Numer macie zapisany albo znacie go na pamięć. Zostaje ostatni krok i to on bywa najtrudniejszy: wybrać 116 111 albo otworzyć czat. Najczęściej zatrzymuje jedno pytanie: co się stanie po drugiej stronie?
Opisujemy to po kolei, od sygnału w słuchawce do pożegnania. Opieramy się na tym, co o swojej pracy piszą sami konsultanci telefonu i fundacja, która go prowadzi. Tam, gdzie źródła milczą, mówimy o tym wprost.
W skrócie
- Rozmowa nie ma scenariusza ani formularza. Konsultant słucha, dopytuje i razem z Wami szuka kolejnego kroku. Nie musicie podawać imienia, nazwiska ani adresu (116111.pl, Polityka prywatności, odczyt z października 2026).
- Telefon i czat działają codziennie przez całą dobę. Czat trwa do 50 minut, a na odpowiedź na wiadomość czeka się zwykle od kilku godzin do 2-3 dni (116111.pl, strona Czatuj i strona O 116 111, odczyt z października 2026).
- Rozmowy są poufne. Wyjątek jest jeden: zagrożenie życia lub zdrowia. Wtedy konsultant ma obowiązek zadbać o bezpieczeństwo, na przykład przez numer 112, policję albo osobę z Waszego otoczenia (Kwartalnik Policyjny 1/2024).
- Takie sytuacje są rzadkie. W 2025 roku konsultanci odebrali 79 062 kontakty i podjęli 1 432 interwencje, czyli mniej niż 2 na 100 kontaktów (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, komunikat z 23 lutego 2026; proporcja to nasze wyliczenie).
- W każdej chwili możecie zakończyć rozmowę, zmienić temat albo powiedzieć, że na dziś wystarczy. Możecie też wrócić innego dnia.
Jak wygląda rozmowa na 116 111 krok po kroku?
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, która prowadzi telefon, nie publikuje sztywnego scenariusza rozmowy. Publikuje za to zasady, którymi kierują się konsultanci. Na ich podstawie da się opisać, czego się spodziewać.
Przed rozmową
Wybieracie numer 116 111. Nie trzeba numeru kierunkowego. Na stronie Zadzwoń w serwisie 116111.pl (odczyt z października 2026) jest informacja, że telefon działa 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, a za połączenie nie płacicie.
Warto wybrać miejsce, w którym nikt Was nie słyszy. Konsultanci sami radzą, żeby znaleźć taki czas, w którym nie musicie martwić się o prywatność. Dobrze sprawdza się własny pokój, spacer albo pusty korytarz po lekcjach.
Linia może być zajęta.
Według strony O 116 111 konsultanci odbierają od 4 do 7 tysięcy rozmów w miesiącu, a w telefonie pracuje ponad 50 osób, które dyżurują na zmiany (odczyt z października 2026). Zajęta linia nie oznacza, że Wasza sprawa jest za mała. Spróbujcie za kilka minut albo przejdźcie na czat.
Pierwsza minuta
Po drugiej stronie odzywa się człowiek: psycholog albo pedagog przygotowany do pomocy przez telefon. Według strony 116111.pl średni wiek konsultantów to 29 lat. Nie musicie się przedstawiać. Możecie podać samo imię, pseudonim albo nic.
Jeśli zapadnie cisza, to nic złego. Konsultanci są do niej przyzwyczajeni. Wystarczy jedno zdanie na początek:
- „Dzwonię pierwszy raz i nie wiem, co powiedzieć.”
- „Chodzi o to, co dzieje się w mojej klasie.”
- „Ktoś wyśmiewa mnie w internecie i nie daję już rady.”
- „Nie umiem tego nazwać, ale od dawna jest mi źle.”
Środek rozmowy
Opowiadacie tyle, ile chcecie, i w takiej kolejności, jaka przychodzi Wam do głowy. Konsultant dopytuje, żeby dobrze zrozumieć sytuację. Nie ocenia i nie wygłasza kazań.
Nie dostaniecie gotowej recepty.
Konsultanci piszą o sobie: „Nie dajemy gotowych rozwiązań, szukamy ich wspólnie”. W praktyce oznacza to pytania o to, co już próbowaliście, co jest możliwe w Waszej sytuacji i komu z otoczenia ufacie.
Nie musicie mówić wszystkiego.
Możecie powiedzieć: „O tym nie chcę dziś rozmawiać”. Możecie też poprosić o chwilę przerwy. To Wy decydujecie, ile powiecie.
Zakończenie
Pod koniec warto wrócić do tego, co ustaliliście. Możecie poprosić konsultanta o krótkie podsumowanie i wspólnie wybrać następny krok. Czasem jest to rozmowa z kimś dorosłym, czasem wizyta u pedagoga, a czasem po prostu kolejny telefon za kilka dni.
Na stronie Zadzwoń konsultanci zapowiadają też, że pomogą zastanowić się, gdzie jeszcze możecie szukać wsparcia. Nikt nie wymaga od Was obietnic. Rozmowę możecie zakończyć w każdej chwili, także wtedy, gdy uznacie, że to nie był dobry moment.
Ile to trwa? Dla telefonu nie znaleźliśmy oficjalnego limitu czasu. Rzeczniczka fundacji w komunikacie z 21 lutego 2023 roku podała jako przykład rozmowę 30-minutową i dodała, że dzieci mówią o niej jako o najdłuższym czasie, jaki dostały od dorosłego (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 2023). To przykład, a nie norma.

O co zostaniecie zapytani?
Oficjalnej listy pytań nie ma. Dobrą wskazówką jest to, o co konsultanci proszą osoby piszące wiadomości. Na stronie Napisz wiadomość w serwisie 116111.pl (odczyt z października 2026) wymieniają kilka spraw, które pomagają im zrozumieć sytuację. W rozmowie pojawiają się podobne pytania.
Co się dzieje i jak się z tym czujecie.
To główne pytanie. Nie trzeba od razu nazywać problemu. Wystarczy opisać, co czujecie i kiedy.
Czy kontaktowaliście się już wcześniej.
Konsultanci piszą, że ta informacja jest dla nich ważna. Dzięki niej nie zaczynacie od zera, choć za każdym razem możecie trafić na inną osobę.
Czy macie z kim porozmawiać.
Może paść pytanie o bliską osobę albo o to, czy korzystacie z pomocy psychologa. Nikt Was w ten sposób nie sprawdza. Konsultant szuka kogoś, kto może być przy Was po odłożeniu słuchawki.
Ile macie lat.
Takie pytanie może paść, bo wiek pomaga dobrać język i propozycje. Możecie podać go w przybliżeniu. Telefon jest przeznaczony dla osób przed 18. urodzinami. Autorka z fundacji pisze w Kwartalniku Policyjnym (1/2024), że dzwonią nastolatki do 18.-19. roku życia, a najliczniejszą grupą są osoby w wieku 13-15 lat.
Czy jesteście teraz bezpieczni.
To pytanie pada, gdy mówicie o przemocy albo o bardzo trudnych myślach. Konsultant pyta o to wprost, ponieważ taka jest jego rola. Samo pytanie nie uruchamia żadnej procedury.
Czego konsultant nie potrzebuje? Nazwiska, adresu, nazwy szkoły, numeru PESEL ani zgody rodziców. O dane może poprosić w jednej sytuacji: gdy trzeba wezwać do Was pomoc. Piszemy o tym niżej.
Jak wygląda czat 116 111?
Czat jest dla osób, które wolą pisać, nie mają warunków do rozmowy albo nie mogą się dodzwonić. Według strony Czatuj działa codziennie przez całą dobę, a po drugiej stronie są konsultantki i konsultanci, nie boty, czyli programy udające rozmówcę.
- Wejdźcie na stronę 116111.pl i wybierzcie „czatuj”.
- Zalogujcie się. Czat jest dostępny po zalogowaniu. Konto zakłada się na stronie: podajecie nick (wymyśloną nazwę), adres e-mail i hasło, a potem potwierdzacie adres w wiadomości, która przyjdzie na pocztę.
- Jeśli wszyscy konsultanci są zajęci, poczekajcie w kolejce albo wybierzcie telefon lub wiadomość.
- Napiszcie pierwsze zdanie. Może być krótkie: „Nie wiem, jak zacząć”.
- Odpowiadajcie w swoim tempie. Gdy coś jest niejasne, dopytajcie. Konsultant też może dopytywać.
- Pilnujcie czasu. Rozmowa może trwać do 50 minut, więc najważniejszą sprawę warto napisać na początku.
Załóżcie konto wcześniej.
Rejestracja wymaga potwierdzenia adresu e-mail. Lepiej zrobić to w spokojny dzień niż w chwili, gdy jest Wam najtrudniej. Użyjcie adresu, do którego dostęp macie tylko Wy.
Linki nie zostaną otwarte.
Konsultanci ze względów bezpieczeństwa i prywatności nie otwierają linków na czacie. Jeśli chcecie pokazać obraźliwy wpis, opiszcie go słowami albo przepiszcie jego treść.
Jedna rozmowa naraz.
Konsultanci proszą, żeby nie odchodzić od czatu i nie prowadzić w tym czasie kilku innych rozmów. W piśmie łatwiej o nieporozumienie niż w rozmowie na głos.
Jest też trzecia droga: wiadomość przez stronę. Piszecie, kiedy chcecie, a odpowiedź przychodzi zwykle po kilku godzinach, czasem po 2-3 dniach. To dobry wybór, gdy sprawa nie jest pilna i wolicie spokojnie ułożyć myśli.
| Etap | Telefon 116 111 | Czat na 116111.pl |
|---|---|---|
| Początek | Wybieracie numer, bez logowania | Logujecie się na konto z nickiem |
| Czekanie | Linia bywa zajęta, trzeba ponowić próbę | Możliwa kolejka |
| Czas | Brak podanego limitu | Do 50 minut |
| Prywatność w domu | Ktoś może usłyszeć głos | Ktoś może zobaczyć ekran lub historię przeglądarki |
| Pokazanie treści | Opowiadacie własnymi słowami | Opisujecie lub przepisujecie, linki nie są otwierane |
Źródło: 116111.pl, strona O 116 111, strona Zadzwoń i strona Czatuj, odczyt z października 2026. Wiersz o prywatności w domu to nasza uwaga praktyczna.

Czy rozmowa jest naprawdę anonimowa?
W tej sprawie trzeba odróżnić dwa słowa: anonimowość i poufność.
Anonimowość: nie musicie mówić, kim jesteście.
Polityka prywatności serwisu 116111.pl mówi, że pomoc jest anonimowa, czyli nie trzeba podawać imienia, nazwiska ani innych informacji o sobie. Jeśli w rozmowie powiecie o sobie więcej, to nic złego. Fundacja zaznacza jednak, że takich informacji nie usuwa i że przetwarza je po to, by móc pomóc.
Poufność: konsultant nie opowiada o rozmowie.
Na stronie O 116 111 czytamy, że konsultanci nie powiedzą nikomu, o czym rozmawialiście. Nie dzwonią do rodziców, wychowawcy ani dyrekcji, żeby zdać relację. Jedyny wyjątek to zagrożenie życia lub zdrowia.
Konto na stronie.
Do czatu i wiadomości potrzebne jest konto z adresem e-mail. Według polityki prywatności konta, na które nikt nie logował się przez ponad 2 lata, są usuwane. Osoba, która skończyła 16 lat, sama decyduje o swoich danych w usługach internetowych, a w imieniu młodszych robią to rodzice lub opiekunowie.
Ślady po Waszej stronie.
Konsultanci radzą, żeby po rozmowie usunąć numer z listy połączeń i wyczyścić historię przeglądarki, jeśli obawiacie się, że ktoś ją przejrzy. Więcej o tym, skąd dorośli mogliby się dowiedzieć o kontakcie, piszemy w tekście Telefon 116 111 - o co zapytają i czy rodzice dowiedzą się, że dzwoniliście.
Jednej rzeczy w oficjalnych materiałach nie znaleźliśmy: czy konsultant widzi na ekranie numer, z którego dzwonicie. Dlatego nie odpowiadamy na to pytanie. Możecie zadać je konsultantowi na początku rozmowy. To zwyczajne pytanie i macie prawo je zadać.
Kiedy konsultant wzywa pomoc?
To pytanie zatrzymuje wiele osób przed pierwszym telefonem. Odpowiedź jest konkretna, bo opisała ją specjalistka fundacji w artykule „Telefon dający siłę” w Kwartalniku Policyjnym 1/2024.
Konsultant ma obowiązek działać, gdy oceni, że życie lub zdrowie osoby, z którą rozmawia, jest zagrożone. Autorka zaznacza, że interwencje podejmowane są tylko wtedy, gdy jest taka konieczność. Sama rozmowa o smutku, lęku, hejcie czy kłótni w domu nią nie jest.
Jakie to sytuacje?
- Ktoś podjął próbę odebrania sobie życia albo mówi, że zamierza to zrobić. Według artykułu to najczęstszy powód interwencji.
- Dziecko doświadcza przemocy, w tym wykorzystania seksualnego, i grozi mu dalsza krzywda.
- Dziecko zostało bez opieki albo z innego powodu nie jest bezpieczne, a w rozmowie nie udało się znaleźć rozwiązania, które to bezpieczeństwo zapewni.
Rozmowa o trudnych myślach to jeszcze nie interwencja.
Możecie powiedzieć, że czasem nie chce się Wam żyć, i dalej po prostu rozmawiać. Konsultant zapyta o szczegóły, żeby ocenić, czy jesteście teraz bezpieczni. Według Kwartalnika Policyjnego o myślach lub planach samobójczych mówiło konsultantom średnio 18 młodych osób dziennie (stan opisany na początku 2024 roku), a interwencji w całym 2023 roku było 883. Ogromna większość takich rozmów kończy się więc wsparciem i planem, a nie wezwaniem służb.
Jak wygląda interwencja?
Konsultantom zależy na rozwiązaniu, na które jesteście gotowi i na które się zgadzacie. Autorka pisze, że wtedy pomoc jest szybsza i skuteczniejsza. Dlatego konsultant stara się uzgodnić z Wami, co zrobi.
- Konsultant mówi wprost, że martwi się o Wasze bezpieczeństwo.
- Pyta, gdzie jesteście i jak się nazywacie. Jeśli podacie te informacje, może wezwać pomoc przez numer alarmowy 112.
- Za Waszą zgodą może skontaktować się z rodzicem, opiekunem albo instytucją, na przykład ze szkołą lub ośrodkiem pomocy społecznej.
Co, jeśli ktoś w takiej chwili odmawia podania danych? Uczciwie trzeba powiedzieć, że anonimowość ma tu granicę. Telefon od 3 listopada 2008 roku ma porozumienie z policją. Na jego podstawie konsultant niezwłocznie przekazuje informację o zagrożeniu życia lub zdrowia dyżurującemu całą dobę pracownikowi Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, a ten rozpoczyna działania, które mają doprowadzić do udzielenia pomocy. Artykuł nie opisuje, jakimi metodami policja to robi, więc i my ich nie opisujemy.
Dotyczy to wyłącznie zagrożenia życia lub zdrowia. Nie dotyczy rozmów o hejcie, ocenach, zakochaniu, rodzicach ani o tym, że jest Wam ciężko.
Jak często do tego dochodzi?
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę podała 23 lutego 2026 roku, że w 2025 roku konsultanci odebrali 79 062 kontakty, a w 1 432 przypadkach podjęli interwencję. Z tych dwóch liczb wynika, że interwencją kończyło się mniej niż 2 na 100 kontaktów. W komunikacie z 19 stycznia 2026 roku fundacja podała też, że w 2025 roku interwencji było o ponad 40% więcej niż rok wcześniej.
Liczby mają ograniczenia. Pochodzą od organizacji, która sama prowadzi telefon, i nikt z zewnątrz ich nie sprawdza. Kontakt to nie to samo co osoba, bo jedna osoba może dzwonić wiele razy. Nasza proporcja jest więc przybliżeniem, a nie dokładnym pomiarem. Więcej danych omawiamy w tekście Z czym młodzi dzwonią na 116 111?.

Czego się boicie przed pierwszym kontaktem?
Autorka artykułu w Kwartalniku Policyjnym pisze, że młode osoby zwykle mają wiele obaw związanych z samą rozmową. To normalne. Oto kilka częstych i to, co wynika z zasad telefonu.
„Mój problem jest za mały.”
Konsultanci piszą, że można zadzwonić zawsze, gdy coś jest dla Was ważne albo sprawia kłopot. Według tego samego artykułu telefon nie jest linią wyłącznie interwencyjną. Służy przede wszystkim do rozmowy z życzliwym dorosłym.
„Rozpłaczę się i nic nie powiem.”
Płacz i cisza są częścią wielu rozmów. Konsultant poczeka. Jeśli mówienie jest zbyt trudne, czat pozwala napisać to samo bez głosu.
„Każą mi iść do rodziców albo na policję.”
Konsultant może zaproponować rozmowę z kimś dorosłym, ale decyzja należy do Was. Jeśli chcecie się do takiej rozmowy przygotować, pomoże tekst Jak powiedzieć rodzicom o hejcie, gdy boicie się, że zabiorą Wam telefon?.
„Nie uwierzą mi.”
Konsultant nie prowadzi dochodzenia i nie żąda dowodów. Przyjmuje to, co mówicie. Dowody przydają się dopiero wtedy, gdy zdecydujecie się zgłosić sprawę w szkole, w serwisie albo na policji.
„Zadzwoniłam raz i było niezręcznie.”
Zdarza się, że pierwsza rozmowa nie wychodzi. Możecie zadzwonić ponownie i trafić na inną osobę. Możecie też zmienić sposób kontaktu.
„Chcę zadzwonić w sprawie koleżanki.”
Można. Konsultanci wymieniają wśród tematów sytuacje, w których jesteście świadkami przemocy albo niepokoi Was coś w otoczeniu. O tym, kiedy cudzej tajemnicy nie warto trzymać, piszemy w tekście Przyjaciółka prosi, żeby nikomu nie mówić o hejcie.
Jak przygotować się do rozmowy o hejcie?
Przygotowanie nie jest obowiązkowe. Kartka z notatkami może jednak pomóc, bo w stresie łatwo zgubić wątek.
- Zapiszcie jedno zdanie, od którego zaczniecie.
- Zanotujcie, od kiedy to trwa i gdzie się dzieje: w klasie, na grupie, w komentarzach.
- Zapiszcie, kto już o tym wie i jak zareagował.
- Pomyślcie, czego potrzebujecie: wysłuchania, pomysłu na następny krok czy pomocy w rozmowie z dorosłym.
- Zapiszcie jedno pytanie, które koniecznie chcecie zadać.
Konsultant pomoże Wam uporządkować sytuację i wybrać następny krok. Nie usunie wpisu ani konta, bo od tego są zgłoszenia w serwisie, szkoła i w poważnych sprawach policja. Zanim cokolwiek zgłosicie, warto zachować zrzuty ekranu. Jak to zrobić, opisujemy w tekście Jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.
Jeśli po rozmowie zdecydujecie się powiedzieć o sprawie w szkole, zajrzyjcie do tekstu Jak zgłosić hejt wychowawcy lub pedagogowi i nie zostać uznanym za donosiciela?. Gdy konsultant zaproponuje spotkanie ze specjalistą, przyda się tekst Pierwsza wizyta u psychologa po hejcie.
Co zrobić po rozmowie?
Po odłożeniu telefonu wiele osób czuje ulgę, a część zmęczenie albo wątpliwości, czy dobrze zrobiła. Jedno i drugie jest zwyczajną reakcją na to, że powiedzieliście głośno coś trudnego.
Zapiszcie ustalenia.
Dwa lub trzy zdania wystarczą: co ustaliliście i co chcecie zrobić jako pierwsze. Następnego dnia łatwiej będzie do tego wrócić.
Zróbcie jeden mały krok.
Nie trzeba od razu rozwiązywać całej sprawy. Wystarczy jedna rzecz, na przykład wyciszenie grupy albo umówienie się na rozmowę z pedagogiem.
Wróćcie, jeśli trzeba.
Możecie zadzwonić lub napisać ponownie. Przy kolejnej rozmowie powiedzcie, że już dzwoniliście lub pisaliście. Konsultanci proszą o tę informację.
Telefon zaufania nie zastępuje terapii ani stałej opieki specjalisty. Jest miejscem pierwszej rozmowy i wsparcia w trudnej chwili. Ten tekst opisuje zasady na podstawie publicznych materiałów i nie zastępuje porady prawnika ani psychologa.
Podsumowanie: czego się spodziewać po pierwszym kontakcie
Po drugiej stronie jest psycholog albo pedagog, który słucha i dopytuje. Nie potrzebuje Waszego nazwiska ani adresu. Pyta o to, co się dzieje, jak się czujecie i kto może Was wesprzeć na miejscu.
O rozmowie nikt się nie dowiaduje. Wyjątkiem jest zagrożenie życia lub zdrowia i wtedy konsultant stara się uzgodnić z Wami, jak wezwać pomoc. W 2025 roku dotyczyło to mniej niż 2 na 100 kontaktów. Telefon i czat działają całą dobę, a rozmowę możecie zakończyć, kiedy zechcecie.
Gdzie szukać pomocy?
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży to 116 111, a czat i wiadomości znajdziecie na stronie 116111.pl. Dorośli, którzy martwią się o dziecko, mogą zadzwonić pod 800 100 100. Dorosłym w kryzysie emocjonalnym służy numer 116 123. Gdy komuś coś zagraża w tej chwili, dzwońcie pod 112. Inne linie zebraliśmy w tekście Telefony i czaty pomocowe dla osób dotkniętych hejtem.
Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Osoby niepełnoletnie prosimy o kontakt razem z rodzicem albo innym zaufanym dorosłym: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.
Najczęściej zadawane pytania
1. Czy muszę podać imię, gdy dzwonię na 116 111?
Nie. Polityka prywatności serwisu 116111.pl mówi, że pomoc jest anonimowa i nie trzeba podawać imienia ani nazwiska. Możecie użyć pseudonimu albo nie przedstawiać się wcale.
2. Ile trwa rozmowa z konsultantem 116 111?
Dla telefonu fundacja nie podaje limitu czasu. Czat może trwać do 50 minut. Krótsza rozmowa też jest w porządku, jeśli powiedzieliście to, co najważniejsze.
3. Czy na czacie 116 111 rozmawiam z botem?
Nie. Strona Czatuj podaje wprost, że po drugiej stronie są konsultantki i konsultanci, a nie boty. To te same osoby, które pracują w telefonie zaufania.
4. Czy do czatu 116 111 potrzebne jest konto?
Tak, czat jest dostępny po zalogowaniu. Przy zakładaniu konta podaje się nick, adres e-mail i hasło, a adres trzeba potwierdzić w wiadomości z serwisu. Warto zrobić to wcześniej, w spokojnej chwili.
5. Kiedy konsultant 116 111 zawiadamia policję?
Tylko wtedy, gdy oceni, że życie lub zdrowie rozmówcy jest zagrożone. Według Kwartalnika Policyjnego 1/2024 najczęściej chodzi o próbę samobójczą albo zapowiedź odebrania sobie życia, a także o przemoc i pozostawienie dziecka bez opieki.
6. Czy konsultant zadzwoni do moich rodziców?
Konsultanci nie przekazują rodzicom treści rozmów. Przy zagrożeniu życia lub zdrowia mogą, za zgodą dziecka, skontaktować się z rodzicem, opiekunem albo szkołą. Starają się uzgodnić to w trakcie rozmowy.
7. Co, jeśli powiem o myślach samobójczych?
Konsultant potraktuje to poważnie i zapyta, czy jesteście teraz bezpieczni. Sama rozmowa o takich myślach nie oznacza wezwania służb. Jeśli zagrożenie jest bezpośrednie, konsultant zadba o pomoc, a w nagłej sytuacji można też od razu zadzwonić pod 112.
8. Czy mogę się rozłączyć w trakcie rozmowy?
Tak, rozmowę można zakończyć w każdej chwili. Jeśli to możliwe, powiedzcie konsultantowi, że kończycie, żeby nie martwił się, że połączenie zostało przerwane. Możecie wrócić innego dnia.
9. Czy za każdym razem rozmawiam z tą samą osobą?
Raczej nie. W telefonie pracuje ponad 50 konsultantów, którzy dyżurują na zmiany. Dlatego warto na początku powiedzieć, że kontaktowaliście się już wcześniej i w jakiej sprawie.
10. Czy mogę zadzwonić na 116 111 w sprawie kolegi lub koleżanki?
Tak. Konsultanci wymieniają wśród tematów sytuacje, w których jesteście świadkami przemocy albo niepokoi Was coś w otoczeniu. Pomogą ustalić, jak wesprzeć tę osobę i komu dorosłemu o tym powiedzieć.
11. Czy mogę wysłać konsultantowi link do obraźliwego wpisu?
Na czacie konsultanci nie otwierają linków ze względu na bezpieczeństwo i prywatność. Opiszcie wpis własnymi słowami albo przepiszcie jego treść. Zrzuty ekranu zachowajcie dla siebie na wypadek zgłoszenia.
12. Mam 18 lat. Czy mogę jeszcze zadzwonić na 116 111?
Numer jest przeznaczony dla osób przed 18. urodzinami i konsultanci nie prowadzą rozmów z dorosłymi. Specjalistka fundacji pisała w 2024 roku, że dzwonią nastolatki do 18.-19. roku życia. Dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym działa numer 116 123.
13. Co zrobić, gdy nie mogę się dodzwonić?
Spróbujcie ponownie za kilka minut albo o innej porze. Możecie też wybrać czat lub wiadomość przez stronę 116111.pl. Jeśli sprawa dotyczy bezpośredniego zagrożenia, dzwońcie pod 112.
14. Czy konsultant usunie hejt z internetu?
Nie, telefon zaufania nie zgłasza treści w serwisach i nie usuwa wpisów. Pomaga uporządkować sytuację i wybrać następny krok. Zgłoszenie można potem złożyć w serwisie, w szkole albo z pomocą dorosłego.
Źródła
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (116111.pl), 2026: O 116 111
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (116111.pl), 2026: Zadzwoń
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (116111.pl), 2026: Czatuj
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (116111.pl), 2026: Napisz wiadomość
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (116111.pl), 2026: Polityka prywatności
- Centrum Szkolenia Policji, aut. A. Machniak, 2024: Telefon dający siłę, Kwartalnik Policyjny 1/2024
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 2026: Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją - niemalże 80 tysięcy kontaktów i prawie 1500 interwencji w telefonie zaufania 116 111 (dane za 2025 rok)
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 2026: Problemy zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży: w 2025 roku o ponad 40% wzrosła liczba interwencji w telefonie zaufania 116 111
- Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 2023: Dzieci mówią, że 30-minutowa rozmowa z konsultantem telefonu zaufania 116 111 to najdłuższy czas, jaki dostali od dorosłych
A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu
Które pierwsze zdanie pomogło Wam zacząć rozmowę z konsultantem albo jakiego zdania nadal Wam brakuje? Czy przed pierwszym kontaktem mieliście obawę, o której tutaj nie napisaliśmy? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.
Komentarze
Wszystkie komentarze sprawdzamy przed publikacją. Emblemat przy nicku to ranga za wsparcie fundacji. Zdobądź swój emblemat