Wyśmiewanie wyglądu i wagi w internecie. Niemiłe komentarze czy już zniewaga?

Ktoś napisał pod Waszym zdjęciem, że fatalnie wyglądacie, że powinniście schudnąć albo że w takim stroju nie wychodzi się z domu. Czy to jeszcze niemiła opinia, do której każdy ma prawo, czy już zniewaga, za którą autor może odpowiadać przed sądem?

Granica istnieje i da się ją opisać. Sądy nie pytają, czy komentarz był przykry, tylko czy poniżał człowieka w oczach przeciętnego, rozsądnego odbiorcy. Poniżej pokazujemy, jak ta ocena wygląda w praktyce, na przykładzie komentarzy o sylwetce, twarzy i ubiorze.

W skrócie

• Niepochlebna ocena wyglądu jest dozwolona. Zniewagą staje się wypowiedź, która ma poniżyć: wyzwisko, porównanie do zwierzęcia, szydzenie z ciała. Liczy się forma i cel, a nie sam temat.
• Zniewaga w internecie to przestępstwo z art. 216 § 2 Kodeksu karnego. Grozi za nią grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku. Sprawę prowadzi się z oskarżenia prywatnego.
• Sąd ocenia komentarz obiektywnie, według przeciętnych ocen społecznych. Wasze odczucia są ważne, ale same nie przesądzają sprawy.
• W jednej z opublikowanych spraw autor wpisu, w którym nazwał kontrolera biletów „grubasem” i „świnią”, został skazany za zniewagę, a sąd cywilny zasądził od niego 500 zł dla pokrzywdzonego (wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum z 2015 r.).
• Czas ma znaczenie: w sprawie karnej macie rok od dnia, w którym dowiedzieliście się, kim jest autor, i nie więcej niż 3 lata od wpisu.
• Policja odnotowała w 2023 r. 955 stwierdzonych przestępstw zniewagi (statystyka Policji). To tylko część spraw, bo większość trafia prosto do sądu.

Czy każdy niemiły komentarz o wyglądzie to zniewaga?

Nie. Prawo nie chroni przed każdą przykrością. Ktoś może uważać, że fryzura jest nieudana, że sukienka źle leży albo że zdjęcie jest niekorzystne, i może to napisać. Taka opinia bywa nietaktowna, ale mieści się w wolności wypowiedzi.

Zniewaga zaczyna się tam, gdzie autor przestaje oceniać, a zaczyna poniżać. Kodeks karny nie definiuje tego słowa. Sądy przyjmują, że chodzi o zachowanie, które wyraża pogardę dla drugiej osoby i uderza w jej godność, czyli w poczucie własnej wartości i prawo do szacunku.

Trzy pytania, które zadaje sobie sąd

Co zostało napisane.
Czy są to słowa powszechnie uznawane za obelżywe? Wyzwiska, wulgaryzmy i porównania do zwierząt sądy traktują jako obelgę niezależnie od tego, czy autor „tylko żartował”.

Po co zostało napisane.
Czy wypowiedź coś ocenia (strój, zdjęcie, stylizację), czy jej jedynym celem jest dokuczenie człowiekowi? Zdanie „ta sukienka Ci nie pasuje” ocenia sukienkę. Zdanie „z taką figurą nie pokazuj się ludziom” ocenia człowieka i odmawia mu prawa do bycia widocznym.

Jak odebrałby to przeciętny odbiorca.
Sąd nie mierzy komentarza Waszą wrażliwością ani poczuciem humoru autora. Pyta, czy rozsądna, postronna osoba uznałaby te słowa za poniżające.

Przykłady z obu stron granicy

Poniższe zestawienie jest naszą orientacyjną oceną, opartą na kryteriach z orzeczeń opisanych dalej. Nie zastępuje analizy konkretnej sprawy, bo ten sam zwrot w różnych okolicznościach może zostać oceniony inaczej.

