, zajrzyjcie do tekstu o tym, czy chroni Was tajemnica korespondencji.
Wpis „tylko dla znajomych”: prywatny czy już publiczny?
Kodeks nie podaje liczby odbiorców, od której wpis staje się publiczny. Sąd ocenia to w każdej sprawie osobno. Bierze pod uwagę, ile osób mogło zobaczyć treść, czy autor znał wszystkich odbiorców i czy wpis dało się udostępnić dalej.
Dla Was najważniejsze są dwie rzeczy. Po pierwsze, podstawowy typ pomówienia nie wymaga publiczności, więc ograniczony krąg odbiorców nie zamyka drogi. Po drugie, im szerszy i mniej określony krąg, tym większa szansa, że sąd uzna wpis za rozpowszechniony w sposób podobny do publikacji w mediach.
| Sytuacja | Czy może być pomówieniem? | Skąd wziąć dowód? |
|---|---|---|
| Wiadomość prywatna do jednej osoby | Tak, jeśli zawiera nieprawdziwy zarzut co do faktów | Od adresata: zrzut ekranu i jego zeznanie |
| Rozmowa grupowa bez Waszego udziału | Tak, na tych samych zasadach | Od dowolnego uczestnika rozmowy |
| Wpis widoczny dla znajomych autora | Tak, a szeroki krąg odbiorców może zaostrzyć ocenę czynu | Od osoby, która widzi wpis, razem z informacją o ustawieniu widoczności |
| Wpis bez nazwiska, ale ze szczegółami | Tak, jeśli odbiorcy bez trudu rozpoznają, o kogo chodzi | Wpis oraz zeznania osób, które Was rozpoznały |
| Sama ocena lub opis własnych uczuć | Co do zasady nie | Nie dotyczy |
Źródło: opracowanie własne na podstawie art. 212-216 Kodeksu karnego. Ostateczna ocena zawsze należy do sądu.
Skąd wziąć dowody, skoro tych treści nie widzicie?
To największa trudność w takich sprawach. Wiadomości są na cudzych telefonach. Jedyną uczciwą drogą do nich jest osoba, która je dostała.
Znajomy jako źródło dowodu
Adresat wiadomości może ją Wam pokazać i przekazać. Może też wystąpić jako świadek. Dla sądu liczy się jedno i drugie: treść zapisana na zrzucie ekranu oraz człowiek, który potwierdzi, kiedy i od kogo ją dostał.
Poproście o to spokojnie i wprost. Wiele osób czuje się niezręcznie, bo nie chce „donosić”. Powiedzcie, że nie prosicie o opowiedzenie się po Waszej stronie, tylko o możliwość sprawdzenia, co o Was napisano.
- Poproście o zrzuty ekranu całej rozmowy, a nie pojedynczych zdań. Kontekst działa na Waszą korzyść.
- Na zrzutach powinna być widoczna nazwa konta nadawcy, data i godzina wiadomości.
- Przy wpisie dla znajomych poproście także o zrzut pokazujący ustawienie widoczności oraz liczbę reakcji i komentarzy.
- Zapiszcie, kto i kiedy przekazał Wam materiał. Zróbcie kopię poza telefonem.
- Zapytajcie, czy ta osoba w razie potrzeby potwierdzi to przed sądem. Nie naciskajcie na natychmiastową odpowiedź.
Szczegółowe zasady opisujemy w tekście jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.
Czego nie robić przy zbieraniu materiału
Nie logujcie się na konto byłego partnera.
Znacie hasło, bo kiedyś korzystaliście ze wspólnego komputera? To nadal cudze konto. Wejście na nie bez zgody może być osobnym przestępstwem i osłabi Waszą pozycję.
Nie zakładajcie fałszywego profilu.
Konto na cudze nazwisko, założone po to, żeby podejrzeć wpis, obróci się przeciwko Wam. Poproście o pomoc kogoś, kto widzi wpis pod własnym nazwiskiem.
Nie publikujcie zebranych zrzutów.
Materiał jest dla prawnika, policji i sądu. Wrzucony do sieci zrobi z Was stronę konfliktu, a nie osobę pokrzywdzoną.
Jak rozmawiać ze wspólnymi znajomymi?
Celem nie jest wygranie sporu o to, kto zawinił w związku. Celem jest to, żeby ważni dla Was ludzie usłyszeli też Waszą wersję i mogli sami wyrobić sobie zdanie.
Od kogo zacząć?
