Weterynarze pod presją internetu - dane o agresji klientów i obciążeniu w zawodzie

Lekarz weterynarii leczy zwierzę, ale rozmawia z człowiekiem, który się o nie boi. Kiedy leczenie się nie udaje albo rachunek jest wysoki, część opiekunów przenosi emocje na lecznicę. Coraz częściej robi to w opiniach i komentarzach w internecie.

Zebraliśmy dane, które da się sprawdzić w źródłach: polskie badanie MEDWET oraz badania z Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Hongkongu. Pokazujemy, co z nich wynika, czego nie mierzą i co lecznica może zrobić, gdy sama stanie się celem ataku w sieci.

W skrócie

• W Polsce 78,9% lekarzy weterynarii ma poczucie, że klienci nie szanują ich granic, na przykład godzin dostępności, a ponad 70% często spotyka roszczeniowych klientów. To wyniki badania MEDWET z lat 2023-2024, zleconego przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną.
• W tym samym badaniu 64,2% lekarzy czuło się wypalonych zawodowo, w tym 32,3% bardzo często.
• W Wielkiej Brytanii 48% lekarzy weterynarii pracujących w lecznicach doświadczyło w 2021 roku agresji w internecie, a 57% czuło się zastraszonych słowami lub zachowaniem klientów. Podaje to British Veterinary Association.
• Najczęstszą formą agresji w sieci są niesprawiedliwe opinie: wskazało je 90% brytyjskich lekarzy, którzy takiej agresji doświadczyli.
• Polskie badanie nie mierzy osobno hejtu w internecie. Autorki zaznaczają też, że dla zdrowia psychicznego lekarzy najważniejsze jest obciążenie pracą, a trudni klienci mają mniejsze znaczenie.
• Większość klientów jest zadowolona. 70,2% polskich lekarzy otrzymuje od opiekunów pochwały i podziękowania, a częstych skarg doświadcza 14,2%.

Co wiemy o agresji klientów wobec lekarzy weterynarii w Polsce?

Najpełniejszym polskim źródłem jest badanie MEDWET. Zleciła je Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, a przeprowadził zespół naukowy kierowany przez prof. Joannę Rymaszewską. Dane zbierano od kwietnia 2023 roku do lutego 2024 roku za pomocą anonimowej ankiety internetowej.

W części dla lekarzy wzięły udział 783 osoby. Kobiety stanowiły 64% badanych, a średni wiek wyniósł 39,4 roku. W praktykach prywatnych pracowało 83,7% badanych, więc wyniki opisują głównie codzienność gabinetów i lecznic.

Relacje z klientami w liczbach

Badanie nie pyta wprost o agresję ani o hejt. Pyta o to, jak lekarze odbierają kontakt z opiekunami zwierząt. Wynik jest dwojaki: codzienny kontakt bywa obciążający, a jednocześnie większość klientów jest zadowolona.

Pytanie w badaniu MEDWET	Lekarze (783 osoby)	Studenci (611 osób)
Poczucie, że klienci nie szanują granic, np. godzin dostępności	78,9%	53,3% (klienci lub przełożeni)
Częste spotkania z roszczeniowymi klientami	ponad 70%	ponad 60%
Poczucie, że raczej nie spełnia się oczekiwań klientów	45%	54,5%
Częste skargi	14,2%	13%
Pochwały i podziękowania	70,2%	60,4%

Źródło: raporty z badania MEDWET, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, dane z lat 2023-2024: raport o lekarzach i raport o studentach. U studentów pytania dotyczyły pracy i praktyk zawodowych.

Autorki raportu zwracają uwagę na ten rozdźwięk. Lekarze oceniają relacje z klientami jako trudne, a zarazem rzadko dostają skargi i często słyszą podziękowania. Sam przebieg leczenia bywa więc przeżywany inaczej niż jego wynik.

Hejt pojawia się w odpowiedziach otwartych

Słowo „hejt” pada w raporcie tam, gdzie lekarze sami opisywali swoje potrzeby. Na pytanie, czego oczekują od izby lekarsko-weterynaryjnej, wymieniali między innymi ochronę przed roszczeniowymi klientami i hejtem oraz wsparcie prawne w sporach z klientami.

Jedna z osób badanych napisała, że już na studiach chciałaby się dowiedzieć, jak radzić sobie z hejtem w internecie. Wśród rekomendacji raportu znalazły się szkolenia z komunikacji z klientem oraz szkolenia z zakresu wizerunku w mediach.

Na wsparcie formalne ze strony swojej izby może liczyć, we własnej ocenie, 44,4% badanych lekarzy. To też wynik MEDWET z lat 2023-2024.

Ile agresji przenosi się do internetu? Dane z Wielkiej Brytanii i USA

Polskie badanie nie rozdziela agresji w gabinecie i agresji w sieci. Robią to badania zagraniczne. Trzeba je czytać ostrożnie, bo dotyczą innych krajów i innych lat, ale pokazują skalę zjawiska.

Wielka Brytania: co drugi lekarz w lecznicy

British Veterinary Association, czyli brytyjskie stowarzyszenie lekarzy weterynarii, prowadzi cykliczną ankietę wśród członków. Według komunikatu BVA z 30 kwietnia 2022 roku w 2021 roku agresji w internecie doświadczył co drugi lekarz pracujący w praktyce klinicznej. Na stronie kampanii BVA podaje dokładną wartość: 48%.

W innej ankiecie BVA z 2021 roku 57% lekarzy z praktyk klinicznych przyznało, że w ciągu roku czuło się zastraszonych językiem lub zachowaniem klientów. To o 10 punktów procentowych więcej niż w 2019 roku. Agresja w sieci jest więc prawie tak częsta jak agresja twarzą w twarz.

BVA zapytało też o formy agresji w internecie. Odpowiadali lekarze, którzy jej doświadczyli.

Forma agresji w internecie	Odsetek lekarzy, którzy jej doświadczyli
Niesprawiedliwe opinie	90%
Obraźliwy język	46%
Trolling, czyli celowe prowokowanie i dokuczanie	33%
Nękanie w internecie	31%

Źródło: British Veterinary Association, ankieta wśród lekarzy weterynarii, dane za 2021 rok. Odsetki dotyczą osób, które doświadczyły agresji w internecie.

Skutki: motywacja, zdrowie i myśli o odejściu z zawodu

Według BVA trzy czwarte lekarzy, których dotknęła agresja w sieci, odczuło spadek satysfakcji z pracy lub motywacji. Połowa wskazała negatywny wpływ na zdrowie psychiczne.

Najmocniejsza liczba dotyczy przyszłości. Wśród lekarzy, którzy w ciągu roku doświadczyli agresji w internecie, 29% przewidywało, że za pięć lat będzie pracować w innym zawodzie. Wśród pozostałych było to 9%. Ankieta pokazuje związek, a nie dowód przyczyny, ale różnica jest ponad trzykrotna.

Stany Zjednoczone: ataki zaczynają się szybko

Amerykańskie stowarzyszenie lekarzy weterynarii AVMA przeprowadziło w grudniu 2014 roku ankietę o cyberprzemocy, czyli nękaniu za pomocą internetu. Odpowiedziało 348 lekarzy, w 85% z prywatnych praktyk leczących zwierzęta towarzyszące. Według publikacji AVMA mniej więcej co piąty lekarz padł ofiarą takiego ataku albo pracował z osobą, która go doświadczyła.

Siedem na dziesięć ataków zaczynali byli klienci lub byli pracownicy. Około połowy ataków ruszało w ciągu 72 godzin od zdarzenia, które je wywołało. To ważna wskazówka: pierwsze trzy doby po trudnej wizycie to czas, w którym warto uważnie obserwować profil lecznicy.

Hongkong: opinie jako stałe źródło stresu

Badacze z Uniwersytetu w Hongkongu przeprowadzili pogłębione wywiady z 18 lekarzami małych zwierząt. Rozmowy odbyły się między grudniem 2020 roku a kwietniem 2021 roku. W artykule w czasopiśmie Frontiers in Veterinary Science z 2023 roku opisali, że głównym źródłem stresu były oczekiwania opiekunów i komunikacja z nimi.

Wśród czynników nasilających stres lekarze wymieniali negatywne opinie w internecie i łatwość zmiany lecznicy. To badanie jakościowe. Nie podaje odsetków, tylko opisuje mechanizm: rozbieżne oczekiwania prowadzą do rozczarowania, a rozczarowanie trafia do sieci.

Wypalenie w zawodzie: jak duże jest obciążenie?

W badaniu MEDWET 64,2% lekarzy czuło się wypalonych zawodowo, w tym 32,3% bardzo często. Sfrustrowanych pracą było niemal 70% badanych. Presję czasu odczuwało 82%, a 66% uważało, że pracuje za dużo.

O zmianie pracy ciągle lub często myślało 34,6% lekarzy. Nasilone objawy depresyjne zgłaszało 35,6% badanych, a objawy lękowe 39,5%. U kobiet oba wskaźniki były wyższe niż u mężczyzn.

Raport opisuje też myśli samobójcze: 39% badanych wskazało, że w ostatnim roku co najmniej raz pomyślało o odebraniu sobie życia. Podobny kierunek pokazują dane z innych krajów. Amerykańska agencja zdrowia publicznego CDC przeanalizowała dokumentację 11 620 zmarłych lekarzy weterynarii z lat 1979-2015. Według komunikatu CDC z grudnia 2018 roku lekarki umierały śmiercią samobójczą 3,5 raza częściej, a lekarze 2,1 raza częściej niż osoby z ogółu populacji.

Jeśli te liczby dotyczą Was albo kogoś z zespołu.
Myśli o odebraniu sobie życia to sygnał, że potrzebna jest pomoc, a nie powód do wstydu. Zadzwońcie pod 116 123, a w bezpośrednim zagrożeniu życia pod 112. Powiedzcie też o tym jednej zaufanej osobie.

Czy to klienci wypalają lekarzy?

Uczciwa odpowiedź brzmi: tylko częściowo. Autorki MEDWET policzyły związki między obciążeniem ze strony klientów a stanem zdrowia. Związek z objawami depresyjnymi i wypaleniem istnieje, ale jest słaby.

Według raportu najważniejszymi czynnikami ryzyka są sprawy związane z obciążeniem pracą: nadmiar obowiązków, presja czasu, brak równowagi między pracą a życiem osobistym. Trudni klienci i poziom wsparcia zawodowego mają mniejsze znaczenie.

To ważne dla dziennikarzy i dla samych lecznic. Hejt rzadko jest jedyną przyczyną kryzysu. Częściej trafia na osobę, która od dawna pracuje ponad siły. Dlatego reakcja na atak w sieci powinna iść w parze z odciążeniem osoby, której on dotyczy.

Dobre wiadomości też są w danych

Niemal 60% lekarzy ma poczucie, że swoją pracą pozytywnie wpływa na życie innych. Blisko 96% uważa, że pomoc psychologa lub psychiatry może być pomocna, a prawie 45% z niej korzysta lub korzystało. Prawie trzy czwarte osób, które po nią sięgnęły, było z niej zadowolonych.

Ponad połowa badanych, czyli 54,6%, chciałaby skorzystać z pomocy teraz, gdyby miała taką możliwość. Gotowość jest więc duża. Brakuje czasu, dostępu i przyzwolenia w środowisku.

Czego te dane nie mówią?

Każde z przytoczonych badań ma ograniczenia. Warto je znać, zanim powołacie się na liczby w artykule, prezentacji albo pracy dyplomowej.

MEDWET nie jest próbą losową.
Link do ankiety rozsyłano przez bazę kontaktową samorządu, zamknięte grupy lekarzy w mediach społecznościowych i wydziały weterynarii. Chętniej mogły odpowiadać osoby, których temat dotyczy osobiście. Wyników nie należy więc przenosić wprost na wszystkich lekarzy w Polsce.

MEDWET nie mierzy hejtu w sieci.
Pytania dotyczą granic, roszczeniowości, oczekiwań i skarg. Nie ma w nich pytania o obraźliwe opinie, komentarze ani groźby. Według naszej wiedzy w Polsce nie ma dotąd ogólnodostępnego badania ilościowego, które mierzyłoby wprost agresję w internecie wobec lekarzy weterynarii.

Dane BVA to ankieta wśród członków stowarzyszenia.
Komunikat nie podaje liczby respondentów. Pojęcie agresji w internecie obejmuje tam także „niesprawiedliwe opinie”, a o tym, co jest niesprawiedliwe, decydował sam badany. Dane dotyczą 2021 roku, czyli okresu pandemii i dużego obciążenia lecznic.

Ankieta AVMA jest mała i stara.
348 odpowiedzi z 2014 roku to za mało, żeby mówić o całym zawodzie w USA. Wynik łączy też osoby zaatakowane i osoby, które pracowały z zaatakowanymi.

Dane CDC nie dotyczą internetu.
Analiza obejmuje lata 1979-2015 i nie wskazuje przyczyn. Nie wolno z niej wyprowadzać wniosku, że za tymi zgonami stoją klienci albo opinie w sieci.

Żadne z badań nie pokazuje przyczyny i skutku.
Ankiety pokazują, co występuje razem. Nie rozstrzygają, co z czego wynika.

Jak media mogą pisać o tym temacie odpowiedzialnie?

Temat łatwo sprowadzić do nagłówka o „najbardziej zagrożonym zawodzie”. Taki nagłówek nie pomaga lekarzom i może zaszkodzić osobom w kryzysie.

1. Podawajcie przy liczbie kraj, rok i sposób zebrania danych.
2. Nie łączcie danych o samobójstwach z jedną przyczyną, na przykład z hejtem.
3. Nie opisujcie sposobów odebrania sobie życia i nie podawajcie szczegółów zdarzeń.
4. Dodajcie numery pomocowe: 116 123 dla dorosłych i 112 w zagrożeniu życia.
5. Pokażcie także drugą stronę danych: większość opiekunów zwierząt jest zadowolona i wdzięczna.
6. Nie publikujcie nazw lecznic i nazwisk z opinii, których prawdziwości nie sprawdziliście.

Krytyka czy hejt? Jak odróżnić opinię od ataku

Opiekun zwierzęcia ma prawo opisać swoje doświadczenie, także bardzo krytycznie. Opinia „czekaliśmy dwie godziny i nikt nas nie poinformował” jest oceną usługi. Lecznica może się z nią nie zgadzać, ale nie jest to hejt.

Inaczej jest, gdy wpis zawiera wyzwiska, nieprawdziwe zarzuty o fakty, dane osobowe pracownika albo wezwania do nękania. Różnice opisaliśmy szerzej w tekście o tym, jak odpowiadać na negatywne opinie klientów.

W weterynarii dochodzi jeszcze żałoba. Osoba, która właśnie straciła zwierzę, pisze często w pierwszych godzinach po stracie. To nie usprawiedliwia obrażania, ale pomaga dobrać ton odpowiedzi: spokojny, krótki, bez sporu o przebieg leczenia.

Co może zrobić lecznica, gdy atak już trwa?

Poniższe kroki dotyczą reakcji na treści w sieci. Nie dotyczą oceny leczenia. Jeśli opiekun kwestionuje samo leczenie, właściwą drogą jest rozmowa, a w razie sporu postępowanie przed organami samorządu zawodowego lub sądem.

1. Zabezpieczcie treści. Zróbcie zrzuty ekranu z datą, nazwą konta i adresem strony, zanim cokolwiek zgłosicie. Jak zrobić to dobrze, opisujemy w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie.
2. Odciążcie osobę, której dotyczy wpis. Komentarze powinien czytać i dokumentować ktoś inny z zespołu. Lekarz, którego nazwisko pada w opiniach, nie powinien odpowiadać sam.
3. Zgłoście treści naruszające zasady serwisu. W Profilu Firmy w Google otwiera się listę opinii i przy wybranej opinii wybiera zgłoszenie z powodem. Według centrum pomocy Profilu Firmy w Google ocena zgłoszenia trwa zwykle kilka dni, a usuwane są tylko opinie sprzeczne z zasadami, nie te, z którymi firma się nie zgadza.
4. Odpowiedzcie raz, krótko i bez danych o leczeniu. Szczegóły leczenia i dane opiekuna nie powinny trafiać do publicznej odpowiedzi.
5. Chrońcie dane pracowników. Jeśli w opinii pada nazwisko, zobaczcie tekst o tym, co zrobić, gdy pojawi się opinia w Google z nazwiskiem Waszego pracownika.
6. Przy groźbach zawiadomcie Policję. Groźba, która wzbudza uzasadnioną obawę, jest przestępstwem.

Jeśli ocen przybywa falą od osób, które nigdy nie były w lecznicy, pomocny będzie tekst o tym, jak usunąć fałszywe opinie w Google Maps.

Wzór odpowiedzi na opinię pisaną w emocjach

„Bardzo nam przykro z powodu Państwa straty. Rozumiemy, jak trudny jest to czas. Ze względu na poufność nie opisujemy przebiegu leczenia publicznie. Chcielibyśmy porozmawiać z Państwem bezpośrednio i odpowiedzieć na wszystkie pytania. Prosimy o kontakt pod numerem [numer] lub adresem [e-mail].”

Taka odpowiedź nie potwierdza zarzutów i nie wchodzi w spór. Pokazuje innym czytającym, że lecznica reaguje spokojnie. Nie odpowiadajcie drugi raz, jeśli autor wpisu dalej atakuje.

Wzór krótkiej informacji dla zespołu

„W internecie pojawiły się wpisy dotyczące naszej lecznicy. Sprawą zajmuje się [imię]. Prosimy, żeby nikt nie odpowiadał na nie z prywatnych kont i nie udostępniał ich dalej. Jeśli ktoś z Was dostaje wiadomości od obcych osób, prosimy zrobić zrzut ekranu i przekazać go [imię]. Osoba, której dotyczą wpisy, ma nasze pełne wsparcie.”

Obowiązki pracodawcy wobec zaatakowanej osoby omawiamy w tekście o sytuacji, gdy klienci hejtują pracownika z imienia i nazwiska.

Co mówi prawo o znieważaniu i pomawianiu lekarza weterynarii?

Lekarz weterynarii korzysta z tych samych przepisów, co każda inna osoba. W Kodeksie karnym są to przede wszystkim zniesławienie i zniewaga.

Zniesławienie, art. 212.
To pomówienie o postępowanie lub właściwości, które mogą narazić na utratę zaufania potrzebnego w danym zawodzie. Gdy dochodzi do niego w internecie, grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2. Kto publicznie podnosi prawdziwy zarzut w obronie społecznie uzasadnionego interesu, nie popełnia przestępstwa.

Zniewaga, art. 216.
To obraźliwe słowa, a nie zarzuty o fakty. Za zniewagę w środkach masowego komunikowania grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku.

Groźba karalna, art. 190.
Groźba popełnienia przestępstwa, która wzbudza uzasadnioną obawę, jest zagrożona karą do 2 lat pozbawienia wolności. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Zniesławienie i zniewaga są ścigane z oskarżenia prywatnego. Akt oskarżenia wnosi więc sam pokrzywdzony. Różnice między tymi przepisami wyjaśniamy w tekście zniesławienie a zniewaga w internecie. Obok drogi karnej istnieje droga cywilna, czyli ochrona dóbr osobistych.

Czy lekarz weterynarii jest chroniony jak funkcjonariusz publiczny?

W gabinecie prywatnym co do zasady nie. W aktualnym tekście jednolitym ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych z 2026 roku nie ma przepisu, który dawałby lekarzom taką ochronę przy leczeniu zwierząt. Inaczej może być oceniana sytuacja lekarzy wykonujących zadania urzędowe, ale to wymaga oceny prawnika w konkretnej sprawie.

Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. Zanim wyślecie wezwanie albo złożycie pismo w sądzie, skonsultujcie sprawę z osobą, która zna jej szczegóły.

Jak zmniejszyć ryzyko, zanim pojawi się konflikt?

Dane z Hongkongu i z MEDWET wskazują to samo źródło napięcia: rozbieżne oczekiwania. Część z nich da się wyrównać przed wizytą.

Jasne zasady kontaktu.
Godziny, w których lecznica odpowiada na telefony i wiadomości, warto podać na stronie, w profilu firmy i na drzwiach. Skoro 78,9% polskich lekarzy mówi o nieszanowaniu granic, granice trzeba najpierw nazwać.

Informacja o kosztach i rokowaniu na piśmie.
Krótka notatka dla opiekuna po wizycie zmniejsza liczbę nieporozumień. Przydaje się też później, gdy trzeba spokojnie odpowiedzieć na zarzuty.

Jedna osoba odpowiedzialna za profil lecznicy.
Ktoś powinien regularnie sprawdzać opinie, szczególnie w pierwszych 72 godzinach po trudnej wizycie. Tyle według ankiety AVMA z 2014 roku mija zwykle do początku ataku.

Rozmowa w zespole po trudnym dniu.
W MEDWET ponad 30% lekarzy deklaruje brak wsparcia emocjonalnego w miejscu pracy. Dziesięć minut rozmowy po trudnej wizycie nie rozwiąże wszystkiego, ale zmienia to, czy ktoś zostaje z tym sam.

Dostęp do psychologa.
Jeśli zastanawiacie się, jak wygląda takie spotkanie, opisaliśmy pierwszą wizytę u psychologa po hejcie.

Podsumowanie: dane pokazują obciążenie, ale też drogę wyjścia

Polscy lekarze weterynarii pracują pod dużą presją. Większość z nich czuje się wypalona, a relacje z klientami ocenia jako trudne. Jednocześnie skarg jest niewiele, a podziękowań dużo.

Badania zagraniczne pokazują, że agresja coraz częściej przenosi się do sieci i że najczęściej ma postać opinii. Tam, gdzie mierzono skutki, wiązała się ze spadkiem motywacji i myślami o odejściu z zawodu.

Lecznica nie jest bezradna. Może zabezpieczyć treści, zgłosić te, które łamią zasady serwisu, odpowiedzieć raz i spokojnie, a przede wszystkim nie zostawiać zaatakowanej osoby samej. W Polsce wciąż brakuje badania, które zmierzyłoby hejt wobec lekarzy weterynarii wprost. Warto, żeby powstało.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzi je do końca. Pomaga też zabezpieczyć materiał i kieruje do prawnika lub psychologa. Nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Kontakt: tel. 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl.

W sprawach zawodowych właściwa jest okręgowa izba lekarsko-weterynaryjna. Groźby zgłasza się na Policji. Sprawy o zniesławienie i zniewagę trafiają do sądu rejonowego z oskarżenia prywatnego.

Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą zadzwonić pod 116 123. Przy zagrożeniu życia dzwońcie pod 112. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy są polskie badania o agresji klientów wobec weterynarzy?
Najbliżej tematu jest badanie MEDWET z lat 2023-2024, zlecone przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną. Pyta ono o granice, roszczeniowość i skargi, a nie wprost o agresję. Badania mierzącego osobno hejt w sieci wobec lekarzy weterynarii w Polsce nie znaleźliśmy.

2. Ilu lekarzy weterynarii w Polsce czuje się wypalonych?
W badaniu MEDWET 64,2% z 783 badanych lekarzy czuło się wypalonych zawodowo, a 32,3% czuło się tak bardzo często. Ankieta nie była losowa, więc wynik opisuje osoby, które zdecydowały się odpowiedzieć.

3. Czy hejt w internecie jest główną przyczyną wypalenia weterynarzy?
Dane tego nie potwierdzają. Autorki MEDWET wskazują, że najważniejsze jest obciążenie pracą, a trudni klienci mają mniejsze znaczenie. Hejt może jednak dołożyć się do kryzysu u osoby, która od dawna pracuje ponad siły.

4. Jak często weterynarze doświadczają agresji w sieci?
W Wielkiej Brytanii 48% lekarzy z praktyk klinicznych zgłosiło takie doświadczenie w 2021 roku, według British Veterinary Association. Dla Polski porównywalnej liczby nie ma.

5. Jaka forma agresji w internecie jest najczęstsza?
Według ankiety BVA są to niesprawiedliwe opinie, które wskazało 90% lekarzy dotkniętych agresją w sieci. Obraźliwy język wskazało 46%, trolling 33%, a nękanie 31%.

6. Czy negatywna opinia o lecznicy to hejt?
Nie każda. Opis własnego doświadczenia, nawet ostry, jest dozwoloną krytyką. O hejcie mówimy przy wyzwiskach, nieprawdziwych zarzutach o fakty, ujawnianiu danych pracowników albo nawoływaniu do nękania.

7. Czy lecznica może opisać przebieg leczenia w odpowiedzi na opinię?
Lepiej tego nie robić. Publiczna odpowiedź nie powinna zawierać szczegółów leczenia ani danych opiekuna. Bezpieczniej jest zaprosić autora do bezpośredniej rozmowy.

8. Kiedy po trudnej wizycie najczęściej zaczyna się atak w sieci?
Ankieta AVMA z 2014 roku wskazuje, że około połowy ataków ruszało w ciągu 72 godzin od zdarzenia. Warto w tym czasie częściej sprawdzać profil lecznicy i skrzynki wiadomości.

9. Czy Google usunie opinię, z którą lecznica się nie zgadza?
Sama niezgoda nie wystarczy. Centrum pomocy Google podaje, że usuwane są opinie naruszające zasady serwisu, a ocena zgłoszenia trwa zwykle kilka dni. Zgłoszenie warto poprzedzić zabezpieczeniem treści.

10. Czy lekarz weterynarii ma ochronę funkcjonariusza publicznego?
Ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie zawiera przepisu, który dawałby taką ochronę lekarzom leczącym zwierzęta w gabinetach. Lekarz korzysta z ogólnych przepisów o zniesławieniu, zniewadze i groźbach. Szczególne sytuacje powinien ocenić prawnik.

11. Co grozi za obrażanie weterynarza w internecie?
Za zniewagę w środkach masowego komunikowania Kodeks karny przewiduje grzywnę, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku. Za zniesławienie w internecie górna granica to 2 lata. Obie sprawy toczą się z oskarżenia prywatnego.

12. Czy studenci weterynarii też odczuwają presję klientów?
Tak. W części studenckiej MEDWET ponad 60% z 611 badanych często spotykało roszczeniowych klientów podczas pracy lub praktyk. Jednocześnie 60,4% dostawało pochwały i podziękowania.

13. Jak wspierać koleżankę lub kolegę, których dotknął hejt?
Przejąć czytanie i dokumentowanie wpisów, żeby ta osoba nie musiała tego robić. Powiedzieć wprost, że zespół stoi po jej stronie, i zapytać, czego potrzebuje. Jeśli trudne emocje nie mijają, pomóc w umówieniu rozmowy z psychologiem.

14. Na jakie dane mogą się powołać dziennikarze?
Na raport MEDWET, komunikaty British Veterinary Association, publikację AVMA i komunikat CDC, zawsze z rokiem i krajem. Przy danych o samobójstwach nie należy wskazywać jednej przyczyny i warto podać numer 116 123.

Źródła

• Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, 2025: Raport z badania MEDWET: lekarze weterynarii
• Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, 2025: Raport z badania MEDWET: studenci weterynarii
• British Veterinary Association, 2022: BVA calls on animal owners to think before they type as statistics show 1 in 2 vets exposed to online abuse
• British Veterinary Association, 2022: End the abuse of veterinary professionals
• American Veterinary Medical Association, 2015: Cyberbullying in veterinary medicine
• Centers for Disease Control and Prevention, 2018: New Study Finds Higher than Expected Number of Suicide Deaths among U.S. Veterinarians
• Frontiers in Veterinary Science, 2023: Hong Kong veterinarians’ encounters with client-related stress - a qualitative study
• Google, Centrum pomocy Profilu Firmy, 2026: Zgłaszanie nieodpowiednich opinii w Profilu Firmy
• Sejm RP, 1997: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
• Sejm RP, 2026: Ustawa o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, tekst jednolity

A jak to wygląda w Waszej lecznicy? Napiszcie w komentarzu

Czy po trudnej wizycie zdarzyła się Wam fala opinii albo wiadomości, a jeśli tak, to co pomogło zespołowi przez nią przejść? Jakich danych o pracy lekarzy weterynarii brakuje Wam najbardziej i jakie pytania powinno zadać kolejne polskie badanie? Prosimy, żeby w komentarzach nie podawać nazwisk, nazw lecznic ani danych innych osób.