Otwiera się w nowej karcie

Nowy znajomy z sieci wyciąga od Was zwierzenia. Jak rozpoznać fałszywe konto rówieśnika?

Pisze do Was ktoś nowy. Jest w Waszym wieku, lubi to samo co Wy i od pierwszego dnia świetnie Was rozumie. Po tygodniu pyta, kto Wam się podoba, z kim się pokłóciliście i czego się wstydzicie.

ZespółŁukasz WudykaMłodzież

Pisze do Was ktoś nowy. Jest w Waszym wieku, lubi to samo co Wy i od pierwszego dnia świetnie Was rozumie. Po tygodniu pyta, kto Wam się podoba, z kim się pokłóciliście i czego się wstydzicie.

Czasem za takim kontem nie stoi nowy znajomy, tylko ktoś z klasy, kto zbiera zwierzenia, żeby je potem pokazać innym. To zjawisko nazywa się catfishing, czyli udawanie w sieci kogoś, kim się nie jest. Da się je rozpoznać, a jeśli już coś napisaliście, nadal macie sporo do zrobienia.

W skrócie

  • Fałszywe konto rówieśnika poznacie po kilku sygnałach naraz: profil jest świeży, osoba unika rozmowy głosowej i wideo, a pytania szybko schodzą na sekrety i opinie o ludziach z klasy.
  • Najprostszy sprawdzian to prośba o krótką rozmowę wideo albo o zdjęcie z umówionym gestem. Prawdziwa osoba zwykle się zgodzi, fałszywa znajdzie wymówkę.
  • W badaniu NASK „Nastolatki 3.0” z 2022 roku 10,3% uczniów przyznało, że ktoś się pod nich podszywał, a 20,5% widziało podszywanie się pod kogoś ze znajomych.
  • Jeśli już się zwierzyliście: przestańcie pisać, zapiszcie rozmowę i profil, powiedzcie zaufanemu dorosłemu i zgłoście konto w serwisie. Nie usuwajcie rozmowy ze wstydu.
  • Według raportu NASK „Nastolatki” z badania w 2024 roku 47% nastolatków, które doświadczyły przemocy w sieci, nikomu o tym nie powiedziało. Nie musicie być w tej grupie.
  • To, że komuś zaufaliście, nie jest Waszą winą. Winę ponosi osoba, która udawała kogoś innego.

Na czym polega fałszywe konto rówieśnika?

Ktoś zakłada profil na Instagramie, Snapchacie, TikToku albo Discordzie i udaje nastolatka z innej szkoły lub innego miasta. Zdjęcia bierze z cudzego profilu albo z internetu. Potem zaczyna rozmowę i cierpliwie buduje zaufanie.

Cel jest inny niż przy oszustwach dorosłych. Tu nie chodzi o pieniądze, tylko o materiał do wyśmiania: kto Wam się podoba, co myślicie o koleżance, czego się boicie, jakie macie kłopoty w domu. Zrzuty ekranu z takiej rozmowy trafiają później na grupę klasową albo krążą między kilkoma osobami.

Kto za tym stoi.
Najczęściej jedna osoba albo mała grupa, która Was zna. Dlatego „nowy znajomy” tak dobrze trafia w Wasze zainteresowania i tak szybko pyta o konkretne osoby z Waszego otoczenia.

Dlaczego to działa.
Obcej osobie łatwiej się zwierzyć niż komuś z klasy. Wydaje się, że i tak nikogo nie zna, więc nic nie wyniesie. Autorzy fałszywych kont właśnie na to liczą.

Dlaczego to jest przemoc, a nie żart.
Ktoś świadomie wprowadza Was w błąd, żeby Was ośmieszyć. To forma przemocy rówieśniczej, nawet jeśli autorzy mówią potem, że to była tylko zabawa.

Jak często to się zdarza? Co mówią badania

Nie znaleźliśmy polskiego badania, które liczyłoby dokładnie konta zakładane przez osoby z klasy po to, by wyciągnąć sekrety. Badacze pytają szerzej: o podszywanie się, ośmieszanie i rozsyłanie kompromitujących materiałów. Te liczby pokazują jednak, że nie jesteście wyjątkiem.

W badaniu NASK „Nastolatki 3.0”, przeprowadzonym jesienią 2022 roku wśród 4984 uczniów klas 7 i 8 oraz 1 i 2 klas szkół ponadpodstawowych, 20,5% badanych widziało w sieci podszywanie się pod kogoś ze znajomych. Podszywania się pod siebie doświadczyło 10,3%, ośmieszania 24,3%, a rozsyłania kompromitujących materiałów 12,3%.

Kolejna edycja, opisana w raporcie NASK „Nastolatki”, objęła 3665 uczniów w październiku i listopadzie 2024 roku. Podszywanie się wskazało 8% nastolatków, ośmieszanie 19%, a rozpowszechnianie kompromitujących materiałów 9%.

Czego doświadczyli uczniowieBadanie z 2022 r.Badanie z 2024 r.
Ośmieszanie w internecie24,3%19%
Rozpowszechnianie kompromitujących materiałów12,3%9%
Podszywanie się pod badaną osobę10,3%8%

Źródło: NASK, „Nastolatki 3.0” (badanie z 2022 r.) oraz NASK, „Nastolatki. Raport badawczy” (badanie z 2024 r.).

Te dane mają ograniczenia. Uczniowie sami wypełniali ankiety, a pytanie o podszywanie się dotyczy sytuacji, w której ktoś udaje Was, a nie sytuacji, w której ktoś udaje przed Wami nowego znajomego. Obie edycje różnią się też wielkością próby, więc różnice między latami trzeba czytać ostrożnie.

Za granicą jest podobnie. W badaniu Pew Research Center z wiosny 2022 roku, obejmującym 1316 nastolatków w wieku 13-17 lat w Stanach Zjednoczonych, 22% powiedziało, że ktoś rozpowszechniał o nich w sieci nieprawdziwe plotki.

Catfishing a nastolatki w liczbach: odsetki uczniów, którzy zetknęli się z podszywaniem i ośmieszaniem w sieci

Jak rozpoznać fałszywe konto? Sygnały ostrzegawcze

Jeden sygnał niczego nie przesądza. Nowe konto może mieć ktoś, kto dopiero dostał telefon. Zaniepokoić powinno Was kilka sygnałów naraz.

Sygnały w samym profilu

Konto jest świeże.
Ma kilka zdjęć dodanych jednego dnia, mało obserwujących i żadnych starszych wpisów. Prawdziwe profile rosną latami i widać w nich historię.

Brakuje śladów innych ludzi.
Nikt tej osoby nie oznacza, nikt nie komentuje jej zdjęć po imieniu, nie ma wspólnych zdjęć ze znajomymi. Komentarze, jeśli są, pochodzą z równie pustych kont.

Zdjęcia są zbyt dopracowane albo niespójne.
Na każdym zdjęciu osoba wygląda jak z reklamy albo na różnych zdjęciach wygląda trochę inaczej. Tło nie pasuje do miasta, które podaje.

Wspólni znajomi są tylko z Waszej klasy.
Osoba „z innego miasta” obserwuje pięć kont i wszystkie należą do uczniów Waszej szkoły. To jeden z najmocniejszych sygnałów.

Sygnały w rozmowie

Zaufanie rośnie za szybko.
Po dwóch dniach słyszycie, że nikt nie rozumie tej osoby tak jak Wy. Prawdziwa bliskość potrzebuje czasu.

Pytania krążą wokół sekretów.
Kto Wam się podoba, kogo nie lubicie w klasie, co sądzicie o konkretnej osobie wymienionej z imienia. Nowy znajomy z innego miasta nie miałby powodu pytać o ludzi, których nie zna.

Zwierzenie za zwierzenie.
Osoba opowiada coś osobistego o sobie i od razu oczekuje tego samego od Was. Jej historii nie da się sprawdzić, Waszą można pokazać całej klasie.

Zawsze jest powód, by się nie pokazać.
Zepsuta kamera, surowi rodzice, słaby internet. Rozmowa głosowa i wideo nie dochodzą do skutku ani razu.

Prośba o tajemnicę.
Słyszycie, żeby nikomu nie mówić o tej znajomości, albo prośbę o przejście do aplikacji, w której wiadomości znikają. O tym, co naprawdę zostaje po znikających wiadomościach, piszemy w tekście o zrzutach ekranu na Snapchacie.

Ta osoba wie za dużo.
Zna szczegóły z Waszej szkoły, których nigdzie nie publikowaliście. Wie, co wydarzyło się wczoraj na przerwie, chociaż podobno mieszka daleko.

Jak sprawdzić, kto naprawdę pisze?

Sprawdzanie nowego znajomego nie jest niegrzeczne. Osoba, której zależy na Was, zrozumie, że chcecie mieć pewność.

Poproście o rozmowę wideo albo zdjęcie z gestem

Zaproponujcie minutę rozmowy wideo. Jeśli to niemożliwe, poproście o zdjęcie zrobione teraz, z umówionym gestem, na przykład z trzema palcami przy uchu albo z kartką z dzisiejszą datą. Zdjęcia skopiowanego z cudzego profilu nie da się w ten sposób przygotować.

Możecie napisać tak:

Wzór wiadomości.
„Fajnie mi się z Tobą pisze. Zanim opowiem coś więcej o sobie, chcę mieć pewność, z kim rozmawiam. Zadzwonisz na minutę na wideo albo wyślesz zdjęcie z trzema palcami przy uchu?”

Odmowa połączona z obrażaniem się albo naciskiem to dla Was odpowiedź. Nie musicie niczego udowadniać ani się tłumaczyć.

Sprawdźcie zdjęcia w wyszukiwarce

Zdjęcie profilowe można wyszukać w sieci. Jeśli pojawia się na profilu innej osoby o innym imieniu, konto jest fałszywe. Na komputerze zrobicie to tak, jak opisuje pomoc Google:

  1. Zapiszcie zdjęcie albo zróbcie zrzut ekranu z profilu.
  2. Wejdźcie na stronę google.com.
  3. Wybierzcie ikonę „Wyszukiwanie obrazem”, a potem „Prześlij plik”.
  4. Wskażcie zapisane zdjęcie i przejrzyjcie wyniki.

Ta sama strona pomocy opisuje też wyszukiwanie obrazem na telefonach z Androidem i na iPhonie. Brak wyników niczego nie dowodzi, bo zdjęcia z prywatnych profili nie trafiają do wyszukiwarki.

Zapytajcie o szczegóły, które da się sprawdzić

Do jakiej szkoły chodzi ta osoba, jak nazywa się jej wychowawca, gdzie trenuje. Autorzy fałszywych kont odpowiadają ogólnie albo po kilku dniach podają inną wersję. Jeśli macie znajomych w tamtej szkole lub mieście, zapytajcie, czy kogoś takiego znają.

Zastosujcie zasadę jednej rozmowy na żywo

Ustalcie dla siebie prostą regułę: nikomu, kogo nie widzieliście na żywo albo na wideo, nie piszecie rzeczy, których nie powiedzielibyście przy całej klasie. Ta zasada nie wymaga zgadywania, kto jest prawdziwy.

Catfishing a nastolatki: sześć sygnałów, po których można rozpoznać fałszywe konto rówieśnika w sieci

Co robić, gdy już coś napisaliście?

Najpierw najważniejsze: nie zrobiliście nic złego. Zwierzenie się komuś, kto wydawał się życzliwy, jest zwyczajną rzeczą. Wstyd, który teraz czujecie, należy się autorowi fałszywego konta. Więcej o tym uczuciu piszemy w tekście o wstydzie po hejcie.

  1. Przestańcie pisać. Nie tłumaczcie się, nie proście o usunięcie rozmowy i nie groźcie. Każda kolejna wiadomość to nowy materiał dla drugiej strony.
  2. Zapiszcie rozmowę i profil. Zróbcie zrzuty ekranu całej rozmowy, profilu z nazwą konta i listy obserwowanych. Zapiszcie link do profilu i daty. Jak zrobić to porządnie, opisujemy w tekście o zabezpieczaniu dowodów hejtu.
  3. Nie usuwajcie rozmowy ani swojego konta. Po usunięciu trudniej pokazać, co się wydarzyło i kto zaczął.
  4. Powiedzcie zaufanemu dorosłemu. Rodzicowi, starszemu rodzeństwu, wychowawcy, pedagogowi albo psychologowi szkolnemu. Jeśli boicie się reakcji w domu, przeczytajcie, jak powiedzieć rodzicom o hejcie.
  5. Zgłoście konto w serwisie. Dopiero po zrobieniu zrzutów. Sposób opisujemy niżej.
  6. Zablokujcie konto. Na końcu, gdy materiał jest zapisany, a zgłoszenie wysłane.

Czego lepiej nie robić

Nie prowadźcie własnego śledztwa.
Możecie podejrzewać konkretną osobę, ale pewności nie macie. Publiczne oskarżenie kogoś, kto okaże się niewinny, skrzywdzi tę osobę i utrudni Waszą sprawę.

Nie odpowiadajcie tym samym.
Założenie kolejnego fałszywego konta albo opublikowanie cudzych wiadomości w odwecie stawia Was w roli sprawcy. O tym, kiedy wolno pokazywać cudze wiadomości, przeczytacie w tekście o publikacji zrzutów prywatnej rozmowy.

Nie spełniajcie żądań.
Jeśli druga strona pisze, że nie pokaże rozmowy pod jakimś warunkiem, nie zgadzajcie się na nic. Od razu pokażcie tę wiadomość dorosłemu. To już jest szantaż i taką sprawą zajmuje się policja.

Jak powiedzieć o tym dorosłemu?

Nie musicie opowiadać wszystkiego naraz ani pokazywać całej rozmowy. Wystarczy pierwsze zdanie.

Wzór dla rodzica.
„Chcę Wam coś powiedzieć i jest mi z tym trudno. Pisałam z kimś, kto udawał nową koleżankę, i napisałam rzeczy, których teraz żałuję. Boję się, że to trafi do klasy. Potrzebuję pomocy, nie kazania.”

Wzór dla wychowawcy lub pedagoga.
„Dzień dobry, ktoś założył fałszywe konto i wyciągnął ode mnie prywatne informacje. Podejrzewam, że to osoba z naszej szkoły. Mam zrzuty ekranu. Czy mogę przyjść porozmawiać bez udziału klasy?”

Jak przygotować taką rozmowę w szkole, opisujemy w tekście o zgłaszaniu hejtu wychowawcy lub pedagogowi.

Co zrobić, gdy zrzuty rozmowy już krążą po klasie?

To trudny moment, ale macie wpływ na to, jak długo potrwa. Im mniej nowych reakcji dostaje klasa, tym szybciej temat gaśnie.

Nie tłumaczcie się na grupie.
Długie wyjaśnienia i kłótnie przedłużają sprawę. Wystarczy jedno spokojne zdanie albo milczenie.

Jedno zdanie, jeśli chcecie coś napisać.
„To była prywatna rozmowa, a ktoś podszył się pod inną osobę, żeby ją zdobyć. Proszę, nie przesyłajcie tego dalej.”

Poproście o usunięcie konkretne osoby.
Napiszcie prywatnie do osób, które wrzuciły zrzuty, a nie do całej grupy. Część z nich usunie wiadomość, gdy poprosicie bez świadków.

Zgłoście sprawę w szkole.
Gdy autorami i odbiorcami są uczniowie jednej szkoły, sprawa dotyczy szkoły, nawet jeśli rozmowa toczyła się wieczorem w domu. Wychowawca i pedagog mogą porozmawiać z osobami, które rozsyłają zrzuty.

Zadbajcie o jedną życzliwą osobę obok.
Poproście przyjaciółkę lub przyjaciela, żeby na przerwach byli blisko. Jedna osoba, która siada obok, zmienia bardzo dużo.

Catfishing a nastolatki: plan działania po zwierzeniu się fałszywemu kontu, od pierwszej chwili po zgłoszenie

Jak zgłosić fałszywe konto w serwisie?

Zgłoszenie wysyłacie do serwisu, a nie do osoby, która prowadzi konto. Najpierw zróbcie zrzuty ekranu, bo po usunięciu profilu nie będzie już czego zapisać.

Instagram

Wejdźcie na profil i wybierzcie opcję zgłoszenia z menu konta. Centrum pomocy Instagrama opisuje zgłaszanie wpisów i profili, a osobna strona o kontach podszywających się potwierdza, że podszywanie się jest niezgodne z zasadami serwisu. Jeśli konto używa zdjęć prawdziwej osoby, najskuteczniejsze jest zgłoszenie od tej właśnie osoby.

Snapchat

Według strony wsparcia Snapchata na ekranie czatu trzeba przytrzymać nazwę osoby, wybrać „Zarządzaj znajomością”, a potem „Zgłoś”. Wśród powodów zgłoszenia jest kategoria dotycząca fałszywych informacji i wprowadzania w błąd.

Inne serwisy

TikTok, Discord i komunikatory też mają zgłaszanie profilu, zwykle w menu konta albo po przytrzymaniu wiadomości. Jeśli ktoś używa Waszego zdjęcia i nazwiska, pomoże Wam tekst o usuwaniu fałszywego profilu z Waszym zdjęciem.

Serwis może usunąć konto, ale nie powie Wam, kto je prowadził. Takie dane platformy przekazują policji, prokuraturze albo sądowi, a nie osobom prywatnym.

Czy za fałszywe konto coś grozi?

Samo użycie zmyślonego imienia w sieci nie jest przestępstwem. Sytuacja zmienia się, gdy autor konta wykorzystuje zdjęcie lub dane prawdziwej osoby i wyrządza jej szkodę. Opisuje to art. 190a § 2 Kodeksu karnego, który przewiduje karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Sprawcami są tu zwykle uczniowie. Wobec nich stosuje się ustawę o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich. Obejmuje ona sprawy o demoralizację osób, które ukończyły 10 lat, oraz czyny karalne popełnione po ukończeniu 13 lat, a przed ukończeniem 17 lat. W praktyce sprawą zajmuje się szkoła, a w poważniejszych przypadkach sąd rodzinny.

Osoba, której zdjęcia wykorzystano na fałszywym profilu, także jest pokrzywdzona. Jeśli ją znacie albo znajdziecie jej prawdziwy profil, warto dać jej znać. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika, a decyzje o zawiadomieniu policji podejmujcie razem z rodzicem lub opiekunem.

Jak chronić się na przyszłość i nie przestać ufać ludziom?

Po takim doświadczeniu łatwo uznać, że nikomu nie wolno ufać. To zbyt daleki wniosek. W sieci poznaje się też prawdziwych, dobrych znajomych. Wystarczy kilka nawyków.

Najpierw twarz, potem sekrety.
Rozmowa wideo albo spotkanie w bezpiecznym miejscu, o którym wiedzą rodzice, powinny wyprzedzać poważne zwierzenia.

Sprawdzajcie, kto Was obserwuje.
Ustawcie konto jako prywatne i przyjmujcie zaproszenia od osób, które potraficie rozpoznać. Raz na jakiś czas przejrzyjcie listę obserwujących.

O innych piszcie tak, jakby mieli to przeczytać.
Opinie o ludziach z klasy to ulubiony materiał autorów fałszywych kont. Rzeczy naprawdę osobiste zostawcie na rozmowę na żywo.

Rozmawiajcie o nowych znajomościach.
Wspomnijcie przyjaciółce albo rodzicowi, że piszecie z kimś nowym. Osoba z boku szybciej zauważy, że coś się nie zgadza.

Reagujcie, gdy widzicie to u innych.
Jeśli wiecie, że ktoś w klasie prowadzi fałszywe konto, nie dopisujcie się do zabawy i nie przesyłajcie zrzutów dalej. Powiedzcie o tym dorosłemu albo ostrzeżcie osobę, której to dotyczy.

Podsumowanie: sprawdzajcie, zanim zaufacie, i nie zostawajcie z tym sami

Fałszywe konto rówieśnika zdradza kilka rzeczy naraz: świeży profil, brak rozmów wideo, szybkie zaufanie i pytania o sekrety oraz o ludzi z klasy. Prośba o minutę rozmowy wideo albo zdjęcie z gestem zwykle wystarcza, żeby mieć jasność.

Jeśli już się zwierzyliście, przestańcie pisać, zapiszcie rozmowę, powiedzcie dorosłemu i zgłoście konto. Badania NASK z 2024 roku pokazują, że blisko połowa nastolatków po przemocy w sieci nikomu o niej nie mówi. Wy możecie zrobić inaczej i dzięki temu szybciej zamknąć sprawę.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca, pomagamy zabezpieczyć materiał i kierujemy do prawnika lub psychologa. Nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną. Sprawy osób niepełnoletnich prowadzimy zawsze z udziałem rodzica lub opiekuna. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl.

Szkoła.
Wychowawca, pedagog i psycholog szkolny, a jeśli to nie pomaga, dyrekcja.

Telefony pomocowe.
116 111 to telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, czynny całą dobę przez 7 dni w tygodniu, a rozmowy są poufne. Czego się spodziewać, opisujemy w tekście o telefonie 116 111. Rodzice i nauczyciele mogą dzwonić pod 800 100 100. Gdy czyjeś życie lub zdrowie jest zagrożone, dzwońcie pod 112.

Policja.
Przy szantażu, groźbach albo wykorzystaniu czyjegoś wizerunku zgłoście sprawę razem z rodzicem lub opiekunem.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Co to jest catfishing?
To udawanie w internecie kogoś, kim się nie jest, zwykle z użyciem cudzych zdjęć i zmyślonej historii. Wśród nastolatków bywa sposobem na zdobycie czyichś sekretów i wyśmianie ich przed klasą.

2. Czy każde nowe konto bez zdjęć jest fałszywe?
Nie. Część osób dopiero zakłada profil albo celowo publikuje mało. Niepokoić powinno połączenie kilku sygnałów, zwłaszcza unikanie rozmowy wideo i pytania o sekrety.

3. Jak grzecznie poprosić o potwierdzenie tożsamości?
Napiszcie wprost, że chcecie wiedzieć, z kim rozmawiacie, i zaproponujcie minutę rozmowy wideo albo zdjęcie z umówionym gestem. Życzliwa osoba to zrozumie. Obrażanie się i nacisk są sygnałem ostrzegawczym.

4. Czy wyszukiwanie obrazem zawsze wykryje skradzione zdjęcie?
Nie. Wyszukiwarka znajduje tylko zdjęcia dostępne publicznie w sieci. Brak wyników nie potwierdza, że konto jest prawdziwe, dlatego warto łączyć ten sposób z prośbą o rozmowę wideo.

5. Napisałem coś osobistego fałszywemu kontu. Czy powinienem usunąć rozmowę?
Nie usuwajcie jej. Rozmowa pokazuje, kto zaczął i jak przebiegała, więc przyda się w szkole, w zgłoszeniu do serwisu i w razie potrzeby na policji. Najpierw zróbcie zrzuty ekranu.

6. Czy serwis powie mi, kto prowadził fałszywe konto?
Nie. Platformy nie przekazują takich danych osobom prywatnym. Mogą je udostępnić policji, prokuraturze lub sądowi w ramach postępowania.

7. Podejrzewam konkretną osobę z klasy. Czy mogę ją o to zapytać?
Lepiej nie robić tego samodzielnie ani publicznie. Jeśli się mylicie, skrzywdzicie niewinną osobę, a jeśli macie rację, autor zdąży usunąć ślady. Przekażcie podejrzenie dorosłemu, który zajmuje się sprawą.

8. Czy szkoła zajmie się sprawą, jeśli rozmowa odbywała się po lekcjach?
Gdy autorami i odbiorcami są uczniowie tej samej szkoły, skutki widać w klasie, więc wychowawca i pedagog powinni zareagować. Przynieście zrzuty ekranu i poproście o rozmowę bez udziału klasy.

9. Co zrobić, gdy autor konta grozi, że pokaże rozmowę, jeśli czegoś nie zrobię?
Nie spełniajcie żadnych żądań i nie odpisujcie. Zapiszcie wiadomość i od razu pokażcie ją rodzicowi lub innemu dorosłemu. To szantaż, który zgłasza się na policję.

10. Czy założenie fałszywego konta dla żartu jest przestępstwem?
Samo zmyślone imię nie jest przestępstwem. Jeśli jednak autor wykorzystuje wizerunek lub dane prawdziwej osoby i wyrządza jej szkodę, wchodzi w grę art. 190a § 2 Kodeksu karnego, a wobec uczniów przepisy o nieletnich.

11. Ktoś użył moich zdjęć na fałszywym profilu. Co mogę zrobić?
Zróbcie zrzuty ekranu profilu i zgłoście go w serwisie jako podszywanie się, najlepiej z własnego konta. Powiedzcie o tym rodzicom, bo przy osobach niepełnoletnich dalsze kroki podejmuje się z opiekunem.

12. Jak pomóc koleżance, która dała się nabrać?
Nie oceniajcie jej i nie przesyłajcie zrzutów dalej. Zaproponujcie, że pójdziecie z nią do wychowawcy lub pedagoga, i bądźcie obok na przerwach.

13. Czy po takiej sytuacji warto zmienić hasła?
Tak, jeśli w rozmowie padły informacje, które mogą pomóc w odgadnięciu hasła lub odpowiedzi na pytania pomocnicze, na przykład imię zwierzęcia albo data urodzenia. Warto też włączyć weryfikację dwuetapową.

Źródła

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Po czym poznaliście, że nowy znajomy z sieci nie jest tym, za kogo się podaje? Który sposób sprawdzenia zadziałał u Was najlepiej, a jakiego zabrakło w tym tekście? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk, nazw kont ani danych innych osób.

Udostępnij wpis
Zespół
Łukasz Wudyka

Właściciel firmy Pozycjonowanie Stron i prezes Fundacji Usuwanie Hejtu. Zajmuje się PR, SEO i ochroną reputacji w sieci.

Komentarze

Wszystkie komentarze sprawdzamy przed publikacją. Emblemat przy nicku to ranga za wsparcie fundacji. Zdobądź swój emblemat