Dziewczęta i chłopcy doświadczają hejtu inaczej - różnice widoczne w badaniach

Dziewczęta i chłopcy spotykają się z hejtem mniej więcej tak samo często. Różni się natomiast to, w jakiej formie do nich trafia, w jakim miejscu sieci i komu o nim mówią.

Zebraliśmy wyniki sześciu badań z Polski, Europy, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Układamy je według trzech pytań: co się dzieje, gdzie się dzieje i jak młodzi reagują. Na końcu pokazujemy, co z tych liczb wynika dla domu i szkoły.

W skrócie

• Sama częstość jest podobna: w badaniu WHO Europa (HBSC, rok szkolny 2021/2022) cyberprzemocy doświadczyło 16% dziewcząt i 15% chłopców w wieku 11, 13 i 15 lat.
• Miejsca są inne: według badania NASK Nastolatki 3.0 (jesień 2022) w gry online gra 64,6% chłopców i 27,5% dziewcząt, a z serwisów społecznościowych korzysta 49,4% dziewcząt i 34,2% chłopców.
• W grach częściej obrywają chłopcy: w badaniu Pew Research Center (USA, jesień 2023) obraźliwie nazwano 48% grających chłopców i 32% grających dziewcząt.
• Plotki i wygląd częściej dotyczą dziewcząt: w badaniu Pew Research Center (USA, wiosna 2022) fałszywe plotki o sobie zgłosiło 29% dziewcząt i 16% chłopców.
• Chłopcy częściej zostają z tym sami: w badaniu NASK z 2022 roku nikomu nic nie powiedziało 41,1% chłopców i 35,8% dziewcząt, a pomocy u rodziny szukało 16,7% chłopców i 25,8% dziewcząt.
• Stosowanie cyberprzemocy wobec innych częściej deklarują chłopcy: 14% wobec 9% dziewcząt (WHO Europa, 2021/2022).

Z jakich badań pochodzą te dane?

Korzystamy wyłącznie z raportów instytucji badawczych i urzędów statystycznych. Każde z badań pyta trochę inaczej i obejmuje inny wiek, dlatego nie zestawiamy ich w jeden ranking. Pokazujemy, co powtarza się w kilku z nich.

Badanie	Kto i kiedy	Kogo pytano
Nastolatki 3.0	NASK, październik-listopad 2022	4984 uczniów klas 7-8 szkoły podstawowej oraz klas 1-2 szkół ponadpodstawowych w Polsce
Agresja i przemoc seksualna w internecie	NASK, rok szkolny 2023/2024	3937 uczniów w wieku 14-18 lat w Polsce
HBSC	WHO Europa, rok szkolny 2021/2022	uczniowie w wieku 11, 13 i 15 lat z 44 krajów i regionów
Teens and Cyberbullying	Pew Research Center, kwiecień-maj 2022	1316 nastolatków w wieku 13-17 lat w USA
Teens and Video Games Today	Pew Research Center, wrzesień-październik 2023	1453 nastolatków w wieku 13-17 lat w USA
Crime Survey for England and Wales	ONS, rok do marca 2023	dzieci w wieku 10-15 lat w Anglii i Walii

Źródło: opisy metody w raportach NASK (2023), NASK (2025), WHO Europa (2024), Pew Research Center (2022 i 2024) oraz brytyjskiego urzędu statystycznego ONS (2024).

Ogólny obraz częstości przemocy w podziale na płeć opisaliśmy szerzej we wpisie o tym, jakie różnice między dziewczętami i chłopcami widać w badaniach uczniów. Tutaj idziemy krok dalej: patrzymy na formy, miejsca i reakcje.

Czy dziewczęta są hejtowane częściej niż chłopcy?

Odpowiedź zależy od kraju, wieku i sposobu zadania pytania. W większości badań różnica w samej częstości jest mała albo żadna.

Europa: prawie po równo.
W badaniu HBSC, które koordynuje WHO Europa, cyberprzemocy w ostatnich miesiącach doświadczyło 16% dziewcząt i 15% chłopców (rok szkolny 2021/2022). Autorzy raportu wskazują, że wśród chłopców najwyższe odsetki odnotowano między innymi w Polsce, Bułgarii, na Litwie i w Mołdawii.

Anglia i Walia: częściej dziewczęta.
Według urzędu statystycznego ONS w roku do marca 2023 nękania w sieci doświadczyło 22,5% dziewcząt i 16,0% chłopców w wieku 10-15 lat. Przy nękaniu twarzą w twarz różnica nie była istotna statystycznie: 36,0% i 33,8%.

USA: różnica rośnie z wiekiem.
W badaniu Pew Research Center z 2022 roku co najmniej jednej z sześciu form przemocy w sieci doświadczyło 49% dziewcząt i 43% chłopców. Wyraźnie odstaje jedna grupa: dziewczęta w wieku 15-17 lat, wśród których było to 54%.

Polska: chłopcy nieco częściej wyzywani.
W badaniu NASK z jesieni 2022 roku wyzywania w internecie doświadczyło 41,3% chłopców i 36,3% dziewcząt, ośmieszania 25,7% i 22,7%, a straszenia 17,3% i 14,5%.

Wniosek jest prosty. Pytanie „kto ma gorzej” niewiele daje. Więcej mówi pytanie, co konkretnie spotyka dziewczęta, a co chłopców.

Jakie formy przemocy w sieci dotykają dziewcząt, a jakie chłopców?

Dziewczęta: plotki, wygląd i treści seksualne

W amerykańskim badaniu Pew z 2022 roku największa różnica dotyczyła fałszywych plotek: zgłosiło je 29% dziewcząt i 16% chłopców. Niechciane zdjęcia o charakterze seksualnym otrzymało 19% dziewcząt i 15% chłopców.

Dziewczęta częściej mówiły też, że zaatakowano je z powodu wyglądu (17% wobec 11%) oraz z powodu płci (14% wobec 6%).

Polskie dane pokazują to samo. W badaniu NASK z 2022 roku atak z powodu wyglądu fizycznego wskazało 18,7% dziewcząt i 12,3% chłopców. Jeszcze większa różnica dotyczy tego, co młodzi widzą wokół siebie: obrażanie innych z powodu wyglądu zauważyło 60,1% dziewcząt i 42,6% chłopców.

W nowszym badaniu NASK o agresji i przemocy seksualnej w internecie (rok szkolny 2023/2024) niechciane materiały i propozycje seksualne jako najbardziej dotkliwe doświadczenie wskazało 31,1% dziewcząt i 21,2% chłopców.

Chłopcy: wyzwiska, groźby i uporczywe nękanie

U chłopców częściej pojawia się agresja wprost. W polskim badaniu z 2022 roku to oni częściej zgłaszali wyzywanie, ośmieszanie i straszenie. W badaniu NASK z roku szkolnego 2023/2024 cyberprześladowanie, czyli uporczywe śledzenie i nękanie w sieci, jako najbardziej dotkliwe wskazało 25,9% chłopców i 16,2% dziewcząt.

Podobny obraz dają gry. W badaniu Pew z 2023 roku groźby fizyczne podczas gry zgłosiło 15% grających chłopców i 9% grających dziewcząt.

O tym, dlaczego przemoc wobec chłopców i mężczyzn słabiej widać w statystykach, piszemy we wpisie o mężczyznach hejtowanych w sieci.

Formy, w których różnic prawie nie ma

Nie wszystko się różni. W badaniu Pew z 2022 roku obraźliwe wyzwiska w sieci zgłosiło 32% dziewcząt i 31% chłopców. W badaniu NASK z 2022 roku szantażowania doświadczyło 11,9% dziewcząt i 12% chłopców.

W badaniu NASK z roku szkolnego 2023/2024 podobny odsetek dziewcząt i chłopców znał tożsamość sprawcy najbardziej dotkliwego zdarzenia: 22,6% i 24,8%. Większość młodych, niezależnie od płci, nie wiedziała, kto za nim stoi.

Forma przemocy	Dziewczęta	Chłopcy	Badanie i rok
Fałszywe plotki o sobie	29%	16%	Pew, USA, 2022
Atak z powodu wyglądu	18,7%	12,3%	NASK, Polska, 2022
Niechciane treści seksualne jako najbardziej dotkliwe	31,1%	21,2%	NASK, Polska, 2023/2024
Wyzywanie w internecie	36,3%	41,3%	NASK, Polska, 2022
Straszenie	14,5%	17,3%	NASK, Polska, 2022
Cyberprześladowanie jako najbardziej dotkliwe	16,2%	25,9%	NASK, Polska, 2023/2024
Groźby fizyczne w grach (wśród grających)	9%	15%	Pew, USA, 2023

Źródło: NASK, Nastolatki 3.0, NASK, Agresja i przemoc seksualna w internecie, Pew Research Center, Teens and Cyberbullying 2022 oraz Pew Research Center, Teens and Video Games Today.

Gdzie w sieci dochodzi do przemocy wobec dziewcząt, a gdzie wobec chłopców?

Przemoc pojawia się tam, gdzie młodzi spędzają czas. A dziewczęta i chłopcy spędzają go w sieci w różnych miejscach.

Chłopcy: gry i czaty głosowe

W badaniu NASK z jesieni 2022 roku granie w gry online zadeklarowało 64,6% chłopców i 27,5% dziewcząt. To największa różnica między płciami na całej liście aktywności w sieci.

Amerykańskie badanie Pew z 2023 roku pokazuje, co z tego wynika. W gry gra tam 97% chłopców i około trzech czwartych dziewcząt. Wśród grających obraźliwie nazwano 48% chłopców i 32% dziewcząt.

Ciekawy jest jeszcze jeden wynik. Choć to chłopcy częściej są wyzywani w grach, nękanie w grach za poważny problem uznało 33% dziewcząt i 25% chłopców. Chłopcy częściej traktują wyzwiska jako „część gry”, co nie znaczy, że ich nie przeżywają.

Jak rozmawiać z dzieckiem o tym, co słyszy na czacie głosowym, opisujemy we wpisie o hejcie w grach online i na Discordzie.

Dziewczęta: komunikatory i serwisy społecznościowe

W tym samym badaniu NASK z komunikatorów i czatów do kontaktu ze znajomymi i rodziną korzysta 73,5% dziewcząt i 55,5% chłopców. Korzystanie z serwisów społecznościowych zadeklarowało 49,4% dziewcząt i 34,2% chłopców.

To tłumaczy, dlaczego dziewczęta częściej zgłaszają plotki, komentarze o wyglądzie i wykluczanie z rozmów. Te formy potrzebują grupy znajomych, zdjęć i wspólnych czatów. Rozgrywają się wśród osób, które znają się ze szkoły.

Dziewczęta częściej też obawiają się o swoją prywatność. W badaniu NASK z roku szkolnego 2023/2024 udostępnienia danych osobowych bało się 66,9% dziewcząt i 56,9% chłopców, a śledzenia przez obce osoby poza internetem 65,6% i 52,3%. Pomaga tu porządek w ustawieniach, o którym piszemy we wpisie o prywatności profilu dziecka.

Treści i kontakty, o których chłopcy mówią rzadziej

W badaniu NASK z 2022 roku oglądanie patostreamów, czyli wulgarnych i pełnych przemocy transmisji na żywo, zadeklarowało 39,9% chłopców i 21,6% dziewcząt. Chłopcy częściej więc oswajają się z agresją jako rozrywką.

Chłopcy częściej też spotykają się z dorosłymi poznanymi w internecie: 21,9% wobec 13,8% dziewcząt. Wśród tych, którzy poszli na takie spotkanie, nikomu o nim nie powiedziało 29% chłopców i 19,4% dziewcząt.

Zbliżony wynik podaje brytyjski ONS: w roku do marca 2023 z osobą znaną wyłącznie z sieci spotkało się 5,7% chłopców i 3,1% dziewcząt w wieku 10-15 lat. Rozmowy o bezpieczeństwie kontaktów z nieznajomymi są więc potrzebne synom tak samo jak córkom.

Miejsce lub aktywność	Dziewczęta	Chłopcy	Badanie i rok
Granie w gry online	27,5%	64,6%	NASK, 2022
Komunikatory i czaty	73,5%	55,5%	NASK, 2022
Serwisy społecznościowe	49,4%	34,2%	NASK, 2022
Oglądanie patostreamów	21,6%	39,9%	NASK, 2022
Spotkanie z dorosłym poznanym w sieci	13,8%	21,9%	NASK, 2022
Obraźliwe nazwanie w grze (wśród grających)	32%	48%	Pew, USA, 2023

Źródło: NASK, Nastolatki 3.0 (badanie z 2022 roku) oraz Pew Research Center, Teens and Video Games Today (badanie z 2023 roku).

Kto częściej szuka pomocy i u kogo?

Tu różnice są największe i mają największe znaczenie w praktyce.

Dziewczęta częściej mówią bliskim

W badaniu NASK z 2022 roku pomocy u rodziny lub opiekunów szukało 25,8% dziewcząt i 16,7% chłopców. U przyjaciół i znajomych: 25,1% dziewcząt i 15,6% chłopców.

Przy przemocy o charakterze seksualnym różnica jest jeszcze większa. W badaniu NASK z roku szkolnego 2023/2024 przyjaciela lub koleżankę jako osobę, której powiedziałyby o zdarzeniu, wskazało 59,4% dziewcząt i 30,5% chłopców.

Chłopcy częściej milczą

Odpowiedź „nic nie zrobiłem, nikomu nic nie powiedziałem” wybrało w 2022 roku 41,1% chłopców i 35,8% dziewcząt. To wysoki wynik w obu grupach: milczy więcej niż co trzecia dziewczyna i dwóch na pięciu chłopców.

Milczenie nie jest wyłącznie polskim zjawiskiem. W Anglii i Walii w roku do marca 2023 nikomu nie powiedziało o nękaniu w sieci 18,1% dzieci, które go doświadczyły (ONS podaje ten wynik łącznie dla obu płci).

Drogi formalne: różnice są niewielkie

Z dróg formalnych korzysta mało młodych, niezależnie od płci. W badaniu NASK z 2022 roku problem w serwisie, w którym doszło do zdarzenia, zgłosiło 6,7% dziewcząt i 8,3% chłopców. Z telefonu zaufania skorzystało 2,8% dziewcząt i 4,6% chłopców, a organy ścigania powiadomiło 2,6% i 3,9%.

Różnice wynoszą tu 1-2 punkty procentowe, a raport nie podaje, czy są istotne statystycznie. Ostrożny wniosek brzmi: chłopcy nieco chętniej wybierają drogę anonimową albo techniczną niż rozmowę z kimś bliskim. Co słyszą osoby, które dzwonią, opisujemy we wpisie o tym, z czym młodzi dzwonią na 116 111.

Jak dziewczęta i chłopcy oceniają powagę problemu?

W badaniu Pew z 2022 roku nękanie w sieci za poważny problem dla swoich rówieśników uznało 57% dziewcząt i 49% chłopców. Dziewczęta częściej nazywają więc to, co widzą, przemocą.

Według NASK po przemocy o charakterze seksualnym to dziewczęta częściej czuły się niepewnie przy korzystaniu z technologii i częściej ograniczały jej używanie. Skutkiem przemocy bywa więc wycofanie się z miejsc, w których dziewczyna miała swoich znajomych.

Kto częściej stosuje przemoc w sieci?

W tej sprawie badania są zgodne. W badaniu WHO Europa z roku szkolnego 2021/2022 do stosowania cyberprzemocy wobec innych przyznało się 14% chłopców i 9% dziewcząt. Według raportu taka przewaga chłopców wystąpiła w prawie wszystkich krajach i we wszystkich grupach wieku.

Raport wskazuje też wiek, w którym ryzyko jest największe. Stosowanie cyberprzemocy najczęściej osiąga szczyt około 13. roku życia u obu płci. Doświadczanie jej jest najczęstsze w wieku 11 lat u chłopców i 13 lat u dziewcząt (w krajach, w których widać różnice związane z wiekiem).

Liczby opisują grupy, a nie pojedyncze dzieci. Większość chłopców nikogo nie nęka, a część dziewcząt to robi, częściej przez plotkę i wykluczenie niż przez wyzwiska. Więcej o motywach piszemy we wpisie o tym, kim są sprawcy cyberprzemocy w szkole.

Co z tych danych wynika dla rodziców?

Dane nie mówią, że córkę trzeba chronić inaczej niż syna. Podpowiadają, o co warto zapytać i gdzie zajrzeć w pierwszej kolejności.

Pytajcie o miejsce, nie tylko o „internet”.
Syna zapytajcie, jak wygląda rozmowa na czacie głosowym w grze i co robi, gdy ktoś go obraża. Córkę zapytajcie, co dzieje się w grupach klasowych i pod zdjęciami. Potem zamieńcie pytania, bo dziewczęta też grają, a chłopcy też mają grupy.

Nie czekajcie, aż syn sam przyjdzie.
Skoro dwóch na pięciu chłopców nikomu nic nie mówi, brak skarg nie jest dowodem spokoju. Pomagają krótkie rozmowy przy okazji, na przykład w samochodzie albo podczas wspólnej gry. Gotowe pytania znajdziecie we wpisie o dziecku, które nie chce mówić o tym, co dzieje się w sieci.

Nie pomniejszajcie plotek.
Plotka nie zostawia tak wyraźnego śladu jak wyzwisko, a dla nastolatki bywa bardziej bolesna. Jeśli córka mówi, że „wszyscy o niej piszą”, potraktujcie to poważnie i pomóżcie zabezpieczyć zrzuty ekranu.

Rozmawiajcie z synami o zdjęciach i propozycjach.
Niechciane treści seksualne dostają także chłopcy, a o przykrych zdarzeniach mówią rzadziej. Powiedzcie wprost, że jeśli ktoś ich szantażuje albo naciska, to nie jest ich wina i że pomożecie bez wyrzutów.

Nie zabierajcie telefonu za to, że dziecko powiedziało.
Obawa przed utratą telefonu lub gry bywa powodem milczenia. Jeśli pierwszą reakcją będzie zakaz, następnym razem dziecko nic nie powie.

Listę sygnałów, które powinny zwrócić uwagę niezależnie od płci dziecka, znajdziecie we wpisie o tym, jak rozpoznać, że dziecko jest ofiarą cyberprzemocy.

Co z tych danych wynika dla szkoły?

Zajęcia profilaktyczne powinny obejmować gry.
Jeśli lekcja o przemocy w sieci dotyczy wyłącznie serwisów społecznościowych, omija miejsce, w którym czas spędza prawie dwóch na trzech chłopców.

Plotka i wykluczenie to też przemoc.
Warto wpisać je do szkolnych procedur obok wyzwisk i gróźb. W przeciwnym razie sprawy dziewcząt będą częściej uznawane za „zwykłe konflikty”.

Dajcie uczniom drogę zgłoszenia bez rozmowy twarzą w twarz.
Skrzynka, formularz albo adres mailowy pedagoga obniżają próg dla tych, którzy nie chcą opowiadać o sprawie na korytarzu. Z danych NASK wynika, że chłopcy nieco częściej wybierają drogi anonimowe.

Zajęcia o reagowaniu prowadźcie dla wszystkich razem.
Dzielenie klasy na grupy według płci utrwala przekonanie, że plotki to sprawa dziewcząt, a wyzwiska sprawa chłopców. Wspólna rozmowa o roli świadka pozwala tego uniknąć.

Sprawdźcie własną szkołę.
Dane ogólnopolskie to punkt wyjścia. Krótka anonimowa ankieta z pytaniem o płeć, formę i miejsce przemocy pokaże, jak jest u Was.

Jakie są ograniczenia tych danych?

Wszystkie przytoczone badania opierają się na deklaracjach uczniów. Jeśli chłopcy rzadziej nazywają swoje doświadczenia przemocą, to wyniki mogą zaniżać skalę problemu właśnie u nich. W badaniu NASK z 2022 roku 17,8% uczniów nie umiało ocenić, czy to, czego doświadczyli, było przemocą.

Badania różnią się wiekiem badanych, okresem, o który pytają, i listą form przemocy. Dlatego 16% z badania WHO i 49% z badania Pew nie przeczą sobie: pierwsze dotyczy ostatnich miesięcy i jednego pytania, drugie całego życia i sześciu form.

Dane z USA oraz z Anglii i Walii opisują inne kraje, inne szkoły i częściowo inne serwisy. Pokazują kierunek różnic, ale nie można przenosić ich wprost na polskie klasy. Polskie dane NASK pochodzą z lat 2022-2024, a sposób korzystania z sieci zmienia się szybko.

Większość raportów dzieli wyniki na dwie płcie i nie opisuje osobno osób niebinarnych. Nie każdy raport podaje też, czy różnica między dziewczętami a chłopcami jest istotna statystycznie. Różnice rzędu 1-2 punktów procentowych traktujcie więc jako brak wyraźnej różnicy.

W dostępnych źródłach nie znaleźliśmy polskich danych, które pokazywałyby w podziale na płeć, w jakim konkretnie serwisie lub grze doszło do przemocy. Wiemy, gdzie dziewczęta i chłopcy spędzają czas, ale nie ma dokładnej mapy miejsc zdarzeń.

Podsumowanie: podobna skala, inne formy, inne miejsca

Dziewczęta i chłopcy doświadczają hejtu podobnie często. Dziewczęta częściej spotykają plotki, komentarze o wyglądzie i niechciane treści seksualne, głównie w komunikatorach i serwisach społecznościowych. Chłopcy częściej słyszą wyzwiska i groźby, w dużej mierze w grach.

Największa różnica dotyczy reakcji. Dziewczęta częściej mówią bliskim, chłopcy częściej milczą. Dlatego syna warto pytać częściej, a córkę traktować poważnie także wtedy, gdy mówi „tylko” o plotce. W obu przypadkach najważniejsze jest to samo: dziecko ma wiedzieć, że może przyjść do Was z każdą sprawą.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzi je do końca, pomaga zabezpieczyć materiał oraz kieruje do prawnika lub psychologa. Sprawy dzieci prowadzimy zawsze z udziałem rodzica lub opiekuna. Kontakt: tel. 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl.

Dzieci i młodzież mogą zadzwonić pod numer 116 111. Rodzice i nauczyciele uzyskają wsparcie pod numerem 800 100 100. Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą zadzwonić pod 116 123. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwońcie pod 112.

W szkole pierwszym adresem jest wychowawca, pedagog lub psycholog szkolny. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy dziewczęta są hejtowane częściej niż chłopcy?
W większości badań częstość jest zbliżona. W badaniu WHO Europa z roku szkolnego 2021/2022 cyberprzemocy doświadczyło 16% dziewcząt i 15% chłopców. Wyraźniejsze różnice dotyczą form i miejsc niż samej skali.

2. Jakie formy hejtu najczęściej dotykają dziewcząt?
Badania wskazują na fałszywe plotki, komentarze o wyglądzie oraz niechciane treści i propozycje seksualne. W badaniu NASK z 2022 roku atak z powodu wyglądu zgłosiło 18,7% dziewcząt i 12,3% chłopców.

3. Jakie formy hejtu najczęściej dotykają chłopców?
Chłopcy częściej zgłaszają wyzwiska, ośmieszanie, straszenie i uporczywe nękanie. W polskim badaniu z 2022 roku wyzywania doświadczyło 41,3% chłopców i 36,3% dziewcząt.

4. Gdzie chłopcy najczęściej spotykają się z przemocą w sieci?
Dużą rolę odgrywają gry online, bo to tam chłopcy spędzają najwięcej czasu. W amerykańskim badaniu Pew z 2023 roku obraźliwie nazwano w grze 48% grających chłopców.

5. Gdzie dziewczęta najczęściej spotykają się z przemocą w sieci?
Dziewczęta częściej niż chłopcy korzystają z komunikatorów i serwisów społecznościowych, a formy, które zgłaszają, wiążą się z grupą znajomych i zdjęciami. Polskie badania nie podają jednak dokładnej listy serwisów w podziale na płeć.

6. Czy dziewczęta też są wyzywane w grach?
Tak. W badaniu Pew z 2023 roku obraźliwe nazwanie w grze zgłosiło 32% grających dziewcząt. Dziewczęta częściej niż chłopcy uznawały też nękanie w grach za poważny problem.

7. Dlaczego chłopcy rzadziej mówią o hejcie?
Przytoczone badania pokazują skalę milczenia, ale nie rozstrzygają o jego przyczynach. Możliwe wyjaśnienia to wstyd, obawa przed oceną i traktowanie wyzwisk jako zwykłej części gry. Dlatego warto pytać syna samemu, zamiast czekać na skargę.

8. Komu dziewczęta i chłopcy mówią o przemocy w sieci?
Najczęściej rodzinie i przyjaciołom, przy czym dziewczęta robią to wyraźnie częściej. Do nauczyciela lub pedagoga trafia mniej więcej co dwudziesta osoba, niezależnie od płci.

9. Czy chłopcy częściej są sprawcami cyberprzemocy?
W badaniu WHO Europa do stosowania cyberprzemocy przyznało się 14% chłopców i 9% dziewcząt. To różnica między grupami, a nie opis każdego dziecka: większość chłopców nikogo nie nęka.

10. W jakim wieku ryzyko cyberprzemocy jest największe?
Według raportu WHO Europa doświadczanie cyberprzemocy jest najczęstsze w wieku 11 lat u chłopców i 13 lat u dziewcząt. Stosowanie jej wobec innych najczęściej osiąga szczyt około 13. roku życia.

11. Czy córkę i syna trzeba chronić w sieci inaczej?
Zasady są te same: rozmowa, zaufanie i jasna informacja, że dziecko może przyjść z każdą sprawą. Różnić się mogą pierwsze pytania, bo syn częściej trafia na agresję w grach, a córka w grupach i pod zdjęciami.

12. Czy szkoła powinna prowadzić osobne zajęcia dla dziewcząt i chłopców?
Dane nie dają do tego podstaw. Lepiej, żeby cała klasa rozmawiała o wszystkich formach przemocy, także o plotkach i o grach, bo każda z nich dotyka obu płci.

13. Czy te badania obejmują osoby niebinarne?
Większość raportów dzieli wyniki tylko na dziewczęta i chłopców. Doświadczeń osób niebinarnych na ogół nie opisują osobno, co jest jednym z ograniczeń tych danych.

14. Czy wyniki z USA i Wielkiej Brytanii można odnosić do Polski?
Tylko ostrożnie. Pokazują kierunek różnic, który w dużej części pokrywa się z polskimi badaniami NASK, ale dotyczą innych krajów, innego wieku badanych i inaczej zadanych pytań.

Źródła

• NASK - Państwowy Instytut Badawczy, 2023: Nastolatki 3.0. Raport z ogólnopolskiego badania uczniów i rodziców
• NASK - Państwowy Instytut Badawczy, 2025: Agresja i przemoc seksualna w internecie
• WHO Regional Office for Europe, 2024: One in six school-aged children experiences cyberbullying, finds new WHO/Europe study
• WHO Regional Office for Europe, 2024: A focus on adolescent peer violence and bullying in Europe, central Asia and Canada. HBSC international report from the 2021/2022 survey, volume 2
• Pew Research Center, 2022: Teens and Cyberbullying 2022
• Pew Research Center, 2024: Teens and Video Games Today
• Office for National Statistics, 2024: Bullying and online experiences among children in England and Wales: year ending March 2023

A jak to wygląda u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy Wasze dzieci, córki i synowie, opowiadają o przykrych sytuacjach w sieci w podobny sposób, czy widzicie między nimi różnicę? W jakim miejscu, w grze, w komunikatorze czy w serwisie społecznościowym, pojawił się u Was problem i co pomogło go zatrzymać? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.