Internauci oceniają poszkodowanych po pożarze lub powodzi. Jak reagować na takie komentarze?

Po pożarze albo powodzi ludzie tracą dom, pamiątki i poczucie bezpieczeństwa. Kilka godzin później pod zdjęciami z miejsca zdarzenia pojawiają się oceny: „sami sobie winni”, „trzeba było się ubezpieczyć”, „po co budowali się nad rzeką”.

Takie komentarze bolą bardziej niż zwykła złośliwość, bo trafiają w ludzi w najgorszym momencie. Nie musicie ich czytać ani na nie odpowiadać. Możecie je zgłaszać, ukrywać i oddać ich pilnowanie komuś bliskiemu. Poniżej pokazujemy, jak to zrobić krok po kroku.

W skrócie

• Ocena cudzej straty to jeszcze nie przestępstwo, ale zniewaga, pomówienie i groźba już tak. Zniesławienie i zniewagę opisują art. 212 i 216 Kodeksu karnego.
• Nie jesteście wyjątkiem. W badaniu Uniwersytetu SWPS z listopada 2024 roku 45% polskich internautów zadeklarowało, że osobiście zetknęło się z hejtem.
• Skala strat bywa ogromna i nie ma nic wspólnego z „winą”. Po powodzi z września 2024 roku ubezpieczyciele zlikwidowali ponad 128 tys. szkód, co podała Polska Izba Ubezpieczeń na podstawie danych KNF.
• Komentarzy nie musi czytać osoba poszkodowana. Jedna zaufana osoba może przejąć zrzuty ekranu, zgłoszenia i moderację.
• Zgłaszajcie wyzwiska, groźby, fałszywe zarzuty i ujawnianie adresu. Opinie w rodzaju „ja bym się ubezpieczył” zwykle lepiej ukryć lub pominąć.
• W kryzysie emocjonalnym dorośli mogą zadzwonić pod 116 123, a przy zagrożeniu życia pod 112.

Dlaczego internauci oceniają ludzi, którzy stracili dom?

Zrozumienie mechanizmu nie usuwa komentarzy. Pomaga jednak przestać brać je do siebie.

Ocena daje złudne poczucie bezpieczeństwa.
Psychologowie opisują to jako wiarę w sprawiedliwy świat. Jeśli ktoś uzna, że poszkodowani „zawinili”, może sobie powiedzieć, że jemu nic takiego się nie przydarzy. Taki komentarz mówi więc więcej o lęku autora niż o Was.

Komentujący widzi jedno zdjęcie, a nie całą historię.
Nie wie, kiedy powstał dom, jaka była polisa, co obejmowała i ile razy teren wcześniej zalało. Wypowiada się o Waszym życiu na podstawie kilku sekund materiału.

Pod relacjami z katastrof komentuje bardzo wiele osób.
Według komunikatu CBOS z 2026 roku z internetu regularnie korzysta 82% dorosłych Polaków. Przy głośnym zdarzeniu nawet niewielki odsetek nieżyczliwych osób oznacza setki wpisów.

Zbiórka przyciąga dodatkowe zarzuty.
Gdy pojawia się prośba o pomoc, część osób zaczyna rozliczać poszkodowanych z pieniędzy. Temu tematowi poświęciliśmy osobny tekst o tym, jak odpowiadać na zarzuty pod zbiórką internetową.

Ile osób dotyka strata, którą inni tak łatwo oceniają?

Liczby pokazują, że nie chodzi o pojedyncze „nieostrożne” rodziny. Po powodzi z września 2024 roku ubezpieczyciele zlikwidowali ponad 128 tys. szkód i wypłacili ponad 1,5 mld zł odszkodowań. Takie dane podała Polska Izba Ubezpieczeń, powołując się na informację Komisji Nadzoru Finansowego.

W komunikacie z 30 września 2024 roku Izba przytoczyła też dane Kancelarii Prezesa Rady Ministrów: stan klęski żywiołowej objął 749 miejscowości, a liczbę osób bezpośrednio dotkniętych powodzią oszacowano na 57 tys. Uszkodzonych lub zalanych zostało ponad 11 tys. budynków mieszkalnych.

Wśród tych ludzi byli ubezpieczeni i nieubezpieczeni, ostrożni i mniej ostrożni. Żywioł nie wybiera według zasług.

Krytyka, opinia czy hejt na poszkodowanych? Jak to odróżnić

Nie każdy przykry komentarz da się usunąć. Warto szybko ocenić, z czym macie do czynienia, bo od tego zależy dalszy krok.

Rodzaj komentarza	Przykład	Co zrobić
Ogólna opinia	„Każdy powinien mieć polisę”	Pominąć albo ukryć na własnym profilu
Ocena Waszych decyzji	„Trzeba było się ubezpieczyć”, „sami sobie winni”	Ukryć lub usunąć tam, gdzie macie taką możliwość. Nie odpowiadać
Wyzwiska i poniżanie	Obelgi, wyśmiewanie wyglądu domu lub rodziny	Zrzut ekranu, zgłoszenie w serwisie, zablokowanie autora
Fałszywe zarzuty	„Sami podpalili dla odszkodowania”, „wyłudzają na zbiórce”	Zrzut ekranu, zgłoszenie, rozmowa z prawnikiem
Groźby i ujawnianie danych	Zapowiedź krzywdy, podanie adresu lub numeru telefonu	Zrzut ekranu, zgłoszenie w serwisie i na policji

Źródło: opracowanie własne na podstawie art. 190, 212 i 216 Kodeksu karnego oraz art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego.

Co mówi prawo?

Zniewaga.
Art. 216 Kodeksu karnego dotyczy znieważenia innej osoby. Za zniewagę w internecie, czyli za pomocą środków masowego komunikowania, grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Zniesławienie.
Art. 212 dotyczy pomówienia o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć kogoś w opinii publicznej. Zarzut podpalenia własnego domu albo wyłudzania pieniędzy jest tego przykładem. Kary za pomówienie w internecie są takie same jak przy zniewadze.

Oskarżenie prywatne.
Oba przestępstwa ściga się z oskarżenia prywatnego. To znaczy, że akt oskarżenia wnosi do sądu sam pokrzywdzony, najlepiej z pomocą prawnika. Różnice między tymi drogami opisaliśmy w tekście o zniesławieniu i zniewadze w internecie.

Groźby.
Groźbę popełnienia przestępstwa na szkodę Waszą lub osoby najbliższej opisuje art. 190 Kodeksu karnego. Taki wpis zgłoście policji od razu.

Dobra osobiste.
Kodeks cywilny chroni między innymi cześć, wizerunek i nietykalność mieszkania. Na podstawie art. 24 można żądać zaniechania naruszeń, usunięcia ich skutków i zadośćuczynienia.

Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. Ocena konkretnego wpisu zawsze zależy od jego treści i okoliczności.

Co zrobić w pierwszych dniach, gdy komentarze już się pojawiły?

W pierwszych dniach po stracie macie na głowie nocleg, dokumenty, ubezpieczyciela i urząd. Komentarze nie są najpilniejsze. Wystarczy kilka prostych decyzji.

1. Ustalcie, kto zagląda do internetu. Najlepiej jedna osoba, która sama nie straciła domu: rodzeństwo, dorosłe dziecko mieszkające osobno, przyjaciel.
2. Nie odpowiadajcie pod wpływem emocji. Odpowiedź podbija wpis w serwisie i daje autorowi to, na co liczy, czyli uwagę.
3. Zabezpieczcie najgorsze wpisy. Zrzut ekranu z nazwą konta, datą i adresem strony. Szczegóły znajdziecie w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.
4. Zgłoście to, co łamie zasady serwisu lub prawo. Dopiero po zrobieniu zrzutów, bo po usunięciu wpis znika także dla Was.
5. Ograniczcie komentowanie na własnych profilach. Na czas kryzysu można zawęzić grono osób, które widzą i komentują Wasze wpisy.
6. Wyłączcie powiadomienia. Telefon jest Wam teraz potrzebny do rozmów z ubezpieczycielem i rodziną, a nie do śledzenia dyskusji.

Czego nie czytać

Komentarzy pod artykułami i relacjami telewizyjnymi.
To miejsca, w których piszą obcy ludzie, a Wy nie macie tam żadnych narzędzi moderacji. Jeśli wpisy są obraźliwe, wystarczy, że zajrzy tam Wasza zaufana osoba. Podpowiadamy, jak żądać usunięcia komentarzy pod artykułem lokalnego portalu.

Dyskusji w lokalnych grupach.
Wpis o pożarze w grupie mieszkańców potrafi zebrać setki komentarzy w jeden wieczór. Większość jest życzliwa, ale w pamięci zostaje zwykle te kilka najgorszych.

Zrzutów ekranu od znajomych.
Bliscy często przesyłają je w dobrej wierze, z dopiskiem „zobacz, co napisali”. Macie prawo poprosić, żeby tego nie robili. Gotowe sformułowania są w tekście o tym, jak poprosić znajomych, żeby przestali przesyłać zrzuty z hejtem.

Wiadomości od nieznajomych.
Wśród nich są oferty pomocy, ale też oceny i próby oszustwa. Niech przejrzy je ktoś inny i przekaże Wam tylko to, co ważne.

Co warto przeczytać

Poproście zaufaną osobę, żeby raz dziennie przekazała Wam trzy rzeczy: konkretne oferty pomocy, pytania wymagające odpowiedzi i słowa wsparcia. Życzliwych komentarzy jest zwykle znacznie więcej niż złośliwych, tylko trudniej je zauważyć.

Jak bliscy mogą przejąć moderację komentarzy?

To najważniejsza pomoc, jaką można dać poszkodowanym w internecie. Nie wymaga pieniędzy ani specjalnej wiedzy. Wymaga czasu i spokoju.

Podział ról

Osoba od zrzutów.
Raz lub dwa razy dziennie przegląda miejsca, w których mowa o zdarzeniu. Zapisuje obraźliwe wpisy w jednym folderze, z datą i adresem strony.

Osoba od zgłoszeń.
Zgłasza wpisy w serwisach i notuje, co i kiedy zgłosiła. Pisze też do administratorów grup oraz redakcji.

Osoba od kontaktu.
Odpowiada na rzeczowe pytania, na przykład o to, czego rodzina potrzebuje. Jedna spokojna informacja jest lepsza niż dziesięć odpowiedzi na zaczepki.

W małej rodzinie wszystkie trzy role może pełnić jedna osoba. Ważne, żeby nie była to osoba, która właśnie straciła dom.

Co bliski może zrobić technicznie

Na Waszym profilu lub stronie zbiórki.
Najwięcej może właściciel profilu. Jeśli ufacie bliskiej osobie, możecie zalogować się razem i wspólnie ustawić, kto może komentować. Serwisy społecznościowe często pozwalają też dodać do strony drugą osobę z uprawnieniami do moderacji. Sprawdźcie to w centrum pomocy danego serwisu, bo zasady się zmieniają. Nie przekazujcie hasła przez komunikator ani obcym „pomocnikom”.

Ukryć, usunąć czy zablokować.
Te trzy narzędzia działają inaczej i mają inne skutki. Różnice wyjaśniamy w tekście o trzech narzędziach moderacji komentarzy. Przed usunięciem zawsze zróbcie zrzut ekranu.

W cudzej grupie lub pod cudzym wpisem.
Tu bliski nie ma uprawnień, ale może zgłosić komentarz w serwisie i napisać do administratora grupy. Każdy użytkownik może zgłosić treść, nie tylko osoba, której ona dotyczy.

Pod artykułem.
Bliski może napisać do redakcji z prośbą o usunięcie konkretnych wpisów albo o wyłączenie komentarzy pod tekstem.

Wzór wiadomości do administratora grupy

„Dzień dobry, piszę w imieniu rodziny, która straciła dom w pożarze opisanym we wpisie z dnia [data]. Pod wpisem pojawiły się komentarze obrażające poszkodowanych i zarzucające im [krótko: co]. Przesyłam zrzuty ekranu trzech takich wpisów. Proszę o ich usunięcie i, jeśli to możliwe, o wyłączenie komentowania. Rodzina jest teraz w bardzo trudnej sytuacji. Dziękuję za pomoc.”

Wzór jednej wspólnej informacji od rodziny

„Dziękujemy wszystkim za wsparcie po [pożarze / powodzi]. Jesteśmy bezpieczni. Zajmujemy się teraz sprawami formalnymi i nie odpowiadamy na komentarze. O tym, czego potrzebujemy, informuje w naszym imieniu [imię]. Prosimy o uszanowanie naszej prywatności.”

Taki wpis wystarczy opublikować raz. Nie musicie tłumaczyć, czy mieliście polisę, dlaczego mieszkaliście w tym miejscu ani na co wydacie pieniądze ze zbiórki poza tym, co wynika z jej opisu.

Co i gdzie zgłaszać?

Zgłoszenie w serwisie

Akt o usługach cyfrowych, czyli unijne rozporządzenie znane pod skrótem DSA, nakłada na platformy obowiązek przyjmowania zgłoszeń nielegalnych treści i uzasadniania decyzji. Jak opisuje Komisja Europejska, użytkownik niezadowolony z decyzji może złożyć skargę na platformie albo skorzystać z pozasądowego rozstrzygania sporów.

W zgłoszeniu podajcie dokładny adres wpisu, krótko opiszcie, dlaczego jest bezprawny, i wskażcie przepis, jeśli go znacie. Krok po kroku pokazujemy to w tekście o zgłoszeniu nielegalnej treści zgodnym z art. 16 DSA.

Jeśli platforma narusza swoje obowiązki, skargę można złożyć do krajowego koordynatora do spraw usług cyfrowych. Zgodnie z ustawą z 4 września 2026 roku, ogłoszoną w Dzienniku Ustaw 6 października 2026 roku, w Polsce tę funkcję pełni Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Przepisy są nowe, dlatego przed złożeniem skargi sprawdźcie aktualne informacje na stronie urzędu.

Policja i sąd

Groźby, uporczywe nękanie i ujawnianie adresu z wezwaniem do „odwiedzin” zgłoście policji. Sposób złożenia zawiadomienia opisuje serwis gov.pl. Zabierzcie zrzuty ekranu i adresy wpisów.

Przy zniewadze i zniesławieniu droga jest inna, bo to sprawy z oskarżenia prywatnego. Statystyki pokazują, że takie postępowania się toczą. Według danych Komendy Głównej Policji w 2023 roku z art. 212 wszczęto 983 postępowania i stwierdzono 738 przestępstw. Z art. 216 wszczęto w tym samym roku 213 postępowań i stwierdzono 955 przestępstw.

Nie musicie decydować o sprawie sądowej w pierwszym tygodniu. Wystarczy, że macie zrzuty. Do decyzji można wrócić, gdy najpilniejsze sprawy będą załatwione.

Co mówią dane o hejcie wobec dorosłych i czego nie mówią?

W badaniu „Polscy internauci na temat hejtu 2019-2024” Uniwersytetu SWPS z listopada 2024 roku 45% badanych zadeklarowało osobiste zetknięcie się z hejtem. Publicznej krytyki w sieci doświadczyło 28% badanych. Aż 88% zgodziło się, że hejt to poważny problem społeczny.

Podobny obraz dają dane ze Stanów Zjednoczonych. W badaniu Pew Research Center z września 2020 roku 41% dorosłych Amerykanów zadeklarowało, że doświadczyło nękania w internecie, a 25% jego cięższych form. Wśród osób nękanych 75% wskazało, że ostatnie takie zdarzenie miało miejsce w mediach społecznościowych.

Trzeba uczciwie powiedzieć, czego te liczby nie mierzą. Badanie SWPS objęło 815 internautów w wieku powyżej 15 lat i opiera się na deklaracjach. Badanie Pew dotyczy innego kraju. Statystyki policji pokazują tylko sprawy, które trafiły do organów ścigania. Nie znaleźliśmy wiarygodnych badań, które liczyłyby wyłącznie hejt wobec poszkodowanych po pożarach i powodziach, dlatego nie podajemy tu takiej liczby.

Jak zadbać o siebie, gdy komentarze już do Was dotarły?

Nie tłumaczcie się w myślach.
Układanie odpowiedzi dla obcego człowieka zabiera siły, których potrzebujecie gdzie indziej. Sposoby na to opisujemy w tekście o tym, jak przerwać powtarzanie komentarzy w głowie.

Brak polisy nie odbiera prawa do szacunku.
Nawet jeśli dziś sami uważacie, że coś można było zrobić inaczej, nikt nie ma prawa Was za to obrażać. Strata nie jest karą.

Rozmawiajcie z ludźmi, którzy Was znają.
Sąsiedzi, rodzina i znajomi wiedzą, jak było naprawdę. Ich zdanie ma większą wagę niż opinia anonimowego konta.

Chrońcie dzieci.
Jeśli w rodzinie są dzieci, komentarze mogą dotrzeć do nich przez rówieśników. Powiedzcie im wprost, że mogą do Was przyjść z każdym wpisem. Dzieci i młodzież mogą też zadzwonić pod 116 111, a sprawy dziecka zawsze prowadzi dorosły.

Reagujcie na sygnały przeciążenia.
Bezsenność, ciągłe sprawdzanie telefonu i poczucie wstydu to po takiej stracie częste reakcje. Jeśli trwają, porozmawiajcie z psychologiem. Telefon 116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym działa całą dobę, co potwierdza serwis 116sos.pl.

Podsumowanie: nie musicie ani czytać, ani się tłumaczyć

Komentarze o „winie” poszkodowanych biorą się z lęku i niewiedzy ich autorów. Nie opisują Was. Opinię można pominąć, a wyzwiska, fałszywe zarzuty i groźby można zabezpieczyć oraz zgłosić.

Najprostszy plan to trzy kroki: jedna zaufana osoba przejmuje internet, najgorsze wpisy trafiają do folderu ze zrzutami, a Wy zajmujecie się sprawami, które naprawdę przywracają normalne życie. Do decyzji o drodze prawnej zdążycie wrócić.

Gdzie szukać pomocy?

• Fundacja Usuwanie Hejtu: pomagamy przygotować zgłoszenia i prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał, kierujemy do prawnika lub psychologa. Telefon 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl.
• 116 123: telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
• 116 111: telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.
• 800 100 100: telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci.
• 112: gdy zagrożone jest życie lub zdrowie.
• Policja: przy groźbach, nękaniu i ujawnianiu danych.
• Ośrodek pomocy społecznej w Waszej gminie: w sprawach wsparcia po pożarze lub powodzi.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy komentarz „sami sobie winni” jest przestępstwem?
Zwykle nie. To ocena, często krzywdząca, ale mieszcząca się w granicach wypowiedzi. Inaczej jest, gdy towarzyszą jej wyzwiska, fałszywe zarzuty albo groźby.

2. Czy mamy obowiązek tłumaczyć, dlaczego nie mieliśmy ubezpieczenia?
Nie. To Wasza prywatna sprawa i nikt obcy nie ma prawa żądać wyjaśnień. Jedna krótka informacja od rodziny w zupełności wystarczy.

3. Czy bliska osoba może zgłosić komentarz zamiast nas?
Tak. Treść naruszającą zasady serwisu lub prawo może zgłosić każdy użytkownik. Do sądu z oskarżeniem prywatnym występuje już jednak sam pokrzywdzony.

4. Czy warto odpowiadać na komentarze o braku polisy?
Najczęściej nie. Odpowiedź przedłuża dyskusję i zwiększa widoczność wpisu. Lepiej ukryć komentarz tam, gdzie macie taką możliwość, i wrócić do pilniejszych spraw.

5. Ktoś napisał, że sami podpaliliśmy dom dla odszkodowania. Co z tym zrobić?
To zarzut popełnienia przestępstwa, a nie opinia. Zróbcie zrzut ekranu z nazwą konta, datą i adresem strony, zgłoście wpis w serwisie i porozmawiajcie z prawnikiem o zniesławieniu.

6. Czy usuwać obraźliwe komentarze od razu?
Najpierw je zabezpieczcie. Po usunięciu wpis znika także dla Was i trudniej go potem wykazać. Kolejność to zrzut ekranu, zgłoszenie, a dopiero potem usunięcie lub ukrycie.

7. Co zrobić, gdy administrator lokalnej grupy nie reaguje?
Zgłoście wpisy bezpośrednio w serwisie, bo to niezależna droga. Zachowajcie też kopię wiadomości wysłanej do administratora, razem z datą.

8. Czy wolno publikować zdjęcia naszego spalonego lub zalanego domu?
Relacje z miejsca zdarzenia są zwykle dopuszczalne, ale Wasz wizerunek i prywatność podlegają ochronie. Jeśli zdjęcie pokazuje Was w trudnej chwili albo ujawnia adres wraz z obraźliwym opisem, poproście o usunięcie i skonsultujcie sprawę z prawnikiem.

9. Jak długo warto trzymać się z dala od komentarzy?
Tyle, ile potrzebujecie. Dyskusje pod relacjami z katastrof zwykle szybko wygasają, gdy pojawiają się nowe tematy. Zrzuty zrobione przez bliskich poczekają na Waszą decyzję.

10. Czy hejt pod zbiórką może jej zaszkodzić?
Może zniechęcić część osób, dlatego warto moderować komentarze i jasno opisać cel zbiórki. Fałszywe zarzuty o wyłudzanie zgłaszajcie w serwisie i operatorowi zbiórki.

11. Dziecko usłyszało w szkole, że „dostaliśmy za swoje”. Co robić?
Porozmawiajcie z dzieckiem i powiedzcie o sytuacji wychowawcy. Sprawy dzieci zawsze prowadzi dorosły. Dziecko może też zadzwonić pod 116 111.

12. Kiedy iść z komentarzami na policję?
Od razu przy groźbach, nękaniu i ujawnieniu adresu lub numeru telefonu. Przy zniewadze i zniesławieniu właściwa jest droga oskarżenia prywatnego, o której warto porozmawiać z prawnikiem.

13. Czy są dane o tym, jak często hejt dotyka ludzi po pożarze lub powodzi?
Nie znaleźliśmy wiarygodnych badań, które mierzyłyby dokładnie to zjawisko. Dostępne są dane ogólne, na przykład badanie Uniwersytetu SWPS z 2024 roku o kontakcie internautów z hejtem.

Źródła

• Uniwersytet SWPS, 2025 (badania z 2019 i 2024): Marek Kochan, Polscy internauci na temat hejtu 2019-2024. Raport z badania
• Polska Izba Ubezpieczeń, 2025 (dane za 2024): KNF o likwidacji szkód powodziowych z 2024 roku
• Polska Izba Ubezpieczeń, 2024: Ubezpieczyciele pomogli już właścicielom 42,5 tys. domów i mieszkań dotkniętych powodzią
• CBOS, 2026: Korzystanie z internetu w 2026 roku. Komunikat z badań nr 61/2026
• Pew Research Center, 2021 (badanie z września 2020): The State of Online Harassment
• Komenda Główna Policji, 2023: Zniesławienie (art. 212). Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone za lata 1999-2023
• Komenda Główna Policji, 2023: Zniewaga (art. 216). Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone za lata 1999-2023
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (tekst ujednolicony), art. 190, 212, 216
• Kancelaria Sejmu, 2026: Kodeks cywilny (tekst ujednolicony), art. 23 i 24
• Dziennik Ustaw, 2026: Ustawa z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2026 poz. 1296)
• Komisja Europejska, 2026: Wpływ aktu o usługach cyfrowych na platformy cyfrowe
• Serwis Rzeczypospolitej Polskiej gov.pl, 2026: Zgłoś przestępstwo
• 116sos.pl, 2026: 116 123 - pomoc psychologiczna dla osób dorosłych

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Jeśli macie za sobą pożar, zalanie albo powódź, napiszcie, kto z bliskich przejął wtedy pilnowanie komentarzy i co okazało się w tym najtrudniejsze. Ciekawi nas też, jak administratorzy lokalnych grup zareagowali na Wasze prośby o usunięcie wpisów. Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.