Czy po ataku hejtu iść następnego dnia do pracy? Jak podjąć tę decyzję

Wieczorem przeczytaliście o sobie rzeczy, których nie da się zapomnieć do rana. Budzik jest nastawiony jak zwykle, a Wy nie wiecie, czy dacie radę usiąść przy biurku, stanąć za ladą albo wejść na zebranie.

Nie ma jednej dobrej odpowiedzi dla wszystkich. Jest za to kilka pytań, które pomagają podjąć tę decyzję spokojnie, oraz kilka rozwiązań z Kodeksu pracy, o których w stresie łatwo zapomnieć. Poniżej znajdziecie jedno i drugie, a także plan na pierwsze spotkanie z zespołem.

W skrócie

• Obie decyzje są w porządku. Dzień w domu nie jest ucieczką, a pójście do pracy nie jest udawaniem, że nic się nie stało.
• Urlop na żądanie to do 4 dni w roku kalendarzowym. Zgłasza się go najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, a pracodawca jest obowiązany go udzielić (Kodeks pracy, art. 167(2)).
• Praca zdalna okazjonalna to do 24 dni w roku kalendarzowym, na Wasz wniosek. Tu potrzebna jest zgoda pracodawcy.
• Jeśli nie możecie spać, jeść ani się skupić, to sprawa dla lekarza. W 2025 r. reakcja na ciężki stres odpowiadała za 36,7% zwolnień lekarskich z powodu zaburzeń psychicznych (raport ZUS o absencji chorobowej w 2025 r.).
• Silna reakcja nie jest przesadą. W badaniu Pew Research Center z 2017 r. 44% dorosłych Amerykanów po ciężkich formach nękania w sieci mówiło, że ostatnie zdarzenie wywołało u nich stres psychiczny lub emocjonalny.
• Przed powrotem przygotujcie jedno zdanie dla zespołu i wybierzcie jedną zaufaną osobę. To zwykle wystarcza na pierwszy dzień.

Czy po ataku hejtu trzeba iść następnego dnia do pracy?

Nie trzeba za wszelką cenę, ale nie można też po prostu nie przyjść. Pracownik, który nie stawia się bez zgłoszenia, naraża się na zarzut nieusprawiedliwionej nieobecności. Dlatego każda decyzja o zostaniu w domu powinna mieć formę: urlop, praca zdalna albo zwolnienie lekarskie.

Dobra wiadomość jest taka, że te formy istnieją i część z nich da się uruchomić rano tego samego dnia. Nie musicie nikomu tłumaczyć, co się wydarzyło, żeby z nich skorzystać.

Najpierw sen, potem decyzja.
Jeśli czytacie to w nocy, odłóżcie rozstrzygnięcie do rana. Zmęczony umysł widzi każdą możliwość jako katastrofę. Rano wystarczy Wam kwadrans, żeby przejść przez pytania z kolejnej części.

Decyzja dotyczy jednego dnia.
Nie rozstrzygacie, czy wrócicie do pracy w ogóle ani co pomyślą o Was ludzie za miesiąc. Rozstrzygacie tylko jutro. Pojutrze możecie zdecydować inaczej.

Jak podjąć decyzję: pięć pytań na poranek

Odpowiedzcie sobie na nie po kolei, najlepiej na głos albo na kartce. Jeśli macie obok bliską osobę, przejdźcie przez nie razem.

1. Czy spaliście i czy jesteście w stanie bezpiecznie pracować? Jeśli prowadzicie pojazd, obsługujecie maszyny, podajecie leki albo odpowiadacie za cudze bezpieczeństwo, nieprzespana noc sama w sobie jest powodem, żeby nie iść.
2. Czy atak dotyczy pracy? Jeśli hejter oznacza Waszą firmę, pisze do przełożonych albo klientów, pracodawca powinien usłyszeć o sprawie od Was. Wtedy obecność lub przynajmniej rozmowa telefoniczna zwykle pomaga.
3. Czy współpracownicy już wiedzą? Jeśli tak, dzień nieobecności nie zatrzyma rozmów. Może za to dać Wam czas na przygotowanie tego, co chcecie powiedzieć.
4. Co będziecie robić w domu? Jeśli plan to odpoczynek, zabezpieczenie materiału i rozmowa z kimś bliskim, dzień wolny ma sens. Jeśli wiecie, że spędzicie go na odświeżaniu komentarzy, praca może być lepszą ochroną.
5. Czy w pracy jest ktoś, komu ufacie? Jedna życzliwa osoba na miejscu zmienia bardzo dużo. Jeśli jej nie ma, a atmosfera w zespole jest trudna, rozważcie pracę zdalną na pierwsze dni.

Jeśli na pierwsze pytanie odpowiadacie „nie”, reszta ma mniejsze znaczenie. Zdrowie i bezpieczeństwo idą przed wizerunkiem.

Argumenty za zostaniem w domu

Organizm potrzebuje czasu.
Po ataku ciało zachowuje się jak po zagrożeniu: serce bije szybciej, trudno jeść i spać, myśli krążą wokół jednego tematu. To zwykła reakcja na silny stres, a nie słabość. Jeden spokojny dzień często wystarcza, żeby wróciła zdolność skupienia.

Jest konkretna praca do wykonania.
Pierwsza doba to najlepszy moment na zrzuty ekranu, zapisanie linków i zgłoszenia do serwisów. Jak to zrobić, żeby materiał przydał się później, opisujemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie. W domu zrobicie to dokładniej niż w przerwie między spotkaniami.

Unikacie błędów ze zmęczenia.
Rozkojarzenie w pracy kończy się pomyłkami, a pomyłki dokładają kolejny powód do zmartwień. Jeśli wiecie, że dziś nie dacie rady pracować dobrze, uczciwiej jest wziąć wolne.

Macie czas na przygotowanie rozmowy.
Jeden dzień pozwala ułożyć zdanie dla zespołu i wiadomość do przełożonego. Następnego dnia wchodzicie do pracy z planem, a nie z pustką w głowie.

Argumenty za pójściem do pracy

Rytm dnia uspokaja.
Znane czynności, stałe godziny i zadania do odhaczenia dają poczucie, że życie toczy się dalej. Dla wielu osób to najlepsze lekarstwo na natrętne myśli.

Mniej czasu przy telefonie.
W domu łatwo spędzić osiem godzin na czytaniu komentarzy. W pracy ekran z hejtem jest po prostu rzadziej pod ręką.

Ludzie są obok.
Badania pokazują, że obecność życzliwych osób łagodzi skutki nękania, o czym piszemy w tekście o tym, jak wsparcie bliskich chroni przed skutkami hejtu. Współpracownik, który powie „widziałem, to okropne, jestem po Waszej stronie”, potrafi odwrócić cały dzień.

Sami opowiadacie swoją historię.
Jeśli sprawa dotarła do firmy, Wasza obecność i spokojne jedno zdanie zamykają miejsce na domysły. Nieobecność bez słowa wyjaśnienia czasem je mnoży.

Powrót nie robi się trudniejszy.
Każdy kolejny dzień w domu może podnosić próg przed drzwiami biura. Jeśli czujecie, że tak właśnie działacie, lepiej wrócić szybko, choćby na krótszy dzień.

Jakie możliwości daje prawo pracy?

Poniższe rozwiązania dotyczą osób zatrudnionych na umowie o pracę. Przy umowie zlecenia, umowie o dzieło albo współpracy między firmami obowiązuje to, co zapisano w umowie, więc zajrzyjcie do niej albo po prostu zadzwońcie do osoby, z którą współpracujecie.

Urlop na żądanie

To najszybsze rozwiązanie. Zgodnie z art. 167(2) Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym. Żądanie zgłasza się najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.

Nie musicie podawać powodu. Te 4 dni nie są dodatkowe, tylko wchodzą w Wasz zwykły urlop wypoczynkowy. Limit jest wspólny dla wszystkich pracodawców w danym roku.

W praktyce zgłoście urlop przed godziną, o której zaczynacie pracę, w sposób przyjęty w firmie: telefonicznie, mailem albo w systemie kadrowym. Upewnijcie się, że przełożony odebrał wiadomość.

Zwykły urlop wypoczynkowy

Jeśli potrzebujecie kilku dni, możecie poprosić o zwykły urlop. Tu pracodawca musi się zgodzić, ale wielu przełożonych zgadza się od ręki, gdy usłyszy, że chodzi o pilną sprawę osobistą.

Praca zdalna okazjonalna

Kodeks pracy w art. 67(33) pozwala wykonywać pracę zdalną okazjonalnie, na wniosek pracownika złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, w wymiarze do 24 dni w roku kalendarzowym. To dobre wyjście, gdy jesteście w stanie pracować, ale nie chcecie jeszcze spotykać ludzi.

Różnica wobec urlopu na żądanie jest istotna: pracodawca nie ma obowiązku się zgodzić. Wniosek może być krótki i również nie wymaga opisywania sprawy.

Zwolnienie lekarskie

Jeśli nie śpicie, macie napady lęku, nie możecie jeść albo się skupić, umówcie wizytę u lekarza rodzinnego lub psychiatry. O tym, czy jesteście niezdolni do pracy, decyduje lekarz, a zwolnienie wystawia w formie elektronicznej, o czym informuje ZUS na stronie o e-ZLA.

Za czas choroby trwającej łącznie do 33 dni w roku kalendarzowym (do 14 dni u osób po 50. roku życia) pracownik zachowuje co do zasady 80% wynagrodzenia. Wynika to z art. 92 Kodeksu pracy.

Zwolnienie nie jest sposobem na „przeczekanie” sprawy. Jest dla osób, których stan zdrowia naprawdę nie pozwala pracować. Jeśli tak właśnie jest, korzystanie z niego nie jest niczym wstydliwym.

Urlop bez wynagrodzenia i inne ustalenia

Na Wasz wniosek pracodawca może też udzielić urlopu bez wynagrodzenia (art. 174 Kodeksu pracy). Wymaga to jego zgody i oznacza dzień bez pensji, więc traktujcie to jako ostateczność. Często prościej jest umówić się na krótszy dzień, zamianę zmiany albo odbiór nadgodzin.

Zwolnienie od pracy z powodu siły wyższej (2 dni albo 16 godzin w roku) dotyczy pilnych spraw rodzinnych spowodowanych chorobą lub wypadkiem. Do sytuacji po ataku w sieci zwykle nie pasuje.

Rozwiązanie	Limit w roku	Czy potrzebna zgoda pracodawcy	Wynagrodzenie
Urlop na żądanie	4 dni	Nie, pracodawca jest obowiązany go udzielić	Jak za urlop wypoczynkowy
Praca zdalna okazjonalna	24 dni	Tak	Zwykłe, bo pracujecie
Zwolnienie lekarskie	Decyduje lekarz	Nie	Co do zasady 80% (do 33 dni choroby w roku)
Urlop bez wynagrodzenia	Bez limitu w Kodeksie	Tak	Brak

Źródło: Kodeks pracy, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu (stan na sierpień 2026 r.), art. 67(33), 92, 167(2), 167(3) i 174.

Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. W nietypowej sytuacji, na przykład przy umowie innej niż umowa o pracę, sprawdźcie swoją umowę i regulamin pracy albo zapytajcie dział kadr.

Co mówią dane o stresie po ataku w sieci?

Nie znaleźliśmy wiarygodnego badania, które mierzyłoby wprost, ile osób w Polsce bierze wolne po ataku hejtu. Dostępne dane pokazują natomiast dwie rzeczy: że silna reakcja jest częsta i że stres jest w Polsce jedną z głównych przyczyn nieobecności w pracy z powodów psychicznych.

Atak w sieci to realne obciążenie.
W badaniu Pew Research Center z września 2020 r. (10 093 dorosłych Amerykanów) 41% badanych doświadczyło nękania w internecie, a 25% jego cięższych form. Co czwarta osoba z takim doświadczeniem (24%) określiła ostatnie zdarzenie jako skrajnie lub bardzo przygnębiające. Wśród kobiet było to 34%, wśród mężczyzn 14%.

Im cięższy atak, tym silniejsza reakcja.
We wcześniejszym badaniu Pew Research Center z 2017 r. (4 248 dorosłych) 44% osób po ciężkich formach nękania mówiło, że ostatnie zdarzenie wywołało u nich stres psychiczny lub emocjonalny. 29% czuło, że zagrożone jest bezpieczeństwo ich albo ich bliskich.

Stres jest częstym powodem zwolnień.
Według raportu ZUS w 2025 r. lekarze wystawili w Polsce 1,8 mln zwolnień z powodu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania, na łącznie 34,1 mln dni. Najczęstszym rozpoznaniem była reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne: 36,7% tych zwolnień. Tylko 11,4% zwolnień z tej grupy wystawiono na okres do 5 dni.

Ograniczenia tych danych.
Badania Pew dotyczą Stanów Zjednoczonych i opierają się na deklaracjach badanych, więc nie można ich przenosić wprost na Polskę. Dane ZUS obejmują wszystkie przyczyny stresu, nie tylko ataki w sieci, i nie mówią, co ten stres wywołało. Traktujcie te liczby jako tło, a nie miarę własnej sytuacji.

Jak powiedzieć o sprawie przełożonemu?

Nie macie obowiązku opowiadać pracodawcy o życiu prywatnym. Są jednak dwie sytuacje, w których warto to zrobić: gdy atak może dotrzeć do firmy oraz gdy potrzebujecie od przełożonego czegoś konkretnego.

Jeśli hejter oznacza Wasze miejsce pracy albo pisze do kierownictwa, lepiej, żeby szef usłyszał o tym od Was. Szerzej opisujemy to w tekście o tym, co robić, gdy hejter pisze do Waszego pracodawcy, rodziny albo klientów.

Wzór wiadomości: urlop na żądanie

„Dzień dobry, zgłaszam urlop na żądanie w dniu dzisiejszym, [data]. Pilne sprawy przekazałam/przekazałem [imię]. Jutro będę w pracy zgodnie z grafikiem.”

Wzór wiadomości: prośba o pracę zdalną

„Dzień dobry, proszę o zgodę na okazjonalną pracę zdalną w dniach [daty] z powodu pilnej sprawy osobistej. Będę dostępna/dostępny w zwykłych godzinach pod telefonem i mailem. Zaplanowane zadania wykonam w terminie.”

Wzór wiadomości: gdy sprawa może dotrzeć do firmy

„Dzień dobry, chcę uprzedzić o sytuacji, która może dotknąć firmę. Od wczoraj w internecie pojawiają się obraźliwe i nieprawdziwe wpisy na mój temat. Ich autor może pisać także na adresy firmy lub oznaczać jej profile. Zabezpieczam materiał i zgłaszam wpisy do serwisów. Proszę, aby osoby obsługujące skrzynki i profile firmy nie odpowiadały na takie wiadomości, tylko przekazywały je do mnie albo do Pani/Pana. Chętnie omówię to krótko w rozmowie.”

Taka wiadomość jest rzeczowa, nie zawiera szczegółów, których nie chcecie ujawniać, i od razu mówi, czego potrzebujecie.

Gdy atak pochodzi z pracy.
Jeśli obrażają Was współpracownicy albo klienci, sprawa wygląda inaczej, bo pracodawca ma własne obowiązki, w tym obowiązek przeciwdziałania mobbingowi. Przepisy o mobbingu właśnie się zmieniają, więc nie podajemy tu szczegółów. Zobaczcie teksty o hejcie na firmowym komunikatorze oraz o skardze do pracodawcy na hejt ze strony współpracownika.

Jak przygotować się na pierwsze spotkanie z zespołem?

Największy lęk przed powrotem dotyczy zwykle jednej chwili: wejścia do pokoju, w którym wszyscy już wiedzą. Tę chwilę da się przygotować.

Wieczorem przed powrotem

1. Ułóżcie jedno zdanie, które powiecie, gdy ktoś zapyta. Zapiszcie je i przeczytajcie na głos.
2. Napiszcie do jednej zaufanej osoby z pracy. Poproście, żeby rano była w pobliżu i w razie potrzeby zmieniła temat.
3. Wyłączcie w telefonie powiadomienia z serwisu, w którym trwa atak. Ustalcie dwie pory w ciągu dnia, w których sprawdzicie, co się dzieje.
4. Jeśli możecie, poproście bliską osobę, żeby w godzinach Waszej pracy to ona zaglądała do komentarzy i robiła zrzuty ekranu.
5. Zaplanujcie przerwę: gdzie wyjdziecie na kilka minut, gdy zrobi się trudno.
6. Zaplanujcie coś spokojnego na wieczór po pracy.

Zdania, które możecie mieć pod ręką

Gdy ktoś pyta życzliwie.
„Dziękuję, że pytasz. To trudne dni, ale zajmuję się tym. Dziś chcę się skupić na pracy.”

Gdy ktoś pyta z ciekawości.
„Wolę o tym nie rozmawiać w pracy. Wróćmy do zadania.”

Gdy ktoś chce pomóc.
„Najbardziej pomożesz, jeśli nie będziesz komentować tych wpisów ani przesyłać ich dalej. Jeśli zobaczysz coś nowego, zrób zrzut ekranu i daj mi znać.”

Gdy ktoś powtarza zarzuty.
„To nieprawda i sprawa jest zgłoszona. Nie będę jej tu omawiać.”

Nie musicie się tłumaczyć ani udowadniać niewinności przy ekspresie do kawy. Krótkie, spokojne zdanie powtórzone dwa razy kończy większość rozmów.

W ciągu dnia

Zacznijcie od prostych zadań, które dają szybki efekt. Trudne rozmowy i decyzje przesuńcie, jeśli to możliwe, o dzień lub dwa. Jedzcie o zwykłych porach i wychodźcie na krótkie przerwy.

Jeśli poczujecie, że to za dużo, powiedzcie przełożonemu, że potrzebujecie skończyć wcześniej. Wyjście o czternastej nie przekreśla tego, że przyszliście.

Co zrobić, jeśli zostajecie w domu?

Dzień wolny pomaga wtedy, gdy ma plan. Bez planu łatwo zamienia się w dzień przy ekranie.

1. Rano: formalności. Zgłoście urlop albo wniosek o pracę zdalną i ustawcie automatyczną odpowiedź w poczcie.
2. Przedpołudnie: materiał. Zróbcie zrzuty ekranu, zapiszcie linki, zgłoście wpisy do serwisu. Jeśli sprawa szybko się rozlewa, skorzystajcie z planu na pierwsze 72 godziny.
3. Południe: ciało. Zjedzcie normalny posiłek i wyjdźcie na spacer bez telefonu albo z telefonem w kieszeni.
4. Popołudnie: ludzie. Porozmawiajcie z kimś bliskim. Jeśli nie macie z kim, zadzwońcie pod 116 123. Więcej o tym numerze piszemy w tekście o telefonie 116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
5. Wieczór: jutro. Zdecydujcie, co robicie następnego dnia, i przygotujcie zdanie dla zespołu.

Jeśli po dwóch lub trzech dniach nadal nie śpicie i nie możecie wrócić do zwykłych zajęć, umówcie wizytę u lekarza lub psychologa. Jak wygląda takie spotkanie, opisujemy w tekście o pierwszej wizycie u psychologa po hejcie.

Kiedy nie odkładać szukania pomocy?

Są sygnały, przy których decyzja o pracy schodzi na drugi plan. Jeśli pojawiają się myśli o odebraniu sobie życia albo o zrobieniu sobie krzywdy, zadzwońcie pod 112 lub 116 123 i powiedzcie o tym komuś bliskiemu. Jeśli wśród wpisów są groźby albo ktoś opublikował Wasz adres, zgłoście to policji.

Do lekarza idźcie także wtedy, gdy przez kilka dni z rzędu nie śpicie, macie napady paniki albo nie jesteście w stanie jeść. To objawy, które da się leczyć, i im wcześniej zaczniecie, tym krócej trwają.

Podsumowanie: decyzja na jeden dzień, nie na zawsze

Po ataku hejtu możecie zostać w domu albo pójść do pracy i w obu przypadkach postąpicie rozsądnie, jeśli decyzja wynika z tego, czego naprawdę potrzebujecie. Prawo daje Wam narzędzia: 4 dni urlopu na żądanie, do 24 dni okazjonalnej pracy zdalnej i zwolnienie lekarskie, gdy stan zdrowia nie pozwala pracować.

Niezależnie od wyboru przygotujcie trzy rzeczy: krótkie zdanie dla zespołu, jedną zaufaną osobę i plan na telefon. Jutro zdecydujecie na nowo, już spokojniej.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał i kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie zastępujemy prawnika i nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl.

Telefony pomocowe.
116 123 to telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, czynny całą dobę. Rodzice i nauczyciele mogą dzwonić pod 800 100 100, dzieci i młodzież pod 116 111. W razie zagrożenia życia dzwońcie pod 112.

Instytucje.
W sprawach pracowniczych porad udziela Państwowa Inspekcja Pracy. Groźby, uporczywe nękanie i publikację danych zgłasza się policji. O zwolnieniu lekarskim decyduje lekarz rodzinny lub psychiatra.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy muszę powiedzieć pracodawcy, dlaczego biorę urlop na żądanie?
Nie. Kodeks pracy nie wymaga podawania powodu. Wystarczy zgłosić żądanie najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, najlepiej przed godziną rozpoczęcia pracy.

2. Ile dni urlopu na żądanie przysługuje w roku?
Nie więcej niż 4 dni w roku kalendarzowym, niezależnie od liczby pracodawców. Dni te wchodzą w zwykły wymiar urlopu wypoczynkowego, nie są dodatkowe.

3. Czy pracodawca może odmówić pracy zdalnej okazjonalnej?
Tak. Praca zdalna okazjonalna odbywa się na wniosek pracownika, ale wymaga zgody pracodawcy. Jeśli jej nie dostaniecie, pozostaje urlop na żądanie albo zwykły urlop.

4. Czy stres po hejcie jest podstawą do zwolnienia lekarskiego?
O niezdolności do pracy decyduje wyłącznie lekarz po ocenie stanu zdrowia. Bezsenność, napady lęku czy brak możliwości skupienia to objawy, z którymi warto się zgłosić. Z danych ZUS wynika, że reakcja na ciężki stres jest częstym rozpoznaniem na zwolnieniach.

5. Czy pracodawca dowie się, z jakiego powodu jestem na zwolnieniu?
Nie macie obowiązku opowiadać pracodawcy o przyczynie choroby ani o tym, co wydarzyło się w sieci. Wystarczy, że wie, w jakim okresie jesteście niezdolni do pracy.

6. Pracuję na umowie zlecenia. Co wtedy?
Urlop na żądanie i praca zdalna okazjonalna wynikają z Kodeksu pracy i dotyczą pracowników. Przy zleceniu decyduje treść umowy i ustalenia ze zleceniodawcą, dlatego najprościej zadzwonić i umówić się na inny termin wykonania zadań.

7. Co zrobić, jeśli współpracownicy widzieli wpisy i dopytują?
Przygotujcie jedno krótkie zdanie i powtarzajcie je spokojnie, na przykład że sprawa jest zgłoszona i nie chcecie jej omawiać w pracy. Nie macie obowiązku się tłumaczyć ani pokazywać wpisów.

8. Czy warto uprzedzić szefa, zanim hejter napisze do firmy?
Tak, jeśli jest realne ryzyko, że atak dotrze do firmy. Krótka, rzeczowa wiadomość od Was sprawia, że przełożony nie jest zaskoczony i wie, jak reagować na wiadomości od autora wpisów.

9. Ile dni wolnego to rozsądny czas?
Zwykle wystarcza jeden lub dwa dni, żeby odpocząć, zabezpieczyć materiał i przygotować się do powrotu. Jeśli po kilku dniach nadal nie śpicie i nie jesteście w stanie pracować, to sygnał, by pójść do lekarza, a nie przedłużać urlop.

10. Czy mogę zostać zwolniony z pracy przez to, że ktoś mnie hejtuje?
Sam fakt, że staliście się celem ataku, nie jest Waszą winą. Jeśli pracodawca wyciąga wobec Was konsekwencje w związku z wpisami innych osób, porozmawiajcie z prawnikiem od prawa pracy albo zapytajcie o poradę w Państwowej Inspekcji Pracy.

11. Co, jeśli w pracy zrobi mi się słabo albo dopadnie mnie panika?
Wyjdźcie na kilka minut w spokojne miejsce, oddychajcie powoli i napiszcie do zaufanej osoby. Możecie też poprosić przełożonego o wcześniejsze wyjście. Jeśli takie stany wracają, zgłoście się do lekarza.

12. Czy powinienem czytać komentarze w godzinach pracy?
Lepiej nie. Wyłączcie powiadomienia i wyznaczcie dwie stałe pory na sprawdzenie sytuacji albo poproście bliską osobę, żeby robiła to za Was i zapisywała zrzuty ekranu.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst ujednolicony)
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych, 2026: Raport o absencji chorobowej w 2025 roku
• Pew Research Center, 2021: The State of Online Harassment
• Pew Research Center, 2017: Online Harassment 2017
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych, 2026: O e-ZLA
• 116sos.pl, 2026: 116sos.pl - pomoc psychologiczna dla osób dorosłych, telefon 116 123

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Poszliście do pracy dzień po ataku czy zostaliście w domu i jak dziś oceniacie tę decyzję? Jakie zdanie albo czyj gest w pracy pomógł Wam najbardziej przy pierwszym spotkaniu z zespołem? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób, także pracodawców i współpracowników.