Rodzaj komentarza	Przykład	Jak zwykle się go ocenia
Ocena stroju lub zdjęcia	„Ten kolor Pani nie służy”, „niekorzystne ujęcie”	Opinia. Może być niemiła, ale nie poniża.
Nieproszona rada	„Przydałoby się trochę ruchu”	Zwykle nietakt. Powtarzana uporczywie może stać się częścią nękania.
Wyzwisko dotyczące wagi lub twarzy	„grubas”, „świnia”, określenia wulgarne	Zniewaga. Słowa mają poniżyć, niczego nie oceniają.
Odmawianie prawa do pokazywania się	„Ktoś taki nie powinien wstawiać zdjęć”	Najczęściej naruszenie godności, zwłaszcza w serii wpisów.
Przeróbka zdjęcia, mem z Waszą twarzą	Zdjęcie z doklejonym szyderczym podpisem	Naruszenie wizerunku i godności, możliwa także zniewaga.

Źródło: opracowanie własne na podstawie art. 216 Kodeksu karnego, art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego oraz orzeczeń przywołanych w tekście.

Zniewaga a zniesławienie: który przepis pasuje do komentarzy o wyglądzie?

Te dwa pojęcia często się mylą, a przy komentarzach o ciele różnica jest istotna. Zniesławienie (art. 212 Kodeksu karnego) polega na przypisaniu komuś postępowania lub właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego w zawodzie. Zniewaga (art. 216) nie zawiera żadnego zarzutu. Jest po prostu obelgą.

Komentarz „jesteś gruba i obrzydliwa” to zniewaga. Komentarz „przytyła, bo pije” jest już zarzutem dotyczącym postępowania i może być zniesławieniem. Zdarza się, że jeden wpis zawiera jedno i drugie. Szerzej opisujemy to w tekście o tym, czym różni się zniesławienie od zniewagi i jaką drogę wybrać.

Co dokładnie mówi art. 216?

Przepis ma dwa stopnie. Za znieważenie osoby w jej obecności, publicznie albo w zamiarze, by zniewaga do niej dotarła, grozi grzywna albo ograniczenie wolności. Za zniewagę za pomocą środków masowego komunikowania, a tak sądy traktują publiczne wpisy w internecie, grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku.

Przy skazaniu za zniewagę w internecie sąd może dodatkowo orzec nawiązkę, czyli kwotę płatną pokrzywdzonemu albo na wskazany przez niego cel społeczny. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego. To Wy, a nie prokurator, wnosicie sprawę do sądu.

Czy prywatna wiadomość też może być zniewagą?

Tak. Przepis obejmuje także zniewagę niepubliczną, jeśli autor chciał, żeby do Was dotarła. Obelga wysłana w prywatnej wiadomości spełnia ten warunek. Różnica dotyczy wysokości kary: surowszy drugi stopień stosuje się do treści rozpowszechnianych publicznie.

Dlaczego wygląd nie jest „mową nienawiści” w rozumieniu kodeksu?

Kodeks karny przewiduje osobne, ścigane z urzędu przestępstwo publicznego znieważenia z powodu przynależności narodowej, etnicznej, rasowej albo wyznaniowej (art. 257). Wygląd i waga nie są tam wymienione. Dlatego obelgi dotyczące ciała ściga się na zasadach ogólnych, z oskarżenia prywatnego. Nie oznacza to słabszej ochrony godności, tylko inną drogę.

Jak sądy oceniają komentarze o sylwetce, twarzy i ubiorze?

W opublikowanych orzeczeniach powtarza się kilka zasad. Warto je znać, zanim zdecydujecie, czy iść do sądu.

Liczy się ocena obiektywna, nie sama przykrość

Sąd Okręgowy w Poznaniu w wyroku z 2017 r. (XVIII C 386/17) przypomniał, że o naruszeniu dobra osobistego decyduje kryterium obiektywne, a nie miara indywidualnej wrażliwości, bo poziom wrażliwości każdego człowieka jest inny. Sąd bada, czy typowa, przeciętna osoba na Waszym miejscu uznałaby dane zachowanie za naruszające jej godność.

Podobnie ujął to Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 2018 r. (I ACa 2093/16): decydują obiektywne kryteria ujęte w ramy przeciętnych ocen społecznych. To dobra wiadomość dla osób atakowanych za wygląd. Wyzwiska dotyczące ciała są oceniane jako poniżające właśnie przez przeciętnego odbiorcę, więc nie musicie udowadniać, że jesteście „wystarczająco” zranieni.

Sprawa wpisu o „grubasie”: od skazania do pieniędzy

Dobrym przykładem jest sprawa opisana w wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum z 2015 r. (III C 1/15). Pasażer obciążony opłatą po kontroli biletów opisał kontrolerów w grupie w serwisie społecznościowym. Jednego z nich nazwał „grubasem” i „świnią”, dodając wulgaryzmy. Grupa miała wtedy około 1500 aktywnych użytkowników.

