Sprostowanie prasowe po nieprawdziwej publikacji - wzór, terminy i wymogi formalne

Artykuł, audycja albo materiał w portalu informacyjnym opisuje Was nieprawdziwie. Podaje błędne dane o Waszej firmie, przypisuje Wam słowa, których nie powiedzieliście, albo opisuje zdarzenie, którego nie było. Prawo prasowe daje na taki przypadek narzędzie: sprostowanie, które redakcja ma obowiązek opublikować.

To narzędzie ma jednak twarde wymogi formalne. Termin, podpis, objętość i rzeczowość decydują o tym, czy redakcja musi opublikować tekst, czy może go odrzucić. Poniżej opisujemy każdy wymóg po kolei, z przykładem błędu, który daje redakcji podstawę do odmowy, oraz z gotowym wzorem do uzupełnienia.

W skrócie

• Sprostowanie dotyczy wyłącznie faktów, czyli wiadomości nieprawdziwych lub nieścisłych. Opinii i ocen nie da się sprostować.
• Macie 21 dni od dnia opublikowania materiału na nadanie sprostowania w placówce pocztowej albo złożenie go w siedzibie redakcji (art. 31a Prawa prasowego, stan na październik 2026 roku).
• Tekst musi być podpisany, zawierać imię i nazwisko lub nazwę oraz adres korespondencyjny. Nie może być dłuższy niż dwukrotność fragmentu, którego dotyczy.
• Redakcja internetowa ma 3 dni robocze na publikację, a na pisemną odmowę z uzasadnieniem 7 dni od otrzymania sprostowania.
• Po odmowie można poprawić tekst według wskazań redakcji albo wnieść pozew. Roszczenie wygasa po roku od dnia opublikowania materiału.

Czym jest sprostowanie prasowe i kto może o nie wnioskować?

Sprostowanie to Wasz własny tekst, który redakcja publikuje obok nieprawdziwej wiadomości albo w jej miejscu. To nie jest list do redakcji ani polemika. Ma wskazać, co zostało podane błędnie, i podać, jak jest naprawdę.

Zgodnie z tekstem jednolitym ustawy Prawo prasowe o sprostowanie może wnioskować osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną. Po zmarłym mogą to zrobić osoby mu najbliższe, a po firmie jej następca prawny. Jeśli sprawa dotyczy dziecka, wniosek składa za nie rodzic lub opiekun prawny.

Redakcja nie może żądać od Was żadnej opłaty za opublikowanie sprostowania. Ustawa nakłada na redaktora naczelnego obowiązek publikacji bez obciążania wnioskodawcy kosztami.

Do jakich publikacji stosuje się sprostowanie?

Ustawa mówi o materiałach prasowych, czyli tekstach i obrazach o charakterze informacyjnym, publicystycznym lub dokumentalnym, opublikowanych w prasie. Prasą są dzienniki, czasopisma, programy radiowe i telewizyjne oraz inne środki masowego przekazu, które upowszechniają publikacje periodyczne, także z użyciem nowych technik.

Portal informacyjny z redakcją i stałym tytułem zwykle będzie więc objęty tymi przepisami. Pojedynczy wpis na prywatnym profilu albo blogu bez redakcji to inna sytuacja i wymaga oceny prawnika. Tam częściej wchodzi w grę ochrona dóbr osobistych, o której piszemy niżej.

Czym sprostowanie różni się od innych dróg?

Sprostowanie jest szybkie i proste. Nie wymaga sądu, jeśli redakcja zachowa się zgodnie z ustawą, a jego celem jest przywrócenie prawdy. Nie usuwa jednak artykułu, nie zapewnia przeprosin i nie daje pieniędzy. Do tego służą inne instrumenty, które opisujemy w osobnej części tekstu.

Jaki jest termin na sprostowanie prasowe?

Termin wynosi 21 dni od dnia opublikowania materiału prasowego. W tym czasie sprostowanie trzeba nadać w placówce pocztowej operatora pocztowego albo złożyć w siedzibie redakcji, na piśmie. Liczy się więc data nadania lub złożenia, a nie dzień, w którym redakcja przeczyta list.

Przykład błędu.
Ktoś dowiaduje się o artykule po trzech tygodniach, bo znajomy przesłał mu link. Sprostowanie nadaje dzień później. Redakcja ma wtedy obowiązek odmowy, bo ustawa wymienia przekroczenie terminu wśród przesłanek, przy których redaktor naczelny odmawia publikacji.

Liczcie od pierwszej publikacji.
Jeśli materiał ukazał się najpierw w internecie, a potem w wydaniu papierowym albo w audycji, bezpieczniej liczyć od dnia pierwszej publikacji. W razie wątpliwości nie czekajcie na ostatni dzień.

Dowód nadania.
Zachowajcie potwierdzenie z poczty albo kopię z pieczęcią i datą przyjęcia w redakcji. Bez tego trudno udowodnić, że zdążyliście.

Czy termin biegnie od nowa po odmowie?

Tak, w jednej sytuacji. Jeśli redakcja odmówi i wskaże fragmenty, które nie nadają się do publikacji, a Wy nadeślecie poprawiony tekst, termin 21 dni liczy się od dnia doręczenia Wam zawiadomienia o odmowie. Redakcja nie może już odmówić, jeśli zastosowaliście się do jej wskazań.

Co musi zawierać sprostowanie, żeby redakcja nie mogła go odrzucić?

Poniższe wymogi wynikają z art. 31a ustawy. Każdy z nich jest osobną podstawą odmowy, więc warto sprawdzić tekst punkt po punkcie.

Podpis, imię i nazwisko lub nazwa, adres

Sprostowanie musi być podpisane i zawierać imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy oraz adres korespondencyjny. Adres można zastrzec tylko do wiadomości redakcji. Osoba, której materiał dotyczy działalności pod pseudonimem, może zastrzec także imię i nazwisko.

Przykład błędu.
Wiadomość e-mail bez podpisu i bez adresu do korespondencji, podpisana samym imieniem. Redakcja odmówi, bo tekst nie został podpisany i nie spełnia wymogów dotyczących danych wnioskodawcy.

Firma.
Przy firmie podpisuje osoba uprawniona do jej reprezentowania, a w tekście podajecie pełną nazwę z formą prawną. Pod podpisem dopiszcie imię, nazwisko i funkcję.

Rzeczowość i odniesienie do faktów

Sprostowanie ma być rzeczowe i odnosić się do faktów. Wskazuje konkretne zdanie z materiału, mówi, że jest nieprawdziwe lub nieścisłe, i podaje właściwy stan rzeczy.

Przykład błędu.
„Artykuł jest kłamliwy i krzywdzący, a autor działał w złej wierze.” To ocena, a nie fakt. Redakcja odmówi, bo tekst jest nierzeczowy i nie odnosi się do faktów.

Przykład poprawny.
„W artykule napisano, że spółka ma zaległości wobec pracowników. Nie jest to prawda. Spółka nie ma zaległych wynagrodzeń. Potwierdza to zaświadczenie z dnia [data] z [instytucja].”

Opinie.
Sprostowaniu podlegają wiadomości, nie wnioski autora. Jeśli w tekście padło zdanie „firma działa nieuczciwie”, to ocena. Jeśli padło zdanie „firma nie zwróciła klientowi pieniędzy”, to fakt, który można sprawdzić i sprostować.

Objętość

Sprostowanie nie może przekraczać dwukrotnej objętości fragmentu materiału, którego dotyczy. W radiu i telewizji nie może zajmować więcej niż dwukrotność czasu antenowego tego fragmentu. Liczy się fragment, którego dotyczy błąd, a nie cały artykuł.

Przykład błędu.
Nieprawdziwe zdanie ma 200 znaków, a sprostowanie liczy 1500, bo opisuje całą historię sporu. Redakcja ma podstawę do odmowy, bo przekroczono limit. Skróćcie tekst do tego, co jest konieczne, żeby wskazać błąd i podać prawdę.

Jak liczyć.
Zaznaczcie w materiale fragment, którego dotyczy błąd, policzcie jego znaki ze spacjami i pomnóżcie przez dwa. Wynik traktujcie jako górną granicę. Lepiej zostać wyraźnie poniżej niej.

Język

Sprostowanie powinno być napisane po polsku albo w języku, w którym opublikowano materiał. Pismo w innym języku daje redakcji podstawę do odmowy.

Inne podstawy odmowy

Ustawa wymienia jeszcze sytuacje, w których redaktor naczelny odmawia albo może odmówić publikacji. Zestawiamy je w tabeli, razem z przykładem błędu.

Przesłanka	Redakcja	Przykład błędu
Brak rzeczowości, brak odniesienia do faktów	odmawia	Tekst składa się z zarzutów wobec dziennikarza
Spóźnienie lub brak podpisu	odmawia	List nadany po 21 dniach, wiadomość bez podpisu
Brak danych wnioskodawcy, zbyt duża objętość, zły język	odmawia	Brak adresu, tekst kilka razy dłuższy od fragmentu
Treść karalna	odmawia	Zarzucenie komuś przestępstwa bez dowodu
Podważanie faktów stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem dotyczącym wnioskodawcy	odmawia	Zaprzeczenie temu, co ustalił prawomocny wyrok
Odniesienie do wiadomości już wcześniej sprostowanej	może odmówić	Ponowne sprostowanie tego samego zdania
Wniosek osoby, której fakty nie dotyczą	może odmówić	Sprostowanie złożone przez znajomego bohatera tekstu
Sformułowania powszechnie uznawane za wulgarne lub obelżywe	może odmówić	Wyzwiska pod adresem autora

Źródło: Prawo prasowe, tekst jednolity, Dziennik Ustaw 2018, poz. 1914, art. 33 ust. 1 i 2, w brzmieniu nadanym ustawą z 14 września 2012 roku.

Przy treści karalnej uważajcie na emocje. Zdania o „oszustwie”, „kradzieży” albo „przestępstwie” popełnionym przez dziennikarza dają redakcji dobry powód do odmowy. Piszcie o tym, co było nieprawdą w materiale, a nie o intencjach autora. Różnice między zniesławieniem a zniewagą wyjaśniamy w tekście Zniesławienie a zniewaga w internecie.

Jak napisać sprostowanie? Wzór do uzupełnienia

Poniższy wzór pokazuje układ, który spełnia wymogi ustawy. Nawiasy kwadratowe oznaczają miejsca do uzupełnienia. Zachowajcie krótkie zdania i trzymajcie się faktów.

[Imię i nazwisko lub pełna nazwa], [adres korespondencyjny]
[Miejscowość], dnia [data]

[Pełna nazwa redakcji lub wydawcy]
[Adres siedziby redakcji]
Redaktor naczelny [imię i nazwisko, jeśli je znacie]

Sprostowanie
Na podstawie art. 31a ustawy Prawo prasowe wnoszę o opublikowanie sprostowania materiału prasowego pt. „[tytuł]”, opublikowanego dnia [data] w [nazwa tytułu, adres internetowy lub numer wydania].

W materiale podano: „[dokładny cytat nieprawdziwego zdania]”.
Informacja ta jest nieprawdziwa [albo nieścisła]. W rzeczywistości [prawdziwy stan rzeczy, w dwóch lub trzech zdaniach, z datą i dokumentem, jeśli go macie].

Wnoszę o opublikowanie sprostowania w terminie przewidzianym w art. 32 ust. 1 ustawy, w tym samym dziale i taką samą czcionką co materiał, pod widocznym tytułem „Sprostowanie”. Nie wyrażam zgody na skróty ani inne zmiany tekstu.

W razie odmowy proszę o pisemne zawiadomienie o przyczynach i wskazanie fragmentów, które nie nadają się do publikacji.

[Podpis własnoręczny]
[Imię i nazwisko lub nazwa, a przy firmie także funkcja osoby podpisującej]
[Adres korespondencyjny]

Samo sprostowanie to akapit zaczynający się od cytatu, czyli część o tym, co podano błędnie i jak jest naprawdę. Prośby o sposób publikacji i o pisemną odmowę to część pisma do redakcji. Warto je wyraźnie oddzielić, żeby redakcja mogła opublikować sam tekst sprostowania bez Waszych próśb.

Prosto i bez emocji.
Nie piszcie, że dziennikarz „zawinił”, że redakcja „skompromitowała się” albo że czekacie na przeprosiny. Sprostowanie nie jest miejscem na takie sformułowania. Jeśli zależy Wam na przeprosinach, służy do tego inne postępowanie, o którym piszemy w dalszej części.

Jak wysłać sprostowanie, żeby nie było sporu o termin?

Ustawa mówi o piśmie nadanym w placówce pocztowej operatora pocztowego albo złożonym w siedzibie redakcji. Najbezpieczniejsze są więc dwie drogi.

1. Wyślijcie list polecony za potwierdzeniem nadania na adres redakcji albo wydawcy, ze stopki lub zakładki „Kontakt” w serwisie.
2. Albo złóżcie pismo osobiście w siedzibie redakcji w dwóch egzemplarzach i poproście o pieczęć z datą na swoim egzemplarzu.

Dodatkowo możecie wysłać skan pisma na adres e-mail redakcji. To przyspiesza kontakt, ale nie zastępuje drogi pisemnej, bo ustawa nie wymienia poczty elektronicznej wśród sposobów zachowania terminu. Nie opierajcie się więc wyłącznie na wiadomości e-mail.

Zachowajcie kopię sprostowania, potwierdzenie nadania, zrzuty ekranu materiału z datą publikacji i adresem strony. Zrzuty najlepiej zrobić zanim redakcja zmieni tekst. O tym, jak je przygotować, piszemy w tekście Jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.

Kiedy i w jaki sposób redakcja musi opublikować sprostowanie?

Terminy publikacji zależą od rodzaju medium. Zestawiamy je w tabeli.

Medium	Termin publikacji
Wydanie internetowe dziennika lub czasopisma	3 dni robocze od otrzymania sprostowania
Dziennik drukowany	najbliższy przygotowywany numer, a w razie braku możliwości technicznych następny, nie później niż 7 dni od otrzymania
Czasopismo drukowane	najbliższy lub następny po nim przygotowywany numer
Radio i telewizja	najbliższy analogiczny przekaz

Źródło: Prawo prasowe, rozdział 5, art. 32 ust. 1, stan prawny na październik 2026 roku.

Gdy możliwy termin publikacji w czasopiśmie przekracza 6 miesięcy, możecie zażądać dodatkowej publikacji w dzienniku w ciągu miesiąca od otrzymania sprostowania. Koszty pokrywa wydawca. Strony mogą też pisemnie umówić się na inny termin.

Jak ma wyglądać opublikowane sprostowanie?

W drukach periodycznych sprostowanie ukazuje się w tym samym dziale i taką samą czcionką co materiał, którego dotyczy, pod widocznym tytułem „Sprostowanie”. W radiu i telewizji powinno być wyraźnie zapowiedziane i nadane w przekazie tego samego rodzaju oraz o tej samej porze. Dla serwisów internetowych ustawa mówi o publikacji w elektronicznej formie dziennika lub czasopisma, w której zamieszczono materiał.

Bez skrótów.
Redakcja nie może bez Waszej zgody skracać tekstu ani zmieniać w nim słów. Jeśli zobaczycie wersję zmienioną, możecie traktować to jako naruszenie ustawy.

Komentarz redakcji.
Sprostowania nie wolno komentować w tym samym numerze, przekazie lub w elektronicznej formie dziennika lub czasopisma tego samego dnia. Redakcja może jedynie prosto zapowiedzieć polemikę albo wyjaśnienia na później.

Co zrobić, gdy redakcja odmówi albo nie opublikuje sprostowania?

Odmowa musi mieć formę pisemną. Redaktor naczelny ma przekazać zawiadomienie o odmowie i jej przyczynach niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni od otrzymania sprostowania. Jeśli odmowa wynika z braku rzeczowości, treści karalnej lub podważania prawomocnego orzeczenia, redakcja musi wskazać fragmenty, które nie nadają się do publikacji.

1. Przeczytajcie uzasadnienie i sprawdźcie, czy rzeczywiście wskazuje wadę tekstu, czy tylko zawiera polemikę z Wami.
2. Jeśli są wskazane fragmenty, usuńcie lub zmieńcie tylko je, a resztę zachowajcie. Poprawione sprostowanie wyślijcie od razu tą samą drogą co poprzednie.
3. Zachowajcie zawiadomienie o odmowie wraz z kopertą albo potwierdzeniem odbioru. Od tej daty liczy się 21 dni na poprawioną wersję.
4. Jeśli redakcja nie odpowiedziała, nie opublikowała tekstu w terminie albo opublikowała go z naruszeniem zasad dotyczących miejsca, czcionki lub skrótów, rozważcie pozew.

Pozew o opublikowanie sprostowania

Z art. 39 ustawy wynika, że wnioskodawca może wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania, jeśli redaktor naczelny odmówił, nie opublikował tekstu w terminie albo opublikował go z naruszeniem przepisów o miejscu, czcionce i skrótach. Roszczenie wygasa, jeśli nie będzie dochodzone w ciągu roku od dnia opublikowania materiału prasowego.

Zgodnie z art. 52 sprawę rozpoznaje sąd okręgowy właściwy dla siedziby redakcji, najpóźniej w ciągu 30 dni od wniesienia pozwu niedotkniętego brakami formalnymi. Pozwany ma 7 dni na odpowiedź na pozew, a na apelację od wyroku pierwszej instancji strony mają 7 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Źródło tych terminów to ten sam tekst jednolity ustawy.

Postępowanie jest szybkie, ale ma własne wymogi. Przed wniesieniem pozwu skonsultujcie się z prawnikiem. Sprawdźcie też, czy w Waszym powiecie działa punkt nieodpłatnej pomocy prawnej. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika.

Czego sprostowanie nie załatwi i co robić dalej?

Sprostowanie przywraca prawdę, ale nie rozwiązuje wszystkiego. Warto wiedzieć, gdzie kończą się jego możliwości.

Nieprawdziwa opinia nie podlega sprostowaniu.
Jeśli dziennikarz napisał, że Wasza usługa jest „najgorsza w regionie”, to ocena. Można z nią polemizować w komentarzu albo w odpowiedzi firmy, ale nie w trybie sprostowania.

Artykuł nadal jest w sieci.
Opublikowane sprostowanie nie usuwa materiału. Czytelnik zobaczy oba teksty. Jeśli redakcja opublikuje sprostowanie w serwisie, poproście, żeby było połączone z oryginałem odnośnikiem.

Przeprosiny, zaniechanie, zadośćuczynienie.
Tego sprostowanie nie obejmuje. Naruszenie dobrego imienia chroni Kodeks cywilny jako dobra osobiste. Na tej podstawie można dochodzić m.in. przeprosin, a w niektórych sprawach także pieniędzy. O skali kwot piszemy w tekście Zadośćuczynienie za hejt. Dziennikarz ma natomiast ustawowy obowiązek zachować szczególną staranność i rzetelność oraz sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości (art. 12 ust. 1 Prawa prasowego), co bywa ważnym argumentem w takich sprawach.

Wyniki w wyszukiwarce.
Nawet po sprostowaniu stary artykuł może wyświetlać się w Google przy Waszym nazwisku lub nazwie firmy. Drogi usuwania takich wyników opisujemy w tekście Jak usunąć wyniki z Google na swoje imię i nazwisko.

Jak przygotować się krok po kroku?

1. Zabezpieczcie materiał: zrzuty ekranu z datą publikacji, adresem strony i nazwą serwisu.
2. Zaznaczcie w materiale każde zdanie, które jest nieprawdziwe lub nieścisłe, i odróżnijcie je od ocen.
3. Zbierzcie dokumenty potwierdzające prawdę, na przykład wypis z rejestru, umowę, zaświadczenie albo pismo urzędu.
4. Policzcie termin 21 dni i zapiszcie ostatni dzień nadania.
5. Napiszcie sprostowanie według wzoru. Sprawdźcie podpis, adres i długość.
6. Wyślijcie list polecony lub złóżcie pismo w redakcji i zachowajcie potwierdzenie.
7. Zapiszcie w kalendarzu 3 dni robocze dla serwisu internetowego i 7 dni na odpowiedź redakcji.

Sprostowanie a komunikacja firmy w kryzysie

Dla firmy sprostowanie to element większej reakcji. Obok pisma do redakcji warto przygotować krótkie oświadczenie na własnej stronie, spokojne i oparte na faktach. Wzór takiego oświadczenia opisujemy w tekście Oświadczenie firmy w kryzysie.

Warto też przemyśleć kontakt z dziennikarzem. Często pomyłka wynika z niedokładnego rozumienia sprawy, a nie ze złej woli. Wskazówki, czego dziennikarze oczekują od firm, zebraliśmy w tekście Czego dziennikarze oczekują od firmy. Odpowiedź „bez komentarza” rzadko pomaga, co wyjaśniamy w tekście „Bez komentarza”. Dlaczego ta odpowiedź szkodzi firmie.

Dane o sprostowaniach prasowych

Nie znaleźliśmy ogólnopolskich, wiarygodnych statystyk o tym, ile sprostowań kierowano do redakcji i ile z nich opublikowano, dlatego nie podajemy takich liczb. Liczby w tym tekście, czyli terminy 21 dni, 3 dni roboczych, 7 dni i dwukrotność objętości, pochodzą z przepisów ustawy. Stan prawny sprawdziliśmy w tekście jednolitym z Dziennika Ustaw, w ustawie zmieniającej z 2012 roku, która ustaliła obecne brzmienie art. 31a-33, 39 i 52, oraz w aktualnym tekście rozdziału 5 na październik 2026 roku. Przepisy mogą się zmienić, a ocena konkretnej sprawy należy do prawnika.

Podsumowanie: sprostowanie prasowe w pięciu zdaniach

Sprostowanie służy do poprawiania faktów, nie opinii. Macie 21 dni od dnia opublikowania materiału na nadanie go listem albo złożenie w redakcji, w piśmie z podpisem, danymi i adresem.

Tekst ma być rzeczowy i nie może być dłuższy niż dwukrotność fragmentu, którego dotyczy. Redakcja internetowa ma 3 dni robocze na publikację, a na pisemną odmowę 7 dni. Po odmowie możecie poprawić tekst według wskazań albo wnieść pozew w ciągu roku od publikacji materiału.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu
tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl. Fundacja pomaga przygotować zgłoszenia i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Nie zastępuje prawnika. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Prawnik lub punkt nieodpłatnej pomocy prawnej
Pomoże ocenić, czy materiał podlega sprostowaniu, i przygotować pozew.

Telefon zaufania dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym
116 123

Telefon dla dzieci i młodzieży
116 111

Zagrożenie życia lub zdrowia
112

Najczęściej zadawane pytania

1. Ile czasu jest na sprostowanie prasowe?
Macie 21 dni od dnia opublikowania materiału prasowego. W tym czasie sprostowanie trzeba nadać w placówce pocztowej albo złożyć w siedzibie redakcji, na piśmie. Nie czekajcie na ostatni dzień.

2. Czy sprostowanie można wysłać e-mailem?
Ustawa wymienia nadanie w placówce pocztowej i złożenie w siedzibie redakcji. Wiadomość e-mail może być dodatkiem, ale nie opierajcie na niej terminu. Bezpieczniejszy jest list polecony za potwierdzeniem nadania.

3. Ile może mieć znaków sprostowanie?
Nie może przekraczać dwukrotnej objętości fragmentu materiału, którego dotyczy. Liczy się fragment z błędem, a nie cały artykuł. W radiu i telewizji liczy się czas antenowy.

4. Czy redakcja może skrócić moje sprostowanie?
Nie, bez Waszej zgody nie wolno dokonywać skrótów ani innych zmian. Redakcja nie może też komentować sprostowania w tym samym numerze lub przekazie, ani tego samego dnia w wydaniu internetowym.

5. Czy można sprostować opinię dziennikarza?
Nie. Sprostowanie dotyczy wiadomości nieprawdziwych lub nieścisłych, czyli faktów. Opinie i oceny można komentować, ale nie prostuje się ich w tym trybie.

6. Co zrobić, gdy redakcja odmówi opublikowania sprostowania?
Redakcja musi w ciągu 7 dni przekazać pisemne zawiadomienie o odmowie i jej przyczynach. Jeśli wskaże fragmenty do usunięcia, poprawcie tylko je i wyślijcie tekst ponownie. Wtedy 21 dni liczy się od doręczenia zawiadomienia.

7. Czy muszę zapłacić za opublikowanie sprostowania?
Nie. Redakcja nie może żądać opłaty za samo opublikowanie sprostowania. Koszty ewentualnego sporu sądowego to osobna sprawa, którą warto omówić z prawnikiem.

8. W jakim terminie redakcja internetowa musi opublikować sprostowanie?
W elektronicznej formie dziennika lub czasopisma, w której zamieszczono materiał, w ciągu 3 dni roboczych od otrzymania sprostowania. Strony mogą pisemnie umówić się na inny termin.

9. Do kiedy mogę wnieść pozew o opublikowanie sprostowania?
Roszczenie wygasa, jeśli nie będzie dochodzone w ciągu roku od dnia opublikowania materiału prasowego. Sprawę rozpoznaje sąd okręgowy właściwy dla siedziby redakcji. Przed pozwem warto zasięgnąć porady prawnika.

10. Kto może żądać sprostowania?
Osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną. Po zmarłym mogą to zrobić osoby najbliższe, a po firmie jej następca prawny. Za dziecko wniosek składa rodzic lub opiekun prawny.

11. Czy sprostowanie dotyczy wpisów na blogach i w mediach społecznościowych?
To zależy od tego, czy publikacja jest prasą w rozumieniu ustawy, czyli ma charakter periodyczny i redakcję. Przy pojedynczych wpisach prywatnych osób częściej wchodzi w grę ochrona dóbr osobistych. Ocenę zostawcie prawnikowi.

12. Czy sprostowanie usunie artykuł z internetu?
Nie. Sprostowanie jest publikowane obok materiału lub w jego miejscu w serwisie, ale nie usuwa oryginału. Do usunięcia treści służą inne drogi, na przykład ochrona dóbr osobistych.

Źródła

• Dziennik Ustaw, Rządowe Centrum Legislacji, 2018: Prawo prasowe, tekst jednolity (Dz. U. 2018 poz. 1914)
• Kancelaria Sejmu, 2012: Ustawa z 14 września 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo prasowe (Dz. U. 2012 poz. 1136)
• LexLege, 2026: Prawo prasowe, rozdział 5. Sprostowanie (stan prawny na 10.10.2026)

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy redakcja opublikowała Wasze sprostowanie w całości, czy zaproponowała skróty albo odmówiła? Który wymóg formalny, na przykład termin, podpis czy limit objętości, sprawił Wam najwięcej kłopotu? Napiszcie w komentarzu, a pomożecie innym czytelnikom. Prosimy, żebyście nie podawali nazwisk ani danych innych osób.