Wypiszcie wspólnych znajomych i podzielcie ich na trzy grupy. Pierwsza to osoby naprawdę Wam bliskie. Druga to osoby, z którymi łączy Was praca, studia albo sąsiedztwo. Trzecia to dalsi znajomi z sieci.
Zacznijcie od dwóch lub trzech osób z pierwszej grupy. Do drugiej grupy odezwijcie się tylko wtedy, gdy plotka wpływa na Wasze codzienne życie. Trzecią grupę możecie pominąć. Jeśli zarzuty docierają do miejsca pracy, przyda się tekst plotka o Was rozchodzi się w pracy.
Wzór wiadomości do znajomego
Piszcie do każdej osoby osobno. Wiadomość rozesłana do wszystkich naraz wygląda jak kampania i zwykle wraca do byłego partnera.
Wersja krótka.
„Cześć, wiem, że po naszym rozstaniu dotarły do Ciebie różne informacje na mój temat. Część z nich jest nieprawdziwa. Nie chcę Cię wciągać w nasz spór ani prosić, żebyś wybierał stronę. Jeśli coś Cię zaniepokoiło, zapytaj mnie wprost, chętnie odpowiem.”
Wersja z konkretem.
„Dowiedziałam się, że krąży informacja, jakobym zabrała z mieszkania pieniądze Marka. To nieprawda i mogę to wykazać. Nie proszę, żebyś zrywała z nim kontakt. Proszę tylko, żebyś nie przekazywała tego dalej.”
Prośba o materiał.
„Zastanawiam się nad krokami prawnymi i potrzebuję wiedzieć, co dokładnie o mnie napisano. Czy mogłabyś przesłać mi zrzuty tej rozmowy? Nikomu ich nie pokażę poza prawnikiem.”
Czego unikać w rozmowie?
Kontrataku.
Jeśli odpowiecie własną listą zarzutów wobec byłego partnera, znajomi zobaczą dwoje ludzi, którzy się obrzucają oskarżeniami. Co więcej, sami możecie narazić się na zarzut pomówienia.
Żądania deklaracji.
Zdanie „albo ja, albo on” stawia ludzi pod ścianą. Większość wybierze wtedy dystans od obojga.
Publicznego oświadczenia.
Wpis „w związku z krążącymi plotkami” poinformuje o sprawie także tych, którzy nic nie słyszeli. Ma sens dopiero wtedy, gdy zarzuty padły publicznie, i najlepiej po rozmowie z prawnikiem.
Tłumaczenia się ze wszystkiego.
Odnieście się do jednego lub dwóch najpoważniejszych zarzutów. Nie musicie opowiadać historii całego związku.

Gdy ktoś mimo wszystko się odsunie
Część osób nie odpisze albo odpowie chłodno. To boli, ale nie zawsze oznacza wyrok. Niektórzy po prostu nie chcą uczestniczyć w cudzym rozstaniu i wracają po kilku miesiącach.
Zostawcie otwarte drzwi jednym zdaniem: „Rozumiem, że to dla Ciebie niezręczne. Gdybyś kiedyś chciała porozmawiać, jestem”. O tym, jak przetrwać ten okres, piszemy w tekście po hejcie odsunęli się znajomi.
Czy pisać do byłego partnera?
Jedna spokojna, pisemna prośba o zaprzestanie ma sens. Pokazuje później, że próbowaliście zakończyć sprawę bez sądu. Kolejne wiadomości, telefony i kłótnie już nie pomagają.
Wzór wiadomości.
„Wiem, że przekazujesz naszym znajomym informację, że [krótko: jaki zarzut]. To nieprawda. Proszę, żebyś przestał ją rozpowszechniać i sprostował ją wobec osób, do których napisałeś. Jeśli to się nie zmieni, skorzystam z drogi prawnej. Nie chcę prowadzić dalszej dyskusji na ten temat.”
Wyślijcie ją raz, kanałem, który zostawia ślad, na przykład mailem. Nie odpowiadajcie na prowokacje. Zachowajcie odpowiedź, jakakolwiek będzie.
Kiedy lepiej nie pisać samodzielnie.
Jeśli w związku była przemoc, jeśli boicie się reakcji drugiej strony albo jeśli trwa sprawa o rozwód lub opiekę nad dziećmi, zostawcie kontakt prawnikowi. Pismo od pełnomocnika często działa skuteczniej niż prywatna wiadomość.
Kiedy sprawa nadaje się do sądu?
