Dorośli

Po głośnym zdarzeniu internet zaczyna szukać sprawcy szybciej niż policja. Ktoś porównuje zdjęcia, ktoś inny podaje nazwisko, a po godzinie tysiące osób są przekonane, że sprawa jest wyjaśniona.

Zbieracie podpisy w obronie starych lip, piszecie do urzędu o niebezpiecznym przejściu albo walczycie o plac zabaw między blokami.

Wiadomość od znajomego z prośbą o kod BLIK, bo „zabrakło mu na zakupy”, to dziś jeden z najlepiej znanych scenariuszy oszustwa.

Na grupie osiedlowej ktoś nazwał Was złodziejem, oszustem albo najgorszym sąsiadem w bloku. Pod wpisem przybywa komentarzy, a osoba, która prowadzi grupę, milczy.

Bliska osoba od tygodni czyta o sobie obraźliwe wpisy. Dziś powiedziała albo napisała, że nie chce już żyć.

Zwierzę nie przeżyło. Kilka godzin później na grupie miłośników psów albo kotów pojawia się wpis opiekuna z nazwą lecznicy, nazwiskiem lekarza i słowem „zabili”.

Po śmierci bliskiej osoby w sieci pojawiają się czasem wpisy, które bolą bardziej niż sama strata: pomówienia, drwiny, przerobione zdjęcia, "ujawnianie prawdy" o kimś, kto nie może już odpowiedzieć.

Komentarz przeczytaliście raz, a wraca do Was dziesiątki razy: przy śniadaniu, w pracy, przed snem.

Sprzedaliście kurtkę, rower albo telefon, paczka dotarła, a na Waszym profilu pojawiła się jedna gwiazdka.

Po fali obraźliwych komentarzy wiele osób robi to samo: pisze tekst, czyta go trzy razy i usuwa wersję roboczą.