Włamanie na konto i publikacja prywatnych rozmów - odpowiedzialność z art. 267 k.k.

Ktoś zalogował się na Wasze konto, przeczytał prywatne rozmowy, a potem pokazał je innym. To nie jest tylko nieprzyjemna sytuacja ani sprawa między Wami a serwisem. Polskie prawo karne opisuje ją w art. 267 Kodeksu karnego.

Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie jest karalne, jaka kara grozi sprawcy, dlaczego bez Waszego wniosku Policja nie poprowadzi sprawy i jakie dowody logowań warto zebrać, zanim znikną.

W skrócie

• Wejście na cudze konto po złamaniu albo ominięciu hasła to przestępstwo z art. 267 § 1 Kodeksu karnego. Grozi za nie grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat.
• Osobno karane jest ujawnienie innej osobie informacji zdobytych w ten sposób (art. 267 § 4). Kara jest taka sama. Wystarczy pokazanie rozmów jednej osobie.
• Sprawa rusza tylko na wniosek pokrzywdzonego. Wniosek możecie złożyć razem z zawiadomieniem, w jednym protokole.
• W 2023 roku Policja wszczęła 8159 postępowań z art. 267 i stwierdziła 6240 przestępstw (statystyka Komendy Głównej Policji).
• Dowody logowań mają krótki żywot. Operatorzy telekomunikacyjni przechowują dane o połączeniach przez 12 miesięcy, a serwisy pokazują użytkownikowi zwykle tylko ostatnie logowania.
• Karalność czynu ustaje po 5 latach od jego popełnienia, ale czekanie działa na Waszą niekorzyść, bo ślady techniczne znikają dużo wcześniej.

Co dokładnie jest karalne według art. 267 Kodeksu karnego?

Art. 267 ma pięć paragrafów. Cztery opisują różne zachowania, piąty mówi o trybie ścigania. Wszystkie cztery czyny są zagrożone tą samą karą. Treść przepisu przytaczamy za tekstem ujednoliconym Kodeksu karnego opracowanym przez Kancelarię Sejmu (stan na sierpień 2026 roku).

Paragraf	Co jest zabronione	Przykład	Kara
§ 1	Uzyskanie bez uprawnienia dostępu do informacji nieprzeznaczonej dla sprawcy przez przełamanie albo ominięcie zabezpieczenia	Zgadnięcie hasła do poczty, użycie hasła wyłudzonego fałszywą stroną logowania	Grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat
§ 2	Uzyskanie bez uprawnienia dostępu do całości lub części systemu informatycznego	Wejście na cudze konto w serwisie bez zgody właściciela	Ta sama
§ 3	Założenie albo używanie urządzenia podsłuchowego, wizualnego lub oprogramowania w celu zdobycia informacji	Program szpiegujący zainstalowany na cudzym telefonie	Ta sama
§ 4	Ujawnienie innej osobie informacji zdobytej w sposób opisany w § 1, 2 lub 3	Publikacja zrzutów rozmów z przejętego konta	Ta sama

Źródło: Kodeks karny, art. 267, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu. Przykłady w trzeciej kolumnie są naszym objaśnieniem, a nie cytatem z ustawy.

Przełamanie i ominięcie zabezpieczeń

Paragraf 1 wymaga, żeby informacja była chroniona. Ustawa mówi o zabezpieczeniu elektronicznym, magnetycznym, informatycznym lub innym szczególnym. W praktyce chodzi o hasło, kod PIN, blokadę ekranu albo weryfikację dwuetapową.

Przełamanie.
Sprawca pokonuje zabezpieczenie wprost. Zgaduje hasło, sprawdza kolejne kombinacje albo używa programu, który robi to za niego.

Ominięcie.
Sprawca nie łamie hasła, tylko je obchodzi. Wyłudza je fałszywą stroną logowania, korzysta z funkcji przypominania hasła na Waszym telefonie albo przejmuje numer telefonu, na który przychodzą kody.

Przepis mówi o uzyskaniu dostępu do informacji. Nie wymaga, żeby sprawca coś skopiował, zmienił albo opublikował. Samo wejście na konto i możliwość czytania rozmów już wypełnia opis czynu.

Dostęp do systemu bez uprawnienia

Paragraf 2 jest szerszy. Nie wspomina o zabezpieczeniach. Karalne jest samo uzyskanie bez uprawnienia dostępu do całości lub części systemu informatycznego. Konto w serwisie społecznościowym albo skrzynka pocztowa są częścią takiego systemu.

Ten paragraf ma znaczenie w sprawach, w których nikt niczego nie łamał. Były partner zna hasło sprzed lat i nadal się loguje. Współlokator korzysta z tego, że nie wylogowaliście się na wspólnym komputerze. O tym, czy takie zachowanie jest przestępstwem, decyduje prokurator i sąd na podstawie okoliczności, przede wszystkim tego, czy zgoda na dostęp kiedykolwiek była i czy została cofnięta.

Praktyczna wskazówka.
Jeśli kiedyś podaliście komuś hasło, napiszcie wprost, że cofacie zgodę na logowanie, i zmieńcie hasło. Taka wiadomość ułatwia później wykazanie, że dostęp był bez uprawnienia.

Programy szpiegujące i podsłuch

Paragraf 3 dotyczy sytuacji, w której ktoś instaluje na Waszym urządzeniu aplikację przesyłającą mu wiadomości, zdjęcia albo zapis klawiatury. Karalne jest już założenie takiego narzędzia w celu zdobycia informacji. Nie trzeba udowadniać, że sprawca coś przeczytał.

Osobny przepis, art. 269b, przewiduje od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności za wytwarzanie, pozyskiwanie i udostępnianie programów oraz haseł służących do takich czynów.

Czy publikacja prywatnych rozmów z przejętego konta to osobne przestępstwo?

Tak. Art. 267 § 4 karze tego, kto informację zdobytą przez włamanie, nieuprawniony dostęp albo podsłuch ujawnia innej osobie. Sprawca odpowiada więc dwa razy: za wejście na konto i za pokazanie tego, co tam znalazł.

Wystarczy jeden odbiorca.
Ustawa mówi o ujawnieniu „innej osobie”. Nie musi to być publikacja w internecie. Przesłanie zrzutów rozmowy jednej koleżance, pracodawcy albo rodzinie też się liczy.

Forma nie ma znaczenia.
Zrzut ekranu, przepisany fragment, nagranie ekranu, opowiedzenie treści własnymi słowami. Liczy się to, że informacja pochodzi z nieuprawnionego dostępu.

A osoby, które podają dalej?
Przepis dotyczy informacji „uzyskanej w sposób określony w § 1-3”. Najpewniej stosuje się go do tego, kto sam ją zdobył. Odpowiedzialność karna osób, które tylko powielają cudzy wyciek, bywa oceniana różnie. Wobec nich skuteczniejsze są zwykle zgłoszenia do serwisu i droga cywilna, którą opisujemy niżej.

Jeśli rozmowy pokazał ktoś, kto był ich uczestnikiem, sytuacja prawna jest inna, bo nikt się nigdzie nie włamywał. Opisaliśmy ją w tekstach o tym, czy wolno publikować zrzuty prywatnej rozmowy, oraz o sytuacji, gdy były partner publikuje prywatne wiadomości.

Kto jest pokrzywdzonym, gdy wyciekła rozmowa dwóch osób?

Pokrzywdzonym jest ten, czyje dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone. To przede wszystkim właściciel konta. Ujawnienie rozmowy dotyka jednak także drugiej strony, bo to również jej korespondencja. Rozmówca może złożyć własny wniosek o ściganie. Warto to uzgodnić i działać razem, bo dwa spójne zawiadomienia wzmacniają sprawę.

Jakie inne przepisy mogą dotyczyć sprawcy?

Przejęcie konta rzadko kończy się na czytaniu. Jeden czyn może wypełniać opis kilku przepisów, a sąd skazuje wtedy na podstawie wszystkich i wymierza karę według najsurowszego z nich (art. 11 Kodeksu karnego).