Autor bronił się, że nie podał nazwisk, a określenia w rodzaju „grubas” czy „w okularach” nie pozwalają nikogo rozpoznać. Sąd tego nie przyjął. Współpracownicy i znajomi od razu skojarzyli wpis z konkretnym kontrolerem, właśnie ze względu na jego budowę ciała.

Najpierw zapadł wyrok karny za zniewagę z art. 216 § 2: dwa miesiące ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy na cele społeczne przez 20 godzin w miesiącu. Potem sąd cywilny, na wniosek prokuratora działającego na rzecz pokrzywdzonego, zasądził od autora 500 zł. Uznał, że takie słowa mają w społecznym odczuciu szczególnie negatywne, szydercze znaczenie.

Jakie wnioski płyną z tej sprawy?

Nie musi paść nazwisko.
Wystarczy, że osoby z Waszego otoczenia rozpoznają, o kim mowa. Opis wyglądu bywa tu wręcz elementem, który pozwala Was zidentyfikować.

Wyzwisko dotyczące tuszy zostało uznane za obelgę.
Sąd nie rozważał, czy pokrzywdzony rzeczywiście ma nadwagę. Prawdziwość nie ma przy zniewadze znaczenia, bo obelga niczego nie twierdzi, tylko poniża.

Krytyka pracy nie usprawiedliwia obelg.
Sąd podkreślił, że osoba wykonująca obowiązki służbowe może spotykać się z negatywnymi ocenami, ale nie traci przez to ochrony godności. To samo dotyczy osób, które publikują zdjęcia, prowadzą profil albo występują publicznie.

Skazanie ułatwia sprawę cywilną.
Prawomocny wyrok skazujący wiąże sąd cywilny co do tego, że przestępstwo popełniono. Autor nie może już twierdzić, że niczego nie napisał.

Kwoty bywają skromne.
500 zł to niewiele. Wysokość zależy od zasięgu, treści i skutków wpisu. Przegląd rozstrzygnięć znajdziecie w tekście o tym, jakie kwoty zadośćuczynienia zasądzają polskie sądy.

Co obniża szanse w sądzie?

Art. 216 § 3 pozwala sądowi odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział zniewagą wzajemną. Odpowiedź w tym samym tonie może więc realnie osłabić Waszą sprawę. Jeśli chcecie zareagować, wybierzcie spokojne zdanie. Gotowe przykłady są w tekście o tym, co odpisać, gdy ktoś wyśmiewa Wasz wygląd.

Jak często zdarzają się ataki za wygląd? Dostępne dane

Dla dorosłych w Polsce nie znaleźliśmy urzędowego badania, które liczyłoby osobno obelgi dotyczące wyglądu. Dostępne są dane pośrednie: statystyki Policji, badanie polskich nastolatków i badania dorosłych ze Stanów Zjednoczonych.

• 9% dorosłych Amerykanów było nękanych w internecie z powodu wyglądu. Tak wynika z badania Pew Research Center „Online Harassment 2017”, opublikowanego w 2017 r. i opartego na próbie 4248 osób. Wygląd był drugim najczęściej wskazywanym powodem, po poglądach politycznych (14%).
• 41% dorosłych Amerykanów doświadczyło jakiejś formy nękania w sieci według badania Pew Research Center „The State of Online Harassment” z września 2020 r. (10 093 osoby). Obraźliwe nazwanie zgłosiło 35% mężczyzn i 26% kobiet.
• 13% polskich nastolatków było celem ataków w internecie z powodu wyglądu fizycznego. To najczęstszy powód wskazany w badaniu NASK „Nastolatki” z 2024 r. Styl ubierania się wskazało 9% uczniów.

Ile spraw o zniewagę trafia do Policji?

Rok	Postępowania wszczęte	Przestępstwa stwierdzone
2019	265	1996
2020	257	988
2021	230	1026
2022	253	907
2023	213	955

Źródło: statystyka Policji, zniewaga (art. 216 k.k.), lata 1999-2023.

