Czy zrzut ekranu jest dowodem w sądzie? Jak sądy oceniają wydruki z internetu

Tak, zrzut ekranu jest dowodem w sądzie. Polskie przepisy nie zawierają zamkniętej listy dowodów, więc sąd nie może odrzucić zrzutu tylko dlatego, że jest zrzutem. Dotyczy to zarówno sprawy cywilnej, jak i karnej.

Inne pytanie brzmi: ile taki dowód jest wart. O tym decyduje sąd, który ocenia zrzut razem z całą resztą materiału. Najwięcej zależy od tego, czy druga strona zaprzeczy jego prawdziwości i co wtedy będziecie mogli położyć obok.

W skrócie

• Zrzut ekranu to dopuszczalny dowód. W sprawie cywilnej sąd traktuje go jako „inny dokument” z art. 308 Kodeksu postępowania cywilnego, w sprawie karnej jako dokument prywatny oceniany swobodnie.
• Zrzut nie ma żadnej „urzędowej” mocy. Jego wartość zależy od tego, czy przeciwnik mu zaprzeczy i czy potwierdzają go inne dowody.
• Gdy przeciwnik zarzuca przeróbkę, samo powtórzenie „to prawdziwy zrzut” nie wystarcza. Potrzebny jest plik źródłowy, urządzenie, świadek, protokół notarialny albo wniosek o opinię biegłego.
• Zrzutów w sądach przybywa. W bazie Systemu Analizy Orzeczeń Sądowych w październiku 2026 roku było 675 orzeczeń sądów powszechnych ze słowami „zrzut ekranu”, z czego 77 wydano w samym 2025 roku.
• Przerobienie zrzutu to nie tylko przegrany dowód. Kodeks karny przewiduje za przerobienie dokumentu w celu użycia za autentyczny karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Czy zrzut ekranu jest dowodem w sprawie cywilnej?

Tak. Sprawy o ochronę dóbr osobistych, o zapłatę czy o naruszenie prywatności toczą się według Kodeksu postępowania cywilnego. Kodeks ten nie wylicza, czym wolno dowodzić. Artykuł 309 mówi wprost o „innych środkach dowodowych” niż wymienione w ustawie.

Dokument, ale nie taki jak umowa

Według art. 77³ Kodeksu cywilnego dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią. Zrzut ekranu mieści się w tej definicji. Nie jest jednak podpisany, więc nie korzysta z ułatwień, które prawo daje dokumentom podpisanym.

Dokument prywatny z podpisem.
Zgodnie z art. 245 k.p.c. stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie. Zrzut takiego domniemania nie ma.

Inny dokument.
Art. 308 k.p.c. dotyczy dokumentów innych niż tekstowe z ustalonym wystawcą, w szczególności zawierających zapis obrazu. Sąd przeprowadza z nich dowód, stosując odpowiednio przepisy o oględzinach i o dokumentach. Tu najczęściej trafia zrzut ekranu.

Tak właśnie orzekają sądy. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 31 sierpnia 2022 r. (V AGa 229/21) stwierdził, że zrzut z ekranu i zapisana strona internetowa są dowodami w rozumieniu art. 308 k.p.c. Dodał, że taki dowód nie korzysta z domniemania prawdziwości i pochodzenia, ale ma walor dowodowy i podlega zwykłej ocenie sądu.

Podobnie Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w wyroku z 12 stycznia 2022 r. (III C 319/21) wymienił zrzuty ekranów ze stron internetowych obok kserokopii i wydruków wiadomości e-mail jako dokumenty, o których mowa w art. 308 k.p.c.

Swobodna ocena dowodów

Art. 233 § 1 k.p.c. stanowi, że sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. W praktyce oznacza to trzy rzeczy.

Nie ma dowodów lepszych i gorszych z urzędu.
Zrzut może przeważyć nad zeznaniem świadka i odwrotnie. Sąd musi jedynie wyjaśnić w uzasadnieniu, dlaczego jednemu dowodowi uwierzył, a drugiemu nie.

Zrzut nigdy nie jest oceniany sam.
Sąd zestawia go z zeznaniami, z zachowaniem stron w procesie, z innymi dokumentami i z zasadami logiki.

Brak sprzeciwu ma znaczenie.
Jeżeli strona nie wypowie się co do twierdzeń przeciwnika o faktach, sąd może uznać te fakty za przyznane (art. 230 k.p.c.). Fakty przyznane wprost w ogóle nie wymagają dowodu (art. 229 k.p.c.).

Dobrze pokazuje to sprawa o publikację prywatnej korespondencji. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z 11 maja 2021 r. (I ACa 154/21) opisał, że stan faktyczny ustalono na podstawie zrzutów ekranu z komunikatora, wprowadzonych do sprawy jako inny dokument. Ich treści nikt nie kwestionował, a tożsamość rozmówców nie była sporna. Zrzuty wystarczyły.

Czy zrzut ekranu jest dowodem w sprawie karnej?

Także tak. W sprawie o zniesławienie, zniewagę, groźby czy uporczywe nękanie obowiązuje Kodeks postępowania karnego. Ten kodeks również nie zna zamkniętej listy dowodów.

Swobodna ocena.
Art. 7 k.p.k. nakazuje organom kształtować przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

Dokument prywatny na rozprawie.
Art. 393 § 3 k.p.k. pozwala odczytywać na rozprawie wszelkie dokumenty prywatne powstałe poza postępowaniem karnym, w szczególności oświadczenia, publikacje, listy oraz notatki. Wydruk wpisu lub rozmowy jest takim dokumentem.

Wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Art. 5 § 2 k.p.k. stanowi, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. To najważniejsza różnica wobec sprawy cywilnej. Jeżeli zrzut jest jedynym dowodem, a jego prawdziwości nie da się sprawdzić, sąd karny może uznać, że to za mało na skazanie.

Nie oznacza to, że obrona wygrywa samym hasłem „zrzut to nie dowód”. W sprawie o znieważenie funkcjonariusza publicznego oskarżony podnosił w apelacji, że sam zrzut ekranu wpisu nie może być dowodem i że nie on był autorem. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w orzeczeniu z 25 czerwca 2024 r. (IV Ka 1085/23) nie podzielił tych zarzutów. Wskazał, że sąd pierwszej instancji ocenił łącznie wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków i opinię biegłego z zakresu informatyki, a taka ocena pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k.

Co w sprawie karnej może zrobić za Was organ?

W sprawach, które prowadzi policja i prokuratura, na przykład o groźby karalne lub uporczywe nękanie, dowody zbierają te organy. Mogą zrobić to, czego osoba prywatna nie zrobi sama.

Oględziny urządzenia lub strony.
Z oględzin sporządza się protokół (art. 143 § 1 k.p.k.). Protokół oględzin telefonu albo profilu ma inną wagę niż wydruk przyniesiony przez stronę.

Zabezpieczenie danych u dostawcy.
Na żądanie sądu lub prokuratora podmioty świadczące usługi drogą elektroniczną muszą niezwłocznie zabezpieczyć dane informatyczne na czas określony, nie dłuższy niż 90 dni (art. 218a § 1 k.p.k.).

Opinia biegłego.
Gdy ustalenie okoliczności wymaga wiadomości specjalnych, zasięga się opinii biegłego (art. 193 § 1 k.p.k.).

Zniesławienie i zniewaga są ścigane z oskarżenia prywatnego, więc tam ciężar zbierania dowodów spoczywa w dużej mierze na Was. Różnice między tymi drogami opisujemy w tekście o tym, czym różnią się zniesławienie i zniewaga oraz jaką drogę wybrać.

Kwestia	Sprawa cywilna	Sprawa karna
Podstawa dopuszczenia zrzutu	art. 308 i 309 k.p.c.	brak zamkniętej listy dowodów, art. 393 § 3 k.p.k.
Zasada oceny	art. 233 § 1 k.p.c.	art. 7 k.p.k.
Kto musi wykazać prawdziwość	strona, która powołuje się na zrzut (art. 6 k.c.)	oskarżyciel; wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.)
Skutek milczenia przeciwnika	sąd może uznać fakt za przyznany (art. 230 k.p.c.)	milczenie oskarżonego nie zastępuje dowodu
Sprawdzenie prawdziwości	na wniosek strony: biegły, nośnik, świadek	także z urzędu: oględziny, dane od dostawcy, biegły

Źródło: opracowanie własne na podstawie Kodeksu postępowania cywilnego i Kodeksu postępowania karnego.

Co się dzieje, gdy druga strona zarzuca manipulację?

To moment, w którym rozstrzyga się los zrzutu. Dopóki nikt mu nie zaprzecza, sąd zwykle przyjmuje go bez dodatkowych pytań. Gdy przeciwnik twierdzi, że zrzut jest przerobiony albo pochodzi z innej strony, trzeba jego prawdziwość wykazać.

Kto musi udowodnić prawdziwość zrzutu?

Zasada ogólna wynika z art. 6 Kodeksu cywilnego: ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jeżeli to Wy twierdzicie, że wpis istniał i miał określoną treść, to Wy musicie to wykazać.

Art. 253 k.p.c. dotyczy wprost dokumentów prywatnych. Gdy spór dotyczy dokumentu pochodzącego od innej osoby niż strona zaprzeczająca, jego prawdziwość powinna udowodnić strona, która chce z niego skorzystać. Do zrzutów sądy stosują te reguły odpowiednio.

Przykład przegranej: jeden niewyraźny wydruk

Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 15 czerwca 2016 r. (I ACa 315/16) rozpoznawał sprawę fotografki, która zarzucała stowarzyszeniu użycie jej zdjęcia na stronie internetowej. Jedynym dowodem publikacji była kserokopia zrzutu ekranu, słabej jakości i niepotwierdzona za zgodność.

Pozwany zaprzeczył, że zdjęcie kiedykolwiek było na jego stronie. Podniósł, że w pasku przeglądarki można wpisać dowolny adres i wykonać zrzut, a plik da się zmienić w powszechnie dostępnym programie graficznym. Przedstawił też własny zrzut o innej treści.

Sąd przyznał, że zrzut mógłby być dowodem wyglądu strony w określonej chwili, gdyby jego autentyczność została wystarczająco potwierdzona. Wskazał sposoby: protokół notarialny, odpowiednie zapisanie treści strony do pliku, przedstawienie oryginalnego nośnika, opinię biegłego. Powódka nie złożyła żadnego takiego wniosku i przegrała.

Przykład wygranej: zrzut bez notariusza, ale z resztą materiału

W sprawie o nieuczciwą konkurencję pozwana zarzucała, że zrzuty jej strony powinny być co najmniej zabezpieczone u notariusza. Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 29 czerwca 2021 r. (I AGa 188/21) uznał zrzuty za miarodajny materiał mimo braku protokołu notarialnego.

Zdecydowały dwie rzeczy. Pozwana na rozprawie potwierdziła, że okazany jej zrzut jest prawdziwy. Jej wersja o automatycznym przekierowaniu między domenami była nielogiczna, co sąd szczegółowo wykazał. Zrzut obronił się więc dzięki przesłuchaniu strony i zwykłemu rozumowaniu.

Z tych dwóch spraw płynie prosty wniosek. Sądy nie wymagają notariusza w każdej sprawie. Wymagają czegoś więcej niż sam wydruk wtedy, gdy przeciwnik konkretnie mu zaprzecza.

Jak odeprzeć zarzut manipulacji?

Najlepiej odpowiadać kilkoma dowodami naraz. Każdy z nich może być słaby osobno, a razem tworzą obraz, którego sąd nie ma powodu podważać.

1. Złóżcie plik źródłowy, a nie tylko wydruk. Oryginalny plik graficzny na nośniku ma zapisaną datę utworzenia i dane urządzenia. Zgodnie z art. 129 § 1 k.p.c. strona powołująca się na dokument musi na żądanie przeciwnika złożyć jego oryginał w sądzie jeszcze przed rozprawą.
2. Zaproponujcie okazanie urządzenia. Do zrzutów stosuje się odpowiednio przepisy o oględzinach. Sąd może obejrzeć rozmowę w telefonie albo wpis na żywo, także z udziałem biegłego (art. 292 k.p.c.).
3. Wskażcie świadków. Osoba, która widziała wpis na własnym urządzeniu, potwierdzi jego treść niezależnie od Waszego pliku. Im mniej jest z Wami związana, tym lepiej.
4. Dołączcie ślady pośrednie. Powiadomienie e-mail o komentarzu, odpowiedź platformy na zgłoszenie, reakcje i odpowiedzi innych osób na ten sam wpis, adres URL zapisany w dniu publikacji.
5. Zawnioskujcie o przesłuchanie przeciwnika. Pytanie zadane wprost na rozprawie, czy jest autorem wpisu, bywa rozstrzygające. Strona ma obowiązek dawać wyjaśnienia zgodnie z prawdą (art. 3 k.p.c.).
6. Zawnioskujcie o zobowiązanie do przedstawienia dokumentu. Sąd może zarządzić, aby każdy, kto ma dokument istotny dla sprawy, przedstawił go w oznaczonym terminie (art. 248 § 1 k.p.c.). Może też wezwać wystawcę dokumentu elektronicznego do udostępnienia nośnika, na którym dokument zapisano (art. 254 § 2¹ k.p.c.).
7. Zawnioskujcie o opinię biegłego z zakresu informatyki. Badanie prawdziwości dokumentu można przeprowadzić z udziałem biegłego (art. 254 § 1 k.p.c.). Biegły potrzebuje pliku lub urządzenia, a nie wydruku.

Jeżeli treść wciąż jest w sieci, a obawiacie się jej usunięcia, rozważcie wniosek o zabezpieczenie dowodu. Art. 310 k.p.c. pozwala na to jeszcze przed wszczęciem postępowania, gdy zachodzi obawa, że przeprowadzenie dowodu stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione.

O tym, jak utrwalać treści, żeby później było czym odpowiadać na zarzuty, piszemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie. Gdy wpis już zniknął, pomocny będzie tekst o tym, jak odzyskać treść do celów dowodowych po usunięciu wpisu albo konta.

Wzór fragmentu pisma: odpowiedź na zarzut przeróbki

„W odpowiedzi na twierdzenie pozwanego, że zrzuty ekranu złożone jako załączniki nr 3-7 do pozwu zostały zmodyfikowane, powód zaprzecza temu twierdzeniu i wnosi o:
1) dopuszczenie dowodu z plików źródłowych tych zrzutów, złożonych na załączonym nośniku, na fakt treści i daty publikacji wpisów;
2) dopuszczenie dowodu z oględzin telefonu powoda na rozprawie, na fakt istnienia opisanych wiadomości w aplikacji;
3) dopuszczenie dowodu z zeznań świadka [imię i nazwisko, adres], na fakt, że świadek widział wpisy o tej treści w dniu [data];
4) dopuszczenie dowodu z przesłuchania pozwanego, na fakt autorstwa wpisów;
5) na wypadek dalszego kwestionowania prawdziwości zrzutów: dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki na fakt, czy pliki noszą ślady modyfikacji.”

To tylko szkielet. Wnioski trzeba dopasować do sprawy i zgłosić w terminie zakreślonym przez sąd, bo spóźnione twierdzenia i dowody mogą zostać pominięte.

Czy notariusz jest konieczny?

Nie. Żaden przepis nie uzależnia dopuszczenia zrzutu od udziału notariusza. Protokół notarialny z otwarcia strony jest jednak najmocniejszym sposobem utrwalenia treści przed procesem.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu w przywołanej wyżej sprawie opisał go tak: notariusz otwiera stronę na własnym komputerze, drukuje ją i potwierdza, że wydruk przedstawia rzeczywisty stan i treść strony z daty sporządzenia. Taki dokument ma charakter urzędowy. Dokumenty urzędowe stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (art. 244 § 1 k.p.c.).

W sprawie karnej o zniesławienie Sąd Okręgowy w Siedlcach w wyroku z 9 stycznia 2023 r. (II Ka 542/22) odnotował, że w aktach znajdowały się zrzuty ekranów utrwalone i potwierdzone przez notariusza na potrzeby postępowania.

Protokół ma też granice. Notariusz potwierdza, co widział na ekranie danego dnia. Nie potwierdza, kto jest autorem wpisu ani czy treść jest prawdziwa. Nie obejmie również treści, które zniknęły przed wizytą w kancelarii.

Kiedy sąd odmawia zrzutowi wiarygodności?

Z przywołanych orzeczeń i z przepisów da się wyprowadzić kilka powtarzalnych sytuacji.

Zrzut jest jedynym dowodem, a przeciwnik konkretnie mu zaprzecza.
Sąd musiałby wtedy oprzeć się wyłącznie na twierdzeniu jednej strony. Tak było w sprawie krakowskiej.

Złożono kopię kopii.
Niewyraźna kserokopia wydruku nie pozwala ocenić ani treści, ani tego, czy plik był zmieniany.

Brakuje kontekstu.
Wycięty fragment rozmowy bez daty, nazwy konta i sąsiednich wiadomości rodzi pytanie, co pominięto.

Zrzut ma dowodzić czegoś, czego nie pokazuje.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 5 czerwca 2020 r. (I ACa 31/20) oceniał wydruki umów i zrzutów ekranu parafowane wyłącznie przez powoda. Uznano, że nie dowodzą one zawarcia umowy przez drugą stronę. Zrzut pokazuje, co było na ekranie, a nie to, kto i co oświadczył.

Strona nie reaguje na zarzuty.
Brak wniosków dowodowych po zaprzeczeniu przeciwnika sąd odczytuje jako niewykazanie faktu.

Osobną sprawą jest legalność samego materiału. Zrzut własnej rozmowy to coś innego niż zrzut z cudzego konta, do którego ktoś wszedł bez zgody. Granice opisujemy w tekście o tym, czy wolno ujawniać cudze wiadomości i publikować zrzuty prywatnej rozmowy.

Jak często zrzuty ekranu pojawiają się w orzeczeniach?

Nie istnieje urzędowa statystyka pokazująca, jak często sądy dopuszczają zrzuty ekranu ani jak często odmawiają im wiarygodności. Ministerstwo Sprawiedliwości nie prowadzi takich zestawień. Da się natomiast policzyć, w ilu opublikowanych orzeczeniach zrzuty w ogóle się pojawiają.

Sprawdziliśmy to w październiku 2026 roku w otwartej bazie Systemu Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS). Wśród 473 524 orzeczeń sądów powszechnych zwrot „zrzut ekranu” w dowolnej odmianie występował w 675. To mniej niż dwa orzeczenia na tysiąc, ale udział szybko rośnie.

Rok wydania	Orzeczenia ze zwrotem „zrzut ekranu”	Wszystkie orzeczenia sądów powszechnych w bazie	Na 10 tys. orzeczeń
2014	19	50 337	3,8
2016	44	58 336	7,5
2018	50	43 801	11,4
2020	36	23 502	15,3
2022	70	24 111	29,0
2024	76	17 949	42,3
2025	77	14 265	54,0

Źródło: własne zliczenie w wyszukiwarce Systemu Analizy Orzeczeń Sądowych, stan na październik 2026 roku.

Te liczby mają wyraźne ograniczenia. Baza obejmuje tylko orzeczenia opublikowane przez sądy, czyli niewielką część wszystkich wydanych, a liczba publikowanych orzeczeń z ostatnich lat jest niższa i jeszcze się zmienia. Zliczenie pokazuje, że zwrot padł w uzasadnieniu, a nie to, czy sąd zrzutowi uwierzył. Nie obejmuje też spraw, w których sąd pisał o „wydrukach” albo „screenach”. Wiarygodny jest więc kierunek zmiany: w 2025 roku zrzuty pojawiały się w opublikowanych orzeczeniach około czternaście razy częściej niż w 2014 roku, licząc na 10 tysięcy orzeczeń.

Czego nie robić ze zrzutami przed procesem?

Nie poprawiajcie zrzutów.
Kadrowanie, zamazywanie, dopisywanie strzałek i łączenie kilku obrazów w jeden wykonujcie wyłącznie na kopiach. Oryginalne pliki zostawcie nietknięte i przechowujcie osobno.

Nie usuwajcie rozmowy z urządzenia.
Telefon z zachowaną korespondencją jest najlepszą odpowiedzią na zarzut przeróbki. Warto zadbać o kopię, o czym piszemy w tekście o kopii zapasowej telefonu i zdjęć.

Nie tłumaczcie treści po swojemu na wydruku.
Komentarze i wyjaśnienia umieszczajcie w piśmie, a nie na dowodzie.

Nie twórzcie niczego „dla uzupełnienia”.
Odtworzenie usuniętego wpisu z pamięci i przedstawienie go jako zrzutu to przerobienie dowodu. Art. 270 § 1 Kodeksu karnego przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat dla tego, kto w celu użycia za autentyczny podrabia lub przerabia dokument albo takiego dokumentu używa. Tę samą karę art. 235 przewiduje za tworzenie fałszywych dowodów po to, by skierować ściganie przeciwko określonej osobie.

Jeżeli to Wam przedstawiono zrzut, którego treści nie rozpoznajecie, postępujcie odwrotnie: zaprzeczcie konkretnie, wskażcie, co się nie zgadza, i zażądajcie złożenia oryginalnego pliku. Ogólne „nie przyznaję” ma w sądzie niewielką wagę.

Podsumowanie: zrzut ekranu to dowód, który trzeba umieć obronić

Zrzut ekranu jest w polskim sądzie dowodem dopuszczalnym w sprawie cywilnej i karnej. Nie ma mocy urzędowej, więc jego waga zależy od oceny sądu i od tego, co go potwierdza.

Dopóki przeciwnik nie zaprzecza, zrzut zwykle wystarcza. Gdy zaprzecza, wygrywa strona, która ma plik źródłowy, urządzenie, świadka, ślady pośrednie albo protokół notarialny i potrafi w porę złożyć wnioski dowodowe. Sam wydruk, zwłaszcza słabej jakości, bywa za słaby.

Ten tekst opisuje ogólne zasady i nie zastępuje porady prawnika. W konkretnej sprawie o doborze wniosków dowodowych powinien zdecydować adwokat lub radca prawny. Jeżeli barierą są koszty, sprawdźcie, jak złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i pełnomocnika z urzędu. O tym, czego można się domagać w procesie cywilnym, piszemy w przeglądzie kwot zadośćuczynienia zasądzanych za hejt.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy zabezpieczyć materiał tak, aby dało się go później obronić, przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzić je do końca. Kierujemy też do prawnika lub psychologa. Nie zastępujemy prawnika i nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl.

Adwokat lub radca prawny.
Oceni, które wnioski dowodowe złożyć i w jakim terminie. W każdym powiecie działają także punkty nieodpłatnej pomocy prawnej prowadzone przez starostwa.

Policja i prokuratura.
W sprawach o groźby karalne czy uporczywe nękanie to organy zabezpieczają dane i urządzenia. Zgłaszając sprawę, przynieście pliki na nośniku oraz telefon z zachowaną korespondencją.

Notariusz.
Sporządzi protokół z otwarcia strony, dopóki treść jest dostępna.

Telefony pomocowe.
116 123 to telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, 116 111 dla dzieci i młodzieży. W razie zagrożenia życia dzwońcie pod 112. Sprawy osób niepełnoletnich zawsze prowadzi się z udziałem zaufanego dorosłego.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy sąd może w ogóle nie przyjąć zrzutu ekranu?
Sąd nie odrzuca zrzutu tylko z powodu jego formy. Może natomiast pominąć dowód na zasadach ogólnych, na przykład gdy dotyczy faktu nieistotnego dla sprawy, bezspornego albo gdy wniosek zgłoszono po terminie.

2. Czy wydruk zrzutu trzeba poświadczać za zgodność z oryginałem?
Przepisy nie wymagają tego przy składaniu zrzutu. Jeżeli jednak przeciwnik zażąda oryginału, trzeba złożyć plik źródłowy, a słabej jakości kopia bez żadnego potwierdzenia może zostać uznana za niewiarygodną.

3. Czy zrzut rozmowy z komunikatora jest wart tyle samo co zrzut publicznego wpisu?
Formalnie tak, oba są oceniane swobodnie. W praktyce prywatną rozmowę łatwiej potwierdzić, bo istnieje na urządzeniach obu rozmówców, a sąd może obejrzeć ją w telefonie.

4. Co zrobić, gdy wpis został usunięty i został tylko zrzut?
Zrzut nadal jest dowodem, ale warto go wzmocnić: świadkami, powiadomieniami e-mail, odpowiedzią serwisu na zgłoszenie. W sprawie prowadzonej przez prokuraturę można wnosić o zabezpieczenie danych u dostawcy usługi.

5. Kto płaci za opinię biegłego z zakresu informatyki?
W sprawie cywilnej zaliczkę na wydatki związane z opinią wnosi strona, która wnosi o tę czynność (art. 130⁴ § 1 k.p.c.). O ostatecznym rozliczeniu kosztów sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym sprawę.

6. Czy nagranie ekranu jest lepsze niż zrzut?
Jest oceniane na tych samych zasadach, czyli jako dokument zawierający zapis obrazu. Pokazuje jednak więcej kontekstu, w tym przejście od adresu strony do treści, więc trudniej zarzucić mu wyrwanie fragmentu.

7. Czy zrzut wykonany przez znajomego też się liczy?
Tak. Znajomy może dodatkowo zeznać jako świadek, kiedy i na jakim urządzeniu widział wpis, co wzmacnia dowód bardziej niż sam plik.

8. Czy sąd sam sprawdzi, czy zrzut jest prawdziwy?
W sprawie cywilnej sąd co do zasady opiera się na wnioskach stron i nie szuka dowodów za nie. W sprawie karnej organy mogą działać z urzędu, na przykład zarządzić oględziny urządzenia lub powołać biegłego.

9. Czy protokół notarialny rozstrzyga sprawę?
Rozstrzyga tylko to, że dana treść była widoczna pod danym adresem w dniu wizyty u notariusza. Autorstwo wpisu i jego ocenę prawną trzeba wykazać innymi dowodami.

10. Co grozi za przedstawienie przerobionego zrzutu?
Poza utratą wiarygodności w procesie możliwa jest odpowiedzialność karna. Kodeks karny przewiduje za przerobienie dokumentu w celu użycia za autentyczny albo użycie takiego dokumentu karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

11. Czy przeciwnik może po prostu powiedzieć, że nie pamięta wpisu?
Może, ale sąd oceni takie stanowisko razem z resztą materiału. W sprawie cywilnej brak konkretnego zaprzeczenia pozwala sądowi uznać fakt za przyznany.

Źródła

• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2024: Kodeks postępowania cywilnego, tekst jednolity (Dz.U. 2024 poz. 1568)
• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Kodeks postępowania karnego, tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 46)
• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Kodeks cywilny, tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 1071)
• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Kodeks karny, tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 383)
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2026: Wyszukiwarka orzeczeń: zwrot „zrzut ekranu” w orzeczeniach sądów powszechnych
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2022: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 31 sierpnia 2022 r., V AGa 229/21
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2022: Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 12 stycznia 2022 r., III C 319/21
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2021: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 maja 2021 r., I ACa 154/21
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2021: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 29 czerwca 2021 r., I AGa 188/21
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2016: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 15 czerwca 2016 r., I ACa 315/16
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2020: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 5 czerwca 2020 r., I ACa 31/20
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2024: Orzeczenie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 25 czerwca 2024 r., IV Ka 1085/23
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2023: Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z 9 stycznia 2023 r., II Ka 542/22

A jak było u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy druga strona kwestionowała w sądzie albo na policji Wasze zrzuty ekranu i co wtedy przekonało sąd lub prowadzącego sprawę? A może to Wam przedstawiono zrzut, którego nie rozpoznaliście, i chcielibyście, żebyśmy szerzej opisali, jak się wtedy bronić? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk, sygnatur własnych spraw ani danych innych osób.