Partner sprawdza Wasz telefon i wiadomości. Kiedy to przestępstwo i jak to przerwać?

Partner zna kod do Waszego telefonu, czyta wiadomości, sprawdza, gdzie jesteście i z kim rozmawiacie. Często zaczyna się od zdania, że w związku nie ma tajemnic. Z czasem pojawia się lęk przed każdym powiadomieniem.

Polskie prawo chroni Waszą korespondencję także przed mężem, żoną, partnerem i partnerką. Część takich zachowań to przestępstwo, a część to forma przemocy, przy której również przysługuje Wam pomoc. Poniżej opisujemy przepisy, dowody, bezpieczne odcięcie dostępu i miejsca wsparcia.

W skrócie

• Odgadnięcie kodu, logowanie na Wasze konto bez zgody albo instalacja aplikacji szpiegującej to czyny z art. 267 Kodeksu karnego. Grozi za nie grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat.
• Przepis nie robi wyjątku dla małżonków ani partnerów. Ślub, wspólne mieszkanie czy opłacanie abonamentu nie dają prawa do czytania cudzych wiadomości.
• Ściganie z art. 267 wymaga Waszego wniosku. Samo pozyskanie programu do szpiegowania (art. 269b) i znęcanie się psychiczne (art. 207) są ścigane z urzędu.
• W 2023 roku policja stwierdziła 6240 przestępstw z art. 267 i wszczęła 8159 postępowań (statystyka Komendy Głównej Policji).
• Najpierw bezpieczeństwo, potem dowody, dopiero na końcu odcięcie dostępu. Odwrotna kolejność może zniszczyć ślady i zaostrzyć sytuację.
• Kontrolowanie telefonu przez partnera unijne badanie zalicza do przemocy psychicznej. Doświadczenie przemocy ze strony partnera, razem z psychiczną, zgłosiło 32% kobiet w UE, które kiedykolwiek miały partnera (Eurostat, badanie z fali 2021).

Kontrolowanie telefonu przez partnera: gdzie kończy się zaufanie, a zaczyna kontrola?

Pary układają to różnie. Niektórzy znają swoje kody, mają wspólny tablet i udostępniają sobie położenie w drodze do domu. Jeśli obie osoby tego chcą i każda może się z tego wycofać bez awantury, nie ma w tym nic złego.

Kontrola zaczyna się tam, gdzie znika wybór. Trzy pytania pomagają to ocenić.

Czy możecie odmówić?
Jeśli odmowa pokazania telefonu kończy się krzykiem, oskarżeniami o zdradę albo cichymi dniami, to nie jest dobrowolna umowa. Zgoda wymuszona strachem nie jest zgodą.

Czy działa to w obie strony?
W zdrowym układzie zasady są takie same dla obu osób. Gdy jedna strona sprawdza, a druga ma się tłumaczyć, mówimy o władzy, a nie o zaufaniu.

Czy dzieje się to za Waszymi plecami?
Czytanie wiadomości w tajemnicy, logowanie się na Wasze konta i ukryte aplikacje to działania, na które nikt Was nie pytał o zgodę. Właśnie nimi najczęściej zajmuje się prawo karne.

Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej wymienia wprost działania, które istotnie naruszają prywatność albo wzbudzają poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, także podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Definicja obejmuje osoby pozostające obecnie lub w przeszłości w trwałej relacji uczuciowej, niezależnie od wspólnego zamieszkiwania (art. 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej). Dotyczy to więc także byłych partnerów.

To nie Wasza wina, że ktoś Was sprawdza. Podanie kodu w dobrej wierze nie oznacza zgody na wszystko, co partner zrobił z nim później.

Kiedy sprawdzanie telefonu jest przestępstwem?

Najważniejszy jest art. 267 Kodeksu karnego, czyli przepis o bezprawnym uzyskaniu informacji. Ma kilka paragrafów i każdy opisuje inną sytuację. Kary i brzmienie przepisów podajemy za tekstem Kodeksu karnego ujednoliconym przez Kancelarię Sejmu.

Przełamanie albo ominięcie zabezpieczenia (art. 267 § 1)

Przestępstwo popełnia ten, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, przełamując albo omijając jej zabezpieczenie. Zabezpieczeniem jest kod blokady, hasło, wzór na ekranie, odcisk palca.

W praktyce chodzi o takie sytuacje jak odgadnięcie kodu, podejrzenie go przez ramię i użycie pod Waszą nieobecność albo odblokowanie telefonu Waszym palcem, gdy śpicie. Grozi za to grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat.

Wejście na konto bez uprawnienia (art. 267 § 2)

Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do całości lub części systemu informatycznego. Ten paragraf nie wymaga przełamania zabezpieczeń. Stosuje się go między innymi do logowania na cudzą pocztę, komunikator czy profil w serwisie społecznościowym.

Przykład: partner zna Wasze hasło do poczty, bo kiedyś podaliście je, żeby wydrukował bilet. Po roku loguje się regularnie i czyta korespondencję. Zgoda dotyczyła jednej czynności, a nie stałego wglądu. Jak daleko sięga ten przepis w konkretnej sprawie, ocenia prokurator i sąd, więc warto opisać im dokładnie, na co się zgadzaliście, a na co nie.

Aplikacja szpiegująca, podsłuch, ukryta kamera (art. 267 § 3)

Karalne jest także zakładanie lub posługiwanie się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem w celu uzyskania informacji, do której sprawca nie jest uprawniony. To przepis o ukrytych aplikacjach, które przesyłają komuś Wasze wiadomości, zdjęcia, położenie i historię połączeń. Takie programy nazywa się po angielsku stalkerware, czyli oprogramowaniem do śledzenia.

Pod ten paragraf mogą podpadać również dyktafon zostawiony w mieszkaniu albo samochodzie i kamera ukryta w sypialni. Kara jest taka sama: grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat.

Pokazywanie zdobytych wiadomości innym (art. 267 § 4)

Kto informację zdobytą w opisany wyżej sposób ujawnia innej osobie, odpowiada tak samo. Dotyczy to na przykład rozsyłania zrzutów Waszych rozmów rodzinie albo znajomym. Więcej o tym piszemy we wpisie o byłym partnerze, który publikuje prywatne wiadomości, oraz w tekście o włamaniu na konto i publikacji rozmów.

Samo zdobycie programu do szpiegowania (art. 269b)

Osobnym przestępstwem jest wytwarzanie, pozyskiwanie, zbywanie lub udostępnianie programów komputerowych przystosowanych do popełnienia czynu z art. 267 § 1-3, a także haseł i kodów dostępu umożliwiających nieuprawniony dostęp do informacji. Kara jest tu surowsza: od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Ten czyn jest ścigany z urzędu, czyli bez Waszego wniosku.

Czy mąż lub żona mają prawo czytać Wasze wiadomości?

Nie. Art. 267 Kodeksu karnego nie zawiera wyjątku dla małżonków ani partnerów. Tajemnica korespondencji jest też dobrem osobistym chronionym przez art. 23 Kodeksu cywilnego, a ochrona ta przysługuje każdemu człowiekowi, niezależnie od stanu cywilnego.

Telefon kupił partner albo to on płaci abonament.
Własność urządzenia to jedno, a tajemnica Waszych rozmów to drugie. Sam fakt zakupu telefonu czy opłacania rachunku nie daje prawa do czytania Waszej korespondencji. Szczegóły oceni prokurator, dlatego w zawiadomieniu warto napisać, kto korzystał z urządzenia na co dzień.

Podejrzenie zdrady.
Zazdrość ani chęć zdobycia dowodu do sprawy rozwodowej nie usuwają bezprawności. Osoba, która w ten sposób zbiera materiał, sama naraża się na odpowiedzialność karną. O tym, jak sądy podchodzą do materiałów z sieci w sprawach rodzinnych, piszemy we wpisie o wpisach w sieci jako dowodzie w sprawie rozwodowej.

Odblokowany telefon na stole.
Zerknięcie na ekran, na którym wyświetliła się wiadomość, zwykle nie jest przełamaniem zabezpieczenia. Nie znaczy to, że wszystko jest w porządku. Regularne przeglądanie cudzych rozmów może naruszać dobra osobiste, a gdy łączy się z innymi formami nacisku, może być częścią nękania lub znęcania się.

Żądanie oddania telefonu do kontroli.
Jeśli partner zmusza Was do pokazania telefonu groźbą albo siłą, w grę wchodzi art. 191 Kodeksu karnego o zmuszaniu do określonego zachowania. Grozi za to kara pozbawienia wolności do 3 lat.

Kiedy kontrola staje się nękaniem albo znęcaniem?

Pojedyncze sprawdzenie telefonu to jedna sprawa. Inaczej wygląda codzienność, w której ktoś czyta każdą wiadomość, żąda zdjęć na dowód, gdzie jesteście, dzwoni kilkanaście razy dziennie i śledzi położenie. Prawo ma na to dwa dodatkowe przepisy.

Uporczywe nękanie (art. 190a § 1)

Kto przez uporczywe nękanie wzbudza u innej osoby uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Przepis ten stosuje się często po rozstaniu, gdy były partner nadal śledzi konta, położenie i znajomych. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

W 2023 roku policja stwierdziła 4491 przestępstw z art. 190a, który obejmuje uporczywe nękanie i podszywanie się pod inną osobę, oraz wszczęła 7107 postępowań (statystyka Komendy Głównej Policji). Szerzej opisujemy ten przepis we wpisie o stalkingu w internecie.

Znęcanie się psychiczne (art. 207 § 1)

Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Stała kontrola telefonu połączona z poniżaniem, izolowaniem od bliskich i zastraszaniem może zostać oceniona właśnie tak. To przestępstwo ścigane z urzędu: policja i prokuratura prowadzą sprawę niezależnie od tego, czy złożycie wniosek.

Przepisy w jednym miejscu

Zachowanie	Przepis Kodeksu karnego	Kara	Tryb ścigania
Odgadnięcie lub ominięcie kodu i czytanie wiadomości	art. 267 § 1	grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat	na wniosek pokrzywdzonego
Logowanie na cudzą pocztę lub profil bez uprawnienia	art. 267 § 2	jak wyżej	na wniosek pokrzywdzonego
Aplikacja szpiegująca, podsłuch, ukryta kamera	art. 267 § 3	jak wyżej	na wniosek pokrzywdzonego
Przekazanie zdobytych w ten sposób informacji innym	art. 267 § 4	jak wyżej	na wniosek pokrzywdzonego
Pozyskanie programu lub haseł do takich czynów	art. 269b § 1	pozbawienie wolności od 3 miesięcy do 5 lat	z urzędu
Uporczywe nękanie, istotne naruszanie prywatności	art. 190a § 1	pozbawienie wolności od 6 miesięcy do 8 lat	na wniosek pokrzywdzonego
Znęcanie się psychiczne nad osobą najbliższą	art. 207 § 1	pozbawienie wolności od 3 miesięcy do 5 lat	z urzędu

Źródło: Kodeks karny, tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu, stan na 2026 rok. O tym, który przepis zastosować w konkretnej sprawie, decyduje prokurator, a ostatecznie sąd.

Jak często takie sprawy trafiają na policję?

Policja nie prowadzi osobnej statystyki dla spraw między partnerami. Znamy tylko łączne liczby dla całego art. 267, który obejmuje także włamania na konta dokonywane przez obcych ludzi. W 2023 roku było to 6240 przestępstw stwierdzonych. W 2018 roku policja stwierdziła ich 2597, a w 2013 roku 1655 (zestawienie Komendy Głównej Policji za lata 1999-2023).

Wiarygodnych polskich danych o tym, ilu partnerów sprawdza telefon drugiej osoby, nie znaleźliśmy. Najbliżej tematu jest unijne badanie przemocy ze względu na płeć. Do przemocy psychicznej ze strony partnera zalicza ono między innymi śledzenie przez GPS, telefon lub serwisy społecznościowe. Według Eurostatu 18% kobiet w UE, które kiedykolwiek miały partnera, doświadczyło z jego strony przemocy fizycznej lub seksualnej. Po doliczeniu przemocy psychicznej odsetek rośnie do 32%. Dane zbierano od września 2020 do marca 2024 roku.

Te liczby mają ograniczenia. Unijny wskaźnik łączy wiele zachowań i nie pokazuje osobno kontroli telefonu, a opisane tu wyniki dotyczą kobiet. Statystyka policyjna pokazuje tylko sprawy zgłoszone. Mężczyźni również doświadczają kontroli w związku i mają prawo do takiej samej ochrony.

Jak zebrać dowody, że ktoś ma dostęp do Waszego telefonu?

Dowody zbierajcie spokojnie i po cichu. Najlepiej robić to na urządzeniu, do którego partner nie ma dostępu, albo przechowywać kopie u zaufanej osoby.

Lista zalogowanych urządzeń.
Większość kont pokazuje, z jakich urządzeń i kiedy się logowano. Na koncie Google taką listę znajdziecie w części poświęconej zabezpieczeniom, co opisuje pomoc Konta Google. Zróbcie zrzut ekranu z datą, nazwą urządzenia i lokalizacją logowania, zanim kogokolwiek wylogujecie.

Powiadomienia o logowaniu i zmianach.
Zachowajcie wiadomości e-mail i SMS-y o nowym logowaniu, zmianie hasła, dodaniu urządzenia albo włączeniu przekazywania poczty.

Nieznane aplikacje i uprawnienia.
Zróbcie zrzuty listy aplikacji oraz tego, które z nich mają dostęp do położenia, mikrofonu, wiadomości i ułatwień dostępu. Nie usuwajcie niczego na tym etapie.

Słowa samego partnera.
Wiadomości, w których partner cytuje Wasze prywatne rozmowy, przyznaje się do sprawdzania albo wie o czymś, czego nie mógł wiedzieć inaczej, to mocny materiał. Zabezpieczcie je razem z datą i nazwą nadawcy.

Dziennik zdarzeń.
Zapisujcie daty i krótkie opisy: co się stało, skąd partner mógł to wiedzieć, kto był świadkiem. Taki zapis bardzo pomaga przy składaniu zeznań po kilku miesiącach.

Sam telefon.
Jeśli podejrzewacie aplikację szpiegującą, telefon jest dowodem. Policja może go zabezpieczyć i przekazać do zbadania biegłemu. Przywrócenie ustawień fabrycznych przed zgłoszeniem usuwa ślady, których potem nie da się odtworzyć.

Jak robić zrzuty, żeby miały wartość dla policji i sądu, wyjaśniamy we wpisach o zabezpieczaniu dowodów w internecie oraz o zrzucie ekranu jako dowodzie w sądzie.

Jedna przestroga. Nie odpowiadajcie tym samym. Wejście na telefon lub konto partnera po to, żeby znaleźć dowód jego działań, podlega tym samym przepisom i może obrócić się przeciwko Wam.

Jak bezpiecznie odciąć partnerowi dostęp?

Osoba, która kontroluje, zauważy, że straciła wgląd. Czasem reaguje na to złością. Dlatego kolejność ma znaczenie. Apple w opisie funkcji Kontrola bezpieczeństwa zaleca wprost, żeby przed zmianą ustawień zaplanować własne bezpieczeństwo.

1. Oceńcie, czy jesteście bezpieczni. Jeśli boicie się reakcji partnera, najpierw porozmawiajcie z konsultantem telefonu dla osób doznających przemocy albo z kimś zaufanym. Dzwońcie z innego urządzenia niż to, które może być śledzone.
2. Zabezpieczcie dowody. Zrzuty, powiadomienia i notatki zapiszcie poza telefonem, do którego partner ma dostęp.
3. Zmieńcie hasła z bezpiecznego urządzenia. Zacznijcie od poczty, bo przez nią odzyskuje się pozostałe konta. Ustawcie nowe, różne hasła i włączcie weryfikację dwuetapową, czyli dodatkowy kod przy logowaniu.
4. Sprawdźcie dane do odzyskiwania konta. Usuńcie numer telefonu i adres e-mail partnera z ustawień odzyskiwania oraz z listy zaufanych urządzeń.
5. Wylogujcie obce urządzenia. Na koncie Google zrobicie to z listy urządzeń. Na iPhonie z systemem iOS 16 lub nowszym funkcja Kontrola bezpieczeństwa pozwala przejrzeć, kto ma dostęp do Waszych danych i położenia, oraz zatrzymać udostępnianie.
6. Zmieńcie kod blokady telefonu. Usuńcie też zapisane cudze odciski palców i wizerunki twarzy.
7. Przejrzyjcie udostępnianie położenia. Sprawdźcie mapy, aplikacje do lokalizowania rodziny, wspólne albumy zdjęć i kopie w chmurze.
8. Sprawdźcie aplikacje. Na Androidzie pomaga w tym Google Play Protect, który według pomocy Androida sprawdza aplikacje pod kątem szkodliwego działania i ostrzega przed nimi. Jeśli dowody są zabezpieczone, a sprawy nie zgłaszacie, pewność daje dopiero przywrócenie ustawień fabrycznych.

Zanim wyczyścicie telefon, zróbcie kopię zdjęć i ważnych rozmów. Kopię przechowujcie na nośniku albo koncie, do którego partner nie ma dostępu.

Jeśli chcecie i jest to dla Was bezpieczne, możecie też jasno cofnąć zgodę. Taka wiadomość bywa później przydatna, bo pokazuje, że partner wiedział o braku uprawnienia.

Wzór wiadomości.
„Nie zgadzam się na sprawdzanie mojego telefonu, poczty i kont ani na śledzenie mojego położenia. Jeśli kiedykolwiek podałam (podałem) Ci hasło lub kod, cofam tę zgodę. Proszę, żebyś usunął (usunęła) ze swoich urządzeń dostęp do moich kont.”

Nie wysyłajcie jej, jeśli obawiacie się gwałtownej reakcji. Wasze bezpieczeństwo jest ważniejsze niż formalność.

Jak zgłosić sprawę na policję lub do prokuratury?

Zawiadomienie można złożyć ustnie do protokołu w dowolnej jednostce policji albo na piśmie. Potrzebny jest dokument ze zdjęciem. Zgłoszenie złożone w jednostce, która nie jest właściwa miejscowo, zostanie przekazane dalej, co potwierdza serwis gov.pl.

Wniosek o ściganie

Przy art. 267 i art. 190a samo zawiadomienie nie wystarcza. Potrzebny jest wniosek o ściganie, czyli Wasze wyraźne oświadczenie, że żądacie ścigania sprawcy. Policjant ma obowiązek Was o tym pouczyć. Od chwili złożenia wniosku postępowanie toczy się z urzędu.

Wniosek można cofnąć tylko za zgodą prokuratora, a w postępowaniu sądowym za zgodą sądu. Ponowne złożenie wniosku jest niedopuszczalne (art. 12 Kodeksu postępowania karnego). Dlatego nie warto cofać go pod presją partnera.

Ile jest czasu?

Karalność czynu z art. 267 ustaje po 5 latach od jego popełnienia (art. 101 § 1 Kodeksu karnego). Nie warto jednak czekać. Im szybciej zgłosicie sprawę, tym więcej śladów da się jeszcze zabezpieczyć na urządzeniach i u dostawców usług.

Wzór zawiadomienia

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie.
„Zawiadamiam o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 267 Kodeksu karnego na moją szkodę. W okresie od [data] do [data] [imię i nazwisko] bez mojej zgody uzyskiwał (uzyskiwała) dostęp do mojego telefonu oraz kont [nazwy], w szczególności [krótki opis: odgadnięcie kodu, logowanie na pocztę, zainstalowanie aplikacji]. Dowiedziałam (dowiedziałem) się o tym [kiedy i w jaki sposób]. Wnoszę o ściganie sprawcy. W załączeniu przekazuję: zrzuty ekranu listy urządzeń, powiadomienia o logowaniu, wiadomości z dnia [daty], notatki z opisem zdarzeń. Wnoszę o zabezpieczenie telefonu [marka i model] jako dowodu.”

Jeśli kontrola łączy się z poniżaniem, groźbami albo izolowaniem, opiszcie także to. Policja oceni wtedy sprawę również pod kątem nękania i znęcania się. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika, który zna szczegóły Waszej sytuacji.

Procedura „Niebieskie Karty”

Gdy kontrola jest częścią przemocy domowej, służby mogą uruchomić procedurę „Niebieskie Karty”. Zgodnie z art. 9d ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej nie wymaga ona zgody osoby doznającej przemocy ani osoby, która ją stosuje. Procedura nie jest postępowaniem karnym. Jej celem jest ochrona i wsparcie.

A jeśli to już były partner?

Po rozstaniu dostęp często zostaje: stare hasło, wspólne konto w serwisie z filmami, tablet zalogowany do Waszej poczty, udostępnione położenie. Przepisy działają tak samo jak w trakcie związku, a brak relacji zwykle ułatwia wykazanie, że uprawnienia nie było.

Przejdźcie całą listę z części o odcinaniu dostępu. Zwróćcie uwagę na konta, które zakładał partner, i na urządzenia, które zostały w jego mieszkaniu. Jeśli były partner ma Wasze intymne zdjęcia i grozi ich publikacją, przeczytajcie wpis o intymnych zdjęciach bez zgody.

Podsumowanie: Wasza korespondencja należy do Was

Związek nie znosi tajemnicy korespondencji. Odgadnięcie kodu, logowanie na Wasze konta i ukryte aplikacje to czyny opisane w art. 267 Kodeksu karnego, a stała kontrola może być nękaniem lub znęcaniem się. Macie prawo powiedzieć „nie” i macie prawo poprosić o pomoc.

Działajcie w kolejności: bezpieczeństwo, dowody, odcięcie dostępu, zgłoszenie. Nie musicie robić tego sami ani jednego dnia. Każdy z tych kroków można przygotować z osobą zaufaną albo z organizacją, która zajmuje się takimi sprawami.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomożemy zabezpieczyć materiał, przygotować zgłoszenia do serwisów i poprowadzić je do końca, na przykład gdy partner publikuje Wasze rozmowy albo podszywa się pod Was. W razie potrzeby skierujemy do prawnika lub psychologa. Telefon: 222 900 142, e-mail: biuro@usuwaniehejtu.pl.

Niebieska Linia.
Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej działa całą dobę pod numerem 800 120 002. Można też napisać na adres podany na stronie niebieskalinia.info.

Policja i prokuratura.
Przyjmują zawiadomienie i wniosek o ściganie. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwońcie pod 112.

Wsparcie emocjonalne.
116 123 to telefon dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym. Jak wygląda taka rozmowa, opisujemy we wpisie o telefonie 116 123. Jeśli świadkiem sytuacji w domu jest dziecko, może ono zadzwonić pod 116 111, a rodzic pod 800 100 100.

Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy sprawdzanie telefonu partnera jest karalne?
Tak, jeśli wiąże się z przełamaniem lub ominięciem zabezpieczenia, wejściem na konto bez uprawnienia albo użyciem oprogramowania szpiegującego. Opisuje to art. 267 Kodeksu karnego. Grozi za to grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat.

2. Czy małżonek może czytać moje wiadomości, bo jesteśmy po ślubie?
Nie. Przepisy karne i cywilne nie przewidują wyjątku dla małżonków. Tajemnica korespondencji jest dobrem osobistym każdej osoby, także w małżeństwie.

3. Sama podałam partnerowi kod do telefonu. Czy mogę coś jeszcze zrobić?
Tak. Zgodę można cofnąć w każdej chwili, najlepiej w sposób, który zostawia ślad, na przykład wiadomością. Zmieńcie też kod i hasła. Korzystanie z dostępu po cofnięciu zgody prokurator może ocenić jako działanie bez uprawnienia.

4. Czy instalacja aplikacji szpiegującej na telefonie żony lub męża to przestępstwo?
Tak. Posługiwanie się oprogramowaniem w celu uzyskania informacji, do której nie ma się uprawnienia, to czyn z art. 267 § 3 Kodeksu karnego. Samo pozyskanie takiego programu może być dodatkowo ocenione według art. 269b, za który grozi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

5. Czy partner może śledzić moje położenie w telefonie?
Tylko wtedy, gdy się na to zgadzacie i możecie tę zgodę swobodnie cofnąć. Ukryte śledzenie za pomocą aplikacji może być czynem z art. 267 § 3, a gdy jest uporczywe, także elementem nękania z art. 190a.

6. Czy wiadomości zdobyte z cudzego telefonu można wykorzystać w sprawie rozwodowej?
O dopuszczeniu i ocenie takiego materiału decyduje sąd w konkretnej sprawie. Niezależnie od tego osoba, która zdobyła go bezprawnie, naraża się na odpowiedzialność karną i na roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych. Przed takim krokiem warto porozmawiać z prawnikiem.

7. Czy muszę składać wniosek o ściganie?
Przy art. 267 i art. 190a tak, bez niego postępowanie nie będzie prowadzone. Znęcanie się z art. 207 i pozyskanie programu do szpiegowania z art. 269b są ścigane z urzędu. Wniosek składa się razem z zawiadomieniem, ustnie do protokołu albo na piśmie.

8. Czy mogę wycofać wniosek o ściganie partnera?
Tylko za zgodą prokuratora, a przed sądem za zgodą sądu, najpóźniej do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Po cofnięciu nie można złożyć wniosku ponownie.

9. Po jakim czasie sprawa się przedawnia?
Karalność czynu z art. 267 Kodeksu karnego ustaje po 5 latach od jego popełnienia. W praktyce lepiej działać szybciej, bo zapisy logowań i inne ślady techniczne nie są przechowywane bez końca.

10. Czy powinnam od razu usunąć podejrzaną aplikację?
Jeśli rozważacie zgłoszenie sprawy, najpierw zabezpieczcie dowody i zapytajcie policję o zabezpieczenie telefonu. Usunięcie aplikacji albo przywrócenie ustawień fabrycznych usuwa ślady. Jeśli nie czujecie się bezpiecznie, najpierw skontaktujcie się z telefonem dla osób doznających przemocy.

11. Partner mówi, że kto nie ma nic do ukrycia, ten pokaże telefon. Czy ma rację?
Nie. Prawo do prywatności nie zależy od tego, czy ktoś ma coś do ukrycia. W Waszym telefonie są także rozmowy innych osób, sprawy zawodowe i zdrowotne, do których partner nie ma prawa.

12. Czy mogę w odwecie sprawdzić telefon partnera?
Nie warto. Te same przepisy chronią jego korespondencję, więc sami narazilibyście się na odpowiedzialność. Dowody zbierajcie wyłącznie na własnych urządzeniach i kontach.

13. Czy te przepisy chronią także mężczyzn?
Tak. Przepisy Kodeksu karnego i ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej nie rozróżniają płci pokrzywdzonego. Mężczyzna kontrolowany przez partnerkę lub partnera ma takie samo prawo do zgłoszenia sprawy i do wsparcia.

14. Co zrobić, gdy boję się reakcji partnera na zmianę haseł?
Zacznijcie od rozmowy z konsultantem Niebieskiej Linii pod numerem 800 120 002 albo z zaufaną osobą i ustalcie plan bezpieczeństwa. Korzystajcie przy tym z urządzenia, do którego partner nie ma dostępu. W nagłym zagrożeniu dzwońcie pod 112.

Źródła

• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, tekst ujednolicony (art. 101, 190a, 191, 207, 267, 269b)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, tekst ujednolicony (art. 12)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, tekst ujednolicony (art. 23, 24)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, tekst ujednolicony (art. 2, 9d)
• Komenda Główna Policji, 2024: Bezprawne uzyskanie informacji (art. 267) - statystyka
• Komenda Główna Policji, 2024: Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone z art. 267 KK za lata 1999-2023 (plik xlsx)
• Komenda Główna Policji, 2024: Uporczywe nękanie. Kradzież tożsamości (art. 190a) - statystyka
• Komenda Główna Policji, 2024: Postępowania wszczęte i przestępstwa stwierdzone z art. 190a KK za lata 2012-2023 (plik xlsx)
• Eurostat, 2024: Gender-based violence statistics (EU gender-based violence survey, wave 2021)
• Apple, Wsparcie Apple, 2026: Kontrola bezpieczeństwa na iPhonie z systemem iOS 16 lub nowszym
• Google, Pomoc Konta Google, 2026: Wyświetlanie urządzeń mających dostęp do konta
• Google, Pomoc Androida, 2026: Używanie Google Play Protect do ochrony aplikacji i prywatności danych
• Serwis Rzeczypospolitej Polskiej gov.pl, 2026: Zgłoś przestępstwo
• Stowarzyszenie „Niebieska Linia”, 2026: Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej „Niebieska Linia”

A jak to wyglądało u Was? Napiszcie w komentarzu

Po czym zorientowaliście się, że ktoś ma dostęp do Waszego telefonu lub kont, i który krok przy odcinaniu dostępu okazał się najtrudniejszy? Jak zareagowała policja albo inna instytucja, gdy zgłosiliście sprawę? Prosimy, nie podawajcie w komentarzach nazwisk ani danych innych osób, także partnerów i byłych partnerów.