Te liczby trzeba czytać ostrożnie. Dotyczą wszystkich zniewag, nie tylko internetowych i nie tylko związanych z wyglądem. Zniewaga jest ścigana z oskarżenia prywatnego, więc wiele spraw trafia bezpośrednio do sądu i w ogóle nie pojawia się w statystyce Policji. Dane amerykańskie pokazują skalę zjawiska, ale nie da się ich wprost przenieść na Polskę, a badanie NASK dotyczy uczniów, nie dorosłych.

Co możecie zrobić, gdy komentarz przekroczył granicę?

Macie kilka dróg i nie musicie wybierać jednej. Zgłoszenie w serwisie, sprawa karna i sprawa cywilna mogą toczyć się niezależnie od siebie.

Najpierw zabezpieczcie materiał

1. Zróbcie zrzut ekranu całego komentarza razem z nazwą konta, datą i postem, pod którym się pojawił.
2. Skopiujcie adres wpisu i adres profilu autora.
3. Zapiszcie, kto jeszcze widział komentarz i mógłby to potwierdzić.
4. Dopiero potem zgłaszajcie treść do usunięcia.

Szczegóły opisujemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu, żeby przydały się na policji i w sądzie. Warto też wiedzieć, jak sądy oceniają zrzuty ekranu i wydruki z internetu.

Zgłoszenie w serwisie

Regulaminy dużych serwisów zakazują nękania i poniżania, także z powodu wyglądu. Zgłoście komentarz w kategorii dotyczącej nękania. Jeśli serwis odmówi, możecie złożyć formalne zgłoszenie nielegalnej treści ze wskazaniem art. 216 Kodeksu karnego. Sposób jego napisania pokazujemy w tekście o zgłoszeniu zgodnym z art. 16 aktu o usługach cyfrowych.

Droga karna: prywatny akt oskarżenia

Sprawę o zniewagę wnosicie do sądu rejonowego sami albo przez pełnomocnika. Zgodnie z art. 487 Kodeksu postępowania karnego prywatny akt oskarżenia może ograniczyć się do oznaczenia osoby oskarżonego, zarzucanego czynu i dowodów. Do aktu dołącza się dowód wpłaty zryczałtowanej opłaty na wydatki. Jej aktualną wysokość potwierdzi sąd.

Jest też prostsze wejście. Art. 488 tego kodeksu stanowi, że Policja na żądanie pokrzywdzonego przyjmuje ustną lub pisemną skargę, w razie potrzeby zabezpiecza dowody i przesyła skargę do właściwego sądu. To ważne, gdy nie znacie danych autora. O tym, kiedy serwis ujawnia takie dane, piszemy w tekście: czy administrator musi podać dane autora komentarza.

Rozprawę poprzedza posiedzenie pojednawcze. Wiele spraw kończy się na nim przeprosinami i usunięciem wpisu. W wyjątkowych sytuacjach, gdy wymaga tego interes społeczny, do sprawy może przystąpić prokurator.

Droga cywilna: ochrona dóbr osobistych

Godność i wizerunek są dobrami osobistymi chronionymi przez art. 23 Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 24 możecie żądać zaniechania naruszeń, usunięcia ich skutków, w tym przeprosin w odpowiedniej formie, a także zadośćuczynienia albo zapłaty na cel społeczny. W tej drodze nie musicie wykazywać winy umyślnej autora. Bezprawność naruszenia się domniemywa i to autor musi wykazać, że działał zgodnie z prawem.

Wzór wezwania do autora komentarza

Jeśli znacie autora, sprawę często kończy krótkie, rzeczowe wezwanie. Możecie skorzystać z poniższego wzoru.

„W dniu [data] opublikował(a) Pan/Pani pod adresem [adres wpisu] komentarz o treści: [cytat]. Wypowiedź ta narusza moją godność i stanowi zniewagę w rozumieniu art. 216 § 2 Kodeksu karnego oraz naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego. Wzywam do usunięcia komentarza w terminie 3 dni od otrzymania tej wiadomości i do zaniechania dalszych wypowiedzi na temat mojego wyglądu. Treść komentarza została zabezpieczona. Po bezskutecznym upływie terminu skieruję sprawę na drogę sądową.”

Nie dopisujcie ocen autora ani ostrych słów. Wezwanie może później trafić do akt i powinno pokazywać, że to Wy zachowaliście spokój.

Jakie terminy trzeba znać?

W sprawie karnej obowiązuje art. 101 § 2 Kodeksu karnego. Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od popełnienia czynu. Roszczenia cywilne mają własne terminy, które warto omówić z prawnikiem.