Nie każda przykra opowieść po rozstaniu jest sprawą dla sądu. Proces trwa, kosztuje i wymaga dowodów. Warto o nim myśleć, gdy spełnione są jednocześnie cztery warunki.
- Padł konkretny, nieprawdziwy zarzut co do faktów, a nie sama ocena.
- Macie treść: zrzut ekranu, wiadomość albo wpis, a nie tylko relację „podobno pisał”.
- Jest przynajmniej jedna osoba gotowa potwierdzić, że dostała tę wiadomość.
- Zarzut wywołał realne skutki, na przykład utratę zaufania w pracy, zerwane relacje, kłopoty rodzinne.
Im poważniejszy zarzut, tym mocniejsza sprawa. Fałszywe przypisanie przestępstwa, przemocy, choroby czy nieuczciwości zawodowej sądy traktują inaczej niż opowieść o tym, kto częściej zmywał naczynia.
Droga karna: prywatny akt oskarżenia
Zniesławienie i zniewaga są ścigane z oskarżenia prywatnego (art. 212 § 4 i art. 216 § 5 Kodeksu karnego). To Wy wnosicie akt oskarżenia do sądu rejonowego i Wy przedstawiacie dowody. Prokurator włącza się tylko wyjątkowo.
Prosty akt oskarżenia.
Według art. 487 Kodeksu postępowania karnego wystarczy wskazać oskarżonego, zarzucany czyn i dowody. Można też złożyć skargę na policji, ustnie lub pisemnie. Policja w razie potrzeby zabezpiecza dowody i przesyła skargę do sądu (art. 488 § 1).
Opłata.
Do aktu oskarżenia dołącza się dowód wpłaty zryczałtowanej równowartości wydatków. Od 1 lipca 2025 r. jest to 1000 zł, wcześniej przez wiele lat było 300 zł (rozporządzenie z 10 czerwca 2025 r.). Szczegóły kosztów opisujemy w tekście ile kosztuje prywatny akt oskarżenia.
Termin.
Karalność takich przestępstw ustaje z upływem roku od chwili, gdy dowiedzieliście się, kto je popełnił, i nie później niż po 3 latach od czynu (art. 101 § 2 Kodeksu karnego). W sprawach z byłym partnerem sprawcę znacie zwykle od razu, więc rok biegnie od dnia, w którym poznaliście treść wiadomości.
Posiedzenie pojednawcze.
Rozprawę poprzedza posiedzenie pojednawcze, a za zgodą stron sąd może skierować sprawę do mediacji (art. 489 Kodeksu postępowania karnego). W sporach między byłymi partnerami to często najlepszy moment: ugoda może obejmować sprostowanie wobec znajomych i zobowiązanie do zaprzestania.
Droga cywilna: ochrona dobrego imienia
Druga możliwość to pozew o ochronę dóbr osobistych. Na podstawie art. 24 Kodeksu cywilnego możecie żądać zaniechania naruszeń i usunięcia ich skutków, w szczególności złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. W tej sytuacji może to być sprostowanie wysłane do tych samych osób, które dostały fałszywy zarzut.
Sąd może też przyznać zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę albo zasądzić sumę na cel społeczny (art. 448 Kodeksu cywilnego). Droga cywilna nie wyklucza karnej. Wybór zależy od tego, na czym Wam bardziej zależy: na ukaraniu, na sprostowaniu czy na pieniądzach.
Gdy pomówienia są częścią nękania
Czasem wiadomości do znajomych to tylko jeden z elementów. Były partner pisze też do Waszej rodziny i pracodawcy, śledzi Was w sieci, zakłada kolejne konta, nie przestaje mimo próśb. Wtedy warto sprawdzić, czy to nie jest uporczywe nękanie z art. 190a Kodeksu karnego.
Różnica jest istotna. Nękanie ścigane jest na wniosek pokrzywdzonego, a postępowanie prowadzą policja i prokuratura, nie Wy sami. Zasady opisujemy w tekście stalking w internecie. Jeśli pojawiają się groźby albo czujecie się zagrożeni, dzwońcie pod 112.
Ile takich spraw trafia do policji?
| Rok | Postępowania wszczęte (art. 212) | Przestępstwa stwierdzone (art. 212) |
|---|---|---|
| 2019 | 1147 | 822 |
| 2020 | 1130 | 828 |
| 2021 | 958 | 838 |
| 2022 | 879 | 704 |
| 2023 | 983 | 738 |
Źródło: Komenda Główna Policji, zniesławienie (art. 212), dane za lata 1999-2023.
Te liczby trzeba czytać ostrożnie. Obejmują tylko sprawy, którymi zajmowała się policja. Zniesławienie ścigane jest z oskarżenia prywatnego, więc wiele osób składa akt oskarżenia prosto do sądu i w tej statystyce ich nie ma. Dane nie pokazują też, ile spraw dotyczyło byłych partnerów ani ile zarzutów padło w wiadomościach prywatnych.

Jak w tym czasie zadbać o siebie?
Utrata znajomych po rozstaniu to podwójna strata. Tracicie związek i jednocześnie ludzi, którzy mogliby Was w tym wesprzeć. Smutek, złość i poczucie niesprawiedliwości są w tej sytuacji naturalne.
Ograniczcie sprawdzanie.
Nie proście znajomych o codzienne raporty z tego, co nowego napisał były partner. Ustalcie z jedną zaufaną osobą, że da znać, gdy pojawi się coś naprawdę poważnego.
Budujcie krąg poza wspólnymi znajomymi.
Rodzina, dawni przyjaciele, ludzie z pracy lub zajęć, których były partner nie zna. To relacje, do których plotka nie dociera.
Skorzystajcie z rozmowy ze specjalistą.
Jeśli od tygodni źle śpicie, unikacie ludzi albo wciąż wracacie myślami do tych wiadomości, porozmawiajcie z psychologiem. Telefon 116 123 jest przeznaczony dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
Podsumowanie: najpierw treść, potem rozmowa, na końcu sąd
Zacznijcie od ustalenia, co dokładnie napisano i komu. Oddzielcie oceny od nieprawdziwych zarzutów co do faktów. Zabezpieczcie wiadomości z pomocą osób, które je dostały.
Potem porozmawiajcie z kilkoma najważniejszymi osobami, krótko i bez kontrataku. Raz, na piśmie, poproście byłego partnera o zaprzestanie. Jeśli to nie pomoże, a zarzut jest poważny i macie dowody, pamiętajcie o rocznym terminie na prywatny akt oskarżenia.
Ten tekst opisuje ogólne zasady i nie zastępuje porady prawnika, który oceni Wasze dowody i dobierze właściwą drogę.
Gdzie szukać pomocy?
Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy uporządkować i zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia do serwisów i poprowadzić je do końca, a w razie potrzeby kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Kontakt: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.
Prawnik.
Adwokat lub radca prawny oceni, czy lepsza będzie droga karna, cywilna, czy pismo z wezwaniem do zaprzestania. Warto przyjść z uporządkowanymi zrzutami i listą osób, które dostały wiadomości.
Policja.
Przyjmuje skargę w sprawie z oskarżenia prywatnego i przekazuje ją do sądu. Przyjmuje też zawiadomienie i wniosek o ściganie, gdy zachowanie byłego partnera przypomina uporczywe nękanie.
Telefony pomocowe.
116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym. 112, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie.
Najczęściej zadawane pytania
1. Czy pomówienie w wiadomości prywatnej jest karalne?
Tak. Art. 212 § 1 Kodeksu karnego nie wymaga, żeby zarzut padł publicznie. Wystarczy, że nieprawdziwe twierdzenie o Waszym postępowaniu dotarło do innej osoby i mogło Was poniżyć w jej oczach.
2. Były partner mówi znajomym, że byłem złym partnerem. Czy to pomówienie?
Zwykle nie, bo to ocena, a nie twierdzenie o fakcie. Pomówieniem może być dopiero konkretny, nieprawdziwy zarzut, na przykład o zdradę, kradzież albo przemoc.
3. Co, jeśli to, co pisze były partner, jest prawdą?
Prawdziwy zarzut przekazany niepublicznie nie jest pomówieniem, co wynika z art. 213 § 1 Kodeksu karnego. Rozsyłanie szczegółów Waszego życia prywatnego może jednak naruszać dobra osobiste, a to ocenia sąd cywilny.
4. Nie widzę wpisu, bo jestem zablokowany. Jak zdobyć dowód?
Poproście osobę, która widzi wpis, o zrzut ekranu z nazwą konta, datą i ustawieniem widoczności. Ta osoba może też zostać świadkiem. Nie zakładajcie w tym celu fałszywego profilu.
5. Czy znajomy może przekazać mi wiadomość, którą dostał od mojego byłego partnera?
Tak, jest adresatem tej wiadomości i może ją pokazać, zwłaszcza gdy dotyczy Was i ma posłużyć do obrony Waszych praw. Materiał przeznaczcie dla prawnika, policji lub sądu i nie publikujcie go w sieci.
6. Ile mam czasu na złożenie prywatnego aktu oskarżenia?
Rok od chwili, gdy dowiedzieliście się, kto popełnił czyn, ale nie dłużej niż 3 lata od samego czynu. Tak stanowi art. 101 § 2 Kodeksu karnego. Po tym terminie zostaje droga cywilna.
7. Ile kosztuje wniesienie prywatnego aktu oskarżenia?
Od 1 lipca 2025 r. zryczałtowana opłata wynosi 1000 zł. Do tego mogą dojść koszty pełnomocnika, jeśli zdecydujecie się na jego pomoc. Osoby w trudnej sytuacji mogą wnioskować do sądu o zwolnienie z opłaty.
8. Czy muszę iść z tym na policję?
Nie musicie. Akt oskarżenia można wnieść bezpośrednio do sądu rejonowego. Policja przyjmuje jednak skargę ustną lub pisemną i przesyła ją do sądu, co bywa wygodniejsze dla osób działających bez prawnika.
9. Czy warto opublikować własne oświadczenie w sieci?
Najczęściej nie. Publiczny wpis informuje o konflikcie także osoby, które o niczym nie słyszały, i zachęca do odpowiedzi. Lepiej działają krótkie, osobne rozmowy z najważniejszymi osobami.
10. Czy mogę odpowiedzieć tym samym i napisać znajomym prawdę o byłym partnerze?
Odradzamy. Własne zarzuty wobec byłego partnera mogą zostać uznane za pomówienie albo naruszenie jego dóbr osobistych. W sądzie osłabią też Waszą pozycję jako osoby pokrzywdzonej.
11. Były partner pisze też do mojej rodziny i pracodawcy. Czy to coś zmienia?
Tak. Powtarzające się działania wobec wielu osób z Waszego otoczenia, trwające mimo próśb o zaprzestanie, mogą zostać ocenione jako uporczywe nękanie. Takie postępowanie prowadzą policja i prokuratura po złożeniu przez Was wniosku o ściganie.
12. Czy sąd może nakazać byłemu partnerowi sprostowanie wobec znajomych?
W sprawie cywilnej można żądać złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Forma powinna odpowiadać naruszeniu, więc przy wiadomościach prywatnych może to być sprostowanie skierowane do tych samych odbiorców.
13. Wpis nie zawiera mojego nazwiska. Czy mogę coś zrobić?
Tak, jeśli odbiorcy bez trudu rozpoznają, że chodzi o Was. Pomogą zeznania osób, które po lekturze wpisu wiedziały, kogo dotyczy, oraz szczegóły pozwalające Was zidentyfikować.
14. Co zrobić, gdy nikt ze znajomych nie chce przekazać wiadomości?
Nie naciskajcie i nie próbujcie zdobywać treści na własną rękę. Zapiszcie, kto i kiedy mówił Wam o wiadomościach, i skonsultujcie się z prawnikiem. Sąd może przesłuchać świadków, ale bez samej treści sprawa jest znacznie trudniejsza.
Źródła
- Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Kodeks karny, tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 383), art. 101, 190a, 212-216
- Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2026: Kodeks postępowania karnego, tekst jednolity (Dz.U. 2026 poz. 490), art. 487-492
- Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Kodeks cywilny, tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 1071), art. 23, 24 i 448
- Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 czerwca 2025 r. w sprawie wysokości zryczałtowanej równowartości wydatków w sprawach z oskarżenia prywatnego (Dz.U. 2025 poz. 770)
- Komenda Główna Policji, 2023: Zniesławienie (art. 212). Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone za lata 1999-2023
- Pew Research Center, 2017: Online Harassment 2017. Online harassment in focus: Most recent experience
A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu
Czy udało się Wam odzyskać kontakt ze wspólnymi znajomymi po rozstaniu i jakie zdanie albo jaki sposób rozmowy okazały się wtedy najbardziej pomocne? A może ktoś ze znajomych sam przekazał Wam treść wiadomości i chcecie napisać, jak o to poprosiliście? Prosimy tylko, żebyście w komentarzach nie podawali nazwisk ani danych innych osób.
Komentarze
Wszystkie komentarze sprawdzamy przed publikacją. Emblemat przy nicku to ranga za wsparcie fundacji. Zdobądź swój emblemat