Współpracownik stał się celem hejtu - jak zachować się w zespole

Ktoś z Waszego zespołu stał się celem hejtu. W sieci krążą wpisy na jego temat, a przy biurkach już się o tym mówi. Nie jesteście przełożonymi ani działem kadr, ale siedzicie obok i widzicie, jak ta osoba wchodzi rano do biura.

To, co zrobicie w pierwszych dniach, ma duże znaczenie. Nie musicie nikogo ratować ani prowadzić śledztwa. Wystarczy kilka spokojnych zdań, niepodawanie plotek dalej i wiedza, kiedy sprawę trzeba przekazać przełożonemu.

W skrócie

• Zacznijcie od krótkiej rozmowy w cztery oczy: jedno zdanie wsparcia i pytanie, czego ta osoba potrzebuje. Nie dopytujcie o szczegóły i nie pokazujcie jej kolejnych wpisów.
• Przy biurku i na czacie zespołu nie komentujcie treści wpisów. Plotkę najlepiej zatrzymać jednym zdaniem i zmianą tematu.
• W badaniu CBOS z kwietnia 2024 r. 21% zatrudnionych powiedziało, że w ich miejscu pracy zdarzało się szykanowanie przez koleżanki lub kolegów. To częsta sytuacja, a nie wyjątek.
• W tym samym badaniu 68% osób źle potraktowanych w pracy nikomu tego nie zgłosiło. Milczenie pokrzywdzonego nie oznacza, że sprawa jest błaha.
• Do przełożonego idźcie od razu, gdy pojawiają się groźby, gdy hejt trafia na firmową pocztę lub telefon albo gdy autorem jest ktoś z firmy. W pozostałych sytuacjach najpierw zapytajcie osobę, której to dotyczy.
• Kodeks pracy chroni także pracownika, który wsparł osobę dochodzącą swoich praw. Od 5 listopada 2026 r. ta ochrona jest mocniejsza.

Dlaczego to, co zrobi zespół, ma znaczenie?

Osoba hejtowana bardzo uważnie obserwuje otoczenie. Sprawdza, kto przestał się z nią witać, kto ścisza głos, gdy ona wchodzi, i kto patrzy w telefon z uśmiechem. Cisza kolegów bywa dla niej trudniejsza niż same wpisy, bo czyta ją jako zgodę z ich treścią.

Hejt w pracy i wokół pracy nie jest rzadki. W badaniu CBOS „O mobbingu - doświadczenia Polaków” z kwietnia 2024 r. 8% pracowników najemnych przyznało, że w ostatnich pięciu latach było szykanowanych przez koleżanki lub kolegów z pracy, a 13% przez przełożonego. Łącznie takie doświadczenie miało 18% pracujących.

Więcej osób widzi to z boku. W tym samym badaniu 21% zatrudnionych powiedziało, że w ich miejscu pracy zdarzało się szykanowanie przez współpracowników. Wśród form szykan najczęściej wymieniano ośmieszanie, poniżanie, lekceważenie i obrażanie, w tym obgadywanie za plecami i uszczypliwe żarty. Tę grupę zachowań wskazało 46% osób, które opisały swoje doświadczenia.

Świadkowie rzadko reagują, choć sami uważają, że powinni. W raporcie Pew Research Center „Online Harassment 2017”, opartym na badaniu 4248 dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych, 66% badanych widziało nękanie innych osób w internecie. Tylko 30% powiedziało, że kiedykolwiek w jakiś sposób zareagowało. Jednocześnie 60% uznało, że świadkowie powinni odgrywać dużą rolę w ograniczaniu takich zachowań.

Te liczby dotyczą różnych krajów i różnych sytuacji, więc nie da się ich prosto zsumować. Pokazują jednak to samo: osób, które widzą, jest dużo, a tych, które coś robią, wyraźnie mniej. W zespole kilkuosobowym jedna reagująca osoba potrafi zmienić atmosferę.

Co powiedzieć osobie, która stała się celem hejtu?

Najtrudniejsze jest pierwsze zdanie. Wiele osób nie mówi nic, bo boi się, że powie coś niezręcznego. Tymczasem wystarczy krótka, zwykła rozmowa.

