Inne zasady ekranowe u dziadków niż w domu - jak je uzgodnić

W domu bajka trwa pół godziny i telefon nie leży przy stole. U babci i dziadka ten sam telefon bywa nagrodą, pocieszeniem i sposobem na spokojny obiad. Dziecko wraca po weekendzie albo po dwóch tygodniach wakacji i trudno mu wrócić do domowych ustaleń.

To częsta sytuacja i nie świadczy źle ani o Was, ani o dziadkach. Zwykle wystarczy jedna spokojna rozmowa, kilka prostych ustaleń i kartka w widocznym miejscu. Poniżej znajdziecie gotową listę, wzór kartki na lodówkę i zdania, którymi można zacząć rozmowę.

W skrócie

• Nie wszystko musi być takie samo jak w domu. Ustalcie 3-5 zasad stałych (bezpieczeństwo, sen, posiłki, zdjęcia), a resztę zostawcie dziadkom.
• Dla najmłodszych jest punkt odniesienia: według wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia z 2019 roku dzieci w wieku 2-4 lat powinny spędzać przed ekranem na siedząco nie więcej niż 1 godzinę dziennie, a dla dzieci do 2. roku życia ekran nie jest zalecany.
• Domowe zasady nie są w Polsce oczywistością. W badaniu NASK z listopada i grudnia 2025 roku regularne pilnowanie zasad o tym, kiedy i jak długo dziecko korzysta z ekranów, deklarowało 48,6% rodziców.
• Dzieci rzadko mówią dziadkom o kłopotach w sieci. W polskim badaniu EU Kids Online z 2025 roku zrobiło tak 6,1% uczniów, których coś w internecie zaniepokoiło. Dlatego na kartce warto zapisać, że wnuk może przyjść z każdą sprawą.
• Kartka na lodówkę ma mieć najwyżej 6 punktów, duże litery i numer telefonu do Was. Wzór jest niżej.

Dlaczego u dziadków jest inaczej i czy to problem?

Dziadkowie opiekują się wnukami od pokoleń i robią to z serca. W badaniu CBOS ze stycznia 2012 roku 72% dorosłych Polaków miało poczucie, że coś zawdzięcza babci lub dziadkowi. Wśród osób, które odpowiedziały twierdząco lub nie miały zdania, 65% wskazało opiekę i wychowanie. To pokazuje, jak ważna jest ta relacja i jak wiele jest do stracenia, gdy rozmowa o telefonie zamieni się w spór.

Różnice w zasadach mają zwykle proste przyczyny. Nie wynikają ze złej woli.

Inna rola.
Rodzice pilnują codzienności, a dziadkowie chcą, żeby wnuk dobrze wspominał pobyt. Zgoda na dodatkową bajkę jest dla nich sposobem okazania czułości.

Zmęczenie.
Kilka godzin z ruchliwym dzieckiem to duży wysiłek, zwłaszcza w upał albo przy gotowaniu obiadu. Ekran daje opiekunowi chwilę odpoczynku. Warto to uszanować i zaplanować, a nie udawać, że tej potrzeby nie ma.

Inne doświadczenia.
Wielu dziadków wychowywało dzieci przy jednym telewizorze z kilkoma programami. Telefon z nieskończoną listą filmów działa inaczej, bo kolejny odcinek włącza się sam. Nie każdy o tym wie.

Brak informacji.
Dziadkowie często po prostu nie znają Waszych ustaleń. Dziecko chętnie mówi, że w domu wolno, a opiekun nie ma jak tego sprawdzić.

Czy inne zasady szkodzą? Dzieci dobrze rozumieją, że w różnych miejscach obowiązują różne reguły. Tak jest w przedszkolu, w szkole i na świetlicy. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy różnice dotyczą bezpieczeństwa albo gdy dorośli podważają siebie nawzajem przy dziecku.

Co mówią dane o ekranach u młodszych dzieci?

Najpierw uczciwe zastrzeżenie. Nie znaleźliśmy polskiego badania, które mierzyłoby, ile czasu dzieci spędzają przed ekranem pod opieką dziadków ani jak często zasady w obu domach się różnią. Poniższe liczby opisują więc tło, a nie samą sytuację u babci i dziadka.