Zmiana hasła, usunięcie wiadomości lub zdjęć.
Art. 268a: niszczenie, usuwanie, zmiana danych informatycznych albo utrudnianie dostępu do nich przez osobę nieuprawnioną. Kara do 3 lat pozbawienia wolności. Ściganie na wniosek pokrzywdzonego.

Pisanie w Waszym imieniu.
Art. 190a § 2: podszywanie się pod inną osobę z wykorzystaniem jej wizerunku lub danych, jeśli wyrządza jej to szkodę majątkową lub osobistą. Kara od 6 miesięcy do 8 lat. Ściganie na wniosek. Liczby dotyczące tego przepisu zebraliśmy w tekście o statystykach kradzieży tożsamości w Polsce.

Wyłudzanie pieniędzy od Waszych znajomych.
Art. 286 § 1, czyli oszustwo. Kara od 6 miesięcy do 8 lat. To przestępstwo ścigane z urzędu, więc pokrzywdzeni znajomi nie muszą składać wniosku.

Publikacja intymnych zdjęć z konta.
Art. 191a: rozpowszechnianie wizerunku nagiej osoby bez jej zgody. Kara od 3 miesięcy do 5 lat. Ściganie na wniosek.

W zawiadomieniu nie musicie sami dobierać artykułów. Opiszcie wszystko, co się wydarzyło: wejście na konto, zmianę hasła, wiadomości wysłane w Waszym imieniu, publikację rozmów. Kwalifikację prawną ustala Policja i prokurator.

Co oznacza ściganie na wniosek pokrzywdzonego?

Art. 267 § 5 stanowi, że ściganie czynów z § 1-4 następuje na wniosek pokrzywdzonego. To najważniejsza praktyczna informacja w całej sprawie. Policja może wiedzieć o włamaniu, ale bez Waszego wniosku nie poprowadzi postępowania przeciwko sprawcy.

Zasady opisuje art. 12 Kodeksu postępowania karnego.

Po złożeniu wniosku sprawa toczy się z urzędu.
Nie musicie sami zbierać dowodów ani pisać aktu oskarżenia. Robi to Policja i prokurator. To nie jest tryb prywatnoskargowy, w którym pokrzywdzony sam idzie do sądu.

Wniosek można złożyć od razu.
Przy ustnym zawiadomieniu spisuje się jeden protokół: z zawiadomienia i z przesłuchania Was jako świadka. Kodeks wprost pozwala zamieścić w nim wniosek o ściganie (art. 304a). Policjant ma obowiązek pouczyć Was o tym uprawnieniu.

Wniosek obejmuje także współdziałających.
Jeśli wskażecie jedną osobę, obowiązek ścigania rozciąga się na inne osoby, których czyny są ściśle związane z jej czynem. Wyjątek dotyczy Waszych najbliższych: wobec nich potrzebny jest osobny, wyraźny wniosek.

Cofnięcie wymaga zgody.
W postępowaniu przygotowawczym wniosek można cofnąć za zgodą prokuratora, a przed sądem za zgodą sądu, do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Cofniętego wniosku nie da się złożyć ponownie.

Ile jest czasu na złożenie wniosku?

Przepisy nie wyznaczają osobnego terminu na wniosek. Granicą jest przedawnienie. Dla występków takich jak ten karalność ustaje po 5 latach od popełnienia czynu (art. 101 § 1 pkt 4 Kodeksu karnego). Jeśli w tym czasie wszczęto postępowanie, termin się wydłuża.

Pięć lat to termin prawny. Termin praktyczny jest dużo krótszy, bo decydują o nim dowody techniczne. O tym niżej.

Gdy sprawca nie ukończył 17 lat

Na zasadach Kodeksu karnego odpowiada osoba, która popełniła czyn po ukończeniu 17 lat (art. 10 § 1). Sprawy młodszych sprawców prowadzi sąd rodzinny według przepisów o nieletnich. Zawiadomienie składa się tak samo. Jeśli pokrzywdzonym jest dziecko, wniosek składa w jego imieniu rodzic albo opiekun.

