Głuche telefony i dziesiątki połączeń dziennie - złośliwe niepokojenie z art. 107 k.w.

Telefon dzwoni kilkanaście razy dziennie, a po odebraniu słychać ciszę. Albo przychodzi seria SMS-ów z obcego numeru, także w nocy. Po kilku dniach trudno myśleć o czymkolwiek innym.

Polskie prawo zna na to dwie odpowiedzi: wykroczenie złośliwego niepokojenia i przestępstwo uporczywego nękania. Poniżej wyjaśniamy, czym się różnią, jak zgłosić głuche telefony, co może zrobić operator i jak zebrać materiał, który policja i sąd potraktują poważnie.

W skrócie

• Złośliwe niepokojenie to wykroczenie z art. 107 Kodeksu wykroczeń. Grozi za nie kara ograniczenia wolności, grzywna albo nagana, a grzywna wynosi od 20 do 5000 zł (Kodeks wykroczeń, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu, stan na 2026 r.).
• Gdy połączenia są uporczywe i budzą poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, wchodzi w grę przestępstwo z art. 190a Kodeksu karnego, zagrożone karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.
• Na zgłoszenie wykroczenia jest mało czasu: karalność ustaje po roku od czynu, chyba że w tym czasie wszczęto postępowanie.
• Operator na Wasz wniosek może zidentyfikować numery, z których płyną połączenia uciążliwe lub zawierające groźby, także numery zastrzeżone. Dane przekazuje jednak policji, prokuratorowi lub sądowi, a nie Wam.
• Policja wszczęła w 2023 r. 7107 postępowań o czyny z art. 190a k.k. i stwierdziła 4491 przestępstw (statystyka Policji).
• Blokada numeru w telefonie pomaga odzyskać spokój, ale najpierw zapiszcie historię połączeń. Bez niej trudno wykazać skalę.

Czy głuche telefony są karalne?

Tak, mogą być. Nie każdy niechciany telefon jest jednak czynem zabronionym. Liczy się to, po co ktoś dzwoni, jak często i jaki ma to skutek dla osoby, do której dzwoni.

Co mówi art. 107 Kodeksu wykroczeń

Przepis jest krótki. Karze podlega ten, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi. Kary to ograniczenie wolności, grzywna albo nagana.

Cel dokuczenia.
Sprawca musi działać po to, żeby sprawić przykrość. Pomyłkowe połączenia, natarczywy sprzedawca albo znajomy, który nie rozumie odmowy, nie zawsze spełnią ten warunek.

Złośliwość.
Chodzi o zachowanie, które nie ma żadnego rozsądnego uzasadnienia poza chęcią dokuczenia. Dzwonienie po nocach i rozłączanie się, milczenie w słuchawce, dziesiątki pustych SMS-ów to typowe przykłady.

Niepokojenie.
Przepis nie wymaga, żeby połączeń było dużo ani żeby trwały długo. W praktyce jedno głuche połączenie trudno jednak uznać za złośliwe niepokojenie. Im więcej zdarzeń i im wyraźniejszy wzór, tym łatwiej wykazać zamiar.

Jakie kary grożą za wykroczenie

Według Kodeksu wykroczeń (tekst ujednolicony, stan na 2026 r.) grzywna wynosi od 20 do 5000 zł. Kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc i polega zwykle na nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze od 20 do 40 godzin. Nagana jest karą najłagodniejszą.

To nie są wysokie kary. Dla wielu sprawców samo wezwanie na policję i sprawa w sądzie wystarczają jednak, żeby przestali. Orzeczenie za wykroczenie ma też znaczenie na przyszłość: jeśli telefony wrócą, łatwiej wykazać uporczywość i przejść do sprawy karnej.

Kiedy telefon nie jest wykroczeniem

Wierzyciel, który dzwoni w sprawie długu, telemarketer albo ankieter zwykle nie działają w celu dokuczenia. Ich zachowanie ocenia się według innych przepisów. Na marketing przez telefon firma musi mieć Waszą wcześniejszą zgodę, co wynika z art. 398 Prawa komunikacji elektronicznej z 2024 r.

Inaczej jest też z wiadomościami podszywającymi się pod bank lub kuriera. To próby wyłudzenia, a nie niepokojenie.

Kiedy uporczywe połączenia stają się nękaniem?

Granica między wykroczeniem a przestępstwem nie zależy od jednej liczby połączeń. Zależy od dwóch rzeczy: uporczywości i skutku.

Co mówi art. 190a Kodeksu karnego

Zgodnie z Kodeksem karnym (tekst ujednolicony, stan na 2026 r.) przestępstwo popełnia ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby dla niej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza jej prywatność. Kara to pozbawienie wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Uporczywość.
Zachowanie powtarza się przez dłuższy czas i trwa mimo próśb o zaprzestanie. Kilkadziesiąt połączeń w jeden wieczór to jeszcze nie to samo co telefony każdego dnia przez dwa miesiące.

Skutek.
W sprawie o nękanie trzeba wykazać, co połączenia z Wami zrobiły. Lęk przed wyjściem z domu, zmiana numeru, wyłączanie telefonu na noc, kłopoty ze snem, wizyta u lekarza lub psychologa to okoliczności, które mają znaczenie.

Inne zachowania obok telefonów.
Nękanie rzadko ogranicza się do jednego kanału. Jeśli tej samej osobie przypisujecie także wiadomości w komunikatorach, komentarze, wystawanie pod domem albo kontakt z Waszą rodziną, opiszcie wszystko razem. Więcej o tym piszemy w tekście o tym, kiedy natrętne wiadomości stają się przestępstwem.

Wykroczenie a przestępstwo: porównanie

Cecha	Złośliwe niepokojenie (art. 107 k.w.)	Uporczywe nękanie (art. 190a k.k.)
Rodzaj czynu	Wykroczenie	Przestępstwo
Co trzeba wykazać	Złośliwość i cel dokuczenia	Uporczywość oraz poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotne naruszenie prywatności
Kara	Ograniczenie wolności (1 miesiąc), grzywna od 20 do 5000 zł albo nagana	Pozbawienie wolności od 6 miesięcy do 8 lat
Kto prowadzi sprawę	Policja jako oskarżyciel publiczny, sprawę rozpoznaje sąd	Policja i prokurator, potem sąd karny
Wniosek pokrzywdzonego	Niepotrzebny, wystarczy zawiadomienie	Konieczny, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego

Źródło: Kodeks wykroczeń, Kodeks karny i Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, teksty ujednolicone Kancelarii Sejmu, stan na 2026 r.

Gdy w słuchawce padają groźby albo żądania

Jeśli dzwoniący grozi Wam lub Waszym bliskim, sprawa wychodzi poza niepokojenie. Groźba karalna jest osobnym przestępstwem. Osobnym czynem jest też zmuszanie do określonego zachowania, na przykład do usunięcia wpisu albo wycofania skargi. Pisaliśmy o tym w tekście o zmuszaniu do określonego zachowania i groźbie karalnej.

Wyzwiska w słuchawce albo w SMS-ach mogą z kolei stanowić zniewagę, ściganą z oskarżenia prywatnego. Różnicę między zniewagą w rozmowie prywatnej i publiczną wyjaśniamy w tekście o dwóch typach czynu z art. 216 k.k.

Nie musicie sami rozstrzygać, który przepis pasuje. Opiszcie fakty. Kwalifikację prawną ustala policja, prokurator i sąd.

Ile takich spraw trafia na policję?

Publiczne dane dotyczą przestępstwa nękania. Statystyka Policji podaje, że w 2012 r., pierwszym roku ujętym w zestawieniu, wszczęto 4455 postępowań z art. 190a k.k. i stwierdzono 2690 przestępstw. Najwięcej było ich w 2019 r.: 10 712 postępowań i 6364 przestępstwa stwierdzone.

Rok	Postępowania wszczęte	Przestępstwa stwierdzone
2012	4455	2690
2015	6703	3243
2019	10 712	6364
2021	7755	5549
2023	7107	4491

Źródło: Policja, zestawienie dla art. 190a k.k. za lata 2012-2023.

Te liczby trzeba czytać ostrożnie. Art. 190a obejmuje także podszywanie się pod inną osobę, więc nie wszystkie sprawy dotyczą telefonów. Zestawienie nie rozdziela nękania przez telefon, w sieci i w świecie fizycznym. Kończy się na 2023 r. Osobnej, publicznej statystyki policyjnej dla wykroczenia z art. 107 k.w. nie znaleźliśmy, dlatego nie podajemy tu liczby takich spraw.