Wybierzcie miejsce i moment

W cztery oczy, nie przy wszystkich.
Nie zaczynajcie tematu przy biurku, w kuchni ani na czacie zespołu. Zaproponujcie kawę, krótki spacer albo napiszcie prywatną wiadomość. Osoba hejtowana nie powinna odpowiadać na pytania przy świadkach.

Krótko.
Pierwsza rozmowa może trwać dwie minuty. Jej celem jest sygnał, że nie zmieniliście zdania o tej osobie i że może na Was liczyć. Dłuższa rozmowa odbędzie się wtedy, gdy ona sama będzie tego chciała.

Zdania, które pomagają

• „Widziałem, co się dzieje. Bardzo mi przykro, że Cię to spotkało.”
• „Nie musisz mi niczego tłumaczyć.”
• „Czy mogę coś dla Ciebie zrobić w pracy? Na przykład przejąć telefony albo pójść z Tobą do kierownika.”
• „Jeśli wolisz o tym nie rozmawiać, to w porządku. Gdybyś zmieniła zdanie, jestem obok.”
• „Nie będę o tym rozmawiać z innymi.”

Ostatnie zdanie jest ważniejsze, niż się wydaje. Osoba hejtowana często nie wie, kto w biurze czytał wpisy i co o nich myśli. Jasna obietnica dyskrecji zdejmuje z niej część napięcia. Trzeba jej oczywiście dotrzymać.

Zdania, których lepiej unikać

„Nie przejmuj się, to tylko internet.”
To zdanie ma pocieszyć, a brzmi jak ocena, że problem nie istnieje. Lepiej powiedzieć, że widzicie, jak bardzo to jest obciążające.

„A co Ty właściwie zrobiłeś?”
Takie pytanie przenosi ciężar na osobę pokrzywdzoną. Nawet jeśli hejt zaczął się od jej wypowiedzi lub błędu, obrażanie i groźby nie są na to odpowiedzią. Ocena jej zachowania nie należy do kolegów z zespołu.

„Widziałaś, co jeszcze napisali?”
Nie przynoście nowych wpisów i nie wysyłajcie zrzutów ekranu bez pytania. Jeśli uważacie, że coś jest ważne, na przykład pojawiła się groźba, zapytajcie najpierw, czy ta osoba chce o tym wiedzieć i w jakiej formie. Szerzej opisujemy to we wpisie o tym, jak reagować, gdy znajomi przesyłają zrzuty ekranu z hejtem.

„Ja na Twoim miejscu od razu bym im odpisał.”
Decyzja, czy odpowiadać, zgłaszać i komu o tym mówić, należy do osoby, której sprawa dotyczy. Możecie zapytać, czy chce usłyszeć Waszą opinię. Nie podejmujcie decyzji za nią.

Wzór krótkiej wiadomości

Jeśli nie macie okazji porozmawiać osobiście albo pracujecie zdalnie, wystarczy prywatna wiadomość. Wyślijcie ją poza czatem całego zespołu.

Przykład:
„Cześć, widziałam, co o Tobie piszą. Bardzo mi przykro. Nie musisz odpisywać ani niczego wyjaśniać. Chcę tylko, żebyś wiedział, że moje zdanie o Tobie się nie zmieniło. Jeśli będę mogła w czymś pomóc w pracy, napisz.”

Nie oczekujcie odpowiedzi. Brak reakcji nie oznacza, że wiadomość była niepotrzebna.

Czego nie komentować przy biurku?

Biuro, kuchnia i czat zespołu to miejsca, w których hejt z internetu łatwo zamienia się w hejt w pracy. Wystarczy, że kilka osób zacznie omawiać wpisy na głos.

Treść wpisów.
Nie czytajcie ich na głos, nie streszczajcie i nie oceniajcie, czy „coś w tym jest”. Każde takie zdanie może dotrzeć do osoby, której dotyczy, zwykle w zmienionej wersji.

Życie prywatne tej osoby.
Hejt często dotyczy wyglądu, związku, rodziny, zdrowia albo poglądów. To nie są tematy do rozmów przy biurku, także wtedy, gdy rozmowa ma życzliwy ton.

Domysły o autorach.
Zgadywanie, kto pisze, szybko kończy się oskarżeniem przypadkowej osoby. Ustalanie autorów to zadanie policji, prokuratury i sądu, a nie zespołu.

Żarty i memy.
Żart „dla rozładowania atmosfery” prawie nigdy jej nie rozładowuje. Osoba hejtowana słyszy w nim, że zespół bawi się tym samym co autorzy wpisów.

Pytania przy wszystkich.
„I jak się trzymasz po tej aferze?” zadane na zebraniu zmusza do publicznej odpowiedzi. Zapytajcie w cztery oczy albo nie pytajcie wcale.

Czego nie robić w internecie?

Nie wchodźcie w dyskusję z autorami wpisów, także w obronie kolegi lub koleżanki. Komentarze zwiększają zasięg wpisu, a Wasz profil z nazwą pracodawcy może stać się kolejnym celem. Nie przesyłajcie linków innym osobom z firmy „żeby wiedzieli”.

Jeśli chcecie zrobić coś w sieci, zgłoście wpis w serwisie, w którym się pojawił, przez formularz zgłaszania treści. Zgłoszenie jest niewidoczne dla autora i nie podbija zasięgu. Wcześniej zapytajcie osobę hejtowaną, czy materiał został już zabezpieczony, bo po usunięciu wpisu trudniej go udokumentować.

Jak reagować na plotki w zespole?

Plotki są zwykle drugą falą hejtu. Wpisy powstały poza firmą, ale to rozmowy w pracy decydują, czy ta osoba będzie mogła normalnie wykonywać swoje obowiązki.

Zatrzymajcie plotkę na sobie

Najprostsza zasada brzmi: to, co usłyszeliście, nie idzie dalej. Nie musicie nikogo pouczać. Wystarczy, że nie dołożycie własnego komentarza i nie przekażecie historii kolejnej osobie.

Jedno zdanie i zmiana tematu

Gdy ktoś zaczyna temat przy Was, można odpowiedzieć spokojnie i krótko. Długie wykłady rzadko działają, a krótka odmowa zwykle wystarcza.

• „Wolę o tym nie rozmawiać bez niej.”
• „Nie wiem, jak było, i nie chcę zgadywać.”
• „Nie przesyłaj mi tego, proszę.”
• „Myślę, że jemu jest teraz wystarczająco trudno. Wróćmy do projektu.”

Nie musicie mówić tego ostrym tonem. Chodzi o to, żeby rozmowa nie miała publiczności. Plotka bez słuchaczy szybko się kończy.

Gdy plotka trafia na czat zespołu

Na czacie firmowym nie odpowiadajcie emotikonami ani żartem, bo to wygląda jak poparcie. Napiszcie jedno zdanie, na przykład „Proponuję nie omawiać tego tutaj”, i wróćcie do tematu pracy. Jeśli wpisy na czacie same stają się obraźliwe, przeczytajcie nasz tekst o tym, co zrobić z hejtem na firmowym komunikatorze.

Gdy pyta klient albo osoba z innego działu

Nie potwierdzajcie i nie zaprzeczajcie. Wystarczy zdanie: „Nie rozmawiam o prywatnych sprawach współpracowników. W czym mogę pomóc w sprawie zamówienia?”. Jeśli pytania się powtarzają albo ktoś dzwoni do firmy w sprawie tej osoby, to sygnał, że o sytuacji powinien wiedzieć przełożony.

Plotka może mieć skutki prawne

Powtarzanie nieprawdziwych zarzutów o innej osobie może naruszać jej dobra osobiste, a w poważniejszych przypadkach wypełniać znamiona zniesławienia. Różnice między tymi pojęciami wyjaśniamy we wpisie o zniesławieniu i zniewadze w internecie. Pracownik ma też obowiązek przestrzegać w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego. Wynika to z art. 100 § 2 pkt 6 Kodeksu pracy.

Kiedy zgłosić sprawę przełożonemu?

Podstawowa zasada jest prosta: to nie Wasza historia, więc najpierw zapytajcie osobę, której dotyczy. Są jednak sytuacje, w których czekać nie należy.

Najpierw zapytajcie o zgodę

Możecie powiedzieć: „Myślę, że kierownik powinien o tym wiedzieć. Chcesz, żebym poszedł z Tobą, czy wolisz, żebym sam to zgłosił?”. Część osób woli zgłosić sprawę sama, ale z kimś obok. Inne poproszą, żebyście zrobili to za nie. Obie odpowiedzi są w porządku.

Jeśli usłyszycie „nie”, uszanujcie to, o ile nie zachodzi żadna z sytuacji opisanych niżej. Wróćcie do tematu za kilka dni. Decyzja często zmienia się, gdy pierwsze emocje opadną.

Sytuacje, w których nie warto czekać

Sytuacja	Co zrobić	Komu zgłosić
Groźby wobec tej osoby lub jej rodziny, opublikowany adres domowy	Poinformować tę osobę, zabezpieczyć treść, zgłosić tego samego dnia	Przełożony, policja; przy bezpośrednim zagrożeniu 112
Hejt trafia do firmy: wiadomości na firmową pocztę, telefony, wpisy pod profilem pracodawcy	Nie odpowiadać autorom, zachować wiadomości	Przełożony lub dział kadr
Autorem wpisów albo plotek jest ktoś z firmy	Spisać, co sami widzieliście i słyszeliście	Przełożony, dział kadr albo osoba wskazana w procedurze antymobbingowej
Ktoś obcy przychodzi do biura lub czeka pod budynkiem	Nie rozmawiać, nie potwierdzać, że ta osoba tu pracuje	Przełożony, ochrona budynku, policja
Osoba hejtowana mówi, że nie chce żyć	Nie zostawiać jej samej, zadzwonić po pomoc	112, telefon 116 123, przełożony

Źródło: opracowanie własne Fundacji Usuwanie Hejtu; obowiązki pracodawcy na podstawie Kodeksu pracy.

W tych sytuacjach także uprzedźcie osobę hejtowaną, że idziecie do przełożonego, jeśli tylko jest na to czas. Chodzi o bezpieczeństwo jej i całego zespołu, a nie o przekazywanie cudzych spraw za plecami. Gdy ktoś mówi o odebraniu sobie życia, skorzystajcie ze wskazówek z wpisu o rozmowie z osobą, która po hejcie mówi, że nie chce żyć.

To, co sami widzieliście, możecie zgłosić sami

Jeśli obraźliwe żarty, wykluczanie z rozmów albo wyśmiewanie dzieją się w pracy i jesteście ich świadkami, macie własne prawo powiedzieć o tym przełożonemu. Opisujecie wtedy to, co widzieliście i słyszeliście, a nie cudze życie prywatne. Dobrze uprzedzić o tym osobę pokrzywdzoną, ale jej zgoda nie jest warunkiem.

Dlaczego pracodawca powinien wiedzieć?

Pracodawca ma obowiązek przeciwdziałać mobbingowi. Wynika to z art. 94³ Kodeksu pracy. Od 5 listopada 2026 r., po zmianach wprowadzonych ustawą z 19 czerwca 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 1046), do obowiązków pracodawcy wprost należy także przeciwdziałanie naruszaniu godności i innych dóbr osobistych pracownika, między innymi w obszarze reputacji i pozycji w zespole.

Ta sama ustawa przewiduje, że pracodawca zatrudniający co najmniej 10 pracowników ustala reguły i procedury przeciwdziałania takim naruszeniom w regulaminie. Pracodawcy mają na to 6 miesięcy od wejścia ustawy w życie. Warto więc sprawdzić, czy w Waszej firmie jest już procedura i kto przyjmuje zgłoszenia.

Nie każdy hejt jest mobbingiem. Po zmianach mobbing oznacza uporczywe nękanie pracownika, czyli powtarzalne, nawracające lub stałe. Wpisy obcych osób w internecie zwykle nie będą mobbingiem, ale pracodawca nadal może pomóc: zdjąć z tej osoby kontakt z klientami, ukryć dane na stronie firmy, zmienić numer wewnętrzny albo wesprzeć ją prawnie.

Czy za wsparcie kolegi coś Wam grozi?

Wiele osób nie reaguje z obawy o własną pozycję. W badaniu CBOS z 2024 r. wśród osób, które nie zgłosiły złego traktowania w pracy, 12% podało jako powód obawę przed zwolnieniem lub innymi konsekwencjami, a 15% brak wiary w skuteczność zgłoszenia.

Kodeks pracy odpowiada na tę obawę. Zgodnie z art. 18³e skorzystanie przez pracownika z uprawnień z tytułu naruszenia przepisów prawa pracy nie może być podstawą niekorzystnego traktowania. Ten przepis stosuje się też do pracownika, który w jakiejkolwiek formie udzielił wsparcia osobie korzystającej z takich uprawnień. Od 5 listopada 2026 r. pracownik potraktowany gorzej z tego powodu ma prawo do zadośćuczynienia w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę albo do odszkodowania.

Ochrona nie obejmuje osoby, która wiedziała, że do naruszenia prawa pracy nie doszło. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. W konkretnej sprawie warto skonsultować się z radcą prawnym, adwokatem albo skorzystać z porady Państwowej Inspekcji Pracy.

Wzór wiadomości do przełożonego

Zgłoszenie najlepiej przekazać ustnie, a potem potwierdzić krótką wiadomością. Zostaje wtedy ślad, kiedy firma dowiedziała się o sprawie.

Przykład:
„Dzień dobry, zgłaszam sytuację, która moim zdaniem wymaga reakcji firmy. Od [data] na adres [adres skrzynki działu] przychodzą obraźliwe wiadomości dotyczące [imię]. Dziś dwie osoby dzwoniły na numer ogólny i pytały o nią. [Imię] wie o tym zgłoszeniu. Wiadomości zachowałem i mogę je przekazać. Proszę o informację, jak mamy postępować z takimi telefonami i mailami.”

Piszcie o faktach: co, kiedy, gdzie. Nie oceniajcie i nie streszczajcie życia prywatnego osoby, której to dotyczy. Jeśli potrzebne jest pełne pismo, pomoże wzór skargi do pracodawcy na hejt ze strony współpracownika.

Gdy przełożony nie reaguje albo sam bierze w tym udział

Wtedy zgłoszenie kierujcie wyżej: do przełożonego Waszego kierownika, działu kadr, osoby lub komisji wskazanej w procedurze antymobbingowej albo do związku zawodowego, jeśli działa w firmie. Poza firmą porad udziela Państwowa Inspekcja Pracy, do której można też złożyć skargę.

Z danych CBOS z 2024 r. wynika, że spośród osób, które zgłosiły złe traktowanie, 45% uznało sprawę za rozwiązaną w zadowalający sposób. Ten wynik opiera się na odpowiedziach zaledwie 29 osób, więc trzeba go czytać ostrożnie. Pokazuje jednak, że zgłoszenie bywa skuteczne, a bez zgłoszenia firma nie ma podstaw do działania.

Jak pomóc praktycznie, nie wchodząc w cudze sprawy?

Wsparcie w pracy rzadko polega na wielkich gestach. Najczęściej są to drobne rzeczy, które pozwalają tej osobie normalnie pracować.

Zwykła codzienność.
Zaproście ją na obiad jak zawsze, pytajcie o zdanie na zebraniach, piszcie w sprawach służbowych tak jak wcześniej. Osoba hejtowana najbardziej boi się tego, że stała się w zespole „tą od afery”.

Przejęcie części kontaktów.
Jeśli na jej numer dzwonią obce osoby, zaproponujcie, że przez kilka dni będziecie odbierać telefony albo przeglądać wspólną skrzynkę. Uzgodnijcie to z przełożonym.

Pomoc w zabezpieczeniu materiału.
Zróbcie zrzuty ekranu tylko wtedy, gdy ta osoba o to poprosi. Zrzut powinien pokazywać adres strony, nazwę konta, datę i godzinę. Zasady opisujemy we wpisie o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie. Przekażcie je jej jedną paczką, a nie pojedynczo w ciągu dnia.

Notatka z tego, co widzieliście.
Jeśli coś dzieje się w pracy, zapiszcie datę, miejsce, słowa i obecne osoby. Taka notatka przyda się, gdyby firma prowadziła postępowanie wyjaśniające, a Wy mielibyście złożyć wyjaśnienia.

Elastyczność w zespole.
Po ataku ta osoba może potrzebować dnia pracy zdalnej, urlopu albo zamiany dyżuru. Jeśli możecie się zamienić, zaproponujcie to. O tym, jak podjąć decyzję o przyjściu do biura, piszemy w tekście czy po ataku hejtu iść następnego dnia do pracy.

A jeśli autorzy wpisów piszą także do Was?

Zdarza się, że autorzy hejtu szukają współpracowników tej osoby i wysyłają im wiadomości lub linki. Nie odpowiadajcie, zachowajcie wiadomość i powiedzcie o niej osobie hejtowanej oraz przełożonemu. Więcej o takiej sytuacji znajdziecie we wpisie hejter pisze do Waszego pracodawcy, rodziny albo klientów.

Zadbajcie też o siebie

Bycie świadkiem również obciąża. W raporcie Pew Research Center z 2017 r. 8% dorosłych Amerykanów powiedziało, że po zobaczeniu nękania innych osób w sieci odczuwało silny niepokój, a 27% zrezygnowało z opublikowania czegoś w internecie. Nie musicie czytać wszystkich wpisów, żeby być wsparciem. Jeśli sprawa Was przytłacza, powiedzcie o tym komuś zaufanemu.

Co wiemy z badań, a czego dane nie pokazują?

Nie znaleźliśmy polskiego badania, które mierzyłoby wprost, jak zespoły reagują na hejt internetowy wobec współpracownika. Dane CBOS dotyczą szykan w miejscu pracy ze strony przełożonych i kolegów, a nie wpisów obcych osób w sieci. Badanie przeprowadzono w dniach 8-18 kwietnia 2024 r. na próbie 1079 dorosłych, z czego 513 osób to pracownicy najemni. Opiera się ono na deklaracjach, a nie na ustaleniach sądów czy inspekcji.

Dane Pew Research Center pochodzą ze Stanów Zjednoczonych i z 2017 r. Dotyczą świadków nękania w internecie w ogóle, nie tylko w kontekście pracy. Traktujcie je jako wskazówkę, a nie opis polskich biur.

Podsumowanie: kilka zdań i jedna decyzja

Kolega z pracy nie zatrzyma hejtu w internecie, ale ma wpływ na to, jak wygląda dzień osoby hejtowanej w biurze. Jedno zdanie wsparcia w cztery oczy, odmowa udziału w plotkach i zwykłe traktowanie robią więcej niż publiczne deklaracje.

Decyzję o zgłoszeniu zostawcie osobie, której sprawa dotyczy, chyba że pojawiają się groźby, hejt wchodzi do firmy albo jego autorem jest ktoś z zespołu. Wtedy idźcie do przełożonego od razu, opisując fakty. Prawo pracy chroni także tych, którzy wspierają.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał i kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Naszą pracę można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

W firmie.
Bezpośredni przełożony, dział kadr, osoba lub komisja wskazana w procedurze antymobbingowej, związek zawodowy.

Poza firmą.
Państwowa Inspekcja Pracy udziela porad z prawa pracy i przyjmuje skargi. Groźby i uporczywe nękanie zgłasza się na policji lub w prokuraturze.

Telefony pomocowe.
116 123 to telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych, opisany na stronie 116sos.pl. Przy zagrożeniu życia dzwońcie pod 112.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy powinienem powiedzieć koledze, że widziałem wpisy na jego temat?
Tak, jeśli robicie to w cztery oczy i krótko. Jedno zdanie wsparcia jest lepsze niż udawanie, że nic się nie dzieje, bo cisza bywa odbierana jako zgoda z treścią wpisów. Nie streszczajcie przy tym tego, co przeczytaliście.

2. Czy bronić współpracownika w komentarzach pod wpisami?
Zwykle nie. Komentarze zwiększają zasięg wpisu, a Wasz profil może stać się kolejnym celem. Lepiej zgłosić treść przez formularz serwisu i wesprzeć tę osobę w pracy.

3. Co zrobić, gdy cały zespół plotkuje, a ja nie chcę w tym uczestniczyć?
Wystarczy jedno spokojne zdanie, na przykład że wolicie nie rozmawiać o tej osobie bez niej, i powrót do tematu pracy. Nie musicie nikogo pouczać. Jeśli plotki przechodzą w wyśmiewanie lub wykluczanie, powiedzcie o tym przełożonemu.