Zalecenia dla najmłodszych

Jedynym powszechnie przywoływanym punktem odniesienia z konkretną liczbą są wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia z kwietnia 2019 roku. Dotyczą dzieci poniżej 5 lat i mówią o czasie spędzanym przed ekranem na siedząco, czyli o oglądaniu telewizji, filmów i graniu.

Wiek dziecka	Czas przed ekranem na siedząco	Co zamiast
poniżej 1 roku	niezalecany	czytanie i opowiadanie z opiekunem
1 rok	niezalecany	czytanie i opowiadanie z opiekunem
2 lata	nie więcej niż 1 godzina dziennie, im mniej, tym lepiej	czytanie i opowiadanie z opiekunem
3-4 lata	nie więcej niż 1 godzina dziennie, im mniej, tym lepiej	co najmniej 180 minut ruchu dziennie

Źródło: Światowa Organizacja Zdrowia, wytyczne dotyczące aktywności fizycznej, siedzącego trybu życia i snu dzieci poniżej 5 lat, 2019.

Dla dzieci w wieku szkolnym ten dokument nie podaje limitu w godzinach. Dlatego przy siedmiolatku czy dziewięciolatku liczbę ustalacie sami. Ważniejsze od minut jest to, co dziecko ogląda, czy ktoś dorosły jest obok i czy ekran nie zabiera snu, ruchu i wspólnych posiłków.

Jak to wygląda w domach?

NASK zbadał w listopadzie i grudniu 2025 roku 1000 rodziców i opiekunów dzieci w wieku 6-17 lat. Najczęściej deklarowaną metodą były rozmowy i doradzanie dziecku (61,6%). Regularne pilnowanie zasad o tym, kiedy i jak długo dziecko korzysta z ekranów, deklarowało 48,6% badanych, a stałe korzystanie z aplikacji kontroli rodzicielskiej i filtrów 36,5%. Autorzy raportu Style cyfrowego rodzicielstwa w Polsce zaznaczają, że wobec dzieci w wieku 6-9 lat dominuje nadzór i wyznaczanie zasad.

Wniosek jest prosty. Jeśli macie w domu spisane ustalenia, jesteście w mniej więcej połowie rodzin, które to robią. Dziadkowie mogą nie mieć z takimi zasadami żadnego doświadczenia i nie ma w tym nic dziwnego.

Podobny obraz dają dane ze Stanów Zjednoczonych. W badaniu Pew Research Center z maja 2025 roku, obejmującym 3054 rodziców dzieci do 12 lat, 68% rodziców podało, że dziecko korzysta z tabletu, a 61%, że ze smartfona. Jednocześnie 42% przyznało, że mogłoby lepiej zarządzać czasem dziecka przed ekranem. Skoro rodzicom jest trudno, dziadkom też wolno mieć z tym kłopot.

Czego te dane nie mówią?

Badanie NASK to ankieta internetowa, w której rodzice sami opisują swoje zachowania, więc wyniki mogą być nieco zawyżone. Dane Pew dotyczą rodzin amerykańskich. Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia powstały w 2019 roku i obejmują tylko dzieci poniżej 5 lat. Badanie CBOS pochodzi z 2012 roku i dotyczy wspomnień dorosłych, a nie dzisiejszej opieki nad wnukami. Żadne z tych źródeł nie pyta wprost o zasady ekranowe u dziadków.

Które zasady muszą być takie same, a które mogą się różnić?

Najczęstszy błąd to próba przeniesienia całego domowego regulaminu do drugiego domu. Długa lista zniechęca i nikt jej nie pamięta. Lepiej podzielić sprawy na dwie grupy.

Zasady stałe, czyli takie same wszędzie

Dziecko nie korzysta z internetu samo w zamkniętym pokoju.
Młodsze dziecko ogląda i gra tam, gdzie jest dorosły: w kuchni, w salonie, na tarasie. Opiekun nie musi patrzeć w ekran przez cały czas. Wystarczy, że słyszy i widzi, co się dzieje.

Tylko uzgodnione aplikacje i gry.
Wypiszcie je z nazwy. Nowa gra albo nowa aplikacja wymaga Waszej zgody, a nie zgody dziadków. To zdejmuje z nich trudną decyzję.

Żadnych rozmów z obcymi i żadnych zakupów.
Dziecko nie odpisuje nieznajomym w grach i nie kupuje dodatków. Jeśli gra Waszego dziecka ma czat, przeczytajcie też tekst o hejcie w grach online.

Ekran nie towarzyszy posiłkom i zasypianiu.
Telefon i tablet znikają na czas jedzenia oraz na godzinę przed snem. O tym, jak powiadomienia i wieczorne oglądanie wpływają na odpoczynek, piszemy w tekście o telefonie w nocy.

Zdjęcia wnuka w internecie tylko za Waszą zgodą.
Dziadkowie chętnie chwalą się wnukami. W polskim badaniu EU Kids Online z 2025 roku 1,6% uczniów w wieku 10-16 lat podało, że dziadkowie opublikowali informacje o nich w sieci bez pytania. To niewiele, ale sprawę łatwiej ustalić zawczasu. Szerzej opisujemy ją w tekście sharenting w liczbach.

Gdy coś zaniepokoi, dziecko mówi dorosłemu, a dorosły dzwoni do Was.
Bez kary i bez zabierania sprzętu za samo powiedzenie prawdy.

Zasady, które mogą być inne

Długość oglądania.
Dodatkowe pół godziny bajki u babci nie zburzy domowego porządku, jeśli wiecie o nim z góry. Możecie ustalić osobny limit na popołudnia i osobny na wakacje.

Rodzaj ekranu.
U dziadków może to być telewizor zamiast tabletu. Duży ekran w salonie jest łatwiejszy do nadzorowania, bo wszyscy widzą, co leci.

Pora.
W domu bajka jest po kolacji, u dziadków może być po obiedzie, gdy opiekun potrzebuje odpocząć.

Wspólne oglądanie.
Film z dziadkiem, stary serial przyrodniczy albo teleturniej z babcią to inny rodzaj czasu przed ekranem niż samotne przewijanie krótkich filmów. Warto na to pozwolić hojniej.

Jak rozmawiać z dziadkami o telefonie i bajkach?

Od sposobu rozmowy zależy więcej niż od treści ustaleń. Dziadkowie pomagają Wam z dobrej woli i łatwo ich urazić tonem pouczenia.

Zanim zaczniecie

1. Uzgodnijcie stanowisko między sobą. Dziadkowie nie powinni słyszeć dwóch różnych wersji od mamy i taty.
2. Wybierzcie spokojny moment bez dziecka. Nie przy odbieraniu wnuka i nie zaraz po tym, jak coś poszło nie tak.
3. Rozmawiajcie każde ze swoimi rodzicami. Prośba od własnego dziecka brzmi inaczej niż uwaga od zięcia lub synowej.
4. Zacznijcie od podziękowania i od pytania, jak dziadkom mija czas z wnukiem i co jest dla nich najtrudniejsze.
5. Przynieście propozycję, a nie gotowy regulamin. Zapytajcie, co chcieliby zmienić.

Zdania, którymi można zacząć

Na początek.
„Bardzo nam pomagacie i widzimy, ile to dla Was pracy. Chcielibyśmy ustalić kilka rzeczy o telefonie i bajkach, żeby było Wam łatwiej i żeby Staś nie próbował wygrywać jednych z drugimi.”

O powodach.
„Nie chodzi o to, że robicie coś źle. Po długim oglądaniu Staś gorzej zasypia i trudno mu się uspokoić. Zauważyliśmy to także u nas.”

O potrzebach dziadków.
„Kiedy w ciągu dnia najbardziej potrzebujecie chwili spokoju? Zaplanujmy bajkę właśnie na ten moment.”

O sytuacjach wyjątkowych.
„Jeśli pada cały dzień albo źle się czujecie, włączcie dłuższy film. Napiszcie nam tylko o tym wieczorem.”

Gdy dziadkowie mówią: u nas to nasze zasady

Mają do pewnego stopnia rację i warto to powiedzieć na głos. Oddajcie im wszystko, co nie dotyczy bezpieczeństwa: porę, długość, wybór filmu z uzgodnionej listy. Poproście tylko o kilka punktów stałych i wyjaśnijcie każdy jednym zdaniem. Krótka lista z uzasadnieniem przechodzi łatwiej niż długa lista zakazów.

Unikajcie porównań z drugą parą dziadków i ocen w rodzaju „zawsze” oraz „nigdy”. Nie przepytujcie też dziecka po powrocie o to, co babcia pozwoliła. Dziecko nie powinno być informatorem ani posłańcem między dorosłymi.

Wzór wiadomości przed wakacjami

Jeśli trudno Wam o tym rozmawiać, zacznijcie od krótkiej wiadomości, a szczegóły omówcie przy spotkaniu.

„Mamo, Tato, dziękujemy, że weźmiecie Zosię na dwa tygodnie. Spisaliśmy kilka ustaleń o telefonie i bajkach, żeby było Wam łatwiej. Bajki do godziny dziennie, w salonie, z listy w tablecie. Bez ekranu przy jedzeniu i przed snem. Nowych gier nie instalujemy. Zdjęcia Zosi wysyłajcie nam, ale nie wstawiajcie ich do internetu. Jeśli coś ją w telefonie przestraszy, zadzwońcie do nas od razu. O reszcie decydujecie Wy. Kartkę z tym wszystkim przywieziemy ze sobą.”

Kartka na lodówkę: wzór do przepisania

Kartka działa, bo zdejmuje z dziadków rolę osoby, która odmawia. Zamiast „babcia nie pozwala” pojawia się „tak jest zapisane”. Dziecko, które umie czytać, może samo sprawdzić ustalenia. Młodszemu można narysować przy punktach proste obrazki.

Przepiszcie ją dużymi literami, najlepiej razem z dzieckiem i dziadkami. Zmieńcie godziny i nazwy tak, by pasowały do Waszej rodziny.

Nasze ustalenia o ekranach u Babci i Dziadka

1. Bajki i gry: do … minut dziennie, o porze, którą wybiera Babcia lub Dziadek.
2. Oglądamy i gramy w salonie albo w kuchni, nie w zamkniętym pokoju.
3. Tylko to, co jest na liście: … (wpiszcie nazwy aplikacji, gier i kanałów).
4. Przy stole i godzinę przed snem ekrany odpoczywają.
5. Nie instalujemy nowych gier, nic nie kupujemy i nie odpisujemy nieznajomym.
6. Gdy coś przestraszy albo zasmuci, mówimy Babci lub Dziadkowi. Nikt za to nie krzyczy.

Telefon do mamy: … Telefon do taty: …
Na dole kartki dopiszcie zdanie dla opiekunów: „W razie wątpliwości dzwońcie, o każdej porze”. Podpiszcie kartkę wszyscy, także dziecko.

Trzy rzeczy, które zwiększają szansę powodzenia

Zapowiedź końca.
Poproście dziadków, by uprzedzali wnuka na pięć minut przed końcem oglądania i pozwalali dokończyć odcinek. Wyłączenie w połowie sceny prawie zawsze kończy się płaczem.

Plan na potem.
Po bajce powinno czekać coś konkretnego: wyjście na podwórko, pieczenie ciasta, gra planszowa, podlewanie ogrodu. Zostawcie dziadkom listę zajęć, które dziecko lubi.

Miejsce na wyjątki.
Dopiszcie, że w deszczowy dzień, w podróży albo gdy opiekun źle się czuje, wolno więcej. Zasada z przewidzianym wyjątkiem jest trwalsza niż zasada, którą trzeba łamać po cichu.

Jak ułatwić dziadkom pilnowanie ustaleń?

Nie wymagajcie od dziadków obsługi skomplikowanych ustawień. Przygotujcie sprzęt sami, zanim dziecko pojedzie.

Gdy dziecko ma własny telefon lub tablet

Limity ustawione na koncie dziecka działają niezależnie od miejsca. Według pomocy Google Family Link po osiągnięciu dziennego limitu urządzenie z Androidem blokuje się, ale dziecko nadal może odbierać połączenia. Jak to ustawić, opisujemy w tekstach Google Family Link krok po kroku oraz Czas przed ekranem na iPhonie.

