Bardzo duże platformy internetowe: lista serwisów i dodatkowe obowiązki wobec użytkowników

Facebook, TikTok, YouTube czy wyszukiwarka Google podlegają w Unii Europejskiej ostrzejszym zasadom niż małe fora i lokalne portale. Powodem jest ich skala. Serwis, z którego co miesiąc korzysta co najmniej 45 milionów osób w Unii, może dostać status bardzo dużej platformy internetowej albo bardzo dużej wyszukiwarki internetowej.

Poniżej znajdziecie pełną listę takich usług według stanu na 31 sierpnia 2026 r., liczby użytkowników podane przez same serwisy oraz obowiązki, które idą za tym statusem: ocenę ryzyka, niezależny audyt i dostęp do danych. Pokazujemy też, co z tego wynika dla osoby, która zgłasza hejt lub inną nielegalną treść.

W skrócie

• Próg wynosi co najmniej 45 mln aktywnych odbiorców miesięcznie w Unii. Tak stanowi art. 33 aktu o usługach cyfrowych z 2022 r., a Komisja Europejska wyjaśnia, że odpowiada to 10% ludności Unii.
• Status ma 28 usług: 25 platform i 3 wyszukiwarki. Taką liczbę podała Komisja Europejska w komunikacie z 31 sierpnia 2026 r.
• Status nadaje Komisja Europejska decyzją. Dodatkowe obowiązki zaczynają działać po czterech miesiącach od powiadomienia dostawcy.
• Ponad zwykły standard dochodzą między innymi: coroczna ocena ryzyka systemowego, coroczny niezależny audyt na koszt dostawcy, dostęp do danych dla organów i badaczy, kanał treści bez profilowania oraz publiczne repozytorium reklam.
• Za naruszenia Komisja może nałożyć grzywnę do 6% łącznego światowego rocznego obrotu dostawcy (art. 74 aktu z 2022 r.).
• Komisja nie rozpatruje pojedynczych zgłoszeń. Treść nadal zgłaszacie platformie, a status bardzo dużej platformy daje Wam więcej informacji i więcej narzędzi.

Co to jest bardzo duża platforma internetowa?

To pojęcie z unijnego aktu o usługach cyfrowych, czyli rozporządzenia (UE) 2022/2065. W skrócie mówi się o nim DSA, od angielskiej nazwy Digital Services Act. Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach Unii, także w Polsce.

Akt dzieli usługi internetowe na kilka grup. Im większy wpływ usługi na społeczeństwo, tym więcej obowiązków. Na samym szczycie są dwie kategorie.

Bardzo duża platforma internetowa.
To serwis, który przechowuje treści użytkowników i udostępnia je publicznie, a w Unii ma co najmniej 45 mln aktywnych odbiorców miesięcznie. W dokumentach unijnych pojawia się angielski skrót VLOP (very large online platform).

Bardzo duża wyszukiwarka internetowa.
To wyszukiwarka, która przekracza ten sam próg. Angielski skrót to VLOSE (very large online search engine).

Skąd próg 45 milionów?

Próg zapisano w art. 33 ust. 1 aktu. Komisja Europejska w swoich pytaniach i odpowiedziach o akcie o usługach cyfrowych wyjaśnia, że chodzi o usługi, których średnia liczba użytkowników sięga lub przekracza 10% ludności Unii, co odpowiada 45 mln osób.

Próg nie jest ustalony raz na zawsze. Zgodnie z art. 33 ust. 2 Komisja dostosuje go, gdy liczba ludności Unii zmieni się o co najmniej 5% względem 2020 r.

Kto liczy użytkowników?

Liczą sami dostawcy. Art. 24 ust. 2 aktu nakazał każdej platformie i wyszukiwarce opublikować średnią liczbę aktywnych odbiorców w Unii do 17 lutego 2023 r., a potem aktualizować ją co najmniej raz na sześć miesięcy. Średnią oblicza się z ostatnich sześciu miesięcy.

Aktywny odbiorca to nie to samo co założone konto. Liczy się też osoba, która tylko ogląda treści. Dlatego na liście jest na przykład Wikipedia, z której większość ludzi korzysta bez logowania.

