Otwiera się w nowej karcie

Co rodzice wiedzą o życiu dzieci w sieci? Rozbieżności między ankietami obu stron

Rodzice i nastolatki mieszkają pod jednym dachem, a o internecie w domu opowiadają dwie różne historie. Widać to w badaniach, w których te same pytania zadano osobno jednej i drugiej stronie. Zebraliśmy te odpowiedzi w czterech obszarach: czas w sieci, zasady domowe, narzędzia kontroli rodzicielskiej i wiedza o przykrych zdarzeniach.

ZespółŁukasz WudykaRodzice

Rodzice i nastolatki mieszkają pod jednym dachem, a o internecie w domu opowiadają dwie różne historie. Widać to w badaniach, w których te same pytania zadano osobno jednej i drugiej stronie.

Zebraliśmy te odpowiedzi w czterech obszarach: czas w sieci, zasady domowe, narzędzia kontroli rodzicielskiej i wiedza o przykrych zdarzeniach. Przy każdej liczbie podajemy źródło i rok badania. Na końcu pokazujemy, jak zamienić te dane na spokojną rozmowę w domu.

W skrócie

  • W badaniu NASK „Nastolatki” z jesieni 2024 roku 57% rodziców odpowiedziało, że ustala zasady korzystania z internetu. Istnienie takich zasad potwierdziło 21% nastolatków.
  • Filtr rodzinny lub inną technologię ograniczającą dostęp do niebezpiecznych treści wskazało 28% rodziców i 13% nastolatków (NASK, 2024).
  • Nastolatki podały, że w dni powszednie są w internecie średnio 4 godziny i 59 minut dziennie. Rodzice ocenili ten czas na 3 godziny i 48 minut (NASK, 2024).
  • Rozmowy o zagrożeniach „na zapas” deklaruje 50% rodziców, którzy ustalają zasady. Zauważa je 15% nastolatków, które mają w domu zasady (NASK, 2024).
  • O przemocy w sieci 63% rodziców mówi, że dziecka nie spotkała. Wśród nastolatków odpowiada tak 44% (NASK, 2024).
  • Rozbieżność widać też poza Polską. W badaniu Pew Research Center z jesieni 2023 roku 50% amerykańskich rodziców podało, że przegląda telefon nastolatka. Sądziło tak 43% nastolatków.

Skąd wiadomo, co mówią rodzice, a co nastolatki?

Większość badań o dzieciach w sieci pyta tylko jedną stronę. Do porównań nadają się te, w których ankietę wypełniają i młodzi, i dorośli. Korzystamy z czterech takich źródeł.

NASK „Nastolatki”, Polska, jesień 2024.
Badanie zrealizowano w październiku i listopadzie 2024 roku w 160 szkołach we wszystkich województwach. Ankiety wypełniło ponad 3600 uczniów klas 7 i 8 szkół podstawowych oraz klas 1 i 2 szkół ponadpodstawowych, a także 918 rodziców i opiekunów. Wyniki opisuje raport badawczy NASK „Nastolatki”. To nasze główne źródło.

NASK „Nastolatki 3.0”, Polska, jesień 2022.
Poprzednia edycja tego samego badania: 4984 uczniów i 1255 rodziców. Raport „Nastolatki 3.0” pozwala sprawdzić, czy różnice się zmieniają.

Polskie badanie EU Kids Online, 2025.
Dane zbierano od drugiego do czwartego kwartału 2025 roku wśród 1502 uczniów w wieku 10-16 lat. Tu odpowiadały tylko dzieci, ale pytano je szczegółowo o to, jakich narzędzi używają rodzice. Wyniki zawiera raport „Polskie badanie EU Kids Online 2026” przygotowany na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Pew Research Center, Stany Zjednoczone, 2023 i 2024.
Amerykański ośrodek badań opinii pyta nastolatka w wieku 13-17 lat i jego rodzica z tego samego domu. Badanie z jesieni 2023 roku objęło 1453 takie pary, a badanie z jesieni 2024 roku 1391 par.

Ile czasu dziecko spędza w sieci? Odpowiedzi nastolatków i rodziców

O czas łatwo zapytać obie strony w ten sam sposób. Dlatego od niego zaczynamy.

PytanieNastolatkiRodzice o dziecku
Internet w dni powszednie (średnio dziennie)4 godz. 59 min3 godz. 48 min
Internet w weekend (średnio dziennie)5 godz. 16 min4 godz. 55 min
Media społecznościowe (średnio dziennie)3 godz. 23 min2 godz. 6 min
Telefon lub internet przy posiłku (często lub zawsze)55%33%
Telefon lub internet przy zasypianiu (często lub zawsze)50%42%
Internet do innych celów w czasie nauki (często lub zawsze)45%36%

Źródło: NASK, „Nastolatki. Raport z ogólnopolskiego badania uczniów i rodziców”, badanie z października i listopada 2024 roku.

W dni szkolne różnica przekracza godzinę.
Rodzice oceniają czas dziecka w sieci w dni powszednie o 1 godzinę i 11 minut niżej niż same nastolatki. W weekend różnica wynosi 21 minut. Autorzy raportu wiążą to z tym, że w dni wolne dorośli są w domu i więcej widzą.

Czy nastolatki nie zawyżają?
Raport NASK zestawia deklaracje z pomiarem pasywnym, czyli automatycznym zapisem ruchu w sieci. Według tego pomiaru osoby w wieku 15-19 lat spędzają w internecie średnio 4 godziny i 28 minut dziennie. To wynik bliższy odpowiedziom nastolatków niż szacunkom rodziców.

Wieczór i stół.
Najwięcej umyka dorosłym przy posiłkach: 55% nastolatków sięga wtedy po telefon często lub zawsze, a widzi to 33% rodziców. Przy zasypianiu różnica jest mniejsza, ale połowa nastolatków zasypia z telefonem. O skutkach dla snu piszemy we wpisie o tym, co badania mówią o telefonie w nocy.

Jeden wyjątek w drugą stronę.
Rodzice częściej niż nastolatki uważają, że dziecko sięga po telefon w czasie rozmowy z rówieśnikami: 47% wobec 33%. Dorośli nie zaniżają więc wszystkiego. Mylą się głównie tam, gdzie ich nie ma.

Kontrola rodzicielska statystyki: cztery liczby pokazujące różnice między odpowiedziami rodziców i nastolatków

Czy w Waszym domu są zasady korzystania z internetu?

To pytanie daje największą różnicę w całym badaniu. Rodzicom zadano je tak: czy ustalają zasady dotyczące korzystania przez dziecko z internetu, na przykład ile czasu i jakie treści może oglądać. Nastolatki dostały to samo pytanie o swoich rodziców.

OdpowiedźNastolatki 2022Nastolatki 2024Rodzice 2022Rodzice 2024
Tak, są zasady24%21%59%57%
Nie ma zasad54%58%31%24%
Trudno powiedzieć22%21%10%18%

Źródło: NASK, „Nastolatki”, porównanie edycji z 2022 i 2024 roku.

W 2024 roku zasady deklarowało 57% rodziców i 21% nastolatków. Różnica wynosi 36 punktów procentowych i przez dwa lata prawie się nie zmieniła. Przybyło za to rodziców, którzy sami nie są pewni: z 10% do 18%.

Im starsze dziecko, tym mniej zasad

W klasie 7 istnienie zasad potwierdziło 33% uczniów. W klasie 8 było to 25%, w pierwszej klasie szkoły ponadpodstawowej 19%, a w drugiej 11% (NASK, 2024). Zasady częściej wskazywali chłopcy (24%) niż dziewczęta (17%).

Podobny obraz daje polskie badanie EU Kids Online z 2025 roku. O tym, że rodzice często lub zawsze ustalają, kiedy wolno korzystać z internetu, mówiło 39,2% dzieci w wieku 10-13 lat i 20,5% w wieku 14-16 lat.

Jakie zasady widzą nastolatki, a jakie rodzice?

NASK zapytał o rodzaje zasad tylko te osoby, które potwierdziły, że zasady w domu są: 758 uczniów i 525 rodziców. Można było wskazać kilka odpowiedzi.

Zasada lub działanie rodzicaNastolatkiRodzice
Limit czasu w internecie45%37%
Zasady dotyczące treści25%28%
Rozmowa zawsze, gdy dziecko zgłasza problem24%24%
Rozmowa, gdy rodzic podejrzewa, że jest potrzebna15%32%
Rozmowy profilaktyczne o zagrożeniach15%50%
Dostęp rodzica do kont dziecka12%18%
Sprawdzanie historii i odwiedzanych stron11%25%

Źródło: NASK, „Nastolatki”, badanie z jesieni 2024 roku. Pytanie wielokrotnego wyboru, dlatego odsetki nie sumują się do 100.

Limit czasu nastolatki odczuwają mocniej niż rodzice.
To jedyna pozycja, w której młodzi wskazują więcej niż dorośli: 45% wobec 37%. Ograniczenie, które codziennie przerywa grę lub rozmowę, trudno przeoczyć.

Rozmowy „na zapas” przechodzą niezauważone.
Połowa rodziców uważa, że rozmawia z dzieckiem profilaktycznie. Potwierdza to 15% nastolatków. Różnica jest ponad trzykrotna i największa w całym zestawieniu.

Zgoda pojawia się w jednym miejscu.
Rozmowę po zgłoszeniu problemu przez dziecko wskazuje po 24% w obu grupach. Gdy to dziecko zaczyna, obie strony pamiętają rozmowę tak samo.

Czy nastolatki przestrzegają zasad?

Wśród nastolatków, które mają zasady, 84% odpowiedziało, że stosuje się do nich często, bardzo często lub zawsze. Rodzice ocenili to na 75%, a 6% nie umiało odpowiedzieć (NASK, 2024). Młodzi widzą siebie jako bardziej zdyscyplinowanych, niż sądzą o nich dorośli.

W amerykańskim badaniu Pew Research Center z 2023 roku 47% rodziców podało, że ogranicza czas nastolatka przy telefonie. O kłótniach o ten czas, przynajmniej od czasu do czasu, mówiło po 38% rodziców i nastolatków. W tym punkcie obie strony widzą to samo.

Kontrola rodzicielska w statystykach: ilu rodziców stosuje filtry i blokady?

Kontrola rodzicielska to ustawienia i programy, które ograniczają czas, treści, zakupy lub kontakty na urządzeniu dziecka. Statystyki zależą od tego, kogo się pyta i jak brzmi pytanie.

Filtr rodzinny w domu

NASK zapytał obie grupy, czy w domu jest zainstalowany filtr rodzinny lub inna technologia ograniczająca dostęp do niebezpiecznych treści. „Tak” odpowiedziało 28% rodziców i 13% nastolatków. „Nie” wskazało 66% rodziców i 73% nastolatków (NASK, 2024).

Wynik nastolatków jest stały od lat. W edycjach z lat 2018-2024 odsetek odpowiedzi „tak” mieścił się między 9% a 13%. Nawet według samych rodziców dwie trzecie domów nie ma takiego zabezpieczenia.

Jakich narzędzi używają rodzice według dzieci?

Polskie badanie EU Kids Online z 2025 roku pytało dzieci w wieku 10-16 lat o konkretne narzędzia.

Rodzic lub opiekun…10-13 lat14-16 latCała próba
używa technologii pokazujących, gdzie jest dziecko45,6%35,7%40,4%
blokuje lub filtruje niektóre treści38,5%24,9%31,7%
śledzi treści lub aplikacje, z których korzysta dziecko39,0%23,5%31,0%
korzysta z funkcji ograniczających czas w internecie35,4%20,0%27,4%
kontroluje, jakie aplikacje dziecko może pobrać31,4%15,8%23,2%

Źródło: „Polskie badanie EU Kids Online 2026. W stronę nowych wyzwań”, dane z 2025 roku, odpowiedzi dzieci bez wskazań „nie wiem” i „wolę nie mówić”.

Najczęściej wskazywane narzędzie to lokalizacja dziecka. Autorzy porównali też wyniki z poprzednią edycją: odsetek dzieci mówiących o lokalizowaniu wzrósł z 16,2% w 2018 roku do 40,4% w 2025 roku, a o blokowaniu lub filtrowaniu treści z 16,0% do 31,7%.

Dlaczego tu jest 31,7%, a w NASK 13%?
Badania różnią się wiekiem (10-16 lat wobec klas 7 i wyżej), brzmieniem pytania (blokowanie „niektórych treści” przez rodzica wobec filtra „zainstalowanego w domu”) i sposobem liczenia odpowiedzi „nie wiem”. Tych liczb nie należy stawiać obok siebie jak dwóch pomiarów tej samej rzeczy.

Treści dla dorosłych: największa różnica w ocenie kontroli

Na pytanie, czy rodzic w jakikolwiek sposób sprawdza, czy dziecko ogląda w internecie treści pornograficzne, „tak” odpowiedziało 58% rodziców. Wśród nastolatków kontrolę potwierdziło 18%, a 69% jej zaprzeczyło (NASK, 2024).

Jednocześnie kontakt z takimi treściami potwierdziło 41% nastolatków. Wśród rodziców wiedziało o tym 22%, a 47% odpowiedziało „trudno powiedzieć”. Prawie połowa dorosłych przyznaje więc, że po prostu nie wie.

Przeglądanie telefonu

W badaniu Pew Research Center z jesieni 2023 roku połowa rodziców (50%) podała, że przegląda telefon nastolatka. Wśród nastolatków 43% sądziło, że rodzic to robi. Rodzice dzieci w wieku 13-14 lat robią to częściej (64%) niż rodzice dzieci w wieku 15-17 lat (41%).

Tu różnica jest odwrotna niż przy zasadach: część kontroli odbywa się bez wiedzy dziecka. O granicach takiego nadzoru piszemy we wpisie o aplikacjach do czytania wiadomości dziecka.

Kontrola rodzicielska statystyki: wykres porównuje odpowiedzi rodziców i nastolatków o zasadach, filtrach i treściach

Co rodzice wiedzą o przykrych zdarzeniach w sieci?

Zasady i filtry mają jeden cel: żeby dziecko było bezpieczne i żeby dorosły dowiedział się, gdy dzieje się coś złego. Dane pokazują, że ta druga część często nie działa.

PytanieNastolatkiRodzice o dziecku
Nigdy nie doświadczyło przemocy w internecie44%63%
Po przemocy w sieci szukało pomocy w rodzinie15%66%
Po przemocy w sieci zgłosiło problem nauczycielom4%22%
Spotkało się z dorosłym poznanym w internecie11%1%
Miało kontakt z treściami pornograficznymi41%22%

Źródło: NASK, „Nastolatki”, badanie z jesieni 2024 roku. Pytania o szukanie pomocy zadano osobom, które doświadczyły przemocy, oraz rodzicom, którzy o niej wiedzą.

Rodzice sądzą, że dziecko przyjdzie do nich.
Dwie trzecie rodziców, którzy wiedzą o przemocy wobec dziecka, uważa, że szukało ono pomocy w rodzinie. Wśród nastolatków po takim doświadczeniu rodzinę wskazało 15%. Aż 47% odpowiedziało, że nic nie zrobiło i nikomu nie powiedziało.

Co szósty rodzic nie umie odpowiedzieć.
Na pytanie o przemoc w sieci wobec dziecka 17% rodziców zaznaczyło „trudno powiedzieć”. Autorzy raportu podsumowują, że tylko co piąty dorosły wie lub przypuszcza, że jego dziecko mogło jej doświadczyć.

Szczegółowe porównanie poszczególnych form przemocy, włamań na konta i kontaktów z obcymi znajdziecie we wpisie o tym, że rodzice sądzą, że wiedzą, co dziecko robi w sieci.

Rozmowa o trudnych sprawach: łatwa czy trudna?

W polskim badaniu EU Kids Online z 2025 roku trzy czwarte dzieci odpowiedziało, że rozmowa z rodzicem o sprawach, które je niepokoją, jest bardzo łatwa (35,6%) lub dość łatwa (39,8%). To dobra wiadomość. Z wiekiem robi się jednak trudniej: odpowiedź „bardzo trudno” wybrało 6,1% dzieci w wieku 10-13 lat i 11,2% w wieku 14-16 lat.

W badaniu Pew Research Center z jesieni 2024 roku 80% rodziców podało, że czuje się bardzo swobodnie w rozmowie z nastolatkiem o jego zdrowiu psychicznym. O sobie powiedziało tak 52% nastolatków. Dorosłym rozmowa wydaje się łatwiejsza, niż jest dla dziecka.

Dlaczego odpowiedzi rodziców i dzieci tak się różnią?

Dane nie mówią, kto ma rację. Pokazują kilka powodów, dla których obie strony mogą odpowiadać szczerze i mimo to inaczej.

Inne rozumienie słowa „zasady”.
Autorzy raportu NASK zwracają uwagę, że rodzic może uznawać za zasadę ustną uwagę, okazjonalny zakaz albo limit czasu. Nastolatek może widzieć w tym pojedyncze decyzje, a nie stałe reguły. Zasada, której nikt nie nazwał i nie zapisał, dla dziecka często nie istnieje.

Narzędzia, których nie widać.
Filtr ustawiony w routerze albo u operatora działa po cichu. Dziecko może o nim nie wiedzieć. Raport NASK wskazuje też drugą stronę: część rodziców bierze podstawowe ustawienia systemu za pełną ochronę.

Dorośli pamiętają zamiar, dzieci pamiętają skutek.
Rodzic pamięta, że rozmawiał o zagrożeniach. Nastolatek zapamiętał tylko to, co go dotknęło, czyli limit czasu. Krótka uwaga rzucona przy kolacji dla dorosłego jest rozmową profilaktyczną, a dla dziecka nie.

Wstyd i obawa przed karą.
Raport NASK podaje, że młodzi mogą unikać jasnych odpowiedzi i zgłoszeń z obawy przed napiętnowaniem albo z braku wiary, że ktoś pomoże. Wiele nastolatków boi się też utraty telefonu. Pisaliśmy o tym w tekście, jak powiedzieć rodzicom o hejcie.

Wiek.
Wszystkie badania pokazują to samo: im starsze dziecko, tym mniej zasad, mniej narzędzi i mniej rozmów. To naturalne, bo nastolatek potrzebuje samodzielności. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy razem z kontrolą znika też kontakt.

Czego te dane nie mówią? Ograniczenia badań

Liczby z tego wpisu warto cytować ostrożnie. Mają kilka ograniczeń.

  • To deklaracje, a nie pomiar. Obie strony odpowiadają z pamięci. Nastolatki mogą zawyżać lub zaniżać, a rodzice mogą odpowiadać tak, jak wypada.
  • NASK porównuje dwie grupy, a nie pary. Raport zestawia odpowiedzi ogółu uczniów z odpowiedziami ogółu rodziców. Nie wiemy, jak często różni się rodzic i dziecko z tego samego domu. Badanie Pew pyta pary, ale dotyczy Stanów Zjednoczonych.
  • Rodziców jest mniej. W 2024 roku było to 918 rodziców wobec ponad 3600 uczniów. Ankietę częściej wypełniają dorośli bardziej zaangażowani, więc prawdziwa różnica może być większa.
  • Różne podstawy procentów. Pytania o rodzaje zasad zadano tylko osobom, które zasady potwierdziły. 45% z limitem czasu to 45% z jednej piątej nastolatków, a nie z wszystkich.
  • Wiek badanych. NASK bada uczniów od klasy 7. O młodszych dzieciach, u których kontrola jest częstsza, mówi niewiele. Badanie EU Kids Online zaczyna się od 10 lat.
  • Brak danych o skuteczności. Żadne z tych badań nie sprawdza, czy filtr działa i czy dziecko potrafi go obejść. Nie znaleźliśmy też polskich danych urzędowych o tym, ile rodzin faktycznie włączyło kontrolę rodzicielską w telefonie.

Więcej o tym, skąd biorą się różnice między raportami, piszemy we wpisie o tym, jak czytać badania o hejcie.

Co możecie zrobić z tą wiedzą w domu?

Różnica w ankietach nie jest oceną Waszego rodzicielstwa. To wskazówka, w których miejscach warto coś nazwać głośno.

Zróbcie własne porównanie

  1. Zapiszcie osobno swoje odpowiedzi na trzy pytania: ile czasu dziecko spędza w sieci w dzień szkolny, jakie zasady obowiązują w domu i co jest ustawione w jego telefonie.
  2. Poproście dziecko, by odpowiedziało na te same pytania. Zapowiedzcie wcześniej, że nie będzie żadnych konsekwencji.
  3. Sprawdźcie razem raport czasu w telefonie. Na iPhonie pokazuje go funkcja Czas przed ekranem.
  4. Porównajcie kartki. Zacznijcie od tego, co się zgadza.
  5. Różnice potraktujcie jak listę tematów do ustalenia, a nie jak dowody.

Zapiszcie zasady i nazwijcie narzędzia

Skoro 57% rodziców widzi zasady, a 21% nastolatków je potwierdza, najprostszym krokiem jest spisanie ich razem. Wystarczą trzy do pięciu punktów: pory bez telefonu, miejsce ładowania w nocy, zakupy w aplikacjach, to, co publikujemy o sobie i o innych.

Powiedzcie też wprost, jakie narzędzia są włączone i po co. Ukryty nadzór, gdy wyjdzie na jaw, kosztuje zaufanie. Jawne ustawienia łatwiej zmieniać wraz z wiekiem dziecka. Co dokładnie da się ustawić, opisaliśmy we wpisach o parowaniu rodzinnym na TikToku i o koncie nastolatka na Instagramie.

Jedno zdanie, które zmienia najwięcej

Dane o milczeniu po przemocy podpowiadają, czego dziecku brakuje: pewności, że za szczerość nie spotka go kara. Możecie powiedzieć to tak:

Przykład.
„Jeśli w internecie spotka Cię coś przykrego albo sam zrobisz coś, czego żałujesz, powiedz mi. Nie zabiorę Ci telefonu za to, że mi powiedziałeś. Najpierw razem to naprawimy.”

Zamiast pytać „czy wszystko w porządku”, pytajcie o konkret: czy ktoś na grupie klasowej był ostatnio wyśmiewany, czy ktoś obcy pisał, czy widziało coś, czego wolałoby nie widzieć. Wracajcie do tych pytań co kilka tygodni, krótko i bez przesłuchania.

Kontrola rodzicielska i statystyki w praktyce: cztery kroki dla rodziców po porównaniu odpowiedzi z dzieckiem

Wskazówka dla pedagogów

Te same trzy pytania można zadać anonimowo uczniom i rodzicom jednej klasy, a wyniki pokazać na zebraniu. Lokalna różnica przemawia do rodziców mocniej niż dane ogólnopolskie. Sprawy pojedynczych dzieci omawiajcie zawsze osobno i z udziałem rodzica lub opiekuna.

Podsumowanie: dwie ankiety, jeden dom

Rodzice częściej niż nastolatki widzą w domu zasady (57% wobec 21%), filtry (28% wobec 13%) i rozmowy profilaktyczne (50% wobec 15%). Rzadziej widzą czas w sieci w dni szkolne i przykre zdarzenia. Po przemocy w sieci prawie połowa nastolatków nie mówi nikomu (NASK, 2024).

To nie jest dowód na złą wolę żadnej ze stron. Zasady, których nikt nie nazwał, i rozmowy, których dziecko nie zauważyło, po prostu nie działają tak, jak myślą dorośli. Da się to zmienić w jeden wieczór: usiąść razem, porównać odpowiedzi i spisać kilka punktów.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli po takiej rozmowie okaże się, że dziecko jest wyśmiewane, zastraszane albo ktoś opublikował jego zdjęcia, nie musicie działać sami.

  • Fundacja Usuwanie Hejtu: tel. 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl. Pomagamy zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia do serwisów i poprowadzić je do końca. W razie potrzeby kierujemy do prawnika lub psychologa. Sprawy dzieci prowadzimy zawsze z udziałem rodzica lub opiekuna.
  • 800 100 100: telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci.
  • 116 111: telefon zaufania dla dzieci i młodzieży. Warto zapisać go w telefonie dziecka.
  • 116 123: telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
  • 112: gdy zagrożone jest życie lub zdrowie.
  • Szkoła: wychowawca, pedagog lub psycholog szkolny, gdy sprawa dotyczy uczniów z jednej klasy lub szkoły.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Ilu rodziców w Polsce stosuje kontrolę rodzicielską?
W badaniu NASK z jesieni 2024 roku 28% rodziców nastolatków podało, że w domu działa filtr rodzinny lub inna technologia ograniczająca dostęp do niebezpiecznych treści. Wśród nastolatków potwierdziło to 13%. Nie ma danych urzędowych o tym, ile rodzin faktycznie włączyło takie ustawienia.

2. Ilu rodziców ustala zasady korzystania z internetu?
Według NASK w 2024 roku zasady deklarowało 57% rodziców, a ich istnienie potwierdziło 21% nastolatków. Dwa lata wcześniej było to 59% i 24%, więc różnica jest trwała.

3. O ile rodzice zaniżają czas dziecka w internecie?
W dni powszednie o 1 godzinę i 11 minut: nastolatki podają średnio 4 godziny i 59 minut, a rodzice 3 godziny i 48 minut. W weekend różnica spada do 21 minut (NASK, 2024).

4. Czy nastolatki mówią rodzicom o przemocy w sieci?
Rzadko. Wśród nastolatków, które jej doświadczyły, 15% szukało pomocy w rodzinie, a 47% nie powiedziało nikomu (NASK, 2024). Rodzice, którzy o przemocy wiedzą, w 66% uważają, że dziecko zwróciło się do rodziny.

5. Dlaczego dziecko twierdzi, że w domu nie ma zasad, skoro są?
Najczęściej dlatego, że nikt ich nie nazwał. Ustna uwaga albo okazjonalny zakaz dla rodzica jest zasadą, a dla nastolatka pojedynczą decyzją. Pomaga wspólne spisanie kilku punktów.

6. Czy dziecko powinno wiedzieć o włączonej kontroli rodzicielskiej?
Zalecamy jawność. Dziecko, które wie, co jest ustawione i po co, rzadziej traktuje narzędzie jak karę, a ustawienia łatwiej zmieniać z wiekiem. Ukryty nadzór po wykryciu osłabia zaufanie.

7. W jakim wieku rodzice najczęściej rezygnują z zasad i narzędzi?
Stopniowo, przez cały okres dorastania. W badaniu NASK z 2024 roku zasady potwierdziło 33% uczniów klasy 7 i 11% uczniów drugiej klasy szkoły ponadpodstawowej. W badaniu EU Kids Online z 2025 roku limit czasu wskazało 35,4% dzieci w wieku 10-13 lat i 20,0% w wieku 14-16 lat.

8. Jakie narzędzie kontroli rodzice stosują najczęściej?
Według dzieci badanych w polskiej edycji EU Kids Online w 2025 roku najczęściej jest to lokalizacja: wskazało ją 40,4% badanych. Blokowanie lub filtrowanie treści wskazało 31,7%, a funkcje ograniczające czas 27,4%.

9. Czy same filtry wystarczą, żeby dziecko było bezpieczne?
Nie. Filtr ogranicza część treści, ale nie zastąpi rozmowy i nie powie Wam, że dziecko jest wyśmiewane na grupie klasowej. Badania, na które się powołujemy, nie mierzą skuteczności filtrów.

10. Czy dane z USA można odnosić do polskich rodzin?
Tylko jako tło. Badania Pew Research Center pokazują, że różnica między odpowiedziami rodziców i nastolatków nie jest polską specyfiką. Konkretnych odsetków nie należy przenosić na Polskę.

11. Jak cytować te statystyki w artykule lub prezentacji?
Podajcie instytucję, rok badania i grupę, której zadano pytanie. Przy rodzajach zasad zaznaczcie, że odsetki dotyczą tylko osób, które potwierdziły istnienie zasad. Najlepiej linkujcie do raportu źródłowego.

12. Co zrobić, gdy z rozmowy wyniknie, że dziecko jest hejtowane?
Podziękujcie za szczerość i nie odbierajcie telefonu. Zabezpieczcie zrzuty ekranu i linki, a potem zgłoście treści w serwisie. Możecie też zadzwonić do Fundacji Usuwanie Hejtu pod numer 222 900 142 lub na telefon 800 100 100.

Źródła

A jak to wygląda u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy zrobiliście w domu takie porównanie odpowiedzi i w którym miejscu Wasze szacunki najbardziej różniły się od tego, co powiedziało dziecko? Jaka zasada lub jakie ustawienie w telefonie sprawdziło się u Was na dłużej niż miesiąc? Prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób, także dzieci.

Udostępnij wpis
Zespół
Łukasz Wudyka

Właściciel firmy Pozycjonowanie Stron i prezes Fundacji Usuwanie Hejtu. Zajmuje się PR, SEO i ochroną reputacji w sieci.

Komentarze

Wszystkie komentarze sprawdzamy przed publikacją. Emblemat przy nicku to ranga za wsparcie fundacji. Zdobądź swój emblemat