Otwiera się w nowej karcie

Organizacje pozarządowe jako cel hejtu - co pokazują badania sektora społecznego?

Fundacje i stowarzyszenia pomagają uchodźcom, chorym, zwierzętom, dzieciom i osobom w kryzysie. Coraz częściej same stają się celem ataków w sieci: obraźliwych komentarzy, kampanii oczerniających i gróźb kierowanych do konkretnych pracowników i wolontariuszy.

ZespółŁukasz WudykaFirmy

Fundacje i stowarzyszenia pomagają uchodźcom, chorym, zwierzętom, dzieciom i osobom w kryzysie. Coraz częściej same stają się celem ataków w sieci: obraźliwych komentarzy, kampanii oczerniających i gróźb kierowanych do konkretnych pracowników i wolontariuszy.

Zebraliśmy dane, które da się sprawdzić u źródła: coroczne konsultacje Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) oraz badania Stowarzyszenia Klon/Jawor o polskim sektorze społecznym. Pokazujemy, które obszary działalności są atakowane najczęściej, co hejt robi z ludźmi i z budżetem organizacji oraz czego w danych wciąż brakuje.

W skrócie

  • 67% organizacji praw człowieka z Unii Europejskiej doświadczyło w 2024 roku gróźb i ataków słownych w internecie, często lub czasami. To najczęstsza forma ataku od początku pomiarów (konsultacje FRA za 2024 rok).
  • Powyżej średniej atakowane są w sieci organizacje zajmujące się prawami osób LGBTIQ+, przestępstwami z nienawiści, społecznością romską, ochroną środowiska oraz zdrowiem i prawami reprodukcyjnymi (FRA, dane za 2024 rok).
  • Połowa zaatakowanych organizacji (51%) ocenia wpływ na psychikę zespołu jako wysoki lub średni, a 38% wskazuje na problemy finansowe lub utratę finansowania (FRA, dane za 2024 rok).
  • 61% zaatakowanych organizacji nikomu tego nie zgłosiło. Najczęstszy powód: przekonanie, że zgłoszenie nic nie zmieni (FRA, dane za 2024 rok).
  • W Polsce organizacjom społecznym ufa 62% badanych w wieku 16-70 lat (Klon/Jawor, 2026), ale tylko 35% organizacji ma rezerwę finansową (Klon/Jawor, 2024). Reprezentatywnego polskiego pomiaru skali hejtu wobec organizacji w publicznie dostępnych materiałach nie znaleźliśmy.

Skąd pochodzą dane o hejcie wobec organizacji pozarządowych?

Najpełniejszym źródłem są konsultacje, które Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej prowadzi co roku od 2018 roku. Agencja pyta organizacje zajmujące się prawami człowieka o warunki pracy, finanse oraz o groźby i ataki. W badaniu za 2024 rok, prowadzonym od 26 lutego do 7 kwietnia 2025 roku, odpowiedziały 453 organizacje, w tym 376 z państw Unii (podsumowanie konsultacji FRA za 2024 rok). Rok wcześniej było to 267 organizacji z Unii (podsumowanie konsultacji FRA za 2023 rok).

W Polsce stan sektora od 2002 roku opisuje Stowarzyszenie Klon/Jawor. Badanie „Kondycja organizacji pozarządowych 2024” objęło losową próbę 1012 stowarzyszeń i fundacji, a jego wyniki są reprezentatywne dla około 75 tys. aktywnych organizacji (skrót raportu Klon/Jawor). To badanie mówi dużo o zasobach, czyli o tym, ile organizacja wytrzyma. O samym hejcie mówi niewiele.

Ważne zastrzeżenie.
Według opracowania przygotowanego dla FRA w lutym 2025 roku w Polsce w ostatnich trzech latach nie było żadnej państwowej inicjatywy, która systematycznie obserwowałaby zagrożenia wobec organizacji społecznych. Jedynym całościowym badaniem sektora pozostaje „Kondycja” (opracowanie krajowe dla FRA, 2025).