Kto nadaje status i kiedy go odbiera?

Status nadaje Komisja Europejska decyzją. Opiera się na liczbach podanych przez dostawcę, ale może też sięgnąć po inne dostępne informacje. Dostawca, który nie opublikował danych, nie uniknie w ten sposób wskazania.

Dodatkowe obowiązki zaczynają działać po czterech miesiącach od powiadomienia dostawcy o decyzji (art. 33 ust. 6). Komisja znosi wskazanie, gdy usługa przez nieprzerwany rok pozostaje poniżej progu (art. 33 ust. 5). Taki przypadek już się zdarzył: 27 maja 2025 r. Komisja zakończyła wskazanie jednego z serwisów dla dorosłych.

Bardzo duże platformy internetowe: lista serwisów

Pierwsze decyzje zapadły 25 kwietnia 2023 r. Komisja wskazała wtedy 17 platform i 2 wyszukiwarki, co potwierdza jej strona o egzekwowaniu aktu o usługach cyfrowych. Kolejne usługi dochodziły w grudniu 2023 r., w 2024 r. i w 2026 r.

Najnowsza zmiana pochodzi z 31 sierpnia 2026 r. Komisja wskazała wtedy ChatGPT jako bardzo dużą wyszukiwarkę oraz serwisy Reddit i Roblox jako bardzo duże platformy. Te trzy usługi mają czas na dostosowanie się do stycznia 2027 r.

Tabela pokazuje stan z oficjalnego wykazu Komisji zaktualizowanego 31 sierpnia 2026 r. Liczby użytkowników to średnie miesięczne w Unii, w milionach, w brzmieniu z tego wykazu.

Usługa	Rodzaj	Użytkownicy w UE (mln)	Data wskazania
YouTube	platforma	416,6	25.04.2023
Google Search	wyszukiwarka	364	25.04.2023
Google Play	platforma	284,6	25.04.2023
Google Maps	platforma	275,6	25.04.2023
Facebook	platforma	259	25.04.2023
Instagram	platforma	259	25.04.2023
Amazon Store	platforma	181,3	25.04.2023
XVideos	platforma	160	20.12.2023
ChatGPT	wyszukiwarka	159,1	31.08.2026
Wikipedia	platforma	151,1	25.04.2023
TikTok	platforma	135,9	25.04.2023
Pinterest	platforma	124	25.04.2023
App Store	platforma	123	25.04.2023
Bing	wyszukiwarka	119	25.04.2023
X	platforma	115,1	25.04.2023
Shein	platforma	108	26.04.2024
AliExpress	platforma	104,3	25.04.2023
Snapchat	platforma	102	25.04.2023
Temu	platforma	75	31.05.2024
Zalando	platforma	74,5 (sprzedaż własna) i 26,8 (oferty innych sprzedawców)	25.04.2023
Google Shopping	platforma	70,8	25.04.2023
Reddit	platforma	57,2	31.08.2026
WhatsApp	platforma	51,7	26.01.2026
Roblox	platforma	46,6	31.08.2026
LinkedIn	platforma	45,2 (zalogowani) i 132,5 (wizyty bez logowania)	25.04.2023
XNXX	platforma	45	10.07.2024
Booking.com	platforma	powyżej 45	25.04.2023
Pornhub	platforma	powyżej 45 (ustalenie Komisji)	20.12.2023

Źródło: Komisja Europejska, wykaz wskazanych bardzo dużych platform i wyszukiwarek, aktualizacja z 31 sierpnia 2026 r. Liczby podali dostawcy, z wyjątkiem pozycji oznaczonych jako ustalenie Komisji.

Co widać w tej liście?

To nie tylko media społecznościowe.
Na liście są sklepy internetowe, sklepy z aplikacjami, mapy, encyklopedia, serwis rezerwacji noclegów, platforma z grami tworzonymi przez użytkowników i trzy serwisy z treściami dla dorosłych.

Komunikator też może trafić na listę, ale tylko w części.
WhatsApp został wskazany 26 stycznia 2026 r. ze względu na funkcję kanałów, czyli publicznych ogłoszeń dla szerokiego grona odbiorców. Jak podała Komisja Europejska w komunikacie o wskazaniu WhatsAppa, prywatne rozmowy pozostają poza pojęciem platformy internetowej.