Jakie dowody logowań zebrać i jak szybko?

Sprawy o włamanie na konto wygrywa się albo przegrywa na danych technicznych. Zrzut opublikowanej rozmowy pokazuje, że doszło do ujawnienia. Nie pokazuje, kto wszedł na konto. To drugie wynika z historii logowań, adresów IP i informacji o urządzeniach.

Co możecie zabezpieczyć sami

Historia logowań i lista urządzeń.
Większość serwisów ma w ustawieniach bezpieczeństwa wykaz aktywnych sesji. W koncie Google widać urządzenia używane obecnie i takie, na których logowano się „w ostatnich kilku tygodniach” (Pomoc Konta Google). W Gmailu można sprawdzić 10 ostatnich adresów IP wraz z przybliżoną lokalizacją (Pomoc Gmaila). Zróbcie zrzuty tych ekranów, zanim wylogujecie obce urządzenia.

Wiadomości od serwisu.
E-maile i SMS-y o nowym logowaniu, zmianie hasła, zmianie adresu e-mail lub numeru telefonu. Zawierają datę, godzinę, a często także typ urządzenia i przybliżone miejsce. Nie usuwajcie ich.

Ślady działań sprawcy.
Wiadomości wysłane z konta bez Waszej wiedzy, zmienione dane profilu, usunięte rozmowy, nowe przekierowania poczty.

Dowody ujawnienia.
Zrzuty ekranu z miejscem publikacji, nazwą konta, datą, godziną i adresem strony. Wiadomości od osób, które dostały Wasze rozmowy. Dokładny sposób opisaliśmy w tekście jak zabezpieczyć dowody w internecie, żeby przydały się na Policji i w sądzie.

Notatka z chronologią.
Spiszcie od razu: kiedy zauważyliście problem, kiedy ostatnio sami się logowaliście, kto znał hasło, kto miał dostęp do telefonu lub komputera, jakie podejrzane linki otwieraliście w ostatnich tygodniach.

Czego sami nie zdobędziecie

Adres IP z historii logowań nie mówi, kto siedział przy komputerze. Żeby powiązać go z konkretnym abonentem, potrzebne są dane od operatora. Te może uzyskać sąd lub prokurator w toczącym się postępowaniu (art. 218 Kodeksu postępowania karnego). Dlatego tożsamość sprawcy ustala się drogą prawną, a nie prywatnym śledztwem.

Operatorzy telekomunikacyjni mają obowiązek przechowywać dane o połączeniach przez 12 miesięcy, a po tym czasie je niszczą. Wynika to z art. 47 ustawy Prawo komunikacji elektronicznej. Serwisy internetowe przechowują własne logi według swoich zasad, a użytkownikowi pokazują zwykle tylko niewielki ich wycinek.

Wniosek z tego jest jeden.
Zawiadomienie warto złożyć w ciągu dni lub tygodni, a nie miesięcy. Każdy miesiąc zwłoki zmniejsza szansę na to, że dane pozwalające wskazać sprawcę jeszcze istnieją.

Najpierw dowody, potem porządki

Naturalny odruch to natychmiast zmienić hasło i wylogować wszystkich. To słuszne, ale poprzedźcie to pięcioma minutami na zrzuty ekranu z listy sesji i urządzeń. Po wylogowaniu część tych informacji przestaje być widoczna.

1. Zróbcie zrzuty listy urządzeń, aktywnych sesji i ostatniej aktywności.
2. Zapiszcie e-maile i SMS-y od serwisu o logowaniach i zmianach.
3. Zmieńcie hasło do konta i do poczty, na którą konto jest zarejestrowane.
4. Wylogujcie wszystkie nieznane urządzenia.
5. Włączcie weryfikację dwuetapową.
6. Sprawdźcie, czy sprawca nie dodał swojego adresu e-mail, numeru telefonu albo przekierowania poczty.
7. Uprzedźcie znajomych, że z Waszego konta mogły wyjść fałszywe prośby.

Jeśli nie możecie się zalogować, skorzystajcie z oficjalnej ścieżki odzyskiwania. Google opisuje ją w artykule Zabezpieczanie zhakowanego lub przejętego konta Google. Dla Instagrama przygotowaliśmy osobny tekst: zhakowane konto na Instagramie i jego odzyskanie.

Jak złożyć zawiadomienie i wniosek o ściganie?

Zawiadomienie można złożyć ustnie w dowolnej jednostce Policji albo w prokuraturze, a także wysłać pisemnie. Jeśli zgłosicie sprawę w jednostce, która nie jest właściwa miejscowo, zostanie ona przekazana dalej. Tak opisuje to rządowy serwis gov.pl na stronie „Zgłoś przestępstwo”.

1. Zabierzcie dokument tożsamości, wydruki zrzutów ekranu i nośnik z plikami (pamięć USB).
2. Opiszcie zdarzenia po kolei, z datami i godzinami. Pomoże w tym wcześniej spisana chronologia.
3. Powiedzcie wprost: „Składam wniosek o ściganie sprawcy”. Sprawdźcie, czy to zdanie jest w protokole.
4. Poproście o potwierdzenie złożenia zawiadomienia. Pokrzywdzony ma do niego prawo (art. 304b Kodeksu postępowania karnego). Znajdzie się w nim sygnatura sprawy i dane kontaktowe jednostki.
5. Przeczytajcie protokół przed podpisaniem. Jeśli czegoś brakuje, poproście o uzupełnienie.

Wzór wniosku o ściganie

Jeśli wolicie formę pisemną, wystarczy krótkie pismo. Poniżej przykład do dostosowania.

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie
[Miejscowość, data]
[Imię i nazwisko, adres, telefon, e-mail]
Do: [nazwa i adres jednostki Policji albo prokuratury]

Zawiadamiam o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 267 Kodeksu karnego na moją szkodę. W dniu [data] nieustalona osoba [albo: imię i nazwisko, jeśli je znacie] uzyskała bez uprawnienia dostęp do mojego konta [nazwa serwisu, nazwa konta lub adres e-mail]. Następnie w dniu [data] ujawniła innym osobom treść moich prywatnych rozmów, publikując je [gdzie] albo przesyłając je [komu].

Na podstawie art. 267 § 5 Kodeksu karnego składam wniosek o ściganie sprawcy lub sprawców tego czynu. Wnoszę o zabezpieczenie danych o logowaniach do mojego konta u administratora serwisu oraz danych pozwalających ustalić użytkowników adresów IP, z których logowano się na konto w dniach [zakres dat].

Załączniki: zrzuty ekranu historii logowań i listy urządzeń, wiadomości od serwisu o logowaniach i zmianach, zrzuty opublikowanych rozmów z adresami stron, chronologia zdarzeń.
[Podpis]

Co dzieje się po złożeniu zawiadomienia?

Policja powinna niezwłocznie wydać postanowienie o wszczęciu albo o odmowie wszczęcia postępowania. Jeśli w ciągu 6 tygodni nie dostaniecie żadnej informacji, możecie wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo nadzorującego jednostkę (art. 306 § 3 Kodeksu postępowania karnego).

Na odmowę wszczęcia i na umorzenie przysługuje zażalenie. Termin wynosi 7 dni od doręczenia postanowienia (art. 460). Macie też prawo przejrzeć akta.

Umorzenie z powodu niewykrycia sprawcy nie przekreśla sprawy na zawsze. Postępowanie można podjąć, gdy pojawią się nowe dane, na przykład gdy sprawca ujawni się kolejną publikacją.

Ile takich spraw trafia na Policję i jak się kończą?

Dane o art. 267 publikuje Komenda Główna Policji. Obejmują lata 1999-2023.

Rok	Postępowania wszczęte	Przestępstwa stwierdzone
2018	3676	2597
2019	6718	5196
2020	7017	5663
2021	7086	5777
2022	7078	5655
2023	8159	6240

Źródło: Komenda Główna Policji, postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone z art. 267 za lata 1999-2023.

W 1999 roku Policja wszczęła 182 takie postępowania. W 2023 roku było ich 8159. Między 2018 a 2023 rokiem liczba wszczętych postępowań wzrosła ponad dwukrotnie.

Do sądu trafia niewielka część tych spraw. Według zestawienia Ministerstwa Sprawiedliwości o prawomocnych skazaniach dorosłych w 2020 roku za czyny z art. 267 jako czyn główny skazano łącznie 106 osób, a rok wcześniej 122 (sumy wszystkich paragrafów, obliczenie własne). W tym samym 2020 roku Policja stwierdziła 5663 przestępstwa z tego artykułu.

Włamania na konta to też stały element pracy zespołów reagowania. CERT Polska w raporcie za 2025 rok podaje 260 783 obsłużone incydenty, z czego 750 zakwalifikowano jako włamania, a 97,1% jako oszustwa komputerowe. Wiele przejęć kont zaczyna się właśnie od oszustwa, czyli fałszywej strony logowania.

Skalę pokazuje sprawa opisana przez Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości w komunikacie z lutego 2026 roku. Grupa działająca od maja 2022 do maja 2024 roku wyłudziła ponad 100 000 loginów i haseł do Facebooka. Jedenastu ustalonym członkom przedstawiono ponad 400 zarzutów, w tym z art. 267 § 2. Więcej liczb znajdziecie w tekście o skali przejęć kont w mediach społecznościowych.

Czego te dane nie mówią

Statystyka Policji liczy cały art. 267 łącznie. Nie da się z niej wyczytać, ile spraw dotyczyło kont w mediach społecznościowych, a ile poczty, podsłuchu czy systemów firmowych. Nie wyodrębnia też ujawnienia informacji z § 4. Dane kończą się na 2023 roku.

Zestawienie Ministerstwa Sprawiedliwości kończy się na 2020 roku i liczy osoby skazane za czyn główny. Osoba skazana jednocześnie za oszustwo i włamanie na konto może być w nim przypisana do oszustwa. Liczby przestępstw stwierdzonych i liczby osób skazanych nie można więc dzielić przez siebie jak wskaźnika skuteczności. Pokazują one jedynie, że droga od zgłoszenia do wyroku jest długa. Raport CERT Polska liczy incydenty zgłoszone do zespołu, a nie wszystkie zdarzenia w kraju.

Nie znaleźliśmy wiarygodnych polskich danych o tym, ile włamań na konta kończy się publikacją prywatnych rozmów. Takiej statystyki nikt nie prowadzi.

Jak usunąć opublikowane rozmowy i czego można żądać od sprawcy?

Postępowanie karne trwa. Rozmowy w sieci szkodzą od pierwszej godziny. Dlatego usuwanie treści prowadźcie równolegle, a nie po wyroku.

Zgłoszenie do serwisu.
Po zabezpieczeniu dowodów zgłoście publikację jako naruszenie prywatności i treść pochodzącą z przejętego konta. Podajcie dokładne adresy wpisów. Jeśli treść zniknie, zanim zdążycie ją utrwalić, zajrzyjcie do tekstu o tym, jak odzyskać dowód po usunięciu wpisu albo konta.

Naprawienie szkody w procesie karnym.
W razie skazania sąd na wniosek pokrzywdzonego orzeka obowiązek naprawienia szkody albo zadośćuczynienie za krzywdę (art. 46 Kodeksu karnego). Wniosek można złożyć do zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej.

Droga cywilna.
Tajemnica korespondencji jest wymieniona wprost wśród dóbr osobistych w art. 23 Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 24 i 448 można żądać zaprzestania naruszeń, usunięcia ich skutków, przeprosin oraz zadośćuczynienia pieniężnego. Ta droga działa także wobec osób, które rozmowy powielają.

Wybór między drogą karną a cywilną, a często połączenie obu, warto omówić z prawnikiem. Jeśli obawiacie się kosztów, przeczytajcie o zwolnieniu od kosztów sądowych i pełnomocniku z urzędu.

Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnika, który zna szczegóły Waszej sprawy.

Podsumowanie: włamanie na konto i ujawnienie rozmów to dwa czyny, a czas liczy się przy dowodach

Wejście na cudze konto bez uprawnienia jest przestępstwem. Pokazanie innym tego, co się tam znalazło, jest przestępstwem osobnym. Za każdy z tych czynów grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat, a gdy sprawca zmieniał dane, podszywał się pod Was albo wyłudzał pieniądze, w grę wchodzą surowsze przepisy.

O tym, czy sprawa ruszy, decydujecie Wy, składając wniosek o ściganie. O tym, czy uda się wskazać sprawcę, decydują dane o logowaniach. Dlatego najpierw zrzuty ekranu, potem zmiana haseł, a zawiadomienie możliwie szybko. To, że ktoś wszedł na Wasze konto, nie jest Waszą winą, nawet jeśli hasło było proste.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca. W razie potrzeby kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości sprawców poza drogą prawną i nie zastępujemy prawnika. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Policja i prokuratura.
Zawiadomienie z wnioskiem o ściganie przyjmie każda jednostka. W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dzwońcie pod 112.

CERT Polska.
Fałszywą stronę logowania, przez którą wyłudzono hasło, zgłosicie w formularzu incydent.cert.pl. Zgłoszenie nie zastępuje zawiadomienia na Policji.

Telefony wsparcia.
116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym. 116 111 dla dzieci i młodzieży. 800 100 100 dla rodziców i nauczycieli. Jeśli sprawa dotyczy osoby niepełnoletniej, zgłoszeń dokonuje się zawsze razem z dorosłym.

Najczęściej zadawane pytania

1. Jaka kara grozi za włamanie na konto na Facebooku, Instagramie lub na pocztę?
Art. 267 Kodeksu karnego przewiduje grzywnę, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat. Jeśli sprawca dodatkowo zmienił dane, podszywał się pod właściciela albo wyłudzał pieniądze, odpowiada także z surowszych przepisów.

2. Czy samo zalogowanie się na cudze konto bez czytania wiadomości jest przestępstwem?
Przepis karze uzyskanie dostępu, a nie zapoznanie się z treścią. Sprawca nie musi niczego kopiować ani publikować. Ocenę konkretnego przypadku przeprowadza prokurator i sąd.

3. Znam hasło partnera, bo sam mi je kiedyś podał. Czy mogę się logować?
Zgoda na dostęp może zostać cofnięta, a logowanie wbrew woli właściciela może być ocenione jako dostęp bez uprawnienia. Po rozstaniu lub konflikcie nie należy korzystać z dawnych haseł. W razie wątpliwości warto zapytać prawnika.

4. Czy pokazanie cudzych rozmów jednej osobie to już ujawnienie?
Tak. Art. 267 § 4 mówi o ujawnieniu informacji innej osobie, bez wymogu publiczności. Warunkiem jest to, że informacja została zdobyta przez włamanie, nieuprawniony dostęp albo podsłuch.

5. Czy Policja zajmie się sprawą bez mojego wniosku?
Nie w zakresie art. 267. To przestępstwo ścigane na wniosek pokrzywdzonego. Po złożeniu wniosku postępowanie toczy się już z urzędu i prowadzą je Policja oraz prokurator.

6. Czy mogę wycofać wniosek o ściganie?
Tak, ale za zgodą prokuratora albo sądu i tylko do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Cofniętego wniosku nie można złożyć ponownie, dlatego tę decyzję warto dobrze przemyśleć.

7. Ile mam czasu na zgłoszenie włamania na konto?
Karalność ustaje po 5 latach od popełnienia czynu. W praktyce liczą się tygodnie, bo dane o logowaniach i połączeniach są przechowywane przez ograniczony czas, a operatorzy telekomunikacyjni niszczą je po 12 miesiącach.

8. Nie wiem, kto się włamał. Czy zawiadomienie ma sens?
Tak. Zawiadomienie można złożyć przeciwko nieustalonemu sprawcy. To organy ścigania mogą zażądać danych od serwisu i operatora, do których Wy nie macie dostępu.

9. Czy adres IP wystarczy, żeby wskazać sprawcę?
Sam adres IP wskazuje łącze, a nie osobę. Powiązanie go z abonentem wymaga danych od operatora, które wydaje się na żądanie sądu lub prokuratora. Dlatego ważne są też inne ślady: typ urządzenia, godziny logowań i treść wysłanych wiadomości.

10. Co zrobić, gdy Policja odmówi wszczęcia postępowania?
Możecie wnieść zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Warto wcześniej przejrzeć akta i w zażaleniu wskazać, jakich czynności nie wykonano, na przykład nie zwrócono się o dane logowań.

11. Czy rozmówca, którego wiadomości też wyciekły, może coś zrobić?
Tak. Ujawniona rozmowa to także jego korespondencja, więc może złożyć własne zawiadomienie i wniosek o ściganie. Może też dochodzić ochrony dóbr osobistych na drodze cywilnej.

12. Sprawcą jest ktoś z rodziny. Czy to coś zmienia?
Przepis stosuje się tak samo. Różnica dotyczy wniosku: jeśli wskazaliście inną osobę, ściganie nie rozciąga się automatycznie na Waszych najbliższych, więc wobec nich potrzebny jest wyraźny wniosek.

13. Czy mogę żądać pieniędzy od osoby, która opublikowała moje rozmowy?
Tak. W procesie karnym można złożyć wniosek o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie, a w procesie cywilnym żądać zadośćuczynienia za naruszenie tajemnicy korespondencji. Wysokość kwoty zależy od oceny sądu.

14. Czy zainstalowanie programu szpiegującego na telefonie dziecka albo partnera jest legalne?
Instalowanie oprogramowania w celu zdobycia informacji, do których nie ma się uprawnienia, opisuje art. 267 § 3. Kontrola rodzicielska nad telefonem małego dziecka to inna sytuacja niż potajemne śledzenie dorosłej osoby. W sprawach granicznych potrzebna jest porada prawnika.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, tekst ujednolicony (art. 10, 11, 46, 101, 102, 190a, 191a, 267, 268a, 269b, 286)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, tekst ujednolicony (art. 12, 49a, 218, 304a, 304b, 305, 306, 460)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, tekst ujednolicony (art. 23, 24, 448)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej, tekst ujednolicony (art. 47, 49)
• Komenda Główna Policji, 2024: Bezprawne uzyskanie informacji (art. 267) - statystyka
• Komenda Główna Policji, 2024: Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone z art. 267 KK za lata 1999-2023 (plik xlsx)
• Ministerstwo Sprawiedliwości, 2022: Prawomocne skazania osób dorosłych z oskarżenia publicznego - czyn główny, lata 2002-2020
• NASK - Państwowy Instytut Badawczy, CERT Polska, 2026: Krajobraz bezpieczeństwa polskiego internetu. Raport roczny z działalności CERT Polska za 2025 rok
• Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości, 2026: Funkcjonariusze CBZC zabezpieczyli ponad 100 000 wyłudzonych loginów i haseł do popularnego serwisu społecznościowego
• Google, Pomoc Konta Google, 2026: Wyświetlanie urządzeń mających dostęp do konta
• Google, Pomoc Gmaila, 2026: Ostatnia aktywność na koncie
• Google, Pomoc Konta Google, 2026: Zabezpieczanie zhakowanego lub przejętego konta Google
• Serwis Rzeczypospolitej Polskiej gov.pl, 2026: Zgłoś przestępstwo
• CERT Polska, 2026: Zgłoś incydent

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Czy po zgłoszeniu przejęcia konta na Policji zapytano Was o historię logowań i czy mieliście ją jeszcze zapisaną? Co okazało się trudniejsze: odzyskanie konta czy usunięcie rozmów, które już krążyły wśród znajomych? Napiszcie też, jakiej informacji zabrakło Wam w tym tekście. Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób.