Ocenianie rodziców w internecie: hejt wobec matek i ojców na forach i w grupach

Zdjęcie dziecka w wózku bez czapki, pytanie o mleko modyfikowane, wzmianka o powrocie do pracy. W grupie dla rodziców tyle wystarczy, żeby pod wpisem pojawiło się kilkadziesiąt ocen. Część z nich to rady. Część to wyroki: „zła matka”, „po co Ci dziecko”, „takim ojcom powinno się odbierać prawa”.

Różnica zdań o wychowaniu jest czymś zwyczajnym. Wyzwiska, zmyślone zarzuty i grożenie już nie. Poniżej wyjaśniamy, skąd bierze się publiczne ocenianie rodziców, jak na nie odpowiadać, żeby nie dolewać oliwy do ognia, oraz w którym miejscu komentarz przestaje być opinią i zaczyna naruszać prawo.

W skrócie

• Krytyka dotyczy decyzji („nie zgadzam się z tym, bo…”). Hejt uderza w osobę („jesteś złą matką”) albo przypisuje jej coś, czego nie zrobiła.
• Ocenianie rodziców jest powszechne. W badaniu C.S. Mott Children’s Hospital ze stycznia 2017 roku 61% amerykańskich matek dzieci w wieku 0-5 lat powiedziało, że były krytykowane za swoje wybory rodzicielskie. Wśród ojców dzieci w wieku 0-13 lat było to 52% (badanie z lutego 2019 roku).
• W sieci ocenia mniejszość, ale robi to głośno: według Pew Research Center (jesień 2022 roku) 25% rodziców, których to pytanie dotyczyło, przynajmniej czasami czuje się ocenianych przez osoby z grup i forów internetowych.
• W Polsce nie znaleźliśmy reprezentatywnego badania, które mierzyłoby wyłącznie hejt wobec rodziców. Wiemy natomiast, że w listopadzie 2024 roku 28% polskich internautów deklarowało, że było publicznie krytykowanych w sieci (raport Uniwersytetu SWPS).
• Wyzwiska mogą być zniewagą (art. 216 Kodeksu karnego), zmyślone zarzuty zniesławieniem (art. 212), groźby i uporczywe nękanie to osobne przestępstwa (art. 190 i 190a). Niezależnie od tego chronią Was przepisy o dobrach osobistych.
• Najpierw zabezpieczcie treść, potem zgłoście ją administratorom i serwisowi. Odpowiadać nie musicie wcale.

Czym jest ocenianie rodziców w internecie?

To publiczne komentowanie cudzych decyzji wychowawczych w sposób, który ma zawstydzić, a nie pomóc. W języku angielskim przyjęło się określenie „mom shaming”, czyli zawstydzanie matek. Zjawisko dotyczy też ojców, choć zwykle dostają inne zarzuty.

Tematy się powtarzają. Karmienie piersią albo butelką. Poród i cesarskie cięcie. Sen dziecka, smoczek, nocnik. Szczepienia i leczenie. Żłobek i powrót do pracy. Ekrany, słodycze, kary, ubranie nieodpowiednie do pogody. Zdjęcia dzieci w sieci. Wygląd matki po ciąży.

Dane z badań potwierdzają ten obraz. W cytowanym badaniu Mott Poll z 2017 roku matki, które spotkały się z krytyką, najczęściej słyszały uwagi o dyscyplinie (70%), żywieniu (52%), śnie (46%) oraz o karmieniu piersią lub butelką (39%). Ojcowie w badaniu z 2019 roku również najczęściej wskazywali dyscyplinę (67%) i żywienie (43%), a co trzeci (32%) słyszał, że jest wobec dziecka zbyt szorstki albo że poświęca mu za mało uwagi.

Matki i ojcowie są oceniani inaczej

Matka słyszy, że robi za mało albo za dużo.
Wraca do pracy, więc „oddaje dziecko obcym”. Zostaje w domu, więc „siedzi na zasiłkach”. Niezależnie od wyboru znajdzie się ktoś, kto uzna go za zły.

Ojciec słyszy, że się nie zna.
W badaniu Mott Poll z 2019 roku 12% ojców miało poczucie, że lekarz lub pielęgniarka z góry założyli ich niewiedzę o zdrowiu dziecka. W grupach internetowych ojciec pytający o pielęgnację niemowlęcia bywa odsyłany słowami „niech zapyta żonę”.

Polskie dane o krytyce w sieci też pokazują różnicę między płciami. W badaniu Uniwersytetu SWPS z listopada 2024 roku wśród osób krytykowanych w internecie na krytykę wyglądu wskazało 37% kobiet i 17% mężczyzn, a na krytykę tego, co zrobiły, 43% kobiet i 31% mężczyzn. Badanie nie dotyczyło rodziców, ale dobrze tłumaczy, dlaczego matki częściej czytają uwagi o swoim ciele i codziennych wyborach.

Skąd bierze się hejt na matki w internecie?

Nie ma jednej przyczyny. Zwykle nakłada się na siebie kilka mechanizmów.

Niepewność własnych wyborów.
Rodzicielstwo to setki decyzji bez jednej dobrej odpowiedzi. Ktoś, kto wybrał inaczej, bywa odbierany jak zarzut wobec własnej drogi. Atak na cudzy wybór uspokaja wątpliwości co do swojego.

Wysokie i sprzeczne oczekiwania.
Zalecenia dotyczące snu, żywienia i bezpieczeństwa zmieniają się z pokolenia na pokolenie. Autorzy badania Mott Poll zwracają uwagę, że to, co robiło się kiedyś, nie zawsze jest dziś najlepszą radą, a spory o „jedyną słuszną” metodę wynikają z różnych norm wychowawczych.

Brak kontekstu.
Komentujący widzi jedno zdjęcie albo trzy zdania. Nie wie, że dziecko ma alergię, że rodzina konsultuje się z lekarzem, że ojciec wychowuje syna sam. Ocenia wycinek, a pisze o całym człowieku.

Publiczność i efekt grupy.
W grupie liczącej kilkadziesiąt tysięcy osób ostra odpowiedź zbiera reakcje szybciej niż spokojna. Kolejni komentujący dopisują się do większości. Po godzinie pod jednym pytaniem jest sto ocen, z których dziewięćdziesiąt powtarza to samo.

Odreagowanie.
W badaniu Uniwersytetu SWPS z 2024 roku 71% polskich internautów uznało, że ludzie hejtują innych, żeby odreagować i wyżyć się na kimś. To częsty powód także w grupach rodzicielskich, gdzie piszą osoby zmęczone i niewyspane.

Warto o tym pamiętać, czytając komentarze pod własnym wpisem. Ostry ton zwykle mówi więcej o stanie piszącego niż o Waszym rodzicielstwie.

Krytyka, rada czy hejt? Jak odróżnić

Nie każda nieprzyjemna odpowiedź jest hejtem. Jeśli pytacie publicznie o radę, część osób odpowie inaczej, niż byście chcieli. To normalne i dozwolone.

Rada.
Odnosi się do sytuacji, podaje powód albo źródło i zostawia decyzję Wam. Przykład: „U nas pomogło wcześniejsze kładzenie, może warto spróbować”.

Krytyka.
Ocenia decyzję, czasem ostro, ale nie człowieka. Przykład: „Uważam, że fotelik przodem do kierunku jazdy w tym wieku to błąd, zalecenia mówią inaczej”.

Hejt.
Ocenia Was jako ludzi, używa wyzwisk, przypisuje złe intencje, zmyśla fakty albo wzywa innych do działania przeciwko Wam. Przykład: „Patologia, takim powinno się zabierać dzieci, zgłaszajcie ją”.

Sygnałem ostrzegawczym jest też skala i uporczywość. Jedna przykra uwaga to co innego niż ta sama osoba komentująca każdy Wasz wpis, pisząca do Was prywatnie i przenosząca sprawę do kolejnych grup.

Jak reagować na ocenianie w grupie lub na forum?

Macie do wyboru kilka dróg. Żadna nie jest obowiązkowa i żadna nie jest oznaką słabości.

Nie odpowiadać

Brak odpowiedzi nie oznacza przyznania racji. Dyskusja z kimś, kto przyszedł oceniać, rzadko zmienia jego zdanie, a każda kolejna odpowiedź podnosi widoczność wątku. Możecie wyłączyć powiadomienia dla wpisu i wrócić do niego następnego dnia.

Odpowiedzieć raz i krótko

Jeśli chcecie zaznaczyć granicę, zróbcie to jednym komunikatem, bez tłumaczenia się z całego życia. Przykłady, które można dopasować do sytuacji:

• „Dziękuję za odpowiedzi na temat. Pytałam o konkretną rzecz i przy niej zostanę. Uwag o mnie jako matce nie będę komentować.”
• „Tę decyzję podjęliśmy po rozmowie z lekarzem. Nie proszę o jej ocenę.”
• „Rozumiem, że u Państwa było inaczej. U nas jest tak i to nasza odpowiedzialność.”

Po takiej wiadomości nie wracajcie do wymiany zdań. Kolejne odpowiedzi osłabiają pierwszą.

Poprosić o reakcję administratorów

Grupy i fora mają regulaminy, a większość zakazuje obrażania. Administrator może usunąć komentarz, wyłączyć komentowanie albo usunąć uczestnika. Napiszcie do niego prywatnie, krótko i z dowodem:

„Dzień dobry, pod moim wpisem z dnia [data] użytkownik [nazwa konta] napisał: [cytat]. Uważam, że narusza to punkt regulaminu o zakazie obrażania. Proszę o usunięcie komentarza. W załączniku zrzut ekranu i link.”

Zgłosić treść serwisowi

Niezależnie od administratorów każdy duży serwis ma formularz zgłaszania treści. Wybierzcie kategorię dotyczącą nękania lub mowy nienawiści. Jak wygląda to na największej platformie i co robić po odmowie, opisaliśmy w tekście o tym, jak zgłosić hejt na Facebooku i Messengerze.

W Unii Europejskiej platformy mają obowiązki wynikające z aktu o usługach cyfrowych. Jak podaje Komisja Europejska, serwis musi udostępnić mechanizm zgłaszania nielegalnych treści, uzasadnić swoją decyzję, a użytkownik może ją zakwestionować, także przed organem pozasądowego rozstrzygania sporów.

Zablokować, ograniczyć, wyjść

Blokada konta, które Was atakuje, nie jest ucieczką. To zwykłe narzędzie ochrony. Jeśli grupa przestała pomagać, a zaczęła szkodzić, możecie ją opuścić. Zanim to zrobicie, zabezpieczcie treści, bo po wyjściu z zamkniętej grupy stracicie do nich dostęp. Więcej o tym piszemy w tekście o tym, jak bezpiecznie opuścić grupę.

Czego lepiej nie robić

1. Nie odpowiadajcie wyzwiskami. Sąd może odstąpić od ukarania sprawcy zniewagi, jeśli pokrzywdzony odpowiedział zniewagą wzajemną.
2. Nie publikujcie danych osoby komentującej, jej miejsca pracy ani zdjęć jej dzieci.
3. Nie usuwajcie od razu własnego wpisu razem z komentarzami. Najpierw zabezpieczcie całość.
4. Nie wklejajcie zrzutów w innych grupach z prośbą o „wsparcie”. To przenosi spór w nowe miejsca. Zasady dotyczące cudzych wiadomości omawiamy w tekście o publikacji zrzutów prywatnej rozmowy.

Kiedy komentarz o rodzicu przekracza granicę prawa?

Prawo nie chroni przed cudzym zdaniem o Waszych metodach wychowawczych. Chroni przed obelgami, zmyślonymi zarzutami, groźbami i nękaniem. Poniższa tabela pokazuje najczęstsze sytuacje z grup rodzicielskich.

Co pada w komentarzu	Przepis	Zagrożenie karą	Jak ścigane
Wyzwiska i obelgi, na przykład wulgarne określenia matki lub ojca	Zniewaga, art. 216 § 2 k.k.	Grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku	Z oskarżenia prywatnego
Zmyślony zarzut, na przykład „bije dziecko”, „pije przy dzieciach”, „zaniedbuje”	Zniesławienie, art. 212 § 2 k.k.	Grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku	Z oskarżenia prywatnego
Zapowiedź krzywdy wobec Was lub dziecka, która budzi uzasadnioną obawę	Groźba karalna, art. 190 § 1 k.k.	Pozbawienie wolności do lat 3	Na wniosek pokrzywdzonego
Uporczywe komentowanie, wiadomości prywatne, śledzenie w kolejnych grupach	Uporczywe nękanie, art. 190a § 1 k.k.	Pozbawienie wolności od 6 miesięcy do lat 8	Na wniosek pokrzywdzonego
Fałszywe konto z Waszym zdjęciem i nazwiskiem, które wyrządza Wam szkodę	Podszywanie się, art. 190a § 2 k.k.	Pozbawienie wolności od 6 miesięcy do lat 8	Na wniosek pokrzywdzonego

Źródło: Kodeks karny, tekst jednolity z 2025 roku (Dz. U. poz. 383). Kary dla zniewagi i zniesławienia dotyczą czynów popełnionych za pomocą środków masowego komunikowania, do których zalicza się internet.

Zniewaga i zniesławienie: co to znaczy w praktyce

Zniewaga dotyczy formy.
Chodzi o słowa powszechnie uznawane za obelżywe. Ostre „nie zgadzam się” zniewagą nie jest. Wulgarne określenie Was jako matki lub ojca może nią być.

Zniesławienie dotyczy treści.
To przypisanie postępowania lub cech, które mogą poniżyć w opinii publicznej. W grupach rodzicielskich najczęściej są to zarzuty przemocy, zaniedbania albo nadużywania alkoholu, rzucone bez żadnej wiedzy o rodzinie.

W obu przypadkach to Wy wnosicie do sądu prywatny akt oskarżenia. Kodeks karny w art. 101 § 2 przewiduje, że karalność takiego przestępstwa ustaje z upływem roku od chwili, gdy pokrzywdzony dowiedział się, kim jest sprawca, i nie później niż po 3 latach od czynu. Różnice między tymi przestępstwami i kolejne kroki opisujemy w tekście zniesławienie a zniewaga w internecie.

Groźby i nękanie: tu zgłoszenie przyjmuje policja

Groźba i uporczywe nękanie są ścigane na Wasz wniosek, ale postępowanie prowadzi policja i prokuratura. Nękaniem może być seria działań jednej osoby: komentarze pod każdym wpisem, wiadomości do Waszej rodziny, wpisy w grupie osiedlowej i przedszkolnej. Szerzej piszemy o tym w tekście o stalkingu w internecie.

Jeśli groźba dotyczy życia lub zdrowia i macie powód sądzić, że może zostać spełniona, dzwońcie pod 112.

Droga cywilna: dobra osobiste

Niezależnie od prawa karnego cześć, wizerunek i zdrowie są dobrami osobistymi wymienionymi w art. 23 Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 24 możecie żądać zaprzestania naruszeń, usunięcia ich skutków, w tym przeprosin w odpowiedniej formie, a także zadośćuczynienia pieniężnego albo wpłaty na cel społeczny.

Często wystarcza pisemne wezwanie do usunięcia komentarza i przeprosin, wysłane autorowi przed skierowaniem sprawy do sądu. Ten tekst nie zastępuje porady prawnika. Ocena konkretnego komentarza zawsze zależy od jego treści i okoliczności.

A co z „zgłoszę Cię do opieki społecznej”?

Każdy, kto ma rzeczywiste obawy o dobro dziecka, może zawiadomić właściwe instytucje. Sama taka zapowiedź nie jest więc przestępstwem. Inaczej wygląda sytuacja, gdy ktoś publicznie i bez podstaw opisuje Was jako osobę krzywdzącą dziecko albo namawia grupę do masowych zgłoszeń. Wtedy w grę wchodzą przepisy o zniesławieniu i ochrona dóbr osobistych.

Jak zabezpieczyć komentarze, zanim znikną?

Wpisy w grupach są usuwane przez autorów i administratorów. Dlatego dowody zbiera się na początku, a nie wtedy, gdy zapadnie decyzja o zgłoszeniu.

1. Zróbcie zrzut ekranu całego wątku: Wasz wpis, komentarz, nazwa konta autora, data i godzina.
2. Zapiszcie adres wpisu oraz adres profilu autora. Nazwę konta można zmienić, adres profilu zwykle zostaje.
3. Zanotujcie nazwę grupy lub forum, liczbę członków i to, czy grupa jest publiczna, czy zamknięta.
4. Zachowajcie wiadomości prywatne od tej samej osoby. Nie usuwajcie rozmowy.
5. Zapiszcie, kto jeszcze widział komentarz. Świadkowie przydają się, gdy treść zniknie.
6. Przechowujcie kopię poza telefonem, na przykład na poczcie lub w chmurze.

Szczegóły, w tym to, czym różni się zwykły zrzut od protokołu notarialnego, znajdziecie w tekście o tym, jak zabezpieczyć dowody hejtu w internecie. Jeśli komentarz już zniknął, przeczytajcie, co zrobić, gdy hejter usunął wpis albo konto.

Gdy w komentarzach pojawia się Wasze dziecko

Część ataków na rodziców dotyka bezpośrednio dzieci. Ktoś kopiuje zdjęcie z Waszego wpisu, komentuje wygląd dziecka albo jego niepełnosprawność, wkleja fotografię w innej grupie z szyderczym opisem.

Usuńcie źródło.
Jeśli zdjęcie pochodzi z Waszego wpisu, po zabezpieczeniu dowodów usuńcie je albo ograniczcie widoczność. To nie jest przyznanie się do błędu, tylko odcięcie materiału.

Zgłoście kopię.
Wizerunek jest dobrem osobistym także wtedy, gdy należy do dziecka, a w jego imieniu działacie Wy. W zgłoszeniu do serwisu wskażcie, że chodzi o zdjęcie małoletniego opublikowane bez zgody rodziców.

Na przyszłość ograniczcie szczegóły.
W dużych grupach pytajcie bez zdjęć twarzy, imienia, nazwy przedszkola i miejscowości. Wiele grup pozwala na wpis anonimowy. Nie chodzi o to, że zrobiliście coś złego, tylko o to, żeby obcy mieli mniej materiału.

Jak ocenianie wpływa na rodziców i co pomaga?

Krytyka potrafi podkopać pewność siebie. W badaniu Mott Poll z 2017 roku 42% krytykowanych matek przyznało, że uwagi sprawiły, iż czasem czuły się niepewne swoich wyborów. Wśród krytykowanych ojców (2019) 28% poczuło się mniej pewnie w roli rodzica, a 19% miało przez to ochotę mniej angażować się w opiekę.

Te same badania pokazują też drugą stronę. 67% krytykowanych matek stwierdziło, że krytyka umocniła je w dokonanych wyborach, a 56% po własnych doświadczeniach przestało krytykować inne matki. Połowa zaczęła unikać osób zbyt krytycznych.

Sprawdźcie fakty u specjalisty, nie w komentarzach.
Jeśli uwaga zasiała wątpliwość, zapytajcie pediatrę, położną albo psychologa dziecięcego. Jedna rzeczowa rozmowa waży więcej niż sto ocen od nieznajomych.

Wybierzcie mniejsze i moderowane miejsca.
Grupa z jasnym regulaminem i aktywnymi administratorami daje więcej wsparcia niż wielka społeczność, w której nikt nie pilnuje tonu.

Powiedzcie komuś bliskiemu.
Wstyd po publicznej ocenie słabnie, gdy opowie się o niej komuś, kto zna Was naprawdę. Jeśli hejt dotyka Waszych rodziców albo znajomych, pomocne wskazówki są w tekście o tym, jak pomóc hejtowanej mamie lub tacie.

Zwróćcie uwagę na swój stan.
Jeśli po lekturze komentarzy od kilku tygodni źle śpicie, unikacie wychodzenia z dzieckiem albo wraca myśl, że jesteście złymi rodzicami, porozmawiajcie z psychologiem. Dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym działa telefon 116 123.

Jeśli to Wy macie ochotę napisać ostry komentarz

Zdarza się każdemu. Zanim wyślecie, zadajcie sobie trzy pytania. Czy ta osoba prosiła o ocenę? Czy znam jej sytuację? Czy powiedziałbym to samo, stojąc obok niej na placu zabaw? Jeśli chodzi o realne zagrożenie dla dziecka, na przykład źle zapięty fotelik, napiszcie prywatnie i rzeczowo. Taka wiadomość ma większą szansę coś zmienić.

Co mówią dane, a czego nie mówią?

Liczby o ocenianiu rodziców pochodzą głównie ze Stanów Zjednoczonych. Badanie Mott Poll z 2017 roku objęło 475 matek dzieci w wieku 0-5 lat, a to z 2019 roku 713 ojców dzieci w wieku 0-13 lat. Pew Research Center przebadał jesienią 2022 roku 3757 rodziców dzieci poniżej 18 lat. Wyniki opisują deklaracje, a nie zmierzoną liczbę komentarzy, i nie można ich wprost przenosić na Polskę.

Zwróćcie też uwagę na proporcje. W badaniu Mott Poll z 2017 roku matki najczęściej wskazywały krytykę ze strony własnych rodziców (37%), drugiego rodzica dziecka (36%) i teściów (31%). Komentujących w mediach społecznościowych wskazało 7%. Od tamtego czasu grupy rodzicielskie bardzo się rozrosły, więc dzisiejszy udział może być inny, ale nowszego pomiaru tej samej instytucji nie znaleźliśmy.

Polski raport Uniwersytetu SWPS opiera się na dwóch falach badania internetowego (marzec 2019 i listopad 2024, po 815 internautów powyżej 15 roku życia). Dotyczy ogółu internautów, a nie rodziców. Pokazuje, że z hejtem osobiście zetknęło się 45% badanych w 2024 roku wobec 52% w 2019 roku. Autor zastrzega, że spadek może wynikać z tego, iż część ostrych wypowiedzi przestała być uznawana za hejt.

Podsumowanie: opinia o wychowaniu nie daje prawa do obrażania

Każdy może mieć zdanie o karmieniu, żłobku i ekranach. Nikt nie ma prawa wyzywać Was, zmyślać zarzutów ani grozić. Granica przebiega między oceną decyzji a atakiem na człowieka.

Nie musicie odpowiadać na komentarze ani tłumaczyć się obcym. Wystarczy zabezpieczyć treść, zgłosić ją administratorom i serwisowi, a przy wyzwiskach, zmyślonych zarzutach, groźbach lub nękaniu rozważyć drogę prawną. To, że ktoś głośno Was ocenił, nie mówi nic o tym, jakimi jesteście rodzicami.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu pomaga przygotować zgłoszenia do serwisów i administratorów oraz prowadzi je do końca. Pomaga też zabezpieczyć materiał i kieruje do prawnika lub psychologa. Fundacja nie ustala tożsamości autorów poza drogą prawną i nie zastępuje prawnika. Kontakt: tel. 222 900 142, e-mail biuro@usuwaniehejtu.pl. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

• 116 123 - telefon wsparcia dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
• 800 100 100 - telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci.
• 116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, jeśli hejt dotknął także Wasze dziecko.
• 112 - gdy ktoś grozi Wam lub dziecku i obawiacie się o życie albo zdrowie.
• Policja lub prokuratura - przy groźbach, uporczywym nękaniu i podszywaniu się.
• Adwokat lub radca prawny - przy zniewadze, zniesławieniu i sprawach o dobra osobiste.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy nazwanie kogoś złą matką w internecie jest przestępstwem?
To zależy od słów i okoliczności. Sama negatywna ocena zwykle mieści się w granicach opinii, ale wulgarne określenia mogą być zniewagą, a przypisanie zmyślonych faktów zniesławieniem. Konkretny komentarz najlepiej pokazać prawnikowi.

2. Czy muszę odpowiadać na krytyczne komentarze pod moim wpisem?
Nie. Milczenie nie oznacza zgody ani przyznania racji. Jeśli chcecie zareagować, wystarczy jedna krótka wiadomość wyznaczająca granicę.

3. Co zrobić, gdy administrator grupy nie reaguje na obraźliwe komentarze?
Zgłoście treść bezpośrednio serwisowi przez formularz zgłoszeń. Platformy działające w Unii Europejskiej muszą rozpatrzyć zgłoszenie i uzasadnić decyzję, a od odmowy można się odwołać.

4. Czy komentarz w zamkniętej grupie też może być zniewagą lub zniesławieniem?
Tak. Zamknięta grupa licząca setki lub tysiące członków nie jest rozmową prywatną. Przepisy o zniewadze i zniesławieniu oraz ochrona dóbr osobistych mają zastosowanie także tam.

5. Autor komentarza pisze z anonimowego konta. Czy da się coś zrobić?
Tak. Treść można zgłosić i doprowadzić do jej usunięcia bez wiedzy o tym, kto ją napisał. Ustalenie tożsamości autora jest możliwe na drodze prawnej, w postępowaniu prowadzonym przez policję, prokuraturę lub sąd.

6. Ile mam czasu na prywatny akt oskarżenia o zniewagę lub zniesławienie?
Kodeks karny przewiduje rok od chwili, gdy dowiedzieliście się, kim jest sprawca, i nie więcej niż 3 lata od czynu. Dlatego warto działać szybko i od początku zbierać dowody.

7. Ktoś skopiował zdjęcie mojego dziecka i wyśmiewa je w innej grupie. Co robić?
Zabezpieczcie zrzut i adres wpisu, a następnie zgłoście treść serwisowi jako zdjęcie małoletniego opublikowane bez zgody rodziców. Napiszcie też do administratorów tej grupy. Jeśli zdjęcie pochodzi z Waszego wpisu, ograniczcie jego widoczność.

8. Czy ojcowie też doświadczają oceniania w internecie?
Tak. W badaniu Mott Poll z 2019 roku 52% ojców w USA deklarowało, że było krytykowanych za styl lub wybory rodzicielskie, a 10% wskazało obce osoby w miejscach publicznych lub w sieci. Ojcowie częściej słyszą, że nie znają się na opiece nad dzieckiem.

9. Ktoś grozi, że zgłosi mnie do opieki społecznej. Czy to groźba karalna?
Sama zapowiedź zawiadomienia instytucji zwykle nie jest groźbą karalną, bo każdy może zgłosić rzeczywiste obawy o dziecko. Jeśli jednak towarzyszą jej zmyślone publiczne zarzuty albo nawoływanie grupy do masowych zgłoszeń, warto zabezpieczyć treść i skonsultować się z prawnikiem.

10. Czy warto usunąć własny wpis, pod którym pojawił się hejt?
Można, ale dopiero po zabezpieczeniu całego wątku. Usunięcie wpisu zwykle usuwa też komentarze, a wtedy trudniej wykazać, co i kto napisał.

11. Jak pytać o radę w grupie, żeby ograniczyć ryzyko ataku?
Pytajcie o konkretną rzecz, bez zdjęć twarzy dziecka, imienia i miejscowości. Wybierajcie grupy moderowane, a jeśli jest taka możliwość, korzystajcie z wpisu anonimowego.

12. Kiedy po hejcie w grupie warto porozmawiać z psychologiem?
Gdy przez kilka tygodni utrzymują się kłopoty ze snem, lęk przed wychodzeniem z dzieckiem lub poczucie, że jesteście złymi rodzicami. Wsparcie od razu daje telefon 116 123 dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym.

Źródła

• C.S. Mott Children’s Hospital National Poll on Children’s Health, University of Michigan, 2017: Mom Shaming or Constructive Criticism? Perspectives of Mothers. Mott Poll Report, vol. 29, issue 3
• C.S. Mott Children’s Hospital National Poll on Children’s Health, University of Michigan, 2019: Parenting put-downs: How criticism impacts fathers. Mott Poll Report, vol. 34, issue 3
• Pew Research Center, 2023: Parenting in America Today
• Uniwersytet SWPS, 2025: Polscy internauci na temat hejtu 2019-2024. Raport z badania (M. Kochan)
• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2025: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, tekst jednolity (Dz. U. z 2025 r. poz. 383)
• Sejm RP, Internetowy System Aktów Prawnych, 2026: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, tekst jednolity (Dz. U. z 2026 r. poz. 795)
• Komisja Europejska, 2025: Wpływ aktu o usługach cyfrowych na platformy cyfrowe

A jak było u Was? Napiszcie w komentarzu

Za jaką decyzję rodzicielską spotkała Was najostrzejsza ocena w grupie lub na forum i co pomogło Wam ją przetrwać? Czy administratorzy zareagowali, gdy poprosiliście o usunięcie obraźliwego komentarza? Prosimy, aby w komentarzach nie podawać nazwisk, nazw kont ani innych danych osób, o których piszecie.