Narzędzie sztucznej inteligencji może być wyszukiwarką.
Komisja uznała ChatGPT za usługę mieszaną, która odpowiada na pytania także przez przeszukiwanie sieci, i dlatego zakwalifikowała ją jako wyszukiwarkę.

Większość usług ma siedzibę w Irlandii.
Według wykazu Komisji 17 z 28 usług podlega irlandzkiemu koordynatorowi do spraw usług cyfrowych, 6 niderlandzkiemu, 2 czeskiemu, a po jednej luksemburskiemu, cypryjskiemu i niemieckiemu.

Których serwisów na liście nie ma?

W wykazie z 31 sierpnia 2026 r. nie znajdziecie na przykład Discorda, Twitcha, Telegrama ani polskich portali i forów. To nie znaczy, że te serwisy nie mają żadnych obowiązków. Każda platforma internetowa działająca w Unii musi przyjmować zgłoszenia nielegalnych treści, uzasadniać swoje decyzje i rozpatrywać odwołania. Brak statusu oznacza tylko brak dodatkowej, najwyższej warstwy wymagań i to, że nadzór sprawuje organ krajowy, a nie Komisja.

Jakie dodatkowe obowiązki mają bardzo duże platformy?

Dodatkowe obowiązki zebrano w art. 33-43 aktu. Ich wspólna myśl jest prosta: tak duży serwis ma nie tylko reagować na pojedyncze zgłoszenia, ale też badać, jakie szkody może wywoływać sam sposób jego działania.

Ocena ryzyka systemowego

Zgodnie z art. 34 dostawca co najmniej raz w roku identyfikuje, analizuje i ocenia ryzyko systemowe związane ze swoją usługą. Musi to zrobić także przed uruchomieniem funkcji, która może mieć krytyczny wpływ na to ryzyko.

Akt wymienia cztery rodzaje ryzyka:

• rozpowszechnianie nielegalnych treści,
• negatywne skutki dla praw podstawowych, w tym godności, prywatności, wolności wypowiedzi, zakazu dyskryminacji i praw dziecka,
• negatywne skutki dla debaty publicznej, wyborów i bezpieczeństwa publicznego,
• przemoc ze względu na płeć, zagrożenia dla zdrowia publicznego i małoletnich oraz poważne skutki dla fizycznego i psychicznego dobrostanu ludzi.

Dostawca ma przy tym sprawdzić, jak na ryzyko wpływają jego systemy rekomendacji, moderacja, regulamin, reklamy i praktyki dotyczące danych. Ocena ma uwzględniać specyfikę językową i regionalną poszczególnych państw. Dokumenty z oceny trzeba przechowywać co najmniej trzy lata.

Ograniczanie ryzyka

Sama ocena nie wystarcza. Art. 35 wymaga rozsądnych, proporcjonalnych i skutecznych środków. Akt podaje przykłady: zmianę projektu usługi, poprawę szybkości i jakości rozpatrywania zgłoszeń, zwłaszcza w sprawach nielegalnego nawoływania do nienawiści i cyberprzemocy, testowanie algorytmów, współpracę z zaufanymi podmiotami sygnalizującymi oraz narzędzia weryfikacji wieku i kontroli rodzicielskiej.

Dla osób dotkniętych hejtem to ważny przepis. Platforma, która miesiącami nie rozpatruje zgłoszeń dotyczących nękania, naraża się nie tylko na krytykę, ale też na zarzut, że nie ogranicza znanego ryzyka.

Niezależny audyt co najmniej raz w roku

Art. 37 nakłada obowiązek corocznego niezależnego audytu na koszt dostawcy. Audytor nie może być powiązany z platformą. W okresie 12 miesięcy przed audytem nie mógł też świadczyć jej usług niezwiązanych z audytem w sprawach, które bada.

Opinia audytowa może być pozytywna, pozytywna z uwagami albo negatywna. Gdy opinia nie jest pozytywna, audytor wydaje zalecenia, a dostawca ma jeden miesiąc na przyjęcie sprawozdania z ich realizacji. Jeśli zaleceń nie wdraża, musi wyjaśnić powody.

Sprawozdanie z oceny ryzyka, opis środków zaradczych, sprawozdanie z audytu i sprawozdanie z realizacji zaleceń dostawca podaje do wiadomości publicznej najpóźniej trzy miesiące po otrzymaniu sprawozdania z audytu (art. 42 ust. 4). Każdy może je przeczytać.

Dostęp do danych

Art. 40 otwiera platformy na kontrolę z zewnątrz. Działa to na trzech poziomach.

Organy.
Komisja i koordynator właściwy dla siedziby dostawcy mogą zażądać danych potrzebnych do sprawdzenia, czy platforma przestrzega przepisów. Mogą też zażądać wyjaśnienia, jak zaprojektowano i jak działają algorytmy, w tym systemy rekomendacji.

Zweryfikowani badacze.
Naukowcy z organizacji badawczych, niezależni od interesów handlowych, mogą uzyskać status zweryfikowanego badacza i przez koordynatora wystąpić o dane niedostępne publicznie. Platforma ma 15 dni, by poprosić o zmianę wniosku, i wolno jej to zrobić tylko z dwóch powodów: gdy nie ma danych albo gdy dostęp zagroziłby bezpieczeństwu usługi lub tajemnicom przedsiębiorstwa.

Dane publiczne.
Badacze, także związani z organizacjami nienastawionymi na zysk, powinni bez zbędnej zwłoki dostawać dostęp do danych, które są publicznie widoczne w serwisie, jeśli badają ryzyko systemowe.

Procedury opisuje akt delegowany o dostępie do danych, a wnioski obsługuje unijny portal dostępu do danych. Komisja omawia to na stronie o przejrzystości w akcie o usługach cyfrowych.

Pozostałe obowiązki

Kanał treści bez profilowania.
Każdy system rekomendacji musi mieć co najmniej jedną opcję, która nie opiera się na profilowaniu (art. 38). W praktyce to na przykład widok chronologiczny.

Publiczne repozytorium reklam.
Platforma prowadzi przeszukiwalny zbiór reklam: co reklamowano, w czyim imieniu, kto zapłacił, w jakim okresie i do jakich grup kierowano przekaz. Dane są dostępne przez cały okres emisji i jeszcze rok po ostatnim wyświetleniu (art. 39).

Regulamin w Waszym języku i jego streszczenie.
Bardzo duże platformy publikują warunki korzystania z usług w językach urzędowych wszystkich państw, w których działają, oraz zwięzłe streszczenie z informacją o środkach odwoławczych (art. 14 ust. 5 i 6).

Sprawozdania co sześć miesięcy.
Zwykła platforma składa sprawozdanie z moderacji raz w roku. Bardzo duża robi to co najmniej co sześć miesięcy i dodatkowo podaje, ilu ludzi moderuje treści w każdym języku urzędowym Unii oraz jakie mają kwalifikacje (art. 42).

Niezależna komórka nadzoru.
Wewnątrz firmy musi działać komórka pilnująca zgodności z aktem, niezależna od działów operacyjnych i z dostępem do zarządu (art. 41).

Mechanizm kryzysowy i opłata nadzorcza.
W sytuacji kryzysowej Komisja może zobowiązać dostawcę do oceny zagrożenia i podjęcia środków (art. 36). Dostawcy pokrywają też koszty nadzoru. Roczna opłata nie może przekroczyć 0,05% światowego rocznego dochodu netto dostawcy (art. 43).

Zwykła platforma a bardzo duża platforma: porównanie

Obszar	Każda platforma internetowa	Bardzo duża platforma
Zgłaszanie nielegalnych treści i uzasadnienie decyzji	tak	tak
Odwołanie od decyzji	tak, przez co najmniej 6 miesięcy	tak, przez co najmniej 6 miesięcy
Sprawozdanie z moderacji	co najmniej raz w roku	co najmniej co 6 miesięcy, z danymi o moderatorach w każdym języku
Ocena ryzyka systemowego	nie	co najmniej raz w roku
Niezależny audyt	nie	co najmniej raz w roku, na własny koszt
Opcja rekomendacji bez profilowania	nie	tak
Publiczne repozytorium reklam	nie	tak
Dane dla zweryfikowanych badaczy	nie	tak
Kto nadzoruje	krajowy koordynator	Komisja Europejska, we współpracy z koordynatorem państwa siedziby

Źródło: rozporządzenie (UE) 2022/2065, art. 14-24 oraz 33-43.

Kto pilnuje bardzo dużych platform i jakie kary im grożą?

Za dodatkowe obowiązki odpowiada wyłącznie Komisja Europejska. Współpracuje z koordynatorem do spraw usług cyfrowych z państwa, w którym dostawca ma siedzibę.

Komisja może żądać informacji, prowadzić przesłuchania i kontrole oraz nakazać dostęp do danych i algorytmów. Kary opisuje art. 74 i 76 aktu:

• grzywna do 6% łącznego światowego rocznego obrotu za naruszenie obowiązków,
• grzywna do 1% rocznego dochodu lub obrotu za nieprawdziwe, niepełne lub mylące informacje,
• okresowa kara do 5% średniego dziennego obrotu lub dochodu za każdy dzień zwłoki.

To nie są przepisy tylko na papierze. W wykazie Komisji z 31 sierpnia 2026 r. odnotowano trzy decyzje o grzywnach: 120 mln euro w grudniu 2025 r., 200 mln euro w maju 2026 r. i 550 mln euro w lipcu 2026 r. Przebieg postępowań opisujemy we wpisie o postępowaniach Komisji Europejskiej wobec platform.

Samo wysłanie pytań albo wszczęcie postępowania nie oznacza jeszcze, że platforma złamała prawo. Komisja zaznacza to wprost na swojej stronie o egzekwowaniu aktu.

A co z Polską?

Skargę na platformę można złożyć do koordynatora do spraw usług cyfrowych w państwie, w którym mieszkacie (art. 53 aktu). Polska długo nie miała w pełni umocowanego koordynatora. Według strony Komisji o koordynatorach do spraw usług cyfrowych, sprawdzonej w październiku 2026 r., w maju 2025 r. Komisja skierowała sprawę przeciwko Polsce do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Komisja odnotowała, że Polska przyjęła przepisy wdrażające, ale postępowanie nie zostało jeszcze zamknięte, a w tabeli koordynatorów przy Polsce nie wpisano żadnego urzędu.

Stan prawny w tej sprawie się zmienia, dlatego przed złożeniem skargi sprawdźcie aktualne informacje. Tryb skargi opisujemy osobno we wpisie o skardze na platformę do koordynatora do spraw usług cyfrowych.

Co status bardzo dużej platformy daje osobie, która zgłasza treść?

Najważniejsze: Komisja Europejska nie usuwa pojedynczych wpisów i nie rozpatruje indywidualnych spraw. Droga zaczyna się zawsze od zgłoszenia na platformie. Status bardzo dużej platformy wzmacnia jednak Waszą pozycję na kilka sposobów.

1. Zgłoście treść formularzem platformy. Opiszcie, gdzie jest treść i dlaczego uważacie ją za nielegalną. Co wpisać, pokazujemy we wpisie o zgłoszeniu nielegalnej treści zgodnym z art. 16 DSA.
2. Zachowajcie potwierdzenie i decyzję. Platforma musi poinformować o rozstrzygnięciu i o możliwościach odwołania.
3. Złóżcie odwołanie. Macie na to co najmniej sześć miesięcy od decyzji. Platforma nie może pobierać za to opłaty.
4. Rozważcie spór pozasądowy. Dane o tym, jak często takie sprawy kończą się zmianą decyzji, zebraliśmy we wpisie o pozasądowym rozstrzyganiu sporów z platformami.
5. Skorzystajcie z pośrednictwa. Zgłoszenia od zaufanych podmiotów sygnalizujących platformy rozpatrują priorytetowo.
6. Gdy platforma łamie procedury, złóżcie skargę do koordynatora. Powtarzające się, podobne skargi są dla organów sygnałem problemu systemowego.

Informacje, do których macie dostęp tylko przy bardzo dużych platformach

Liczba moderatorów w języku polskim.
Półroczne sprawozdania pokazują, ilu ludzi zajmuje się treściami w każdym języku urzędowym. To dobry argument w rozmowie z mediami lub w piśmie do platformy.

Liczba użytkowników w Polsce.
Bardzo duże platformy podają średnią liczbę odbiorców osobno dla każdego państwa (art. 42 ust. 3). Przykład: Fundacja Wikimedia szacuje, że od stycznia do czerwca 2026 r. z Wikipedii korzystało w Polsce średnio 9,51 mln osób miesięcznie.

Sprawozdania z oceny ryzyka i audytu.
Możecie sprawdzić, czy platforma sama uznała nękanie lub nawoływanie do nienawiści za ryzyko i co obiecała z tym zrobić.

Repozytorium reklam.
Gdy ktoś wykorzystał Wasz wizerunek w reklamie, w repozytorium widać, kto za nią zapłacił i jak długo była emitowana.

Baza decyzji moderacyjnych.
Platformy przekazują uzasadnienia swoich decyzji do unijnej bazy. Według bazy przejrzystości DSA prowadzonej przez Komisję Europejską w ciągu 180 dni poprzedzających 11 października 2026 r. trafiło do niej ponad 4,3 mld uzasadnień od 375 aktywnych platform, a 41% decyzji podjęto w pełni automatycznie. Te liczby dotyczą wszystkich platform internetowych, nie tylko bardzo dużych. Jak szukać w bazie, wyjaśniamy we wpisie o unijnej bazie decyzji moderacyjnych.

Wzór wiadomości do platformy z powołaniem na jej obowiązki

Gdy odwołujecie się od odmowy usunięcia treści, możecie dodać krótki akapit o obowiązkach wynikających ze statusu. Dostosujcie go do swojej sprawy.

„Odwołuję się od decyzji z dnia [data] dotyczącej zgłoszenia nr [numer]. Zgłoszona treść [adres] narusza [wskazanie przepisu lub punktu regulaminu], ponieważ [krótkie uzasadnienie]. Państwa usługa została wskazana przez Komisję Europejską jako bardzo duża platforma internetowa. Proszę o ponowne rozpatrzenie sprawy przez człowieka, o uzasadnienie decyzji oraz o informację o dostępnych środkach odwoławczych, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2065.”

Jak mogą z tego korzystać szkoły i media?

Szkoły.
Na lekcji o bezpieczeństwie w sieci można pokazać uczniom, gdzie w aplikacji włącza się widok bez profilowania i jak wygląda streszczenie regulaminu. Sprawy dotyczące dzieci zawsze prowadzi dorosły: rodzic, wychowawca albo pedagog.

Media.
Sprawozdania z oceny ryzyka, audytu i moderacji to źródła pierwotne. Pozwalają sprawdzić deklaracje platform bez opierania się na ich komunikatach prasowych.

Ograniczenia danych: jak czytać liczby użytkowników?

Liczby z tabeli wymagają ostrożności. Komisja zaznacza, że podaje je w brzmieniu zgłoszonym przez dostawców i że nie przesądza to o ocenie metody liczenia.

Każdy dostawca liczy po swojemu.
Jeden podaje zalogowanych użytkowników, inny dolicza wizyty bez logowania, a Wikipedia szacuje liczbę osób na podstawie liczby urządzeń. Dlatego LinkedIn ma w wykazie dwie wartości, a Zalando rozdziela sprzedaż własną i oferty innych sprzedawców.

Liczby pochodzą z różnych okresów.
Wykaz Komisji nie zawsze pokazuje najnowsze dane. Wikipedia figuruje w nim z wartością 151,1 mln, a sama Fundacja Wikimedia podaje za okres od lutego do lipca 2026 r. około 157,3 mln.

Liczb nie wolno sumować.
Ta sama osoba korzysta z wielu usług. Suma z tabeli nie mówi więc, ilu ludzi obejmuje ochrona.

Część wartości to tylko informacja o przekroczeniu progu.
Przy dwóch usługach wykaz podaje wyłącznie „powyżej 45”.

Liczba użytkowników nie mierzy skali hejtu.
Status mówi o zasięgu serwisu, a nie o tym, ile jest w nim szkodliwych treści ani jak sprawnie działa moderacja. O tym, dlaczego dane z różnych raportów trudno porównywać, piszemy we wpisie jak czytać badania o hejcie.

Lista zmienia się w czasie. Przed powołaniem się na nią w artykule, piśmie lub na lekcji sprawdźcie datę aktualizacji na stronie Komisji. Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnika.

Podsumowanie: większy serwis, większa odpowiedzialność

Status bardzo dużej platformy lub wyszukiwarki ma 28 usług, z których każda deklaruje co najmniej 45 mln odbiorców miesięcznie w Unii. Muszą one co roku oceniać ryzyko, poddawać się niezależnemu audytowi, udostępniać dane organom i badaczom, oferować kanał bez profilowania i prowadzić publiczne repozytorium reklam. Nadzoruje je Komisja Europejska, która może nałożyć grzywnę do 6% światowego obrotu.

Dla Was oznacza to jedno: nie jesteście wobec największych serwisów bezradni. Zgłoszenie, odwołanie, spór pozasądowy i skarga do koordynatora to realne narzędzia, a publiczne sprawozdania platform pozwalają sprawdzić, czy ich deklaracje pokrywają się z praktyką.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy przygotować zgłoszenie i odwołanie, prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał i kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Instytucje.
Komisja Europejska nadzoruje bardzo duże platformy i publikuje ich wykaz. Skargi na naruszenie procedur przyjmują koordynatorzy do spraw usług cyfrowych. Przestępstwo, na przykład groźby karalne lub uporczywe nękanie, zgłoście policji lub prokuraturze.

Telefony pomocowe.
116 111 dla dzieci i młodzieży, 116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, 800 100 100 dla rodziców i nauczycieli. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwońcie pod 112.

Najczęściej zadawane pytania

1. Ile jest bardzo dużych platform internetowych w Unii Europejskiej?
Według komunikatu Komisji Europejskiej z 31 sierpnia 2026 r. status ma 28 usług. W oficjalnym wykazie jest wśród nich 25 platform i 3 wyszukiwarki. Lista się zmienia, więc sprawdźcie datę aktualizacji na stronie Komisji.

2. Jaki jest próg użytkowników dla bardzo dużej platformy?
Co najmniej 45 mln aktywnych odbiorców miesięcznie w Unii, liczone jako średnia z sześciu miesięcy. Komisja Europejska wyjaśnia, że to równowartość 10% ludności Unii. Próg może zostać dostosowany, gdy liczba ludności zmieni się o co najmniej 5%.

3. Czy TikTok, Facebook i Instagram są bardzo dużymi platformami?
Tak. Wszystkie trzy zostały wskazane 25 kwietnia 2023 r., w pierwszej grupie decyzji Komisji. W tej samej grupie znalazły się między innymi YouTube, X, Snapchat, LinkedIn i Wikipedia.

4. Czy WhatsApp jest bardzo dużą platformą internetową?
Tak, od 26 stycznia 2026 r., ale tylko ze względu na funkcję kanałów, czyli publicznych ogłoszeń. Prywatne rozmowy i połączenia nie są traktowane jako platforma internetowa.

5. Dlaczego ChatGPT trafił na listę jako wyszukiwarka?
Komisja Europejska uznała, że to usługa mieszana, która odpowiada na pytania także przez przeszukiwanie sieci. Wskazanie nastąpiło 31 sierpnia 2026 r., a dodatkowe obowiązki mają zacząć działać do stycznia 2027 r.

6. Czy polskie serwisy są na liście bardzo dużych platform?
W wykazie Komisji z 31 sierpnia 2026 r. nie ma usług z siedzibą w Polsce. Polskie portale i fora nadal mają obowiązki zwykłych platform: przyjmują zgłoszenia, uzasadniają decyzje i rozpatrują odwołania.

7. Czy mogę wysłać zgłoszenie hejtu bezpośrednio do Komisji Europejskiej?
Nie. Komisja nadzoruje to, jak platforma działa jako całość, i nie rozstrzyga pojedynczych spraw. Treść zgłaszacie platformie, potem możecie się odwołać, skorzystać ze sporu pozasądowego albo złożyć skargę do koordynatora do spraw usług cyfrowych.

