Senior hejtowany w internecie. Jak bliscy mogą pomóc krok po kroku?

Mama przestała zaglądać na grupę osiedlową. Dziadek usunął konto, choć jeszcze niedawno codziennie komentował zdjęcia z działki. Często dopiero po kilku tygodniach wychodzi na jaw, że ktoś ich w sieci wyśmiał, obraził albo zasypał złośliwymi wiadomościami.

Starsza osoba rzadko mówi o tym sama. Wstydzi się, nie chce martwić rodziny albo boi się, że usłyszy: „po co Ci ten internet”. Poniżej znajdziecie sposób rozmowy, który nie odbiera seniorowi samodzielności, kolejność działań przy zgłaszaniu treści oraz ustawienia, które warto zmienić razem przy jednym stole.

W skrócie

• Seniorzy są w sieci coraz liczniej. Według komunikatu CBOS „Korzystanie z internetu w 2026 roku” (badanie z maja 2026 r.) z internetu korzysta 62% osób w wieku 65-74 lata i 37% osób w wieku 75 lat i więcej.
• W 2025 r. 14,8% mieszkańców Polski w wieku 65-74 lata zetknęło się w ciągu trzech miesięcy z wrogimi lub poniżającymi wiadomościami w sieci. To dane Eurostatu.
• Najpierw wysłuchajcie, potem działajcie. Zdanie „to nie Twoja wina” jest ważniejsze niż jakiekolwiek ustawienie.
• Kolejność działań: zabezpieczenie materiału, zgłoszenie w serwisie, zablokowanie autora, zmiana ustawień. Dopiero potem decyzja o drodze prawnej.
• Wszystko róbcie razem z seniorem i za jego zgodą. Nie przejmujcie konta i nie namawiajcie do odejścia z sieci.
• Groźby, uporczywe nękanie i podszywanie się pod kogoś to sprawy dla policji. W nagłym zagrożeniu dzwońcie pod 112.

Czy hejt naprawdę dotyka seniorów? Co mówią dane

Tak, choć rzadziej niż młodych. Wynika to głównie z tego, że starsi krócej i spokojniej korzystają z sieci. Ich obecność w internecie szybko jednak rośnie, więc rośnie też liczba osób narażonych na przykre treści.

Według danych Eurostatu o korzystaniu z internetu w 2015 r. z sieci korzystało 21,3% mieszkańców Polski w wieku 65-74 lata, a w 2025 r. już 60,6%. To prawie trzykrotny wzrost w ciągu dziesięciu lat.

Badanie CBOS z maja 2026 r. pokazuje, jak seniorzy korzystają z serwisów społecznościowych. Konto w takim serwisie ma 51% użytkowników internetu w wieku 65 lat i więcej. Większość z nich jest raczej widzami: 65% deklaruje, że wyłącznie ogląda i czyta to, co zamieścili inni, a 33% czasem coś zamieszcza lub komentuje.

Grupa wieku	Polska 2023	Polska 2025	Unia Europejska 2025
16-24 lata	42,0%	47,9%	53,0%
55-64 lata	20,3%	27,0%	30,3%
65-74 lata	14,5%	14,8%	22,3%

Źródło: Eurostat, tabela isoc_ci_hm. Odsetek osób, które w ciągu ostatnich trzech miesięcy zetknęły się w internecie z wiadomościami uznanymi za wrogie lub poniżające wobec grup albo pojedynczych osób. Wartości zaokrąglone do jednego miejsca po przecinku.

Podobny obraz dają badania amerykańskie. W raporcie Pew Research Center „The State of Online Harassment” (badanie z września 2020 r., 10 093 dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych) przynajmniej jednej formy nękania w sieci doświadczyło 26% osób w wieku 50 lat i więcej. Wśród osób w wieku 18-29 lat było to 64%.

Czego te liczby nie mówią

Eurostat pyta o zetknięcie się z wrogimi treściami, a nie o to, czy były skierowane do badanej osoby. Kończy też pomiar na 74. roku życia. Pew bada Stany Zjednoczone i łączy w jedną grupę wszystkich po pięćdziesiątce. Nie znaleźliśmy polskiego badania urzędowego, które mierzyłoby osobno hejt skierowany do osób po 65. roku życia. Takich danych po prostu brakuje.

Jedno jest pewne: senior, który trafił na obraźliwe komentarze, nie jest wyjątkiem i nie zrobił nic niezwykłego. Warto mu to powiedzieć wprost.

Po czym poznać, że senior jest hejtowany w internecie?

Starsi rzadko nazywają to hejtem. Mówią raczej: „ktoś mi nagadał”, „nie będę tam więcej pisać”, „ludzie są teraz okropni”. Zwróćcie uwagę na zmianę zachowania.

Nagłe wycofanie.
Senior przestaje publikować zdjęcia, wypisuje się z grup, odkłada telefon ekranem do dołu albo prosi o usunięcie konta bez podania powodu.

Napięcie przy powiadomieniach.
Dźwięk wiadomości wywołuje niepokój. Senior sprawdza telefon częściej niż zwykle albo przeciwnie, unika go przez cały dzień.

Pytania zadawane okrężną drogą.
„Czy da się sprawdzić, kto to napisał?”, „Czy wszyscy widzą to, co ja piszę?”. Takie pytania często są pierwszą próbą opowiedzenia o problemie.

Gorszy nastrój i sen.
Drażliwość, smutek, rezygnacja ze spotkań. Przyczyn może być wiele, ale warto delikatnie zapytać także o to, co dzieje się w sieci.

Skąd najczęściej bierze się hejt wobec starszych osób

Z naszych obserwacji wynika kilka powtarzających się sytuacji. Pierwsza to komentarz pod wpisem na lokalnej grupie, po którym kilka osób zaczyna wyśmiewać wiek, pisownię albo poglądy autora. Druga to spór sąsiedzki lub rodzinny przeniesiony do internetu. Trzecia to zdjęcie albo film z seniorem opublikowany przez kogoś obcego z ośmieszającym podpisem. Czwarta to wiadomości prywatne od nieznajomych po zabraniu głosu w dyskusji o polityce, zdrowiu lub wierze.

Osobną sprawą są wyłudzenia. Fałszywy „wnuczek” czy „pracownik banku” to oszustwo, a nie hejt, i wymaga innych kroków. Opisujemy je w tekście o tym, ile pieniędzy tracą pokrzywdzeni oszustwami internetowymi.

Jak rozmawiać, żeby senior nie wycofał się z sieci?

Dla wielu starszych osób internet to kontakt z rodziną za granicą, grupa parafialna, koło gospodyń, zdjęcia wnuków. Utrata tego świata bywa dotkliwsza niż sam przykry komentarz. Dlatego celem rozmowy jest, by senior został w sieci i czuł się w niej bezpieczniej.

Zacznijcie od wysłuchania

Wybierzcie spokojny moment, bez pośpiechu i bez innych osób. Poproście, żeby senior opowiedział własnymi słowami, co się stało. Nie przerywajcie, nie sięgajcie od razu po telefon. Najpierw człowiek, potem ekran.

Zdania, które pomagają.
„To nie Twoja wina.” „Dobrze, że mi o tym mówisz.” „Miałaś prawo napisać, co myślisz.” „Zajmiemy się tym razem i nic nie zrobię bez Twojej zgody.”

Zdania, które szkodzą.
„A po co tam pisałeś?” „Mówiłam, żebyś nie wchodził na te grupy.” „Skasuj to konto i będzie spokój.” „W Twoim wieku nie trzeba się tym przejmować.” Każde z nich przekazuje jedno: problemem jest senior, a nie autor obraźliwych słów.

Nie wyręczajcie, tylko towarzyszcie

Naturalny odruch to wziąć telefon i załatwić wszystko w pięć minut. Senior zostaje wtedy z poczuciem, że sam sobie nie radzi, a następnym razem niczego nie powie. Lepiej usiąść obok i prowadzić: „Dotknij trzech kropek przy komentarzu. Teraz wybierz zgłoszenie”. Trwa to dłużej, ale senior uczy się narzędzia, którego użyje kiedyś samodzielnie.

Nie proście o hasło i nie logujcie się na konto bez wiedzy seniora. Nie czytajcie jego prywatnych rozmów „przy okazji”. Zaufanie jest tu ważniejsze niż szybkość.

Pokażcie, że to zjawisko, a nie osobista porażka

Pomaga zwykła informacja: z wrogimi treściami w sieci styka się co siódma osoba w wieku seniora i niemal co druga młoda. Autorzy takich komentarzy zwykle nie znają osoby, którą atakują. Piszą podobnie do wielu ludzi.