Jak często organizacje są atakowane w sieci?

W 2024 roku groźby i ataki słowne w internecie spotkały 67% organizacji z Unii: 18% często, 49% czasami. Tylko 28% odpowiedziało, że nie doświadczyło ich nigdy. Agencja podkreśla, że od 2018 roku jest to najczęściej wskazywany rodzaj incydentu.

Drugie miejsce zajmują negatywne publikacje i kampanie w mediach. Dalej są: polityczne cofanie lub odmowa finansowania, nadmierne kontrole urzędowe oraz groźby i ataki słowne twarzą w twarz.

Rodzaj incydentu20232024
Groźby i ataki słowne w internecie62%67%
Negatywne publikacje i kampanie w mediach55%60%
Politycznie motywowane cofnięcie lub odmowa finansowania33%39%
Nadmierne kontrole i audyty urzędów31%36%
Groźby i ataki słowne twarzą w twarz40%36%

Źródło: konsultacje FRA za 2024 rok i za 2023 rok. Odsetek organizacji z Unii, które doświadczyły incydentu często lub czasami; suma dwóch odpowiedzi z wykresów. Co roku odpowiada inna grupa organizacji, dlatego różnice między latami pokazują kierunek, a nie dokładną zmianę.

Rzadsze, ale poważniejsze zdarzenia też się pojawiają. W 2024 roku 30% organizacji wskazało ataki na swoją infrastrukturę cyfrową, czyli strony, pocztę i konta. Po 10% zgłosiło akty wandalizmu wobec siedziby, fizyczny atak na pracownika lub wolontariusza albo pozew typu SLAPP. Tym skrótem określa się powództwa wytaczane po to, by uciszyć krytykę i zniechęcić do udziału w debacie publicznej.

Agencja zestawiła też odpowiedzi z kilku lat. Jej wniosek: groźby i ataki stały się bardziej powszechne, a najwyraźniej widać to przy negatywnych kampaniach medialnych i atakach na infrastrukturę cyfrową.

Hejt wobec organizacji pozarządowych w badaniach FRA: 67% atakowanych w sieci, 61% nie zgłasza incydentów

Które obszary działalności są atakowane najczęściej?

FRA porównała częstość incydentów w zależności od tego, czym organizacja się zajmuje. Wynik podała jako indeks: 100 oznacza średnią dla wszystkich badanych organizacji, wartość 136 oznacza o ponad jedną trzecią więcej incydentów niż średnio.

Obszar działalnościAtaki słowne w internecieNegatywne kampanie w mediach
Prawa osób LGBTIQ+136136
Przeciwdziałanie przestępstwom z nienawiści132145
Społeczność romska126111
Ochrona środowiska i klimatu125120
Zdrowie i prawa reprodukcyjne120135
Wolność słowa117136
Migracje, azyl, pomoc uchodźcom116109
Prawa kobiet i równość płci112101
Zdrowie psychiczne10094
Niepełnosprawność8579
Prawa dziecka8499

Źródło: konsultacje FRA za 2024 rok, wykres 16. Indeks, 100 = średnia częstość incydentu wśród wszystkich organizacji. Uwzględniono obszary reprezentowane przez co najmniej 30 organizacji.

Obraz jest czytelny. Najwięcej ataków w sieci zbierają organizacje, które zajmują się tematami dzielącymi opinię publiczną: orientacją seksualną i tożsamością płciową, mniejszościami, migracjami, klimatem, prawami reprodukcyjnymi. Organizacje pracujące z dziećmi, osobami z niepełnosprawnościami i w ochronie zdrowia są atakowane rzadziej niż średnio, choć nie są od hejtu wolne.

Inne formy nacisku mają inne cele

Rodzaj ataku zależy od rodzaju pracy. Pozwy typu SLAPP dotykały w 2024 roku głównie organizacji zajmujących się przeciwdziałaniem korupcji i przejrzystością, prawami cyfrowymi, wolnością słowa, ochroną środowiska i prawami mniejszości. To organizacje, które patrzą na ręce władzy i biznesowi, czyli pełnią rolę strażniczą.

Groźby twarzą w twarz częściej spotykały organizacje pracujące ze społecznością romską, mniejszościami, osobami LGBTIQ+, migrantami i osobami w kryzysie bezdomności. Przy takiej pracy zespół jest fizycznie obecny wśród ludzi i w terenie, więc napaść słowna nie kończy się na ekranie.

Kto stoi za najpoważniejszymi incydentami?

Organizacje wskazywały, kto był odpowiedzialny za najpoważniejszy incydent z ostatnich 12 miesięcy. Najczęściej był to przedstawiciel władzy lub urzędnik z własnego kraju (31%). Dalej: osoby związane z partią lub ruchem prawicowym (25%), osoby nieznane (21%), media (18%) oraz członkowie grup ekstremistycznych lub rasistowskich (18%). Można było zaznaczyć kilka odpowiedzi.

Dla praktyki ważna jest zwłaszcza jedna z tych liczb. W co piątym przypadku organizacja nie wie, kto ją zaatakował. Wtedy pozostają zgłoszenia do platform i droga prawna, bo tylko sąd lub prokuratura mogą zażądać danych autora.

Hejt wobec organizacji pozarządowych według badań FRA: obszary działalności najczęściej atakowane w internecie

Jak hejt wpływa na ludzi w organizacji?

Najczęstszym skutkiem ataków nie jest strata pieniędzy, tylko obciążenie psychiczne. Wśród organizacji, które w 2024 roku doświadczyły gróźb lub ataków, 18% oceniło wpływ na psychikę zespołu jako wysoki, a 33% jako średni. Chodzi o wypalenie, stany depresyjne, lęk i poczucie bezbronności.

Skutek incydentówWpływ wysokiWpływ średniRazem
Skutki psychiczne: wypalenie, lęk, poczucie bezbronności18%33%51%
Problemy finansowe lub utrata finansowania17%21%38%
Przerwanie lub ograniczenie działań pod presją12%22%34%
Odejścia pracowników lub wolontariuszy8%14%22%

Źródło: konsultacje FRA za 2024 rok, wykres 18. Odpowiedzi organizacji z Unii, które doświadczyły incydentów; kolumna „Razem” to nasza suma dwóch odpowiedzi.

Co trzecia zaatakowana organizacja przerwała lub ograniczyła część pracy, a w co piątej ktoś odszedł z zespołu. Badacze nazywają to efektem mrożącym: organizacja nie zostaje zamknięta, ale sama rezygnuje z tematów, które ściągają ataki.

Polski kontekst: małe zespoły i zmęczeni liderzy

W Polsce hejt trafia w organizacje, które mają niewielki zapas sił. Według badania Klon/Jawor z 2024 roku stały zespół pracowniczy ma 38% organizacji, a przeciętny taki zespół liczy 4 osoby. Aż 61% organizacji brakuje osób gotowych do zaangażowania, a 58% zmaga się z brakiem następców dla obecnych liderów. Autorki raportu piszą o wysokim poziomie wypalenia wśród osób kierujących organizacjami.

W czteroosobowym zespole nie ma działu komunikacji ani prawnika. Komentarze czyta ta sama osoba, która prowadzi zajęcia, rozlicza dotację i odbiera telefon. Jednocześnie 93% organizacji jest obecnych w internecie, więc prawie każda ma profil lub stronę, na które można napisać.

Klon/Jawor opisał też osobno organizacje rzecznicze, czyli takie, które zabiegają o zmianę prawa lub praktyki urzędów. Raport „Efekt mrożący” z 2023 roku, oparty na danych ilościowych i 25 wywiadach z organizacjami, wymienia 10 grup czynników ograniczających rzecznictwo. Są wśród nich polaryzacja polityczna, problemy z finansowaniem i lęk przed konsekwencjami zabierania głosu. Z kolei badanie 233 organizacji praw człowieka z lat 2024-2025 opisuje między innymi wypalenie i niestabilność finansową w tej grupie.

Jak hejt wpływa na finanse organizacji?

W danych widać trzy drogi, którymi ataki przekładają się na pieniądze.

Utrata finansowania.
W konsultacjach FRA za 2024 rok 38% zaatakowanych organizacji oceniło wpływ incydentów na finanse jako wysoki lub średni. Osobno 39% wszystkich badanych zgłosiło politycznie motywowane cofnięcie lub odmowę finansowania.

Koszt ochrony.
Pomoc prawna, zabezpieczenia cyfrowe i wsparcie psychologiczne kosztują. Wśród organizacji, które w ostatnich trzech latach korzystały z takich środków, 86% pokryło je z własnych zasobów. Fundacja prywatna pomogła 17%, a władze krajowe 10%.

Brak poduszki.
38% badanych organizacji z Unii ma rezerwy na mniej niż pół roku zwykłej działalności, a 44% doświadczyło w ciągu roku nieoczekiwanych cięć lub zamrożenia finansowania.

Polskie liczby są jeszcze skromniejsze. Przeciętny roczny przychód organizacji w 2023 roku wyniósł 50 tys. zł, a co czwarta miała budżet do 10 tys. zł. Rezerwę finansową ma 35% organizacji, a 72% wskazuje trudności w zdobywaniu funduszy jako swój problem (Klon/Jawor, 2024). Przy takim budżecie jedna opinia prawna albo kilka godzin pracy specjalisty od bezpieczeństwa to już poważny wydatek.

Uczciwie trzeba dodać, czego nie wiemy. Nie znaleźliśmy polskiego badania, które policzyłoby, ile darowizn organizacja traci po kampanii oczerniającej. Ogólny mechanizm strat po kryzysie wizerunkowym opisaliśmy w tekście o kosztach kryzysu wizerunkowego, ale dotyczy on głównie firm.

Zaufanie jest wysokie i to dobra wiadomość

Głośny hejt nie oznacza, że większość ludzi myśli o organizacjach źle. W badaniu Klon/Jawor z 2026 roku, przeprowadzonym na reprezentatywnej próbie 1277 osób w wieku od 16 do 70 lat, zaufanie do organizacji społecznych zadeklarowało 62% badanych. Autorzy ataków są widoczni, ale nie są większością.

Międzynarodowa sieć CIVICUS, która ocenia warunki działania społeczeństwa obywatelskiego, przyznaje Polsce 69 punktów na 100 i kategorię „zawężona”. W latach 2021-2023 Polska miała gorszą kategorię, „utrudniona” (CIVICUS Monitor, stan strony z października 2026 roku).

Dlaczego organizacje nie zgłaszają ataków?

Spośród organizacji z Unii, które doświadczyły incydentów w 2024 roku, 61% nie zgłosiło ich nikomu, a 32% złożyło zgłoszenie lub skargę. Powody milczenia są bardzo podobne do tych, które podają osoby prywatne.

  • 54% uznało, że zgłoszenie nic nie zmieni.
  • 28% oceniło incydent jako drobny.
  • 26% poradziło sobie samodzielnie.
  • 22% uznało zgłoszenie za zbyt czasochłonne i biurokratyczne.
  • 14% nie ufa instytucjom publicznym, w tym policji.
  • 8% nie wiedziało, do kogo się zwrócić.

Te organizacje, które zgłaszały, najczęściej zwracały się do mediów (46%), na policję (41%) i do prawnika (28%). O zadowolenie z reakcji policji zapytano tylko 26 organizacji, więc Agencja sama zaznacza, że tego wyniku nie należy uogólniać.

Niezgłaszanie ma swoją cenę. Bez zgłoszeń nie ma statystyk, a bez statystyk problem pozostaje niewidoczny dla urzędów i grantodawców. Dlatego nawet wtedy, gdy nie planujecie drogi prawnej, warto zapisywać każdy incydent we własnym rejestrze.

Co organizacja może zrobić, zanim przyjdzie atak?

Organizacje zapytane przez FRA, co jest ważne dla ich ochrony, wskazały pomoc prawną (58%), budowanie koalicji (57%), zabezpieczenia cyfrowe (54%), wsparcie psychologiczne (46%) oraz pomoc w komunikacji, na przykład przy odpowiedzi na kampanię oczerniającą (41%). Z tej listy wynika prosty plan.

  1. Ustalcie, kto za co odpowiada. Jedna osoba zbiera materiał, druga zgłasza, trzecia wypowiada się publicznie. Osoba, której atak dotyczy osobiście, nie powinna czytać wszystkich komentarzy.
  2. Opublikujcie zasady komentowania. Krótki regulamin na profilu daje podstawę do ukrywania i usuwania wpisów. Gotowy układ znajdziecie we wpisie o regulaminie komentarzy, który bez trudu dostosujecie do fundacji lub stowarzyszenia.
  3. Zabezpieczajcie materiał od pierwszego dnia. Zrzut ekranu z adresem, datą i nazwą konta, zapisany link, notatka, kto i kiedy to znalazł. Szczegóły opisujemy w tekście o zabezpieczaniu dowodów hejtu.
  4. Zgłaszajcie treści platformom w sposób, którego nie da się zbyć. Wzór i wymagane elementy są we wpisie o zgłoszeniu nielegalnej treści z art. 16 DSA.
  5. Przygotujcie krótkie stanowisko. Przy zarzutach dotyczących pieniędzy liczy się szybka, spokojna odpowiedź z dokumentami. Pomoże tekst o hejcie pod zbiórką internetową.
  6. Zadbajcie o ludzi. Po fali ataków zaplanujcie rozmowę zespołu i dostęp do specjalisty. Wybór ułatwi wpis o tym, do kogo iść po hejcie.

Czy fundacja lub stowarzyszenie może iść do sądu?

Tak. Przepis o zniesławieniu, czyli art. 212 Kodeksu karnego, chroni nie tylko osoby, ale też instytucje, osoby prawne i jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej. Za pomówienie w środkach masowego komunikowania grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat. Z kolei art. 43 Kodeksu cywilnego każe stosować przepisy o ochronie dóbr osobistych odpowiednio do osób prawnych, a więc także do fundacji i stowarzyszeń rejestrowych.

Więcej o tej drodze piszemy w tekstach o zniesławieniu spółki, stowarzyszenia lub szkoły oraz o dobrach osobistych osoby prawnej. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika, który oceni konkretną sprawę.

Warto też pamiętać o granicy. Organizacja korzystająca z publicznych pieniędzy i darowizn musi liczyć się z krytyką i pytaniami o wydatki. Ostra, ale rzeczowa ocena działań nie jest hejtem. Hejtem są zniewagi, groźby, nieprawdziwe zarzuty i ataki na prywatne życie ludzi z zespołu.

Hejt wobec organizacji pozarządowych, badania i wnioski: cztery filary przygotowania fundacji na atak w sieci

Co z tych danych wynika dla grantodawców i mediów?

Dla grantodawców.
W konsultacjach FRA za 2024 rok 23% organizacji uznało awaryjne finansowanie ochrony za ważne, ale w ostatnich trzech latach skorzystało z niego tylko 3%. To największa luka między potrzebą a dostępnością na całej liście. Pozycja budżetowa na bezpieczeństwo cyfrowe, pomoc prawną i wsparcie psychologiczne zespołu odpowiada więc na udokumentowaną potrzebę.

Dla mediów.
Cytując dane FRA, podawajcie, że dotyczą organizacji praw człowieka, które same zgłosiły się do konsultacji. Zdanie „67% organizacji pozarządowych jest hejtowanych” byłoby nadużyciem. Poprawnie brzmi: 67% organizacji praw człowieka z Unii, które wzięły udział w konsultacjach FRA, doświadczyło w 2024 roku gróźb lub ataków słownych w sieci.

Dla samych organizacji.
Jeśli prowadzicie rejestr incydentów, macie własne dane do wniosków grantowych, rozmów z samorządem i zgłoszeń. Wystarczy prosta tabela: data, miejsce, rodzaj treści, kogo dotyczyła, co zrobiliście i z jakim skutkiem.

Ograniczenia danych, o których trzeba pamiętać

Konsultacje FRA nie są badaniem na próbie losowej. Odpowiadają organizacje, które same zdecydowały się wziąć udział, głównie zajmujące się prawami człowieka, demokracją i praworządnością. Kluby sportowe, koła zainteresowań czy lokalne stowarzyszenia kulturalne, których w Polsce jest najwięcej, w tych danych prawie nie występują.

W badaniu za 2024 rok z Polski odpowiedziało 7 organizacji, a z Irlandii 57. Wyniki opisują więc Unię jako całość i nie pozwalają niczego policzyć osobno dla Polski. Indeksy dla obszarów działalności pochodzą z wykresu i opierają się na grupach liczących od 30 organizacji, więc małe różnice między obszarami nie mają znaczenia.

Dane pochodzą z deklaracji. Każda organizacja sama ocenia, co uznaje za groźbę, atak lub kampanię. Polskie badanie „Kondycja” jest reprezentatywne, ale jego publicznie dostępny skrót nie zawiera pytań o hejt. Pełne raporty Klon/Jawor o rzecznictwie i o organizacjach praw człowieka cytujemy tylko w zakresie opisanym na ich stronach.

Podsumowanie: hejt wobec organizacji to koszt, który da się policzyć

Dane europejskie są spójne od kilku lat. Dwie trzecie organizacji praw człowieka doświadcza gróźb i ataków słownych w sieci, najczęściej te, które zajmują się tematami dzielącymi opinię publiczną. Połowa zaatakowanych płaci za to zdrowiem psychicznym zespołu, co trzecia ogranicza działania, a większość nikomu tego nie zgłasza.

W Polsce brakuje własnego, reprezentatywnego pomiaru. Wiemy natomiast, że ataki trafiają w małe zespoły z niewielkimi rezerwami. Wiemy też, że 62% badanych organizacjom ufa. Przygotowane zasady, rejestr incydentów i wsparcie dla zespołu pozwalają przejść przez falę hejtu bez rezygnowania z pracy, dla której organizacja powstała.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia do platform i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Kontakt: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Groźby karalne i ataki fizyczne zgłaszajcie na policję lub do prokuratury, a przy zagrożeniu życia dzwońcie pod 112. W sprawach systemowych można zwrócić się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Osoby z zespołu, które źle znoszą ataki, mogą zadzwonić pod 116 123, czyli telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym. Jeśli hejt dotyka dzieci i młodzież, z którymi pracujecie, działa telefon 116 111, a rodzice i nauczyciele mogą dzwonić pod 800 100 100.

Najczęściej zadawane pytania

1. Jaka część organizacji pozarządowych doświadcza hejtu w internecie?
W konsultacjach Agencji Praw Podstawowych UE za 2024 rok 67% organizacji praw człowieka z Unii wskazało groźby i ataki słowne w sieci, często lub czasami. Liczba dotyczy organizacji, które same wzięły udział w konsultacjach, a nie całego sektora.

2. Czy istnieją polskie dane o skali hejtu wobec fundacji i stowarzyszeń?
W publicznie dostępnych materiałach nie znaleźliśmy reprezentatywnego polskiego pomiaru. Badanie Klon/Jawor opisuje zasoby i problemy organizacji, a opracowanie dla FRA z 2025 roku potwierdza, że państwo nie prowadzi systematycznej obserwacji zagrożeń wobec sektora.

3. Które organizacje są atakowane najczęściej?
Według danych FRA za 2024 rok powyżej średniej atakowane są w sieci organizacje zajmujące się prawami osób LGBTIQ+, przestępstwami z nienawiści, społecznością romską, środowiskiem i prawami reprodukcyjnymi. Rzadziej niż średnio dotyczy to organizacji pracujących z dziećmi i osobami z niepełnosprawnościami.

4. Jak hejt wpływa na pracowników i wolontariuszy organizacji?
Połowa zaatakowanych organizacji ocenia wpływ na psychikę zespołu jako wysoki lub średni: pojawia się wypalenie, lęk i poczucie bezbronności. W co piątej organizacji ataki w wyraźnym stopniu przyczyniły się do odejść ludzi z zespołu.

5. Czy hejt może odebrać organizacji pieniądze?
W danych FRA 38% zaatakowanych organizacji wskazuje wysoki lub średni wpływ na finanse. Dodatkowym kosztem jest ochrona, którą 86% organizacji finansuje z własnych zasobów.

6. Dlaczego organizacje rzadko zgłaszają ataki?
Ponad połowa tych, które nie zgłosiły incydentu, uważa, że nic by to nie zmieniło. Inne powody to uznanie sprawy za drobną, brak czasu i brak zaufania do instytucji.

7. Czy fundacja może być pokrzywdzona zniesławieniem?
Tak, art. 212 Kodeksu karnego wymienia wśród pokrzywdzonych także instytucje, osoby prawne i jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej. Fundacja i stowarzyszenie rejestrowe mogą też chronić swoje dobra osobiste w postępowaniu cywilnym.

8. Czym różni się krytyka organizacji od hejtu?
Pytania o wydatki, skuteczność i sposób działania są uprawnione, zwłaszcza gdy organizacja korzysta z darowizn i środków publicznych. Hejt zaczyna się tam, gdzie pojawiają się zniewagi, groźby, nieprawdziwe zarzuty i ataki na życie prywatne ludzi z zespołu.

9. Co to jest SLAPP i kogo dotyczy?
To powództwo wytaczane po to, by uciszyć krytykę i zniechęcić do zabierania głosu w sprawach publicznych. W danych FRA za 2024 rok doświadczyło go około 10% organizacji, głównie zajmujących się przejrzystością, prawami cyfrowymi, wolnością słowa i środowiskiem.

10. Jak grantodawca może pomóc organizacji narażonej na ataki?
Może przewidzieć w dotacji środki na pomoc prawną, bezpieczeństwo cyfrowe i wsparcie psychologiczne zespołu. Dane FRA pokazują, że awaryjne finansowanie ochrony uznaje za ważne 23% organizacji, a korzystało z niego 3%.

11. Czy małe lokalne stowarzyszenie też powinno przygotować się na hejt?
Tak, bo 93% polskich organizacji jest obecnych w internecie, a większość ma kilkuosobowe zespoły. Wystarczą proste zasady komentowania, podział ról i nawyk zapisywania incydentów.

Źródła

A jak to wygląda w Waszej organizacji? Napiszcie w komentarzu

Czy Wasza fundacja lub stowarzyszenie prowadzi rejestr ataków i czy przydał się kiedyś w rozmowie z grantodawcą albo urzędem? Którego tematu Waszej pracy dotyczyła największa fala hejtu i co pomogło zespołowi ją przetrwać? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.

Udostępnij wpis
Zespół
Łukasz Wudyka

Właściciel firmy Pozycjonowanie Stron i prezes Fundacji Usuwanie Hejtu. Zajmuje się PR, SEO i ochroną reputacji w sieci.

Komentarze

Wszystkie komentarze sprawdzamy przed publikacją. Emblemat przy nicku to ranga za wsparcie fundacji. Zdobądź swój emblemat