4. Czy mogę zgłosić sprawę przełożonemu bez zgody osoby hejtowanej?
To, co dzieje się w pracy i co sami widzieliście, możecie zgłosić we własnym imieniu. Bez czekania zgłasza się też groźby, hejt trafiający do firmy i sytuacje zagrożenia życia. W pozostałych przypadkach najpierw zapytajcie osobę, której sprawa dotyczy.

5. Czy hejt w internecie na pracownika to mobbing?
Nie zawsze. Mobbing oznacza uporczywe nękanie pracownika, a wpisy obcych osób w sieci zwykle nim nie są. Jeśli jednak w nękaniu biorą udział osoby z firmy i trwa ono dłużej, sprawa może mieć taki charakter i powinna trafić do pracodawcy.

6. Czy pracodawca może mnie ukarać za wsparcie kolegi, który złożył skargę?
Kodeks pracy zakazuje niekorzystnego traktowania pracownika, który udzielił wsparcia osobie korzystającej z uprawnień z tytułu naruszenia prawa pracy. Od 5 listopada 2026 r. taki pracownik może żądać zadośćuczynienia lub odszkodowania. W konkretnej sytuacji warto poradzić się prawnika.

7. Co zrobić, gdy autor hejtu pisze także do mnie?
Nie odpowiadajcie i nie usuwajcie wiadomości. Zachowajcie ją, powiedzcie o niej osobie hejtowanej oraz przełożonemu, a nadawcę można zablokować po zrobieniu zrzutu ekranu.

8. Czy mam robić zrzuty ekranu wpisów o współpracowniku?
Tylko gdy ta osoba o to poprosi albo gdy widzicie groźbę, która może szybko zniknąć. Zrzut powinien zawierać adres strony, nazwę konta i datę. Przekażcie materiał jednorazowo, a nie w wielu wiadomościach.

9. Jak się zachować, gdy uważam, że kolega sam sprowokował hejt?
Możecie nie zgadzać się z jego wypowiedzią lub zachowaniem i jednocześnie nie brać udziału w obrażaniu. Krytyka dotyczy tego, co ktoś zrobił, a hejt uderza w człowieka. W pracy wystarczy, że nie podajecie wpisów dalej i traktujecie tę osobę zwyczajnie.

10. Co powiedzieć klientowi, który pyta o hejtowanego pracownika?
Nie potwierdzajcie i nie zaprzeczajcie żadnym informacjom. Powiedzcie, że nie rozmawiacie o prywatnych sprawach współpracowników, i wróćcie do sprawy klienta. O powtarzających się pytaniach poinformujcie przełożonego.

11. Co zrobić, gdy osoba hejtowana nie chce o tym rozmawiać?
Uszanujcie to i nie wracajcie do tematu codziennie. Zachowujcie się jak dotąd i dajcie znać, że jesteście dostępni. Wiele osób wraca do rozmowy po kilku dniach.

12. Do kogo iść, jeśli w plotkach uczestniczy sam kierownik?
Zgłoszenie skierujcie do jego przełożonego, działu kadr albo osoby wskazanej w procedurze antymobbingowej. W firmie ze związkiem zawodowym można zwrócić się także do niego, a poza firmą do Państwowej Inspekcji Pracy.

Źródła

• CBOS, 2024: O mobbingu - doświadczenia Polaków. Komunikat z badań nr 52/2024
• Pew Research Center, 2017: Online Harassment 2017
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, tekst ujednolicony (art. 18³e, 94, 94³, 100)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 19 czerwca 2026 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 2026 poz. 1046)
• Państwowa Inspekcja Pracy, 2026: Serwis Państwowej Inspekcji Pracy
• 116sos.pl, 2026: 116sos.pl - telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych 116 123

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy w Waszym zespole ktoś stał się celem hejtu i które zdanie albo gest kolegów najbardziej pomogły? A może zgłaszaliście taką sprawę przełożonemu i chcecie napisać, co zadziałało, a czego w firmie zabrakło? Prosimy, żeby w komentarzach nie podawać nazwisk, nazw firm ani danych innych osób.