Na czas wakacji możecie zmienić harmonogram w swojej aplikacji, bez angażowania dziadków. Uprzedźcie ich tylko, że telefon wyłączy się sam o ustalonej porze i że nie jest to awaria. Jeśli dziecko dopiero dostaje pierwsze urządzenie, zajrzyjcie do tekstu pierwszy telefon dla siedmiolatka.

Gdy dziecko korzysta z telefonu babci lub dziadka

To sytuacja trudniejsza, bo telefon dorosłego nie ma żadnych ograniczeń. Są w nim wiadomości, bankowość, zdjęcia i przeglądarka bez filtrów. Pomagają trzy proste funkcje.

Przypięcie jednej aplikacji na Androidzie.
Pomoc Androida opisuje przypinanie aplikacji: po przypięciu ekranu można korzystać tylko z tej jednej aplikacji, a wyjście wymaga kodu PIN, hasła lub wzoru. Funkcję włącza się w Ustawieniach, w części dotyczącej zabezpieczeń. Dokładna nazwa menu zależy od producenta telefonu.

Dostęp nadzorowany na iPhonie i iPadzie.
Według Wsparcia Apple funkcja ogranicza urządzenie do jednej aplikacji i pozwala ustawić limit czasu. Włącza się ją w Ustawieniach, w dziale Dostępność, a sesję zaczyna trzykrotnym naciśnięciem przycisku bocznego.

Minutnik w YouTube Kids.
Aplikacja dla dzieci ma wbudowany minutnik. Jak podaje pomoc YouTube dla rodzin, po upływie ustawionego czasu wyświetla komunikat i blokuje się sama.

Ustawcie te funkcje podczas wizyty i przećwiczcie je z dziadkami dwa razy. Zapiszcie im kod na osobnej kartce, schowanej przed dzieckiem. Jeśli obsługa okaże się zbyt kłopotliwa, zostaje rozwiązanie najprostsze: bajki tylko na telewizorze, a telefon dziadków służy do dzwonienia.

Przykład z życia

Sześcioletnia Hania spędza u dziadków trzy popołudnia w tygodniu. W domu ogląda jeden odcinek bajki, u dziadków oglądała na telefonie babci do kolacji. Rodzice nie zaczęli od pretensji. Zapytali, kiedy babci jest najtrudniej. Okazało się, że przy gotowaniu obiadu. Ustalili więc: dwa odcinki na telewizorze w czasie gotowania, potem spacer z dziadkiem, a telefon babci zostaje w torebce. Kartka wisi obok kalendarza. Po miesiącu wrócili do rozmowy i dopisali wyjątek na deszczowe dni.

Co zrobić, gdy ustalenia nie działają?

Pierwsze tygodnie rzadko są idealne. Dziecko sprawdza granice, a dziadkowie ulegają. To normalny etap, a nie dowód, że rozmowa była niepotrzebna.

Wróćcie do kartki po dwóch tygodniach.
Zapytajcie, który punkt jest najtrudniejszy do utrzymania, i zmieńcie go. Ustalenie, którego nikt nie przestrzega, lepiej poprawić niż zostawić.

Nie karzcie dziecka za to, na co pozwolił dorosły.
Jeśli babcia włączyła trzeci odcinek, to sprawa między dorosłymi. Karanie dziecka uczy je tylko ukrywania. Więcej o tym mechanizmie znajdziecie w tekście o zabieraniu telefonu za karę.

Spójrzcie na własne nawyki.
Dziadkom trudno traktować poważnie prośbę o odkładanie ekranu, gdy sami sięgacie po telefon przy stole. Piszemy o tym w tekście rodzic też nie odkłada telefonu.

Zmniejszcie oczekiwania, nie zrywajcie pomocy.
Jeśli po kilku rozmowach nadal jest inaczej, zostawcie jedną lub dwie zasady dotyczące bezpieczeństwa i odpuśćcie resztę. Bliskość z dziadkami jest dla dziecka ważniejsza niż kwadrans bajki.

Gdy dziecko zobaczyło u dziadków coś niepokojącego

Zdarza się, że dziecko trafi na brutalny film, wulgarną reklamę albo nieprzyjemną wiadomość w grze. Podziękujcie dziadkom, że Wam o tym powiedzieli, i nie szukajcie winnych. Porozmawiajcie z dzieckiem spokojnie o tym, co widziało. Jeśli ktoś pisał do dziecka, zróbcie zrzuty ekranu, zanim cokolwiek usuniecie.

Warto pamiętać o jeszcze jednej liczbie z polskiego badania EU Kids Online z 2025 roku. Wśród uczniów w wieku 10-16 lat, których coś w internecie zaniepokoiło lub zdenerwowało, 30,9% rozmawiało o tym z mamą, tatą lub opiekunem, a 18,2% nie rozmawiało z nikim. Z babcią lub dziadkiem rozmawiało 6,1%. Autorzy tłumaczą to między innymi dystansem pokoleniowym w sprawach cyfrowych. Dziadkowie nie muszą znać się na aplikacjach, żeby pomóc. Wystarczy, że wysłuchają, nie skrzyczą i zadzwonią do Was.

Podsumowanie: kilka ustaleń zamiast sporu o każdą bajkę

Dziecko poradzi sobie z tym, że u dziadków jest trochę inaczej niż w domu. Potrzebuje tylko, by dorośli byli zgodni w kilku najważniejszych sprawach: gdzie korzysta z ekranu, z czego korzysta, kiedy ekran znika i komu mówi, gdy coś je zaniepokoi.

Zacznijcie od podziękowania, zapytajcie dziadków o ich potrzeby i spiszcie razem najwyżej sześć punktów. Powieście kartkę na lodówce, przygotujcie sprzęt i wróćcie do rozmowy po dwóch tygodniach. Resztę zostawcie babci i dziadkowi. To ich czas z wnukiem.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli Wasze dziecko doświadczyło w sieci nękania, wyśmiewania albo ktoś opublikował jego zdjęcie, możecie zwrócić się do Fundacji Usuwanie Hejtu: telefon 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl. Fundacja pomaga zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia i doprowadzić je do końca, a w razie potrzeby kieruje do prawnika lub psychologa.

Rodzice, dziadkowie i nauczyciele mogą zadzwonić pod numer 800 100 100, gdzie porozmawiają o bezpieczeństwie dziecka. Dzieci i młodzież mają do dyspozycji telefon zaufania 116 111. Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą skorzystać z numeru 116 123. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwońcie pod 112.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy dziecko może mieć u dziadków inne zasady korzystania z telefonu niż w domu?
Tak, o ile kilka zasad dotyczących bezpieczeństwa pozostaje takich samych. Dzieci dobrze rozumieją, że w różnych miejscach obowiązują różne reguły. Długość bajki czy pora oglądania mogą się różnić bez szkody.

2. Ile czasu przed ekranem może spędzać przedszkolak?
Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia z 2019 roku mówią o najwyżej 1 godzinie dziennie przed ekranem na siedząco dla dzieci w wieku 2-4 lat i dodają, że im mniej, tym lepiej. Dla dzieci do 2. roku życia ekran nie jest zalecany. Dla dzieci szkolnych ten dokument nie podaje limitu.

3. Jak powiedzieć babci, że wnuk ogląda u niej za dużo bajek?
Zacznijcie od podziękowania za opiekę i od pytania, kiedy w ciągu dnia jest jej najtrudniej. Mówcie o tym, co widzicie u dziecka, na przykład o gorszym zasypianiu, a nie o błędach babci. Zaproponujcie jedno lub dwa ustalenia zamiast całej listy.

4. Co napisać na kartce na lodówkę dla dziadków?
Najwyżej sześć krótkich punktów: limit czasu, miejsce oglądania, listę dozwolonych aplikacji, czas bez ekranu, zakaz instalowania i zakupów oraz zasadę, że dziecko mówi dorosłemu o niepokojących treściach. Na dole dopiszcie numery telefonów do rodziców.

5. Czy dziadkowie powinni dawać wnukowi swój telefon?
Lepiej tego unikać, bo telefon dorosłego nie ma ograniczeń i zawiera prywatne dane. Jeśli to jedyne rozwiązanie, warto przypiąć jedną aplikację na Androidzie albo włączyć Dostęp nadzorowany na iPhonie. Najprostszym wyjściem bywa bajka na telewizorze.

6. Czy kontrola rodzicielska działa, gdy dziecko jest u dziadków?
Limity ustawione na koncie dziecka w Family Link albo w funkcji Czas przed ekranem działają na jego urządzeniu wszędzie. Nie obejmują natomiast telefonu, tabletu ani telewizora dziadków. Te urządzenia trzeba przygotować osobno.

7. Dziadkowie nie chcą się dostosować do naszych zasad. Co robić?
Ograniczcie prośbę do jednej lub dwóch zasad związanych z bezpieczeństwem i wyjaśnijcie je jednym zdaniem. W pozostałych sprawach oddajcie decyzję dziadkom. Wróćcie do rozmowy po kilku tygodniach, bez dziecka i bez pośpiechu.

8. Czy karać dziecko za to, że u dziadków oglądało dłużej?
Nie. Decyzję podjął dorosły, więc jest to sprawa do omówienia między dorosłymi. Kara nauczy dziecko jedynie tego, by nie mówić Wam, co robiło u dziadków.

9. Czy babcia może wstawić zdjęcie wnuka na Facebooka?
O tym, czy wizerunek dziecka trafia do internetu, decydują rodzice. Najlepiej ustalić to wprost, zanim pojawi się pierwsze zdjęcie. Poproście, by zdjęcia trafiały do Was w prywatnej wiadomości.

10. Jak ustalić zasady na całe wakacje u dziadków?
Ustalcie osobny, nieco większy limit niż na zwykłe popołudnia i od razu zapiszcie wyjątki na deszczowe dni oraz podróż. Zostawcie dziadkom listę zajęć, które dziecko lubi. Umówcie się na krótką rozmowę telefoniczną po pierwszym tygodniu.

11. Co zrobić, gdy dziecko mówi dziadkom, że w domu wolno więcej?
Właśnie po to jest kartka z podpisami wszystkich, także dziecka. Dziadkowie mogą wskazać zapisany punkt, a w razie wątpliwości zadzwonić do Was. Nie traktujcie tego jako kłamstwa, bo sprawdzanie granic jest w tym wieku naturalne.

12. Czy wspólne oglądanie telewizji z dziadkami liczy się do limitu?
To zależy od Waszych ustaleń. Wspólny film, przy którym dorosły rozmawia z dzieckiem, jest innym doświadczeniem niż samotne oglądanie krótkich filmów w telefonie. Wiele rodzin traktuje go łagodniej i zapisuje to na kartce.

Źródła

• Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), 2019: To grow up healthy, children need to sit less and play more. Wytyczne dotyczące aktywności fizycznej, siedzącego trybu życia i snu dzieci poniżej 5 lat
• NASK - Państwowy Instytut Badawczy, 2026: Style cyfrowego rodzicielstwa w Polsce (badanie z listopada i grudnia 2025 r.)
• Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Fundacja Orange, 2026: Polskie badanie EU Kids Online 2026. W stronę nowych wyzwań (dane z 2025 r.)
• Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS), 2012: Rola dziadków w naszym życiu. Komunikat z badań BS/8/2012
• Pew Research Center, 2025: How Parents Manage Screen Time for Kids (badanie z maja 2025 r.)
• Google For Families - Pomoc, 2026: Zarządzanie czasem korzystania z urządzenia przez dziecko
• Android - Pomoc, 2026: Przypinanie i odpinanie ekranów
• Wsparcie Apple, 2026: Korzystanie z funkcji Dostęp nadzorowany na iPhonie lub iPadzie
• Pomoc dotycząca YouTube dla rodzin, 2026: Ograniczanie czasu korzystania z urządzenia w YouTube Kids

A jak to wygląda u Was? Napiszcie w komentarzu

Który punkt z kartki na lodówkę okazał się w Waszej rodzinie najtrudniejszy do utrzymania u dziadków? Jakie zdanie pomogło Wam zacząć tę rozmowę bez urażenia babci lub dziadka? Podzielcie się doświadczeniem, a przy okazji prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych innych osób.