Ten tekst opisuje stan prawny z jesieni 2026 r. i nie zastępuje porady prawnika, który oceni konkretny komentarz i okoliczności.

Co, jeśli komentarze o wyglądzie się powtarzają?

Pojedynczy nietaktowny wpis zwykle nie wystarczy do sprawy. Inaczej jest, gdy ta sama osoba wraca pod każde zdjęcie, pisze z kilku kont albo zachęca innych do drwin. Uporczywe nękanie, które wzbudza uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, jest osobnym przestępstwem z art. 190a Kodeksu karnego. Grozi za nie kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat, a ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego, czyli prowadzą je Policja i prokuratura.

Dlatego warto prowadzić prosty rejestr: data, adres wpisu, treść, nazwa konta. Seria wpisów, z których każdy osobno wygląda na „tylko niemiły”, razem może pokazać obraz nękania.

A jeśli prowadzicie publiczny profil?

Osoby publiczne i twórcy muszą liczyć się z ostrzejszą krytyką tego, co robią i pokazują. Dotyczy to jednak działalności: filmu, stylizacji, wypowiedzi. Nie oznacza zgody na obelgi wobec ciała. W przywołanej sprawie ze Szczecina sąd wprost zaznaczył, że narażenie na negatywne oceny przy wykonywaniu pracy nie odbiera człowiekowi ochrony godności.

Zadbajcie też o siebie

Obelgi dotyczące ciała bolą inaczej niż krytyka pracy, bo dotykają tego, kim jesteście. To, że komentarz Was poruszył, nie jest przewrażliwieniem. Jeśli wracacie do niego myślami, pomocny może być tekst o tym, jak nie uwierzyć w to, co napisano o Waszym ciele. Dokumentowanie sprawy możecie powierzyć zaufanej osobie, żeby nie czytać wszystkiego samodzielnie.

Podsumowanie: przykry komentarz to jeszcze nie zniewaga, ale obelga już tak

Prawo pozwala ludziom mieć zdanie o cudzym stroju czy zdjęciu, nawet nieżyczliwe. Nie pozwala poniżać. Granica przebiega tam, gdzie kończy się ocena, a zaczyna obelga: wyzwisko, szydzenie z ciała, odmawianie prawa do pokazywania się. Sądy oceniają to oczami przeciętnego, rozsądnego odbiorcy i w opublikowanych sprawach uznawały wyzwiska dotyczące tuszy za zniewagę.

Macie do dyspozycji zgłoszenie w serwisie, wezwanie do autora, prywatny akt oskarżenia i pozew o ochronę dóbr osobistych. Najważniejsze są dwie rzeczy: zabezpieczyć materiał przed zgłoszeniem i nie odpowiadać obelgą na obelgę. Reszta jest do przeprowadzenia krok po kroku i nie musicie robić tego sami.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Kontakt: tel. 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

• Sąd rejonowy właściwy dla sprawy przyjmuje prywatny akt oskarżenia, a Policja przyjmuje skargę i przesyła ją do sądu.
• Punkty nieodpłatnej pomocy prawnej w Waszym powiecie pomogą ocenić, którą drogę wybrać.
• 116 123 - telefon wsparcia dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
• 116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży. Sprawy osób niepełnoletnich prowadźcie zawsze z udziałem dorosłego.
• 112 - numer alarmowy, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy nazwanie kogoś grubym w internecie jest karalne?
Może być. Jeśli słowo pada jako wyzwisko i ma poniżyć, sąd może uznać je za zniewagę z art. 216 Kodeksu karnego. W opublikowanej sprawie ze Szczecina autor wpisu z określeniami „grubas” i „świnia” został skazany.

2. Czy muszę udowodnić, że komentarz o wyglądzie jest nieprawdziwy?
Nie. Przy zniewadze prawdziwość nie ma znaczenia, bo obelga niczego nie twierdzi. Sąd bada, czy wypowiedź poniża, a nie czy opis ciała jest trafny.

3. Czy żart z czyjejś wagi może być zniewagą?
Tak. Tłumaczenie, że to był żart, nie zmienia oceny, jeśli przeciętny odbiorca uznałby słowa za poniżające. Sąd patrzy na treść i okoliczności, a nie na deklarowane intencje autora.

4. Kto prowadzi sprawę o zniewagę w internecie?
Pokrzywdzony, bo zniewaga jest ścigana z oskarżenia prywatnego. Akt oskarżenia można wnieść samodzielnie do sądu rejonowego albo złożyć skargę na Policji, która przekaże ją do sądu.

5. Ile mam czasu na wniesienie sprawy o zniewagę?
Rok od dnia, w którym dowiedzieliście się, kto jest autorem, ale nie dłużej niż 3 lata od publikacji wpisu. Wynika to z art. 101 § 2 Kodeksu karnego.

6. Co zrobić, gdy nie wiem, kto napisał komentarz?
Zabezpieczcie wpis i adres profilu, a potem złóżcie skargę na Policji. Policja może zabezpieczyć dowody, a sąd może zlecić jej czynności potrzebne do ustalenia autora.

7. Czy obraźliwa wiadomość prywatna o moim wyglądzie to też zniewaga?
Tak, jeśli autor chciał, żeby obelga do Was dotarła. Wiadomość prywatna nie jest jednak publikacją w środkach masowego komunikowania, więc stosuje się łagodniejszy pierwszy stopień przepisu.

8. Czy osoba publiczna musi znosić komentarze o swoim ciele?
Musi liczyć się z ostrzejszą krytyką swojej działalności, ale nie z obelgami. Ochrona godności przysługuje każdemu, także osobom znanym i twórcom internetowym.

9. Czy mogę żądać pieniędzy za wyśmiewanie mojego wyglądu?
Tak. W sprawie cywilnej można żądać zadośćuczynienia albo zapłaty na cel społeczny, a w sprawie karnej sąd może orzec nawiązkę. Kwoty zależą od zasięgu i skutków wpisu i bywają niewysokie.

10. Czy odpowiedź obelgą na obelgę mi zaszkodzi?
Może zaszkodzić. Kodeks karny pozwala sądowi odstąpić od wymierzenia kary, gdy pokrzywdzony odpowiedział zniewagą wzajemną. Lepiej nie odpowiadać albo odpowiedzieć jednym spokojnym zdaniem.

11. Czy mem z moim zdjęciem i szyderczym podpisem to zniewaga?
Może nią być, a dodatkowo narusza wizerunek, który jest dobrem osobistym. W takiej sytuacji można żądać usunięcia przeróbki, przeprosin i zadośćuczynienia.

12. Czy serwis musi usunąć komentarz wyśmiewający wygląd?
Regulaminy dużych serwisów zakazują nękania i poniżania, więc taki komentarz zwykle można zgłosić. Po odmowie warto złożyć formalne zgłoszenie nielegalnej treści z powołaniem na art. 216 Kodeksu karnego.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2025: Kodeks karny - tekst jednolity (Dz. U. 2025 poz. 383), art. 101, 190a, 212, 216, 257
• Kancelaria Sejmu, 2026: Kodeks cywilny - tekst jednolity (Dz. U. 2026 poz. 795), art. 23, 24, 448
• Kancelaria Sejmu, 2026: Kodeks postępowania karnego - tekst jednolity (Dz. U. 2026 poz. 490), art. 60, 487-489, 621
• Komenda Główna Policji, 2024: Zniewaga (art. 216) - postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone za lata 1999-2023
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2015: Wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z 15 kwietnia 2015 r., III C 1/15
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2017: Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 20 lipca 2017 r., XVIII C 386/17
• System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), 2018: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 lutego 2018 r., I ACa 2093/16
• Pew Research Center, 2017: Online Harassment 2017
• Pew Research Center, 2021: The State of Online Harassment (badanie z września 2020 r.)
• NASK - Państwowy Instytut Badawczy, 2025: Nastolatki. Raport z ogólnopolskiego badania uczniów i rodziców (badanie z 2024 r.)

A gdzie Wy postawilibyście granicę? Napiszcie w komentarzu

Ciekawi nas, jak to wygląda w praktyce. Czy zdarzyło się Wam zgłosić komentarz o wyglądzie i usłyszeć od serwisu, że „nie narusza zasad”, choć dla Was był oczywistą obelgą? I jaki rodzaj wypowiedzi sprawia Wam największą trudność w ocenie: nieproszone rady, „żarty” czy uwagi o ubiorze? Prosimy, aby w komentarzach nie podawać nazwisk, nazw kont ani innych danych osób, o których piszecie.