8. Czym jest ryzyko systemowe?
To zagrożenie wynikające z samej budowy lub działania dużej usługi, a nie z jednego wpisu. Przepisy wymieniają nielegalne treści, szkody dla praw podstawowych, wpływ na wybory i debatę publiczną oraz skutki dla zdrowia, małoletnich i dobrostanu ludzi.

9. Kto przeprowadza audyt bardzo dużej platformy?
Niezależna organizacja audytorska, którą opłaca dostawca. Nie może ona pozostawać w konflikcie interesów z platformą, a wyniki w wersji bez informacji poufnych są publikowane.

10. Gdzie znajdę sprawozdania z oceny ryzyka i audytu?
Na stronach samych platform, zwykle w dziale poświęconym przejrzystości lub aktowi o usługach cyfrowych. Komisja Europejska prowadzi też zbiorczą stronę z odnośnikami do sprawozdań poszczególnych usług.

11. Czy bardzo duża platforma musi mieć widok bez algorytmu?
Musi oferować co najmniej jedną opcję systemu rekomendacji, która nie opiera się na profilowaniu. Sposób jej włączenia zależy od serwisu, a opis powinien znajdować się w ustawieniach lub w regulaminie.

12. Czy status bardzo dużej platformy można stracić?
Tak. Komisja znosi wskazanie, gdy usługa przez nieprzerwany rok ma mniej niż 45 mln odbiorców miesięcznie. Obowiązki przestają działać po czterech miesiącach od powiadomienia dostawcy.

13. Jakie kary grożą bardzo dużej platformie?
Grzywna do 6% łącznego światowego rocznego obrotu za naruszenie obowiązków i do 1% za nieprawdziwe lub niepełne informacje. Możliwa jest też kara okresowa do 5% średniego dziennego obrotu za każdy dzień zwłoki.

14. Czy liczby użytkowników z wykazu są sprawdzone przez Komisję?
W większości nie. Komisja publikuje wartości zgłoszone przez dostawców i zastrzega, że nie przesądza to o ocenie metody liczenia. Tylko przy nielicznych usługach wartość ustaliła sama Komisja.

15. Czy szkoła może powołać się na te przepisy, gdy zgłasza nagranie ucznia lub nauczyciela?
Tak, w zgłoszeniu i w odwołaniu można wskazać, że serwis ma status bardzo dużej platformy i szczególne obowiązki wobec małoletnich. Sprawę dziecka zawsze prowadzi dorosły, a materiał trzeba wcześniej zabezpieczyć.

Źródła

• Komisja Europejska, 2026: Supervision of the designated very large online platforms and search engines under DSA (wykaz, aktualizacja 31.08.2026)
• Parlament Europejski i Rada UE, EUR-Lex, 2022: Rozporządzenie (UE) 2022/2065 w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych (akt o usługach cyfrowych)
• Komisja Europejska, 2026: Commission designates ChatGPT, Reddit, Roblox under Digital Services Act (IP/26/1772)
• Komisja Europejska, 2026: Commission designates WhatsApp as Very Large Online Platform under the Digital Services Act
• Komisja Europejska, 2026: Digital Services Act: Questions and Answers
• Komisja Europejska, 2026: Ramy egzekwowania na podstawie aktu o usługach cyfrowych
• Komisja Europejska, 2026: DSA: Very large online platforms and search engines
• Komisja Europejska, 2026: How the Digital Services Act enhances transparency online
• Komisja Europejska, 2026: Digital Services Coordinators
• Komisja Europejska, 2026: DSA Transparency Database (statystyki z 180 dni, odczyt 11.10.2026)
• Wikimedia Foundation, 2026: EU DSA Userbase Statistics

A jak to wygląda u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy zdarzyło się Wam powołać w zgłoszeniu lub odwołaniu na obowiązki bardzo dużej platformy i czy zmieniło to odpowiedź serwisu? Którego sprawozdania platformy, na przykład z audytu albo z oceny ryzyka, szukaliście i nie mogliście znaleźć? Prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób.