Agresja słowna i hejt wobec lekarzy i pielęgniarek - co pokazują badania i raporty?

O agresji wobec lekarzy i pielęgniarek mówi się zwykle po głośnym ataku. Tymczasem większość zdarzeń to nie napaść, tylko wyzwiska, groźby i poniżające komentarze, także w internecie. O nich rzadko piszą media i rzadko trafiają do jakiejkolwiek statystyki.

Zebraliśmy w jednym miejscu dane, które da się sprawdzić: przeglądy badań z całego świata, polskie badania pielęgniarek, lekarzy i ratowników, informacje samorządów zawodowych oraz dokumenty rządowe. Przy każdej liczbie podajemy rok, wielkość próby i odnośnik do źródła. Piszemy też wprost, czego w danych nie ma.

W skrócie

• W przeglądzie 253 badań z udziałem 331 544 pracowników ochrony zdrowia (dane do października 2018 r.) 61,9% badanych zgłosiło w ciągu roku jakąś formę przemocy ze strony pacjentów lub odwiedzających, a 57,6% agresję słowną. Źródło: Occupational and Environmental Medicine, 2019.
• W analizie 445 wpisów o agresji na szpitalnym oddziale ratunkowym w Bydgoszczy (lata 2017-2023) 81,3% zdarzeń to wyłącznie agresja słowna. Źródło: International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 2025.
• W badaniu 1089 pielęgniarek z pięciu krajów, w tym z Polski (publikacja z 2020 r.), 54% zetknęło się z przemocą inną niż fizyczna, a około połowa badanych jej nie zgłaszała.
• W ankiecie 359 lekarzy i naukowców biomedycznych z USA (2022 r.) 66% zgłosiło nękanie w mediach społecznościowych. Polskiego badania o hejcie internetowym wobec medyków nie znaleźliśmy.
• W Polsce nie ma publicznego, ogólnokrajowego rejestru agresji wobec personelu medycznego. Samorząd lekarski sam przyznaje w 2026 r., że obecne statystyki są nieprecyzyjne.

Jak często personel medyczny spotyka się z agresją? Dane światowe

Pojedyncze ankiety dają bardzo różne wyniki, bo różnią się pytaniami, krajem i oddziałem. Dlatego najwięcej mówią przeglądy, które łączą wyniki wielu badań. Poniżej cztery najczęściej cytowane.

Przegląd 253 badań: sześciu na dziesięciu pracowników w ciągu roku

Największe zestawienie opublikowano w Occupational and Environmental Medicine (2019). Autorzy przeszukali bazy naukowe do października 2018 r. i włączyli 253 badania z udziałem 331 544 pracowników ochrony zdrowia. Liczyli wyłącznie przemoc ze strony pacjentów i osób odwiedzających.

W ciągu roku poprzedzającego badanie jakąś formę przemocy zgłosiło 61,9% uczestników. Przemoc inną niż fizyczna zgłosiło 42,5%, a fizyczną 24,4%.

Najczęstsza jest agresja słowna.
W badaniach, które pytały o poszczególne formy, agresję słowną zgłosiło 57,6% osób, groźby 33,2%, a molestowanie seksualne 12,4%. Autorzy zaznaczają, że wyniki bardzo różnią się między krajami, typami placówek i zawodami. Najwyższe odsetki dotyczą oddziałów psychiatrycznych i ratunkowych oraz pielęgniarek i lekarzy.

Forma przemocy	Odsetek badanych, którzy jej doświadczyli w ciągu roku
Jakakolwiek przemoc ze strony pacjentów lub odwiedzających	61,9%
Agresja słowna	57,6%
Przemoc inna niż fizyczna (łącznie)	42,5%
Groźby	33,2%
Przemoc fizyczna	24,4%
Molestowanie seksualne	12,4%

Źródło: Liu i in., Occupational and Environmental Medicine, 2019. Odsetki dla poszczególnych form pochodzą z różnych podzbiorów badań, dlatego nie sumują się w prosty sposób.

Pielęgniarki: dwie trzecie z doświadczeniem przemocy innej niż fizyczna

Osobny przegląd dotyczy samych pielęgniarek. W International Journal of Nursing Studies (2014) zestawiono 136 artykułów z danymi o 151 347 pielęgniarkach ze 160 prób. Przemocy innej niż fizyczna doświadczyło 66,9% badanych, przemocy fizycznej 36,4%, a molestowania seksualnego 25%.

Co trzecia pielęgniarka (32,7%) zgłosiła, że w wyniku napaści odniosła obrażenia. Przemoc fizyczna była najczęstsza na oddziałach ratunkowych, geriatrycznych i psychiatrycznych. W Europie jej sprawcami byli głównie pacjenci.

Czas pandemii: blisko połowa badanych

Dwa przeglądy objęły okres pandemii COVID-19. W pierwszym, opublikowanym we Frontiers in Psychology (2022), połączono 17 badań z udziałem 17 207 pracowników. Przemocy doświadczyło 47% z nich, w tym psychicznej 44%, a fizycznej 17%.

Drugi przegląd, z Journal of Nursing Scholarship (2022), objął 14 badań z danymi zebranymi do 15 września 2021 r. Przemocy doświadczyło 42% badanych, a stygmatyzacji, czyli napiętnowania z powodu wykonywanego zawodu, 43%.

Te wyniki mają szerokie przedziały ufności. W pierwszym przeglądzie rzeczywista wartość mieści się z dużym prawdopodobieństwem między 34% a 61%. To pokazuje, jak bardzo badania z różnych krajów różnią się między sobą.

Co podaje Światowa Organizacja Zdrowia?

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje na swojej stronie tematycznej (stan na październik 2026 r.), że od 8% do 38% pracowników ochrony zdrowia doświadcza przemocy fizycznej w którymś momencie kariery. O groźbach i agresji słownej WHO pisze, że dotykają znacznie większej grupy, ale nie podaje dla nich jednej liczby.

WHO wskazuje też grupy najbardziej narażone: pielęgniarki i inne osoby pracujące bezpośrednio przy pacjencie, personel oddziałów ratunkowych oraz ratowników medycznych.

Agresja wobec lekarzy i pielęgniarek w Polsce: co zbadano?

Polskich badań jest niewiele. Potwierdza to przegląd literatury z lat 2010-2022 opublikowany w Psychiatrii Polskiej (2024). Autorki przeanalizowały 83 prace i stwierdziły wprost, że brakuje badań prowadzonych w polskich placówkach. Poniżej te, które udało się nam potwierdzić w źródle.

Szpitalny oddział ratunkowy w Bydgoszczy: siedem lat zapisów

Najświeższe dane pochodzą z pracy opublikowanej w International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health (2025). Badacze przejrzeli księgi raportów pielęgniarskich z lat 2017-2023 na oddziale ratunkowym szpitala uniwersyteckiego w Bydgoszczy. Oddział przyjmuje około 48 000 pacjentów rocznie.

W siedem lat odnotowano 445 wpisów o agresji pacjentów i osób towarzyszących. Wyłącznie agresji słownej dotyczyło 362 wpisów (81,3%), wyłącznie fizycznej 19 (4,3%), a obu form jednocześnie 64 (14,4%).

Kto był agresywny.
W 86,5% przypadków był to sam pacjent. Mężczyźni stanowili 71,5% sprawców, a średni wiek wyniósł 47 lat. Blisko połowa osób (49%) była pod wpływem alkoholu.

Jak wyglądała agresja słowna.
Najczęściej zapisywano wulgaryzmy (32,8% wpisów) i obrażanie personelu (20,9%). Groźby pojawiły się w 9,7% wpisów. W 43,1% wpisów personel nie opisał, na czym agresja słowna polegała.

Co było powodem.
Przyczynę podano tylko w części wpisów. Najczęściej był to długi czas oczekiwania: 55 przypadków, czyli 12,4%. Policja interweniowała w 14,6% zdarzeń.

Najważniejszy wniosek autorów dotyczy samych liczb. 445 wpisów w siedem lat przy około 48 000 pacjentów rocznie to bardzo mało, a liczba zapisów z biegiem lat wyraźnie spadała. Autorzy uznają, że personel nie odnotowuje wszystkich zdarzeń, więc dokumentacja pokazuje tylko część zjawiska.

Lekarze, pielęgniarki, położne i ratownicy: kto jest narażony najbardziej?

Największe polskie badanie porównujące zawody opisano w Annals of Agricultural and Environmental Medicine (2017). Przeprowadzono je w latach 2008-2009 w północno-wschodniej Polsce. Wzięły w nim udział 1624 osoby: 493 pielęgniarki, 504 położne, 501 lekarzy i 126 ratowników medycznych.

We wszystkich grupach najczęstszą formą agresji pacjentów było podnoszenie głosu, a najrzadszą bezpośrednia przemoc fizyczna. W szpitalach najsilniej narażone były pielęgniarki i ratownicy, w dalszej kolejności lekarze i położne. Płeć pracownika nie miała istotnego znaczenia.

To badanie ma już kilkanaście lat. Podajemy je, bo późniejszego polskiego porównania czterech zawodów na tak dużej próbie nie znaleźliśmy.

Pielęgniarki w badaniach europejskich z udziałem Polski

W badaniu opisanym w International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health (2020) wzięło udział 1089 pielęgniarek z Polski, Czech, Słowacji, Turcji i Hiszpanii. 54% zetknęło się z przemocą inną niż fizyczna, 20% z fizyczną, a 15% z obiema formami. 18% było świadkami przemocy fizycznej w miejscu pracy.

W około 70% przypadków po zdarzeniu nikt nie podjął działań, by wyjaśnić jego przyczyny. Około połowa badanych nie zgłaszała przemocy, bo uważała to za bezcelowe albo nieważne.

Drugie badanie dotyczy pielęgniarek intensywnej terapii z Chorwacji, Cypru, Polski, Hiszpanii i Rumunii. Opublikowano je w International Journal of Public Health (2024), a dane zbierano od stycznia 2021 r. do kwietnia 2022 r. Na pytania o złe traktowanie odpowiedziały 1033 osoby. 646 z nich, czyli około 63%, zgłosiło co najmniej jedno takie zdarzenie w ciągu roku.

Najwięcej zdarzeń pochodziło od pacjentów (2050). Kolejne miejsca zajęły inne pielęgniarki (1453) i lekarze (1039). Agresja wobec pielęgniarek nie przychodzi więc wyłącznie z zewnątrz, co w dyskusji publicznej często umyka.

Co mówią izby lekarskie i izby pielęgniarek?

Samorządy zawodowe od lat zabierają głos w sprawie agresji. Publicznie dostępnych liczb jest jednak w ich materiałach mało, a część z nich to szacunki.

Samorząd lekarski: szacunki i system zgłoszeń

W 2017 r. piętnaście izb lekarskich z Europy Środkowej przyjęło wspólne oświadczenie o przemocy wobec lekarzy. Wiceprezes Naczelnej Rady Lekarskiej, omawiając je w Gazecie Lekarskiej (2017), napisał, że przemoc dotyczy każdego roku około dwóch trzecich lekarzy, a w ponad 90% przypadków jest to przemoc słowna.

To ocena samorządu, a nie wynik jednej polskiej ankiety. Zgadza się jednak z przeglądem 253 badań, w którym wynik wyniósł 61,9%.

Samorząd lekarski prowadzi też własny system zgłoszeń. W rozmowie opublikowanej w Gazecie Lekarskiej (2015) ówczesny Rzecznik Praw Lekarza mówił, że najwięcej spraw trafiających do rzeczników w izbach okręgowych dotyczy agresywnych zachowań pacjentów. Wymienił obelgi, bezpodstawne skargi, rękoczyny i obraźliwe wpisy w internecie. Wspomniał także o internetowym systemie monitorowania agresji w ochronie zdrowia, w którym zdarzenie można zgłosić również anonimowo.

Nie znaleźliśmy aktualnego, publicznie dostępnego zestawienia liczby takich zgłoszeń. Dlatego nie podajemy tu żadnej liczby zgłoszeń do samorządu.

Rok 2026: samorząd przyznaje, że statystyki są nieprecyzyjne

W lipcu 2026 r. Rzecznik Praw Lekarzy powiedział Gazecie Lekarskiej, że wielu lekarzy nie zgłasza agresji, więc obecne statystyki są nieprecyzyjne. Zespół działający przy Ministerstwie Sprawiedliwości zarekomendował systemowe zbieranie danych o wszystkich incydentach: agresji fizycznej, słownej i hejcie. Przygotował też projekt anonimowej ankiety.

Miesiąc wcześniej samorząd lekarski postulował utworzenie krajowego rejestru zdarzeń związanych z agresją wobec medyków. W październiku 2026 r. takiego publicznego rejestru nadal nie znaleźliśmy.

Samorząd pielęgniarek i położnych

Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych poinformowała, że 17 listopada 2025 r. odbyło się pierwsze posiedzenie zespołu do spraw wzmocnienia bezpieczeństwa osób wykonujących zawód medyczny. Wśród jego zadań izba wymienia monitorowanie zjawiska agresji, standardy postępowania z agresywnym pacjentem i szkolenia z łagodzenia napięcia.

W tym komunikacie nie ma liczb o skali agresji wobec pielęgniarek. Własnego ogólnopolskiego badania izby na ten temat nie znaleźliśmy. Dane o pielęgniarkach pochodzą więc głównie z prac naukowych opisanych wyżej.

Czy Rzecznik Praw Pacjenta publikuje dane o agresji wobec personelu?

Na stronie Rzecznika Praw Pacjenta nie znaleźliśmy osobnej statystyki agresji wobec personelu medycznego (stan na październik 2026 r.). To zrozumiałe: urząd zajmuje się skargami pacjentów i ochroną ich praw, a nie rejestrowaniem zachowań pacjentów wobec medyków.

Warto o tym pamiętać przy czytaniu doniesień prasowych. Liczba skarg pacjentów nie mówi nic o liczbie ataków na personel. To dwa różne zjawiska, liczone przez różne instytucje.

Ilu osób dotyczy problem i co zmieniło się w przepisach?

Skalę grupy zawodowej pokazuje ocena skutków regulacji dołączona do rządowego projektu zmian w Kodeksie karnym (druk sejmowy nr 1636, 2025 r.). Rząd podał w niej 218 315 lekarzy (stan na 1 marca 2025 r.), 315 670 pielęgniarek i 41 719 położnych (dane za 2023 r.).

To razem ponad pół miliona osób. Jeśli odsetki z badań choć w przybliżeniu dotyczą Polski, agresji słownej doświadczają co roku setki tysięcy medyków. To nasze oszacowanie rzędu wielkości, a nie wynik pomiaru.

Projekt stał się ustawą z 7 listopada 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 1818), ogłoszoną 18 grudnia 2025 r. Ustawa weszła w życie po 14 dniach od ogłoszenia. Dwie zmiany dotyczą bezpośrednio placówek medycznych.

Wykroczenie w zakładzie leczniczym.
Za zakłócanie spokoju lub porządku w zakładzie leczniczym albo w trakcie akcji medycznej grozi areszt, ograniczenie wolności albo grzywna nie niższa niż 1000 zł. Sprawy te mogą być rozpoznawane w postępowaniu przyspieszonym.

Naruszenie nietykalności funkcjonariusza.
Jeśli sprawca naraża przy tym pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, grozi mu od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Na wniosek pokrzywdzonego sąd podaje wyrok skazujący do publicznej wiadomości.

Z ochrony należnej funkcjonariuszowi publicznemu pielęgniarki i położne korzystają podczas udzielania świadczeń zdrowotnych i w związku z nimi (art. 11 ust. 2 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej). Lekarze korzystają z niej w węższym zakresie, opisanym w art. 44 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty: przy pomocy doraźnej oraz w placówkach, które mają umowę na świadczenia finansowane ze środków publicznych.

Ten fragment opisuje stan prawny w skrócie i nie zastępuje porady prawnika. O tym, kiedy ochrona funkcjonariusza działa przy wpisach w sieci, piszemy w tekście o znieważeniu funkcjonariusza w internecie. Ogólne liczby postępowań zebraliśmy w zestawieniu statystyk policji i sądów.

W publicznych statystykach policji nie znaleźliśmy osobnej kategorii przestępstw popełnionych na szkodę personelu medycznego. Nie da się więc dziś sprawdzić, ile takich spraw trafia do organów ścigania i jak się kończy.

Hejt wobec medyków w internecie: co wiadomo z badań?

Tu danych jest najmniej. Większość badań mierzy agresję na oddziale lub w gabinecie, a nie w komentarzach i wiadomościach.

Media społecznościowe.
W ankiecie opisanej w JAMA Network Open (2023) wzięło udział 359 lekarzy, naukowców biomedycznych i osób w trakcie szkolenia z USA. Nękanie w mediach społecznościowych zgłosiło 238 z nich, czyli 66%. 228 osób (64%) łączyło je z wypowiedziami o pandemii COVID-19, a 111 osób (31%) doświadczyło nękania o charakterze seksualnym.

Nękanie elektroniczne w pracy.
W brytyjskim badaniu z Medical Education (2015) ankietę wypełniło 158 lekarzy w trakcie szkolenia. 73 z nich (46,2%) doświadczyło co najmniej jednego aktu nękania drogą elektroniczną związanego z pracą. Badanie dotyczyło środowiska pracy, a nie komentarzy pacjentów.

Oba badania mają małe próby i pochodzą spoza Polski. Polskiego badania, które podaje odsetek lekarzy lub pielęgniarek atakowanych w sieci, nie znaleźliśmy. Więcej szczegółów z ankiet o nękaniu w mediach społecznościowych i o serwisach z ocenami zebraliśmy w osobnym tekście: hejt wobec lekarzy i personelu medycznego w sieci.

Polski samorząd lekarski traktuje ten temat jako część tej samej sprawy co agresję w gabinecie. W październiku 2026 r. Naczelna Izba Lekarska rozmawiała z kierownictwem policji o groźbach, nękaniu i hejcie wymierzonym w lekarzy w internecie.

Najważniejsze badania w jednej tabeli

Źródło i rok publikacji	Kogo badano	Próba	Najważniejszy wynik
Occupational and Environmental Medicine, 2019	Pracownicy ochrony zdrowia, świat, badania do 2018 r.	331 544 osoby w 253 badaniach	61,9% z przemocą w ciągu roku, 57,6% z agresją słowną
International Journal of Nursing Studies, 2014	Pielęgniarki, świat	151 347 osób w 136 artykułach	66,9% z przemocą inną niż fizyczna, 36,4% z fizyczną
Frontiers in Psychology, 2022	Pracownicy ochrony zdrowia w pandemii	17 207 osób w 17 badaniach	47% z przemocą, w tym 44% z psychiczną
IJOMEH, 2020	Pielęgniarki z 5 krajów, w tym z Polski	1089	54% z przemocą inną niż fizyczna, 20% z fizyczną
International Journal of Public Health, 2024	Pielęgniarki intensywnej terapii z 5 krajów, w tym z Polski, 2021-2022	1033	646 osób (około 63%) z co najmniej jednym zdarzeniem w roku
IJOMEH, 2025	Wpisy o agresji na oddziale ratunkowym w Bydgoszczy, 2017-2023	445 wpisów	81,3% to wyłącznie agresja słowna
JAMA Network Open, 2023	Lekarze i naukowcy, USA, 2022 r.	359	66% z nękaniem w mediach społecznościowych

Źródło: opracowanie własne na podstawie streszczeń i pełnych tekstów w bazie PubMed. IJOMEH to skrót nazwy International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health.

Dlaczego statystyki agresji wobec medyków są zaniżone?

Niemal każde źródło, do którego dotarliśmy, powtarza ten sam wniosek: większość zdarzeń nie jest nigdzie zapisywana.

Personel nie zgłasza.
W badaniu pielęgniarek z pięciu krajów około połowa nie zgłaszała przemocy, bo uważała to za bezcelowe albo nieważne. Autorzy piszą, że pielęgniarki często traktują agresję jako część zawodu.

Po zgłoszeniu często nic się nie dzieje.
W tym samym badaniu w około 70% przypadków nikt nie wyjaśniał przyczyn zdarzenia. Brak reakcji zniechęca do kolejnych zgłoszeń.

Zapisy są zbyt ogólne.
W bydgoskim badaniu w 43,1% wpisów nie opisano, na czym polegała agresja słowna. Często pojawiało się tylko określenie „agresywny pacjent”. Z takiego zapisu nie da się odczytać, czy padły groźby.

Nie ma jednego rejestru.
Zdarzenia trafiają do ksiąg oddziałowych, pracodawców, izb, policji albo donikąd. Nikt nie łączy tych danych w jedną całość.

O tym, dlaczego pokrzywdzeni w ogóle rzadko zgłaszają podobne sprawy, piszemy szerzej w tekście o ciemnej liczbie w badaniach.

Jak czytać te liczby? Ograniczenia danych

Przytoczone wyniki są rzetelne, ale każdy mierzy coś innego. Zanim powołacie się na którąś liczbę, sprawdźcie cztery rzeczy.

Okres, o który pytano.
Przegląd 253 badań podaje odsetek z ostatniego roku. WHO pisze o całej karierze. Tych wartości nie wolno zestawiać w jednym szeregu.

Kto odpowiadał.
Ankiety wypełniają chętniej osoby, które mają coś do zgłoszenia. Ankieta o nękaniu w mediach społecznościowych trafiała do osób aktywnych w tych mediach. Wynik 66% opisuje więc tę grupę, a nie wszystkich lekarzy.

Definicja.
Jedne badania liczą każde podniesienie głosu, inne tylko groźby i wyzwiska. Hejt internetowy w większości z nich nie jest osobną kategorią.

Kraj i rok.
Przeglądy światowe opierają się w dużej części na danych z Azji i Ameryki Północnej, gdzie odsetki są najwyższe. Największe polskie porównanie zawodów pochodzi z lat 2008-2009. Polskie dane z ostatnich lat dotyczą pojedynczych placówek i małych prób albo udziału Polski w próbie międzynarodowej, bez osobnego wyniku dla kraju w streszczeniu.

Wniosek jest ostrożny, ale jasny. Agresja słowna dotyka w ciągu roku dużej części personelu medycznego. Dokładnego odsetka dla Polski dziś nikt nie zna. Więcej o pułapkach w takich zestawieniach znajdziecie w tekście jak czytać badania o hejcie. Podobne dane dla innych zawodów zebraliśmy w tekście o agresji klientów wobec pracowników obsługi.

Podsumowanie: agresja słowna jest codziennością, a dane wciąż są niepełne

Badania z wielu krajów pokazują to samo. W ciągu roku z agresją pacjentów lub osób odwiedzających styka się około sześciu na dziesięciu pracowników ochrony zdrowia, a zdecydowaną większość zdarzeń stanowią słowa, nie ciosy. Polskie dane, choć skromne, wpisują się w ten obraz.

Jednocześnie Polska nie ma jednego rejestru takich zdarzeń, a o hejcie internetowym wobec medyków wiemy najmniej. Samorządy zawodowe same domagają się lepszych danych. To dobra wiadomość: problem został nazwany, zmieniły się przepisy, a prace nad monitorowaniem trwają.

Jeżeli pracujecie w ochronie zdrowia i doświadczacie agresji, nie jest to Wasza wina ani stały element zawodu, z którym trzeba się pogodzić. Każde zapisane i zgłoszone zdarzenie poprawia też obraz w statystykach, na których opierają się późniejsze decyzje.

Gdzie szukać pomocy?

Fundacja Usuwanie Hejtu.
Pomagamy zabezpieczyć obraźliwe wpisy i wiadomości, przygotować zgłoszenia do serwisów i prowadzimy je do końca. Kierujemy też do prawnika lub psychologa. Nie zastępujemy prawnika i nie ustalamy tożsamości autorów poza drogą prawną. Kontakt: 222 900 142, biuro@usuwaniehejtu.pl.

Samorząd zawodowy.
Lekarze i lekarze dentyści mogą zgłosić agresję fizyczną lub słowną Rzecznikowi Praw Lekarzy. Informacje o sposobie zgłaszania przemocy publikuje Naczelna Izba Lekarska. Pielęgniarki i położne mogą zwrócić się do swojej okręgowej izby.

Policja i numer 112.
W razie zagrożenia życia lub zdrowia dzwońcie pod 112. Groźby i znieważenie w związku z wykonywaniem zawodu można zgłosić na policji lub w prokuraturze.

Wsparcie emocjonalne.
Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą zadzwonić pod 116 123.

Jeśli sprawa dotyczy konkretnego wpisu po wizycie, zajrzyjcie do tekstów co zrobić, gdy pacjent oczernia Was po wizycie oraz jak odpowiedzieć na opinię i nie złamać tajemnicy lekarskiej. Działania Fundacji można wesprzeć darowizną na stronie usuwaniehejtu.pl.

Najczęściej zadawane pytania

1. Ilu pracowników ochrony zdrowia doświadcza agresji w pracy?
W przeglądzie 253 badań z 2019 r. jakąś formę przemocy ze strony pacjentów lub odwiedzających zgłosiło w ciągu roku 61,9% badanych. Wynik bardzo różni się między krajami i oddziałami, dlatego nie należy przenosić go wprost na jedną placówkę.

2. Jaka forma agresji wobec medyków jest najczęstsza?
Agresja słowna. W przeglądzie światowym zgłosiło ją 57,6% badanych, a na oddziale ratunkowym w Bydgoszczy wyłącznie słów dotyczyło 81,3% zapisanych zdarzeń z lat 2017-2023. Przemoc fizyczna zdarza się rzadziej, ale jest częściej nagłaśniana.

3. Czy są polskie statystyki agresji wobec lekarzy?
Nie ma jednego publicznego rejestru dla całego kraju. Dostępne są pojedyncze badania naukowe oraz szacunki samorządu lekarskiego, który w 2026 r. sam ocenił obecne statystyki jako nieprecyzyjne.

4. Kto jest bardziej narażony: lekarze czy pielęgniarki?
W polskim badaniu z lat 2008-2009 na próbie 1624 osób w szpitalach najsilniej narażone były pielęgniarki i ratownicy medyczni. Także WHO wymienia pielęgniarki, personel oddziałów ratunkowych i ratowników jako grupy największego ryzyka.

5. Kim najczęściej są sprawcy agresji na oddziale ratunkowym?
W bydgoskiej analizie 445 wpisów w 86,5% przypadków był to sam pacjent, a 71,5% sprawców stanowili mężczyźni. Blisko połowa agresywnych osób była pod wpływem alkoholu.

6. Co najczęściej wywołuje agresję pacjentów?
Tam, gdzie personel zapisał przyczynę, najczęściej był to długi czas oczekiwania: 12,4% wpisów w badaniu z Bydgoszczy. W większości zapisów przyczyny jednak nie podano, więc ten wynik trzeba traktować ostrożnie.

7. Dlaczego medycy rzadko zgłaszają agresję?
W badaniu pielęgniarek z pięciu krajów około połowa uznała zgłaszanie za bezcelowe albo nieważne. Zniechęca też brak reakcji: w około 70% przypadków nikt nie wyjaśniał przyczyn zdarzenia.

8. Czy agresja wobec personelu wzrosła w czasie pandemii?
Przeglądy z 2022 r. podają, że w pandemii przemocy doświadczyło od 42% do 47% badanych pracowników. Nie da się jednak uczciwie porównać tych wyników z wcześniejszymi, bo pochodzą z innych krajów i innych ankiet.

9. Czy są dane o hejcie internetowym wobec polskich lekarzy i pielęgniarek?
Nie znaleźliśmy polskiego badania, które podaje taki odsetek. Najczęściej cytowana ankieta pochodzi z USA z 2022 r.: nękanie w mediach społecznościowych zgłosiło w niej 66% z 359 badanych.

10. Czy Rzecznik Praw Pacjenta zbiera dane o agresji wobec personelu?
Na stronie Rzecznika nie znaleźliśmy takiej statystyki. Urząd zajmuje się prawami pacjentów i ich skargami, a liczba skarg nie mówi nic o liczbie ataków na medyków.

11. Ilu lekarzy i pielęgniarek pracuje w Polsce?
Według rządowej oceny skutków regulacji z 2025 r. w Polsce było 218 315 lekarzy, 315 670 pielęgniarek i 41 719 położnych. To razem ponad pół miliona osób, których dotyczy temat bezpieczeństwa w pracy.

12. Co zmieniła ustawa z listopada 2025 r.?
Wprowadziła między innymi grzywnę nie niższą niż 1000 zł za zakłócanie spokoju lub porządku w zakładzie leczniczym albo podczas akcji medycznej. Zaostrzyła też karę za naruszenie nietykalności funkcjonariusza, gdy sprawca naraża go na utratę życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu.

13. Czy pielęgniarka jest chroniona jak funkcjonariusz publiczny?
Tak, podczas udzielania świadczeń zdrowotnych i w związku z nimi, na podstawie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej. Lekarze korzystają z takiej ochrony w węższym zakresie, opisanym w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

14. Czy na te liczby można powoływać się w artykule lub prezentacji?
Tak, pod warunkiem podania źródła, roku i tego, kogo badano. Zawsze warto zaznaczyć, czy wynik dotyczy ostatniego roku, czy całej kariery, oraz że większość danych nie pochodzi z Polski.

Źródła

• Occupational and Environmental Medicine, 2019: Prevalence of workplace violence against healthcare workers: a systematic review and meta-analysis
• International Journal of Nursing Studies, 2014: Nurse exposure to physical and nonphysical violence, bullying, and sexual harassment: a quantitative review
• Frontiers in Psychology, 2022: Prevalence of Workplace Violence Against Healthcare Workers During the COVID-19 Pandemic: A Systematic Review and Meta-Analysis
• Journal of Nursing Scholarship, 2022: Global prevalence of stigmatization and violence against healthcare workers during the COVID-19 pandemic: a systematic review and meta-analysis
• Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), 2026: Preventing violence against health workers
• Psychiatria Polska, 2024: Violence in the workplace. The occurrence of the phenomenon in relation to health care workers
• International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 2025: Violence from patients and visitors in the emergency department - reporting of aggression by medical staff
• Annals of Agricultural and Environmental Medicine, 2017: Patient aggression towards different professional groups of healthcare workers
• International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 2020: Reporting of workplace violence towards nurses in 5 European countries - a cross-sectional study
• International Journal of Public Health, 2024: Critical Care Nurses’ Perceptions of Abuse and Its Impact on Healthy Work Environments in Five European Countries: A Cross-Sectional Study
• JAMA Network Open, 2023: Physician and Biomedical Scientist Harassment on Social Media During the COVID-19 Pandemic
• Medical Education, 2015: Exploring the impact of workplace cyberbullying on trainee doctors
• Gazeta Lekarska, 2017: Izby lekarskie a przemoc wobec pracowników ochrony zdrowia
• Gazeta Lekarska, 2015: Brzezin: wobec agresji konieczne jest wsparcie
• Gazeta Lekarska, 2026: NIL reaguje na atak nożownika. Zespół przyspiesza prace
• Gazeta Lekarska, 2026: Samorząd lekarski apeluje o systemowe zabezpieczenia dla medyków
• Naczelna Izba Lekarska, 2026: Spotkanie Prezesa NRL z kierownictwem Policji: bezpieczeństwo lekarzy priorytetem
• Naczelna Izba Lekarska, 2026: Bezpieczny lekarz. Jak zgłosić przemoc?
• Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych, 2025: Bezpieczni medycy, bezpieczni pacjenci
• Rzecznik Praw Pacjenta, 2026: Rzecznik Praw Pacjenta - serwis urzędu
• Sejm RP, Rada Ministrów, 2025: Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks wykroczeń oraz ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, druk nr 1636 z oceną skutków regulacji
• Sejm RP, 2025: Ustawa z 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks wykroczeń oraz ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. 2025 poz. 1818)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej, tekst ujednolicony (art. 11)
• Kancelaria Sejmu, 2026: Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty, tekst ujednolicony (art. 44)

A jak to wygląda w Waszej placówce? Napiszcie w komentarzu

Czy w Waszym miejscu pracy agresję słowną pacjentów zapisuje się w jakimkolwiek rejestrze i czy ktoś później do tych zapisów wraca? Jakich danych o agresji wobec personelu medycznego zabrakło Wam w tym zestawieniu? Prosimy, by w komentarzach nie podawać nazwisk ani danych pacjentów, współpracowników i innych osób.