Z danych wynika jedno: w każdym roku liczba przestępstw stwierdzonych jest wyraźnie niższa od liczby wszczętych postępowań. W 2023 r. było to 4491 wobec 7107. Część zgłoszeń kończy się brakiem dowodów albo inną kwalifikacją, w tym wykroczeniem. Dlatego tak ważna jest dokumentacja. O tym, dlaczego wiele osób w ogóle nie zgłasza takich spraw, piszemy w tekście o ciemnej liczbie w badaniach.

Jak udokumentować głuche telefony i SMS-y?

Dobra dokumentacja ma pokazać trzy rzeczy: skalę, wzór i wpływ na Wasze życie. Zacznijcie ją prowadzić od razu, nawet jeśli jeszcze nie wiecie, czy pójdziecie na policję.

Dziennik połączeń

Prowadźcie prostą tabelę: data, godzina, numer albo informacja o numerze zastrzeżonym, czas trwania, co było słychać, co zrobiliście. Dopisujcie też okoliczności, na przykład to, że telefon zadzwonił chwilę po Waszym wyjściu z pracy.

1. Zróbcie zrzuty ekranu historii połączeń i wiadomości. Na zrzucie ma być widoczna data i godzina.
2. Nie usuwajcie SMS-ów ani wiadomości z poczty głosowej. Zapiszcie je także poza telefonem.
3. Zanotujcie, kto był przy Was, gdy telefon dzwonił. Ta osoba może być świadkiem.
4. Zapiszcie skutki: nieprzespane noce, wizyty u lekarza, zmianę numeru, koszty.
5. Jeśli podejrzewacie konkretną osobę, zapiszcie, skąd to przypuszczenie. Nie oddzwaniajcie z pretensjami i nie odpowiadajcie tym samym.

Szerzej o zrzutach, kopiach i metadanych piszemy w tekście o zabezpieczaniu dowodów.

Jedna wyraźna prośba o zaprzestanie

Jeśli znacie numer albo osobę, wyślijcie jedną krótką wiadomość i zachowajcie ją. Pokazuje ona, że dalsze telefony są niechciane, co pomaga wykazać złośliwość i uporczywość.

Przykład wiadomości.
„Proszę o zaprzestanie dzwonienia i wysyłania wiadomości na mój numer. Nie życzę sobie dalszego kontaktu. Kolejne próby zgłoszę na policję.”

Na tym poprzestańcie. Dłuższa wymiana zdań daje sprawcy to, na czym mu zależy, i utrudnia późniejszą ocenę sprawy. Jeśli boicie się reakcji tej osoby, pomińcie ten krok i od razu idźcie na policję.

Wykaz połączeń od operatora

Jako abonenci możecie zażądać od operatora szczegółowego wykazu wykonanych usług. Według art. 352 Prawa komunikacji elektronicznej operator doręcza go w terminie 14 dni od żądania, a wykaz może objąć okres do 12 miesięcy wstecz. Operator może pobrać za niego opłatę.

Ten dokument ma jedno ograniczenie. Ustawa opisuje go jako wykaz usług, które Wy wykonaliście, z numerem wywoływanym. Połączeń przychodzących zwykle w nim nie ma. Do wykazania, kto dzwonił do Was, służy inna droga, opisana niżej.

Co może zrobić operator?

Operator ma trzy narzędzia, o których warto wiedzieć: identyfikację połączeń uciążliwych, blokadę numerów zastrzeżonych i zmianę numeru.

Identyfikacja połączeń uciążliwych

Art. 397 Prawa komunikacji elektronicznej pozwala operatorowi uchylić zastrzeżenie numeru, gdy abonent uprawdopodobni, że kierowane są do niego połączenia uciążliwe lub zawierające groźby. Celem jest identyfikacja numerów, z których płyną te połączenia. Operator rejestruje wtedy dane dzwoniących na Wasze żądanie.

Zarejestrowane dane pozostają w dyspozycji operatora. Nie dostaniecie listy numerów do ręki. Operator udostępnia je uprawnionym podmiotom, sądowi i prokuratorowi. Dlatego wniosek do operatora i zawiadomienie na policji najlepiej złożyć w tym samym czasie.

Wzór wniosku do operatora.
„Na podstawie art. 397 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo komunikacji elektronicznej wnoszę o identyfikację numerów, z których kierowane są połączenia uciążliwe na mój numer [numer]. Od [data] otrzymuję od kilku do kilkunastu połączeń dziennie, w tym z numerów zastrzeżonych, w godzinach [godziny]. Dzwoniący milczy albo rozłącza się po odebraniu. W załączeniu przekazuję zestawienie połączeń z datami i godzinami. Proszę o rejestrowanie danych dzwoniących i o pisemne potwierdzenie przyjęcia wniosku. Sprawę zgłaszam równolegle na policji.”

Złóżcie wniosek w formie, która zostawia ślad: pisemnie w salonie z potwierdzeniem na kopii, przez formularz na koncie klienta albo listem poleconym. Każdy operator ma własną procedurę, więc zapytajcie infolinię, jak przyjmuje takie wnioski.

Jak długo operator przechowuje dane

Według art. 47 Prawa komunikacji elektronicznej operator przechowuje dane o połączeniach i nieudanych próbach połączeń przez 12 miesięcy od dnia połączenia. Po tym czasie je niszczy, chyba że zostały zabezpieczone. To kolejny powód, żeby nie czekać ze zgłoszeniem.

Dostęp do tych danych ma swoje granice. Ustawa o Policji (tekst ujednolicony, stan na 2026 r.) pozwala policji sięgać po dane telekomunikacyjne w celu zapobiegania przestępstwom lub ich wykrywania. W sprawie prowadzonej wyłącznie o wykroczenie uzyskanie billingów bywa więc trudniejsze, a o dane może wystąpić sąd. Pytajcie policjanta wprost, czy i jak wystąpi o dane, i poproście o wpisanie Waszego wniosku do protokołu.

Blokada numerów zastrzeżonych i zmiana numeru

Ten sam art. 397 zobowiązuje operatora do zapewnienia abonentowi możliwości blokady połączeń przychodzących od osób, które ukrywają swój numer. Operator nie pobiera za to opłat. Zapytajcie o tę usługę na infolinii lub w salonie.

Jeśli nic nie pomaga, art. 323 daje abonentowi prawo żądania zmiany numeru, gdy wykaże, że korzystanie z dotychczasowego jest uciążliwe. To rozwiązanie ostateczne i kłopotliwe, ale czasem przynosi ulgę. Zanim zmienicie numer, zabezpieczcie historię połączeń ze starego.

Zastanówcie się też, skąd sprawca ma numer. Bywa, że ktoś umieścił go w fałszywym ogłoszeniu i dzwonią przypadkowi ludzie. Wtedy pomoże tekst o tym, jak zdjąć fałszywe ogłoszenie z Waszym numerem.

Jak zablokować numer w telefonie?

Blokada w telefonie działa od razu i nie wymaga kontaktu z operatorem. Zróbcie ją dopiero po zapisaniu historii połączeń.

Android

Według pomocy aplikacji Telefon Google wystarczy otworzyć historię połączeń, wybrać numer i użyć opcji blokowania lub zgłoszenia spamu. Telefon będzie wtedy automatycznie odrzucał połączenia z tego numeru. W ustawieniach aplikacji, w części o zablokowanych numerach, można też włączyć blokowanie numerów prywatnych i niezidentyfikowanych.

Google zaznacza, że połączenia przychodzące w czasie blokady nie pojawią się w historii połączeń. Dla dokumentacji to wada: po blokadzie nie zobaczycie, czy sprawca dalej próbuje. Tu przydaje się rejestracja połączeń po stronie operatora.

iPhone

Wsparcie Apple opisuje ustawienia dla połączeń z numerów, których nie macie w kontaktach. Można je wyciszać, wtedy trafiają do poczty głosowej, albo filtrować do osobnej listy. Dodajcie wcześniej do kontaktów ważne numery, na przykład szkoły dziecka i przychodni, żeby ich nie przeoczyć.

Wyciszenie ma tę zaletę, że telefon nie dzwoni, a połączenie nie znika bez śladu, bo trafia do poczty głosowej. Na czas zbierania materiału bywa więc lepsze niż pełna blokada.

Jak zgłosić głuche telefony na policję?

Złośliwe niepokojenie jest ścigane z urzędu. Nie musicie pisać wniosku o ukaranie ani znać sprawcy. Wystarczy zawiadomienie w dowolnej jednostce policji, ustnie do protokołu albo na piśmie.

Co powinno znaleźć się w zawiadomieniu

1. Wasze dane i numer telefonu, na który przychodzą połączenia.
2. Okres, liczba i pory połączeń oraz wiadomości, najlepiej z dziennikiem w załączniku.
3. Numery dzwoniących albo informacja, że są zastrzeżone.
4. Opis tego, co słychać w słuchawce i jaką treść mają SMS-y.
5. Kogo podejrzewacie i dlaczego, jeśli macie takie przypuszczenie.
6. Jak połączenia wpływają na Wasze życie.
7. Wniosek o wystąpienie do operatora o dane dzwoniących.

Wzór zawiadomienia.
„Zawiadamiam o złośliwym niepokojeniu mnie połączeniami telefonicznymi i wiadomościami SMS. Od [data] na mój numer [numer] przychodzi od [liczba] do [liczba] połączeń dziennie, także w godzinach nocnych, z numeru [numer] oraz z numerów zastrzeżonych. Po odebraniu dzwoniący milczy lub się rozłącza. W dniu [data] wysłałam prośbę o zaprzestanie kontaktu, połączenia trwają nadal. W załączeniu przekazuję zestawienie połączeń, zrzuty ekranu i kopię wniosku do operatora. Wnoszę o ustalenie sprawcy, w tym o uzyskanie danych od operatora, oraz o skierowanie wniosku o ukaranie do sądu. Jeżeli zebrany materiał wskaże na uporczywe nękanie, składam wniosek o ściganie sprawcy za przestępstwo z art. 190a Kodeksu karnego.”

Ostatnie zdanie jest ważne. Nękanie jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego, więc bez niego policja nie poprowadzi sprawy o przestępstwo. Poproście o kopię protokołu albo potwierdzenie złożenia pisma.

Co dzieje się po zgłoszeniu

Policja prowadzi czynności wyjaśniające. Według Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst ujednolicony, stan na 2026 r.) powinny się one zakończyć w ciągu miesiąca od podjęcia. Potem są dwie możliwości.

Policja kieruje wniosek o ukaranie do sądu.
Dostaniecie o tym zawiadomienie ze wskazaniem sądu. Macie wtedy 7 dni na oświadczenie, że chcecie działać obok policji jako oskarżyciel posiłkowy. Daje to prawo do udziału w rozprawie, składania wniosków dowodowych i zaskarżenia wyroku.

Policja nie znajduje podstaw do wniosku.
Zawiadomi Was o tym i poda przyczynę. Macie prawo zapoznać się z zebranym materiałem i dostać jego kopie za opłatą.

Czy można samodzielnie złożyć wniosek o ukaranie?

Tak, ale dopiero w określonej sytuacji. Art. 27 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia pozwala pokrzywdzonemu wnieść własny wniosek o ukaranie jako oskarżyciel posiłkowy w dwóch przypadkach.

Brak informacji przez miesiąc.
W ciągu miesiąca od powiadomienia policji o wykroczeniu nie dostaliście wiadomości, że policja skierowała wniosek o ukaranie.

Odmowa policji.
Dostaliście zawiadomienie, że czynności wyjaśniające nie dały podstaw do wniesienia wniosku.

Co musi zawierać wniosek pokrzywdzonego

Wniosek składa się do sądu rejonowego. Zgodnie z art. 57 musi zawierać cztery elementy.

1. Imię, nazwisko i adres obwinionego oraz inne dane potrzebne do ustalenia jego tożsamości.
2. Opis zarzucanego czynu: miejsce, czas, sposób i okoliczności.
3. Wskazanie dowodów.
4. Wasze imię, nazwisko, adres i podpis.

Pierwszy punkt jest największą trudnością. Bez danych sprawcy sąd nie nada biegu Waszemu wnioskowi o ukaranie. Jeśli dzwoni ktoś nieznany, kluczowe są czynności policji i dane od operatora. Dlatego w zawiadomieniu wyraźnie proście o ich uzyskanie.

Terminy, o których trzeba pamiętać

Karalność wykroczenia ustaje po roku od jego popełnienia. Jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie, ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Przy serii połączeń każde kolejne zdarzenie ma własną datę, ale starsze epizody mogą się przedawnić. Zgłaszajcie sprawę, gdy trwa, a nie po wielu miesiącach.

Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. Przy własnym wniosku o ukaranie albo przy sporze o kwalifikację czynu warto skonsultować pismo z adwokatem lub radcą prawnym.

Co zrobić, gdy sprawca zmienia numery albo dzwoni z zastrzeżonego?

To częsta sytuacja i nie przekreśla sprawy. Zmienia tylko to, na czym trzeba się skupić.

Dokumentujcie wzór, a nie numer.
Te same pory, ten sam sposób zachowania, połączenia zaraz po określonych zdarzeniach. Wzór łączy różne numery w jedną sprawę.

Korzystajcie z identyfikacji u operatora.
Zastrzeżenie numeru ukrywa go przed Wami, nie przed operatorem. Wniosek z art. 397 służy właśnie takim sytuacjom.

Nie instalujcie aplikacji obiecujących ujawnienie numeru.
Takie programy zwykle wymagają szerokiego dostępu do kontaktów i danych, a ich wyniki nie mają wartości dla sądu. Ustalenie sprawcy to zadanie policji i operatora.

Sprawdźcie, gdzie w sieci widnieje Wasz numer.
Jeśli ktoś opublikował go razem z innymi danymi, pomoże tekst o usuwaniu opublikowanego adresu lub numeru telefonu.

Gdy telefony dostaje dziecko

Dziecko nie powinno zostawać z tym samo ani samo prowadzić sprawy. Zawiadomienie składa rodzic lub opiekun, on też rozmawia z operatorem, bo to on jest zwykle abonentem. Powiedzcie dziecku, żeby nie odbierało nieznanych numerów i pokazywało Wam każdą niepokojącą wiadomość. Dziecko może też porozmawiać z konsultantem pod numerem 116 111.

Podsumowanie: głuche telefony można zatrzymać

Uporczywe połączenia nie są drobiazgiem, z którym trzeba się pogodzić. Prawo przewiduje dla nich dwie ścieżki: wykroczenie złośliwego niepokojenia i przestępstwo nękania. Wybór między nimi zależy od uporczywości i od tego, jak połączenia wpłynęły na Wasze życie.

Kolejność działań jest prosta. Najpierw dziennik i zrzuty ekranu. Potem wniosek do operatora o identyfikację połączeń i zawiadomienie na policji, najlepiej tego samego dnia. Na końcu blokada lub wyciszenie numerów. Nie zwlekajcie, bo dane u operatora i karalność wykroczenia mają swoje terminy.

To, że ktoś Was niepokoi, nie jest Waszą winą. Nie musicie też udowadniać wszystkiego sami. Wasze zadanie to rzetelnie opisać fakty.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy uporządkować materiał, przygotować zgłoszenie i wniosek do operatora oraz prowadzimy sprawę do końca. W razie potrzeby kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości dzwoniących poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Policja.
Zawiadomienie przyjmie każda jednostka. Gdy czujecie bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, dzwońcie pod 112.

Operator.
Infolinia lub salon przyjmą wniosek o identyfikację połączeń uciążliwych, blokadę numerów zastrzeżonych i zmianę numeru.

Telefony wsparcia.
116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, 116 111 dla dzieci i młodzieży, 800 100 100 dla rodziców i nauczycieli. Pełną listę znajdziecie w zestawieniu telefonów i czatów pomocowych.

Najczęściej zadawane pytania

1. Ile połączeń musi być, żeby zgłosić głuche telefony?
Przepisy nie podają żadnej liczby. Przy wykroczeniu liczy się złośliwość i cel dokuczenia, a przy nękaniu uporczywość i skutek dla Was. Im dłużej trwa seria i im lepiej ją udokumentujecie, tym mocniejsze zgłoszenie.

2. Czy policja przyjmie zgłoszenie, jeśli nie wiem, kto dzwoni?
Tak. Zawiadomienie można złożyć przeciwko nieznanemu sprawcy, a ustalenie go należy do policji. Dane potrzebne do identyfikacji ma operator, dlatego warto równolegle złożyć u niego wniosek o rejestrowanie połączeń uciążliwych.

3. Czy operator poda mi numer osoby, która dzwoni z zastrzeżonego?
Nie. Operator może zidentyfikować numer na Wasz wniosek, ale dane pozostają u niego. Przekazuje je uprawnionym podmiotom, sądowi i prokuratorowi.

4. Czy mój billing pokaże połączenia przychodzące?
Szczegółowy wykaz usług obejmuje co do zasady usługi wykonane przez abonenta, czyli połączenia wychodzące. Połączenia przychodzące dokumentujcie zrzutami historii z telefonu i wnioskiem o identyfikację połączeń uciążliwych.

5. Jak długo operator przechowuje dane o połączeniach?
Prawo komunikacji elektronicznej nakazuje przechowywać je przez 12 miesięcy od dnia połączenia lub nieudanej próby połączenia. Po tym czasie dane są niszczone, jeśli nikt ich wcześniej nie zabezpieczył.

6. Czy za głuche telefony można dostać mandat lub grzywnę?
Za wykroczenie z art. 107 Kodeksu wykroczeń grozi kara ograniczenia wolności, grzywna albo nagana. Grzywna wynosi od 20 do 5000 zł, a o karze decyduje sąd.

7. Po jakim czasie sprawa o złośliwe niepokojenie się przedawnia?
Karalność wykroczenia ustaje po roku od jego popełnienia. Jeśli w tym czasie wszczęto postępowanie, termin wydłuża się o 2 lata od końca tego roku.

8. Czy trzeba samodzielnie pisać wniosek o ukaranie?
Nie. Wniosek o ukaranie kieruje do sądu policja. Własny wniosek możecie złożyć dopiero wtedy, gdy policja przez miesiąc nie poinformuje o swoim wniosku albo zawiadomi, że go nie wniesie.

9. Co zrobić, gdy policja uzna, że to nie wykroczenie?
Dostaniecie zawiadomienie z podaniem przyczyny i pouczeniem. Możecie zapoznać się z materiałem, a jeśli znacie dane sprawcy, wnieść własny wniosek o ukaranie do sądu rejonowego. Warto skonsultować ten krok z prawnikiem.

10. Czy trzeba odbierać głuche telefony, żeby mieć dowód?
Nie ma takiej potrzeby. Nieodebrane połączenie też zostaje w historii telefonu i w danych operatora. Jeśli odbieracie, nie wdawajcie się w rozmowę i od razu zanotujcie, co było słychać.

11. Czy blokada numeru nie zaszkodzi sprawie?
Sama blokada nie szkodzi, ale po niej możecie nie widzieć kolejnych prób połączeń. Dlatego najpierw zapiszcie historię, a rozważcie wyciszenie zamiast blokady na czas zbierania materiału.

12. Czy natarczywe telefony z firmy windykacyjnej albo telemarketingu to też art. 107?
Zwykle nie, bo celem nie jest dokuczenie. Takie sprawy ocenia się według przepisów o marketingu i ochronie konsumentów. Wyjątkiem są sytuacje, w których sposób dzwonienia jest wyraźnie złośliwy.

13. Czy SMS-y i wiadomości w komunikatorach też są złośliwym niepokojeniem?
Tak, przepis mówi o niepokojeniu w dowolny sposób. Mogą to być SMS-y, puste wiadomości, połączenia przez komunikator czy zamawianie niechcianych usług na Wasz numer.

14. Czy sąd może zakazać sprawcy kontaktu ze mną?
W sprawie karnej o nękanie sąd może orzec zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonego. W sprawie o wykroczenie z art. 107 takiego środka przepis nie przewiduje, co jest jednym z powodów, by przy uporczywych połączeniach składać wniosek o ściganie nękania.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (tekst ujednolicony)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (tekst ujednolicony)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst ujednolicony)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej (tekst ujednolicony)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst ujednolicony)
• Komenda Główna Policji, 2024: Uporczywe nękanie. Kradzież tożsamości (art. 190a)
• Komenda Główna Policji, 2024: Art. 190a - zestawienie za lata 2012-2023 (plik xlsx)
• Google, Pomoc aplikacji Telefon, 2026: Blokowanie i odblokowywanie numeru telefonu
• Apple, Wsparcie, 2026: Zarządzanie nieznanymi dzwoniącymi na iPhonie

A jak było u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy operator przyjął od Was wniosek o identyfikację połączeń uciążliwych i ile to trwało? Co ostatecznie zatrzymało telefony: zgłoszenie na policji, blokada czy zmiana numeru? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk, numerów telefonów ani innych danych osób trzecich.