Badania potwierdzają, że obecność bliskich łagodzi skutki hejtu. Więcej na ten temat znajdziecie w tekście o tym, jak wsparcie bliskich chroni przed skutkami hejtu.

Gdy senior nie chce rozmawiać

Nie naciskajcie. Powiedzcie jedno zdanie i zostawcie otwarte drzwi: „Widzę, że coś Cię martwi. Jeśli zechcesz, usiądziemy nad tym razem, kiedy będziesz gotowa”. Wróćcie do tematu po dwóch lub trzech dniach. Czasem łatwiej jest seniorowi porozmawiać z wnukiem niż z własnym dzieckiem, bo wnuk kojarzy się z pomocą przy telefonie, a nie z ocenianiem.

Wspólne zgłaszanie treści krok po kroku

Usiądźcie razem przy urządzeniu seniora. Zaplanujcie na to pół godziny. Kolejność ma znaczenie, bo zgłoszenie i blokada mogą sprawić, że treść zniknie z widoku, zanim zdążycie ją utrwalić.

1. Nie odpowiadajcie autorowi. Odpowiedź, nawet spokojna, zwykle przedłuża wymianę i daje kolejny materiał do wyśmiewania.
2. Zabezpieczcie materiał. Zróbcie zrzuty ekranu, na których widać treść, nazwę konta autora, datę i miejsce publikacji. Zapiszcie adresy wpisów. Szczegóły opisujemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.
3. Zapiszcie kopię poza telefonem seniora. Wyślijcie zrzuty na własny adres poczty albo zapiszcie w chmurze. Senior nie musi do nich wracać i czytać ich ponownie.
4. Zgłoście treść w serwisie. Przy każdym wpisie, komentarzu i wiadomości jest opcja zgłoszenia, zwykle pod ikoną trzech kropek. Wybierzcie kategorię najbliższą sytuacji, najczęściej nękanie albo mowę nienawiści. Zgłoszenia najlepiej dokonać z konta seniora.
5. Zapiszcie potwierdzenie zgłoszenia. Zanotujcie datę i zróbcie zrzut ekranu z komunikatem o przyjęciu zgłoszenia.
6. Zablokujcie autora. Po blokadzie nie będzie mógł pisać do seniora ani komentować jego wpisów. Wyjaśnijcie, że serwisy zwykle nie wysyłają autorowi powiadomienia o blokadzie.
7. Sprawdźcie odpowiedź serwisu. Ustalcie, kto zajrzy do skrzynki zgłoszeń za kilka dni. Jeśli serwis odmówi, można się odwołać.

Dokładne ścieżki w aplikacjach zmieniają się co kilka miesięcy, dlatego aktualne instrukcje sprawdzajcie w Centrum pomocy Facebooka lub w pomocy innego serwisu, z którego korzysta senior. Kolejne kroki na Facebooku i w Messengerze, łącznie z odwołaniem, opisujemy w tekście o zgłaszaniu hejtu na Facebooku i Messengerze.

Jakie prawa daje zgłaszającemu unijny akt o usługach cyfrowych

Akt o usługach cyfrowych, w skrócie DSA (od angielskiej nazwy Digital Services Act), obowiązuje we wszystkich krajach Unii. Jak podaje Komisja Europejska, serwisy muszą udostępnić łatwy sposób zgłaszania nielegalnych treści, odpowiedzieć na zgłoszenie i dać możliwość odwołania. Od decyzji serwisu można się odwołać w samym serwisie albo w pozasądowym organie rozstrzygania sporów.

W praktyce oznacza to, że odmowa po pierwszym zgłoszeniu nie kończy sprawy. Warto złożyć odwołanie i opisać w nim własnymi słowami, dlaczego treść jest krzywdząca.

Wzór wiadomości do administratora grupy

Na grupach lokalnych najszybciej działa administrator. Wiadomość może wysłać senior albo, za jego zgodą, ktoś z rodziny.

Przykładowa treść.
„Dzień dobry. Pod wpisem z dnia [data] w grupie [nazwa] pojawiły się komentarze obrażające moją mamę, autorkę wpisu. Przesyłam zrzuty ekranu i odnośniki. Proszę o usunięcie tych komentarzy i zwrócenie uwagi ich autorom. Mama chciałaby nadal należeć do grupy. Z góry dziękuję za pomoc.”

Ton prośby, a nie zarzutu, zwiększa szansę na szybką reakcję. Administrator też jest zwykle sąsiadem.

Ustawienia, które warto zmienić razem

Ustawienia nie zastąpią rozmowy, ale ograniczają liczbę osób, które mogą do seniora napisać lub skomentować jego wpis. Przejdźcie przez nie wspólnie i przy każdym wyjaśnijcie, po co jest. Senior ma prawo powiedzieć „tego nie chcę zmieniać”.

Kto widzi wpisy i zdjęcia.
Ustawcie widoczność nowych wpisów na „Znajomi” zamiast „Publiczne”. Sprawdźcie też, kto widzi listę znajomych, datę urodzenia, numer telefonu i miejscowość.

Kto może komentować.
Przy wpisach publicznych można ograniczyć komentowanie do znajomych. To jedno ustawienie odcina większość przypadkowych złośliwości.

Kto może oznaczać i wysyłać wiadomości.
Włączcie zatwierdzanie oznaczeń przed ich pokazaniem na profilu. Wiadomości od nieznajomych niech trafiają do osobnego folderu próśb. Wszystkie te opcje omawiamy w tekście o tym, kto może Was oznaczać, komentować i pisać do Was.

Kto może dodać do grupy w komunikatorze.
W komunikatorach ustawcie, że do grup mogą dodawać tylko osoby z listy kontaktów. Zdjęcie profilowe i informację o ostatniej aktywności też warto pokazywać wyłącznie kontaktom.

Zaproszenia do znajomych.
Ograniczcie je do „znajomych znajomych”. Umówcie się, że zaproszenia od osób, których senior nie zna osobiście, zostają bez odpowiedzi.

Bezpieczeństwo konta.
Ustawcie mocne hasło i weryfikację dwuetapową, czyli dodatkowy kod przy logowaniu z nowego urządzenia. Jako kontakt do odzyskiwania konta wpiszcie numer i adres seniora, a kody zapasowe zapiszcie na kartce w bezpiecznym miejscu w domu.

Powiadomienia.
Wyłączcie powiadomienia o komentarzach nieznajomych i o aktywności w dużych grupach. Mniej sygnałów to spokojniejszy dzień.

Na koniec zapiszcie na kartce trzy rzeczy: gdzie jest opcja zgłoszenia, gdzie jest blokada i do kogo z rodziny zadzwonić. Taka kartka przy telefonie działa lepiej niż najdłuższe tłumaczenie.

Kiedy to już sprawa dla policji lub prawnika?

Większość przykrych komentarzy udaje się usunąć zgłoszeniem. Są jednak sytuacje, w których prawo daje dalej idące narzędzia. Podstawą jest Kodeks karny.

Groźby.
Grożenie popełnieniem przestępstwa, jeżeli wzbudza uzasadnioną obawę spełnienia, to przestępstwo z art. 190 Kodeksu karnego, zagrożone karą pozbawienia wolności do 3 lat.

Uporczywe nękanie i podszywanie się.
Powtarzające się wiadomości, komentarze i telefony, które wzbudzają poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, opisuje art. 190a. Kara to od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Ten sam przepis obejmuje założenie fałszywego konta z wizerunkiem lub danymi seniora, jeśli wyrządza mu to szkodę. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Zniesławienie i zniewaga.
Nieprawdziwe zarzuty poniżające w opinii publicznej to art. 212, a obraźliwe słowa to art. 216. Gdy padają w internecie, grozi za nie grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku. Te sprawy toczą się z oskarżenia prywatnego, czyli akt oskarżenia wnosi sam pokrzywdzony. Różnice wyjaśniamy w tekście o zniesławieniu i zniewadze w internecie.

Decyzja o zawiadomieniu policji należy do seniora. Możecie pójść razem na komisariat, zabrać wydruki zrzutów ekranu i pomóc opisać zdarzenia po kolei. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika, a w sprawach z oskarżenia prywatnego warto z niej skorzystać przed złożeniem pisma.

Jak zadbać o seniora po zgłoszeniu?

Usunięcie komentarza nie usuwa od razu przykrego uczucia. Przez kilka następnych tygodni warto być bliżej niż zwykle.

Umówcie stały kontakt.
Krótki telefon co dwa dni i jedno pytanie: „Czy coś nowego się pojawiło?”. Bez wypytywania o szczegóły.

Zachęćcie do powrotu w bezpiecznym miejscu.
Rodzinna grupa w komunikatorze, zamknięta grupa hobbystyczna z aktywnym administratorem, komentarze pod zdjęciami bliskich. Pierwszy miły odzew po przerwie bardzo pomaga.

Poproście rodzinę, by nie przesyłała dalej zrzutów.
Każde kolejne „widziałaś, co o Tobie piszą?” otwiera sprawę na nowo. Jak o to poprosić, opisujemy w tekście o znajomych przesyłających zrzuty ekranu z hejtem.

Obserwujcie nastrój.
Jeśli smutek, bezsenność lub lęk utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, zaproponujcie rozmowę z psychologiem albo lekarzem rodzinnym. Całodobowy telefon 116 123 jest przeznaczony dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, co potwierdza serwis 116sos.pl. Gdy senior mówi, że nie chce żyć, przeczytajcie tekst o tym, co zrobić, gdy bliska osoba po hejcie mówi, że nie chce żyć, a w nagłym zagrożeniu dzwońcie pod 112.

Podsumowanie: senior ma zostać w sieci, tylko bezpieczniej

Hejt wobec starszej osoby nie jest dowodem, że internet nie jest dla niej. Jest sygnałem, że potrzebuje kogoś obok na czas porządkowania sprawy. Wysłuchajcie, powiedzcie wprost, że to nie jej wina, i zaproponujcie wspólne działanie.

Potem trzymajcie się kolejności: zabezpieczenie materiału, zgłoszenie, blokada, ustawienia. Róbcie to rękami seniora, nie zamiast niego. Na końcu zadbajcie o powrót do miejsc w sieci, w których czuje się dobrze.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy przygotować zgłoszenia i prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał i kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Może zadzwonić senior albo ktoś z rodziny w jego imieniu i za jego zgodą.

Policja.
Najbliższy komisariat przyjmie zawiadomienie o groźbach, uporczywym nękaniu i podszywaniu się. W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia dzwońcie pod 112.

Telefony wsparcia.
116 123 to telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, czynny całą dobę. Jeśli w sprawę zaangażowany jest nastoletni wnuk, który sam źle ją znosi, może zadzwonić pod 116 111.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy seniorzy często spotykają się z hejtem w internecie?
Rzadziej niż młodzi, ale nie jest to rzadkość. Według Eurostatu w 2025 r. z wrogimi lub poniżającymi wiadomościami w sieci zetknęło się 14,8% mieszkańców Polski w wieku 65-74 lata. Wraz ze wzrostem liczby starszych internautów rośnie też liczba osób narażonych.

2. Senior nie chce powiedzieć, co się stało. Jak zacząć rozmowę?
Powiedzcie spokojnie, że widzicie zmartwienie i że jesteście gotowi pomóc, kiedy zechce. Nie naciskajcie i nie sięgajcie po jego telefon. Wróćcie do tematu po kilku dniach albo poproście o rozmowę osobę, której senior ufa najbardziej.

3. Czy mogę zgłosić obraźliwy komentarz w imieniu mamy lub taty?
Publiczny wpis lub komentarz może zgłosić każdy użytkownik serwisu. Część serwisów przyjmuje jednak zgłoszenia dotyczące prywatności lub podszywania się tylko od osoby, której sprawa dotyczy. Dlatego najlepiej zrobić to wspólnie, na urządzeniu seniora.

4. Czy warto, żeby senior usunął konto po hejcie?
Zwykle nie. Usunięcie konta odbiera kontakt z rodziną i znajomymi, a obraźliwe treści mogą pozostać w sieci. Lepiej zgłosić treści, zablokować autorów i zaostrzyć ustawienia, a decyzję o przerwie zostawić seniorowi.

5. Czy powinienem poprosić seniora o hasło, żeby wszystko ustawić?
Lepiej nie. Ustawienia zmieniajcie razem, na jego urządzeniu i przy nim. Przejęcie konta podważa zaufanie i sprawia, że senior nie nauczy się samodzielnie reagować.

6. Co zrobić najpierw: zablokować autora czy zrobić zrzuty ekranu?
Najpierw zrzuty ekranu i zapisanie adresów wpisów. Po blokadzie część treści przestaje być widoczna z konta seniora i trudniej ją utrwalić. Kolejność to: zabezpieczenie, zgłoszenie, blokada.

7. Serwis odpowiedział, że treść nie narusza zasad. Co dalej?
Złóżcie odwołanie w serwisie. Unijny akt o usługach cyfrowych zobowiązuje platformy do umożliwienia odwołania, a spór można skierować także do pozasądowego organu rozstrzygania sporów. Równolegle warto napisać do administratora grupy.

8. Czy wyśmiewanie wieku starszej osoby w komentarzach jest karalne?
Może być zniewagą z art. 216 Kodeksu karnego, jeśli komentarz jest obraźliwy, a nie tylko krytyczny. Takie sprawy toczą się z oskarżenia prywatnego. Ocena zależy od konkretnych słów, dlatego warto pokazać je prawnikowi.

9. Ktoś założył fałszywy profil ze zdjęciem babci. Czy to hejt?
To podszywanie się, które serwisy usuwają po zgłoszeniu fałszywego konta. Jeśli wyrządza szkodę, może być przestępstwem z art. 190a § 2 Kodeksu karnego, ściganym na wniosek pokrzywdzonego. Zabezpieczcie adres profilu i zrzuty ekranu przed zgłoszeniem.

10. Czy senior musi sam iść na policję?
Zawiadomienie składa pokrzywdzony, ale może mu towarzyszyć bliska osoba. Pomóżcie przygotować wydruki i krótki opis zdarzeń z datami. Decyzja, czy zgłaszać sprawę, należy do seniora.

11. Jak pomóc, gdy mieszkam daleko od rodziców?
Umówcie rozmowę wideo i poproście o pokazanie ekranu albo przesłanie zrzutów. Zgłoszenia i ustawienia można przejść krok po kroku przez telefon. Warto też poprosić zaufaną osobę z sąsiedztwa lub rodzinę na miejscu o pomoc przy urządzeniu.

12. Hejt pojawił się na lokalnej grupie. Do kogo się zwrócić?
Najpierw do administratora grupy, z prośbą o usunięcie komentarzy i załączonymi zrzutami ekranu. Jednocześnie zgłoście komentarze w serwisie. Jeśli administrator nie reaguje, pozostaje zgłoszenie do platformy i droga prawna.

13. Po czym odróżnić hejt od próby wyłudzenia?
Hejt ma zranić lub ośmieszyć. Oszust chce pieniędzy, danych albo kodów i zwykle jest uprzejmy oraz ponagla. Przy próbie wyłudzenia nie odpowiadajcie, nie klikajcie w odnośniki i zgłoście sprawę policji oraz bankowi.

14. Senior po hejcie jest przygnębiony. Kiedy szukać specjalisty?
Gdy smutek, lęk lub kłopoty ze snem trwają dłużej niż dwa tygodnie albo senior rezygnuje z codziennych zajęć. Można zacząć od lekarza rodzinnego lub psychologa, a w kryzysie zadzwonić pod całodobowy numer 116 123. W zagrożeniu życia dzwońcie pod 112.

Źródła

• CBOS, 2026: Korzystanie z internetu w 2026 roku. Komunikat z badań nr 61/2026
• Eurostat, 2026: Individuals - encountering hostile or degrading online messages (isoc_ci_hm), dane za 2023 i 2025 r.
• Eurostat, 2026: Individuals - internet use (isoc_ci_ifp_iu), dane za lata 2015-2025
• Pew Research Center, 2021: The State of Online Harassment (badanie z września 2020 r.)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst ujednolicony), art. 190, 190a, 212, 216
• Komisja Europejska, 2026: The Digital Services Act
• NASK, 2026: 116sos.pl - pomoc psychologiczna dla osób dorosłych, telefon 116 123

A jak to wyglądało w Waszej rodzinie? Napiszcie w komentarzu

Jakie zdanie albo jaki gest sprawiły, że Wasza mama, tata lub dziadkowie zgodzili się opowiedzieć o przykrych komentarzach? Które ustawienie okazało się najtrudniejsze do wytłumaczenia starszej osobie i jak sobie z tym poradziliście? Prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób.